![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzR2up3HHE-V0DMVJYw-wwpGxMar5oE51u-tzYoqKi6Jp9tTpM0O0HKqNpYnzt8uObMj6QC3G4uYbUvo75BcKQyU9V3irVPtr_BqXAIxpKlXzLAzl8RYoKZFvKrxGjWXSoiH1tTm7hjTA/s400/4.jpg)
ေနာက္ ၃ရက္ခန္ ့Soissions မွ မခြာနိုင္ဘဲျဖစ္ေနရသည္။
အားလွ်င္အားျခင္း လယ္တဲသို ့ေျပးသြားလိုက္သည္။
အဘြားႀကီး မဒမ္ Périer ကို အသြားလမ္းတြင္ေတြ ့ရာ ဆိုင္ကယ္ကိုရပ္လိုက္သည္။
အဘြားႀကီး ၏သူ ့အေပၚခင္မင္မွဳဆိုသည္မွာလည္း
သူေထာက္ပံ့ေပးကမ္းမွုေတြေၾကာင့္သာဆိုတာကို သူေကာင္းေကာင္းနားလည္ပါသည္။
ဒါေပမယ့္ သူဂရုမစိုက္ပါ။
သူက စကားေျပာစရာရွိသည္ဟုေျပာလိုက္သည္။
“ က်ေနာ္ Anette အေၾကာင္းသိၿပီးၿပီ “
“ ဘယ္လိုမ်ား သိသြားသတံုးကြဲ ့၊ သူက မင္းကိုလံုးဝမသိေစခ်င္ဘူး “
“ သူပဲက်ေနာ့္ကို ေျပာျပတာပဲ ၊ဘာလို ့ ခင္ဗ်ားက အေစာကမေျပာတာလည္းဗ်ာ “
အဘြားႀကီးက ျဖစ္ေၾကာင္းရယ္ကုန္စင္ ျပန္ေျပာျပေလေတာ့သည္။
ထို ျပႆနာႀကီး ျဖစ္ပြားၿပီးေနာက္ပိုင္းတြင္ Anette မွာ အိပ္ရာထက္တြင္ ရက္ေပါင္းမ်ားစြာလဲၿပီးေနမေကာင္းျဖစ္ေနသည္။
သူမက နာရီေပါင္းမ်ားစြာ
ေအာ္လိုက္ ငိုလိုက္နဲ ့ျဖစ္ေနရာ ၊မိဘမ်ားက သူမရူးသြားေတာ့မည္လားေတာင္ထင္ၾကရသည္။
ပင့္စရာ ဆရာဝန္ကလည္း ရြာတြင္မရွိေတာ့ ၊
Soissons မွာေတာင္ ဆရာဝန္ ၂ ေယာက္ပဲရွိေတာ့သည္။
သူတို ့ႏွစ္ဦးလံုး သက္ၾကားအိုမ်ားျဖစ္ရာ ၊ ရြာအထိ ေျခမၾကြနိုင္ေပ။
ဂ်ာမန္မ်ားကလည္းၿမိဳ ့ေပၚကလူမ်ားကို ထြက္သြားခြင့္မေပး ။
Anette မွာထူထူေထာင္ေထာင္ျဖစ္လာေသာလည္း ၊စိတ္မူမမွန္ေသး ၊ ေရွာ့ခ္ျဖစ္သလိုျဖစ္ေနသည္။
တစ္လ ၿပီးတစ္လ ကုန္ဆံုးသြားၿပီးေနာက္ မဒမ္ Périer က သကၤာမကင္းျဖစ္လာသျဖင့္
သူ ့သမီးကို စစ္ေမးသည္။
သူတို ့ေတြသံသယႏွင့္ လန္ ့ျဖန္ ့ကုန္ၾကၿပီး အဘိုးႀကီး Périer ကို အသိမေပးရဲၾက ။
Soissons သို ့သူတို ့၏ကားစုတ္ႀကီးျဖင့္ သားအမိတစ္ေတြေမာင္းသြားၾကသည္။
