Vista
ဒါကေတာ့ ထံုးစံအတုိင္းေဈးပံုေတြေပါ့။
 ဒီတခါပံုေတြ သိပ္မေကာင္းဘူး
 ရာသီက သိပ္ပူေတာ့ မနက္အေစာလည္း အိုက္တာပဲ ေဈးထဲသြားရင္ ျမန္ျမန္ဝယ္ ျမန္ျမန္ျပန္လာရတယ္။

 
 သရက္သီးစိမ္းေလးေတြ တုိ ့စားလို ့ေကာင္းတယ္ ၊ ကိုင္းခရမ္းခ်ဥ္သီးေလးေတြ သိပ္အရသာရွိတယ္ ။
  
ပဲေသြး

ဒီတေခါက္ျပန္တာ ေႏြမို ့လို ့လားမသိ မန္က်ည္းရြက္နုေလးေတြ သိပ္ေပါတာပဲ
သုပ္စားလုိ ့လည္းေကာင္း ၊ သနပ္ရြက္နဲ ့ဟင္းခ်ိဳခ်က္စားလည္း ေကာင္းတယ္


အပံုအပံုေလးေတြ သေဘာက်လို ့ ျဖတ္သြားရင္းရိုက္တာ ပံုမၾကည္ဘူး



 ကန္စြန္းရြက္

အညာက နွမ္းဖတ္ခ်ဥ္ ထန္းညက္ မန္က်ည္းလံုး ဘာညာ အစံု

ကေလးက ကိုယ့္ကို ၾကည့္ေနတယ္ ဟိ

ျမင္းခြာရြက္ ၊ ေရွာက္ရြက္ ၊ သံပုရာသီး ( ေရာင္းတဲ့ လူက ဒီလို ေအာ္ေရာင္းတာေနာ္ 
” အရည္မရြမ္း ၁၀ သန္းျပန္ေလွ်ာ္မယ္ သံပုရာသီးေတြ ” တဲ့ ) :P

 ပဲျမစ္၊ ေျပာင္းဖူး ၊ ကန္စြန္းဥ

 အခ်ဥ္ဖတ္မ်ိဳးစံု ( မုန္လာခ်ဥ္၊ ပဲတီခ်ဥ္၊ ဟင္းကလာခ်ဥ္၊ကတက္ခ်ဥ္၊တညင္းသီးဆားစိမ္)

ဘာေတြကို မသိေတာ့ပါဘူး း)


Vista

ကဲဒီတခါေတာ့ အစားအေသာက္ တခန္းရပ္လို ့ ပန္းေတြ အသီးေတြ တင္လိုက္အံုးမယ္

 ႏွင္းဆီေတြ  ဘုရားတင္ဖုိ ့ခူးထားတာ 

 လွတယ္ေနာ္ 

ႏွင္းဆီအျဖဴ
သိပ္လည္းေမႊးတယ္ ( ဒီက နွင္းဆီေတြလို အနံ ့မရွိ အရုပ္လိုမဟုတ္ဘူး )

ဒါက စံပါယ္ .. ဒါမနက္အေစာ မခူးခင္ေလး ဘာအမ်ိဳးလည္းေတာ့ မသိဘူး
 ႏြယ္လို ရွည္ထြက္ျပီး ျခံဳလိုက္ေပါက္တာ


 အနီးကပ္ရိုက္တာ သိပ္လွလွ မရဘူးျဖစ္သြားတယ္ ေလတုိက္ေတာ့ မျငိမ္ဘူးကိုး


 ေနထြက္လာျပီ ပူေတာ့မယ္ .. မနက္အေစာေရေလာင္းေပးထားရတယ္
 ဒါမွ တေန ့လံုးအပူဒဏ္ကို ခံနိုင္ေအာင္



ပရစ္ဖူးေလး


 
ဒါဘာပန္းလည္း မသိဘူး .. အိမ္မွာ ပြင့္ေနတာ ဘုရားလည္းမတင္ျဖစ္ဘူး 

  
ည ၉နာရီ ေလာက္ဆို စံပယ္ေတြက ပြင့္ၿပီ 
ညဘက္ေတြ ၿခံထဲမွာ ၾကိမ္ကုလားထိုင္ကိုယ္စီနဲ ့ထိုင္ၿပီး ပန္းနံ ့ေလးေတြ ရွဳရွိဳက္လို ့.. 
စကားေျပာရတဲ့ အရသာကို တကယ္ပဲ လြမ္းမိပါရဲ ့။


အင္ၾကင္း ( ဘုရားမွာေတြ ့လို ့ရိုက္လာတာ )


အမည္မသိေသာ အိမ္ကပန္း 

ျပန္တဲ့ အထိပြင့္တာမေတြ ့လိုက္ရတဲ့ ပိေတာက္ သူမ်ားအပင္ေတြေတာ့ ပြင့္တယ္တဲ့ ဟြင့္


 သေဘၤာသီး (မွည့္ေနၿပီ)


သရက္သီး ( ရင္ကြဲမ်ိဳး ေသးေသးတယ္ )
 
 
ျမေက်ာက္လုိ ့ထင္တာပဲ 


 ဒူးရင္းသီး ( မႀကိဳက္ )

 ရင္ကြဲ ( အမွည့္)





Vista
ဒီတေယာက္ေတာ့ အစားအစာေတြခ်ည့္ တင္ေနတယ္ဆို ဆဲၾကေတာ့မယ္ ဟီး။
ဒါေတြကေတာ့ စားျဖစ္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာ ထမင္းဟင္းေတြပါ။


 ေရခ်ိဳပုစြန္ထုပ္ ႀကိဳက္လွတယ္လည္းမဟုတ္ဘူး မစားျဖစ္တာၾကာလုိ ့စားတဲ့သေဘာပါ။

ဒါေတြကမွ အႀကိဳက္ ၊အတို ့အျမွပ္ေတြ 

ကတက္ခ်ဥ္၊ ဥသွ်စ္ရြက္ (စာလံုးေပါင္း မသိ )၊ ေရွာက္ရြက္၊ သရက္သီးစိမ္း၊ ဟင္းကလာခ်ဥ္

ဒါက ခိုင္ခိုင္ေက်ာ္က ငါးပိ အတို ့၊ တခ်ိဳ ့ျပဳတ္ထားတဲ့အရြက္ေတြ နာမည္မသိဘူး


သခြပ္ပြင့္တဲ့ ျပဳတ္တို ့ရတာတဲ့ ၊ တခါမွမစားဖူးဘူး ပထမဆံုးပဲ ( ခါးသက္သက္ အရသာရွိတယ္ )


မန္က်ည္းရြက္သုပ္ ( ခုတေခါက္ျပန္ေတာ့ မန္က်ည္းရြက္နုေတြ သိပ္ေပါေနတယ္  တရက္ျခားတခါသုပ္စားျဖစ္တယ္ )

အေဒၚႀကီး လက္ရာ ဖရံုသီး ပဲသီးစိမ္း ပဲရြက္ ပုစြန္ပိစိေကြး  ပင္စိမ္းအုပ္ဟင္း 
( ဖယံုသီးမုန္းတဲ့ က်ေနာ္ေတာင္ ၂ခြက္ေသာက္ျဖစ္တယ္ )

ၿခံထဲက ပိႏၷဲသီး ရခိုင္ခ်က္  ( စပ္လန္ထြက္ )

ငါးေမြထိုး ဘဲဥ ကုလားဟင္း(  ေကာင္းမွ ေကာင္း )

အတို ့အျမွဳပ္ again :P

ငါးနီတူသုပ္ ..

ငါးရံ့ စပါးလင္ဟင္း

င ငါးပုဏား ေၾကာ္လုိ ့စား .. :P
Vista

၂၀၁၂ ရန္ကုန္ျပန္ ႏုတ္စ္ပထမဆံုးအေနနဲ ့အစားအစာမ်ားထဲက စားျဖစ္ခဲ့တ့ဲ ( ဒါ့ပံုလည္းရိုက္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ) မနက္စာ ေတြ စတင္လိုက္ပါတယ္။
 တခ်ိဳ ့ကိုလည္း ဟိုကေန စားေနတုန္း ဖဘမွာ real time  တင္ၿပီးပါၿပီ :P။ 
ဒါေပမယ့္ ဖဘက သူငယ္ခ်င္းစာရင္းထဲမရွိသးေတြ ၊ ဖဘမသံုးသူေတြ ( ကေမာင္ေဝးတို ့လို ) အတြက္ ဘေလာ့မွာပဲတင္ေပးလိုက္ပါတယ္။
သြားရည္ၾကက်ကုန္။

 ပဲျပဳတ္ ဆီဆမ္း

 ေကာက္ညွင္းအျဖဴ+ အခ်ိတ္ေပါင္း + ႏွမ္းေထာင္း + ငါးရံ ့ေျခာက္ဖုတ္

ပဲေကာက္ညွင္းေပါင္း + ဆတ္သားေျခာက္ မီးကင္


 မုန္ ့ဟင္းခါး ( ေဈးထဲက)


 မုန္ ့ဟင္းခါး ( ေျမာင္းျမ ေဒၚခ်ိဳ )



 မုန္ ့ဟင္းခါး ( ရန္ကုန္ ဗစ္ဗစ္ ) ကိုယ္တုိင္ခ်က္ :P


 အုန္းႏို ့ေခါက္ဆြဲ + ပဲေသြး ( ရန္ကုန္ ဗစ္ဗစ္ ) ကိုယ္တိုင္ခ်က္ :P

စားလို ့ေကာင္းလြန္း လို ့ စားရင္းနဲ ့အေမတုိ ့ေတြ ေသြးခ်ေဆးေသာက္ယူရတယ္ ဟီး။

Vista


ေဘာလံုးေလးတလံုးဟာ မ်က္ရည္က်တတ္ပါတယ္ဆိုရင္ ရွင္တို႔ယံုၾကမွာလား။

တကယ္ေတာ့သူမဟာဟိုဖက္ကပုတ္ထုတ္လိုက္ဒီဖက္ကပုတ္ထုတ္လိုက္ ခံေနရရွာတဲ့ ေဘာ္လီေဘာ ေဘာလံုးေလး တလံုးမွ်သာပါ။