တစ္ၿမိဳ ့လံုး ဂ်ာမန္စစ္သားေတြ အျပည့္ ၊
ေနရာတိုင္းမွာလည္း ဂ်ာမန္ဆိုင္းဘုတ္ေတြပြထလို ့။
ဆရာဝန္ဆီေရာက္ေတာ့ သူတို ့သံသယကို အတည္ျပဳေပးလိုက္သည္ ။
ဒါေပမယ့္သူက ကက္သလစ္ဘာသာဝင္မို ့သူတို ့ကိုမကူညီႏိုင္ေၾကာင္းေျပာေလသည္။
သူတို ့က ေနာက္ဆရာဝန္တစ္ ဦးကိုလည္းသိေသးရာ ထိုဆရာဝန္ထံသြားၾကျပန္သည္။
တံခါးဘဲလ္ကို တီးေနရာ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာအထိဘယ္သူမွ မဖြင့္ေပး။
ေနာက္ဆံုးမွ အမည္းေရာင္ ဝမ္းနည္းမွုဝတ္စံုဝတ္ထားေသာ အမ်ိဳးသမီးက လာဖြင့္ေပးသည္ ။
ဆရာဝန္ အေၾကာင္းေမးလုိက္ရာ သူမက ငိုေတာ့သည္။
ဆရာဝန္မွာ ဂ်ာမန္မ်ားကဓါးစာခံအျဖစ္ ထိန္းသိမ္းခံေနရသည္။
တစ္ေန ့က ဂ်ာမန္ အမ်ားအျပားရွိေသာ ေကာ္ဖီဆိုင္တြင္ေပါက္ကြဲမွဳတစ္ခုျဖစ္ပြားရာ ၊ အရာရွိနွစ္ေယာက္ေသၿပီး ၊ အမ်ားအျပား ထိခိုက္ဒါဏ္ရာရသည္။
“ ဘယ္သူခြဲတာလည္း မေပၚရင္ သူတို ့က ဓါးစာခံေတြကို ပစ္သတ္မယ္တဲ ့ “ အမ်ိဳးသမီးကဆိုသည္။
အမ်ိဳးသမီး ကၾကင္နာတတ္ပံုေပၚရာ မဒမ္ Périer က သူတို ့အေၾကာင္းေျပာျပလိုက္သည္။
“ သနားစရာမိန္းကေလး ပါလား “ ဒါေပမယ့္သူမလည္းမကူညီႏိုင္ေပ။
ဒါကေတာ့ အဘြားႀကီး မဒမ္ Périer က Hans ကို ဇတ္စံုခင္းျပခဲ့တာျဖစ္သည္။
Hans အတန္ၾကာတိတ္ဆိတ္သြားသည္။
ေနာက္မွ “ နက္ျဖန္ တနဂၤေႏြေန ့ပဲ ၊ က်ေနာ္အားတယ္ လာခဲ ့မယ္ ၊
တစ္ခုခု ေကာင္းေကာင္းေလးလည္းယူခဲ ့မယ္ “
တနဂၤေႏြေန ့တြင္ သူတို ့ေတြအားလံုးအိမ္မွာ ရွိေနေစခ်င္ေသာေၾကာင့္
သူ အတန္ၾကာေနာက္က်ခံၿပီးမွ သြားလိုက္သည္ ။
သူက အထုပ္ခပ္ႀကီးႀကီး ယူလာသည္ ၊ ရွန္ပိန္ အရက္တစ္ပုလင္းလည္းပါသည္။
“ ဒီမွာၾကည့္ ၊ မင္းအတြက္ပစၥည္းေတြ ပါလာတယ္ “ Anette ကိုေျပာလိုက္သည္။
“ မလုိခ်င္ပါဘူး “
“ အဟုတ္လား “ သူက စပ္ၿဖီးၿဖီးၿပံဳးလိုက္သည္ ။ “ ကေလးအတြက္ လုိတယ္ေလ “
“ မွန္တယ္ Anette ၊ တို ့မွာဘာမွ မရွိဘူးေလ “ အဘြားႀကီးက ဝင္ေျပာသည္။
ထုိ ့ေနာက္ ပုလင္းကို ျမင္သြားကာ “ ဟယ္ ရွန္ပိန္ပုလင္းပါလား “