မသိရင္ေတာ့ဟိုဖက္ဒီဖက္လူေတြဟာေဘာလံုးေလးကုိ၀ိုင္းျပီးလုေနၾကသလိုေပါ့ေလ။ ဒီလိုလုတယ္ဆိုတာဟာလည္း ပုတ္ထုတ္လိုက္ဖို႔ပဲ မဟုတ္လားကြယ္။

ဘယ္သူကမွ သူမကို ၾကာရွည္ဖမ္းဆုပ္ လက္ထဲမွာ မထားခ်င္ၾကဘူးမလား။

ျမန္ျမန္ပုတ္ထုတ္လိုက္ႏိုင္မွသာသူတို႔အတြက္အမွတ္ေတြတက္ႏိုင္မွာ။

မေတာ္တဆ ေဘာလံုးေလး တဖက္ဖက္ကို ျပဳတ္က်သြားခဲ့ရင္ေတာင္ ျပဳတ္က်တဲ့ဖက္မွာ အမွတ္ေလ်ာ့ျပီး အဲလိုက်ဖို႔ ပုတ္လိုက္ႏိုင္တဲ့ဖက္က အမွတ္တိုးမွာေလ။

ကဲ ဒီလိုပုတ္ထုတ္ခံေနရတဲ့ ေဘာလံုးေလးဘ၀ကေန ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ လြတ္မွာပါလိမ့္ေနာ္လို႔ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ တီးတိုးေရရြတ္မိခ်ိန္မွာပဲ အသံတသံကုိ ၾကားလိုက္ရတာ။

ဘယ္အခ်ိန္လြတ္မွာလဲဆိုေတာ့ၾကာလာတဲ့အခါမွာမင္းဟာအသစ္တုန္းကလို အျဖဴေရာင္ေလးမဟုတ္ေတာ့ဘူးကဲြ႔၊ ေဟာင္းႏြမး္လာမယ္၊ ၀ါတာတာလိုလို ေခ်းေရာင္လိုလို ေပါက္လာမယ္၊ အသားကလည္း ပါးလာမယ္၊ မေတာ္တဆမ်ား ဆူးလို အရာမ်ိဳးနဲ႔သြားထိမိရင္ ေပါက္သြားႏိုင္တယ္။ အဲ့လိုဆိုရင္ေတာ့ မင္းကုိ လႊတ္ပစ္လိုက္ေတာ့မွာ အေသအခ်ာပဲ။ မေပါက္ေသးခင္ မင္းကုိသံုးဖို႔ မသင့္ေတာ့ဘူးလို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ရင္ေတာ့ မင္းဟာ ေခ်ာင္တေခ်ာင္မွာ အနားရမွာေပါ့ေလ။သိပ္ျပီးကံေကာင္းလြန္းခဲ့ရင္ေတာ့မင္းကိုအမွတ္တရထားခ်င္တဲ့ သူတေယာက္ေယာက္လက္ထဲေရာက္ျပီးစင္တခုခုေပၚမွာေနႏိုင္မယ္ကဲြ႔။

ဒါဟာျဖစ္ႏိုင္ေျခေတာ့ အလြန္နည္းပါတယ္။

ဘာလို႔ဆိုေတာ့ ေဘာလီေဘာ ေဘာလံုးေလးတလံုးမွာ ဘယ္ေလာက္မ်ားၾကီးက်ယ္တဲ့ အမွတ္ရစရာေတြ ရွိေနႏိုင္မွာလဲ။ မင္းလိုေဘာလံုးမ်ိဳး အသစ္ကေလးေတြကို အခ်ိန္မေရြး ေစ်းအနည္းငယ္နဲ႔ လည္း ၀ယ္ႏိုင္ေသးတယ္ေလ။

သူ႔ရဲ႕ေနာက္ဆံုးစကားသံကုိ ၾကားလိုက္ရခ်ိန္မွာပဲ ေၾသာ္ ေဘာလံုးေလးရဲ႕ဘ၀က ဒီလိုမ်ိဳး အဆံုးသတ္ရမွာေပါ့ေနာ္ဟု ၀မ္းနည္းစြာ ေရရြတ္မိရင္း ေဘာလံုးေလးရဲ႕ မ်က္၀န္းေထာင့္က မ်က္ရည္တစ လိမ့္ဆင္းက်လာတယ္ဆိုတာ ဘယ္သူမွ မသိလိုက္ၾကဘူးမဟုတ္လားကြယ္။

( Written By Myo : re-posted with her permission)

image from internet