“ ရွန္ပိန္ ဘာလို ့ယူလာတာလည္းဆိုေတာ့ .. က်ေနာ္ အႀကံရလာလို ့ေလ။
ဟိုေနညက ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာေတြကို ေတာင္းပန္ပါတယ္ကြာ ၊ ကိုယ္တမင္လုပ္တာ မဟုတ္ပါဘူး ၊ မေတာ္တဆျဖစ္သြားတာပါ ၊ ကိုယ့္ကို ခြင့္လႊတ္လို ့မရဘူးလား “
သူမက မုန္းတီးစြာ တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္သည္။
“ ေသေတာင္ ခြင္ ့မလႊတ္ဘူး ၊ ဘာျဖစ္လို ့က်မနဲ ့လာပတ္သတ္ေနရတာလည္း ၊
က်မ ဘဝကို ဖ်က္ဆီးခဲ့တာနဲ ့မလုံေလာက္ေသးဘူးလား ဟင္ “
“ မင္းဘဝ ကို ဖ်က္ဆီး လိုက္တယ္လို ့ေျပာမရပါဘူးကြာ ၊
မင္းမွာကေလးရွိေနၿပီဆိုတာသိတာ ကိုယ္ေတာ္ေတာ္ဝမ္းသာတယ္ သိလား ၊
ဂုဏ္လည္းယူတယ္ “
“ ဂုဏ္ယူတယ္ ?? “
“ ကိုယ့္ ကေလးကို ေမြးေပးေစခ်င္တယ္ Anette “
“ ေအာင္မာ ရွင္ကဘာေလသံနဲ ့ေျပာေနတာလည္း “
“ ဒီမယ္ ၊ စစ္ႀကီး ကေနာက္ ၆ လေလာက္ဆိုၿပီးေတာ့မွာ ၊ ေႏြဦးေပါက္ဆို အဂၤလိပ္ေတြ ဒူးေထာက္ေတာ့မွာ၊
အဲဒီက်ရင္ ကိုယ္တပ္ကထြက္လို ့ရၿပီ ၊ ကိုယ္မင္းကို လက္ထပ္မယ္ေလ “
“ ရွင္က ၊ က်မကိုလက္ထပ္မယ္ ၊ ဘာလို ့တုန္း “
သူက ျပင္သစ္လုိ ေျပာမထြက္ သျဖင့္ ဂ်ာမန္လို ေျပာခ်လိုက္သည္ ။
သူမနားလည္မည္မွာေသခ်ာသည္။
“ Ich liebe dich .“
“ ဟဲ ့၊ သူဘာေျပာတာတုန္း “ အဘြားႀကီးက ေမးသည္။
“ သူက က်မကို ခ်စ္တယ္လို ့ေျပာတာ “
Anette က ေခါင္းကို တစ္ခ်က္ ခါလိုက္ၿပီး စရယ္ေတာ့သည္။
သူမ ကရယ္လို ့မဆံုးႏိုင္ျဖစ္ေနၿပီး မ်က္ရည္ေတြ ပါးျပင္ေပၚစီးက်လာသည္။
“ ဂရုစိုက္မေနနဲ ့ ၊ ဟစ္စတီးရီးယားေလ ၊ သိတယ္မွလား ၊ စိတ္ကမွန္ေသးတာမဟုတ္ဘူး “ အဘြားႀကီးကဆိုသည္။
Anette က စိတ္ကိုထိိန္းကာ အရယ္ရပ္လိုက္သည္။
“ ကိုယ္ရွန္ပိန္ယူလာတာက ကိုယ္တို ့ေစ ့စပ္ေၾကာင္းလမ္းတဲ ့အေနနဲ ့ေလ “
“ ဒါမွ အဆိုး တက အဆိုးဆံုးပဲ ၊ အရူးအလုပ္ခံရတယ္ဆိုတာ ဒါမ်ိဳးပဲ “ Anette က ဆိုသည္။
Hans ကဂ်ာမန္လို မေျပာေတာ့ ျပင္သစ္လိုေျပာင္းေျပာသည္။
သူေနာက္ေျပာမယ့္စကားေတြကို Anette မိဘေတြနားလည္ေစခ်င္သည္။
“ အခုလည္း လက္မထပ္ႏိုင္ေသးဘူးေလ၊ စစ္ၿပီးေတာ့မွ လက္ထပ္လို ့ရမယ္ ၊
ကိုယ္က ျခဴးတစ္ျပားမွ မရွိတဲ ့ေကာင္မဟုတ္ပါဘူး ၊ ကိုယ့္အေဖဆိုလည္း ခ်မ္းသာတယ္ ၊ မင္းလိုေလေသးမရွိေစရဘူး “
“ မင္း ၊ ကက္သလစ္ ဘာသာဝင္လား “ အဘြားႀကီးကေမးသည္။
“ ဟုတ္တယ္ ခင္ဗ် ၊ က်ေနာ္ကက္သလစ္ပါ “
“ ဒါဆို တစ္မ်ိဴးပဲ “
“ ကိုယ့္တို ့မွာ လယ္ေတြလည္းရွိတယ္ ၊ ကား ၊ေရဒီယို ၊တယ္လီဖုန္းလည္းရွိတယ္ “
သူမက သူမအေဖထံလွည့္ေျပာလိုက္သည္ ။
“ အားလံုးျပည့္စံုတဲ ့ လူၾကီးလူေကာင္း ကိုျပည့္စံုႀကီးေပါ့ဟုတ္လား “
“ က်မေတာ့ေနရာက်တာပဲေပါ့ ၊ ဟင္ ၊ စစ္ ရွံုးႏိုင္ငံက မိန္းမ ၊ လက္မထပ္ပဲေမြးထားတဲ ့ကေလးနဲ ့
ဟားဟား ၊ေပ်ာ္စရာ ႀကီး “ သူမက ငိုရင္းေျပာသည္။
စကားနည္းသူ အဘိုးႀကီး Périer ထံမွ အသံထြက္လာသည္။
“ မင္း သေဘာေကာင္းတာ ငါသိပါတယ္ ။ ငါလည္း စစ္ကိုႀကံဳဖူးပါတယ္ ၊ ဒီလိုပဲဗရုတ္သုတ္ခေတြဆိုတာျဖစ္ၾကတာပါပဲ ၊ ဒါေပမယ့္ ငါတို ့မွာ သားကေသသြားၿပီ
Anette ပဲက်န္ေတာ့တယ္၊ သူ ့ကိုမင္းနဲ ့ထည့္လိုက္လို ့ေတာ့မရဘူး “
“ ဒါဆိုလည္း ၊ က်ေနာ္ဒီမွာေနမွာေပါ့ “
Anette က သူ ့ကို ျဖတ္ခနဲ လွည့္ၾကည့္သည္။
“ ဘယ္လို ကြဲ ့ “ အဘြားႀကီးက ေမးသည္။
“ က်ေနာ့္မွာ ညီရွိေသးတယ္ ၊ ညီက အေဖ့ကိုကူလို ့ရတယ္ေလ ။ က်ေနာ္ ဒီႏိုင္ငံမွာေနရတာလည္းသေဘာက်တယ္ ၊
အင္တိုက္အားတိုက္လုပ္မယ့္သူသာရွိရင္ ဒီလယ္ေတြက လယ္ေကာင္းေတြ ပဲ။
စစ္ႀကီးၿပီးရင္ ဒီမွာ အေျခခ်မယ့္ဂ်ာမန္ေတြ အမ်ားႀကီးပါ။
ျပင္သစ္မွာ ရွိတဲ ့ေျမေတြနဲ ့လယ္လုပ္မယ့္သူေတြ ေလာက္မွ မေလာက္တာ “
Anette က သူမ မိဘေတြ ဘာေတြးေနၿပီဆုိတာ ရိပ္မိလိုက္သည္။
သူတို ့မွာ သားလည္းေသသြားၿပီ ၊ အားေကာင္းေမာင္းသန္
သားမက္တစ္ေယာက္လိုခ်င္ေနသည္ဆိုတာ ေသခ်ာၿပီ။
မဒမ္ Périer က “ ဒီလို သာဆိုရင္ေတာ့ စဥ္းစားရေတာ့မယ္ “
“ အေမ ေလွ်ာက္ မေျပာနဲ ့“ သူမက တင္းမာစြာေျပာလိုက္သည္။
ထုိ ့ေနာက္ Hans ဖက္လွည့္ကာ ၊
“ က်မက က်မအရင္အလုပ္လုပ္တဲ ့ၿမိဳ ့က ေယာက္်ားေလးေက်ာင္း
ဆရာနဲ ့ေစ့စပ္ထားၿပီးသား၊ စစ္ၿပီးရင္လက္ထပ္ဖို ့ပဲ ၊
သူကရွင့္လိုေတာ့မထြားႀကိဳင္းဘူးေပါ့ ၊
ဒါေပမယ့္ ရွင့္လိုအရိုင္းအစိုင္းမဟုတ္ဘူး ၊
အရမ္းယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ ့တယ္ ၊သူ ့ကိုက်မ ခ်စ္တယ္ ၊ အသည္းနင့္ေအာင္ကိုခ်စ္တာ “
“ သူအခုဘယ္မွာလည္း “
“ ဘယ္မွာလည္း ? ။ ဘယ္သိႏိုင္မလည္း ၊ ဂ်ာမနီတစ္ေနရာရာမွာေပါ့ ၊ သံု ့ပန္းေလ ၊
အငတ္အျပတ္ စစ္သံုပန္းေပါ့ ၊
ရွင္က က်မတို ့အစားေတြ စားၿပီး ဇိမ္ယစ္ေနခ်ိန္မွာ သူကေတာ့ ငတ္ေနရတယ္ေလ ၊
က်မရွင့္ကိုမုန္းတယ္ ဆိုတာ ဘယ္နွစ္ခါေလာက္ေျပာရမလည္းဟင္ ၊
ရွင့္ကို ခြင့္လႊတ္ဖုိ ့မ်ားေျပာရဲေသးတယ္ ၊ လံုးဝပဲ။
သူလား ဒီကိစၥအတြက္ က်မကို ခြင့္လႊတ္မွာေပါ့ ေသခ်ာတယ္ “
“ ေနာက္ၿပီး ရွင္နဲ က်မေစ့စပ္တယ္ ဆိုတာသာ သိရင္ ၊ ရွင့္ရဲ ့ပိုးေျခအိတ္ေတြ ၊ ေထာပတ္ေတြ ၊ ခ်ိစ္ေတြ အတြက္ က်မ ကိုယ္က်မေရာင္းစားတယ္ ဆိုတာသာသူသိရင္ေလ ၊သူဘယ္လို ေနရွာမလည္း
“ ၿပီးေတာ့ ရွင့္ကေလး ၊ ရွင့္လိုပဲထြားထြား ၊ေရႊေရာင္ဆံပင္ ၊ မ်က္လံုးျပာနဲ ့ ၊ အမေလး ဘုရားေရ “
သူမက မီးဖိုထဲမွေျပးထြက္သြားေတာ့ သည္။
အတန္ၾကာေအာင္ တိတ္ဆိတ္ေနၾကသည္။
Hans က ရွန္ပိန္ပုလင္းကိုၾကည့္ေနရင္း ထရပ္လိုက္သည္။
အဘြားႀကီးက လမ္းမေရာက္ေအာင္လိုက္ပို ့ရင္း
“ ေနာက္မွ ထပ္လာခဲ့ေနာ္။“
သူ ့ဘက္က အဘြားႀကီးရွိေၾကာင္း Hans သေဘာေပါက္သြားသည္။
-------------------------------------------------------------------------
အားလွ်င္အားျခင္း လယ္တဲသို ့ေျပးသြားလိုက္သည္။
အဘြားႀကီး မဒမ္ Périer ကို အသြားလမ္းတြင္ေတြ ့ရာ ဆိုင္ကယ္ကိုရပ္လိုက္သည္။
အဘြားႀကီး ၏သူ ့အေပၚခင္မင္မွဳဆိုသည္မွာလည္း
သူေထာက္ပံ့ေပးကမ္းမွုေတြေၾကာင့္သာဆိုတာကို သူေကာင္းေကာင္းနားလည္ပါသည္။
ဒါေပမယ့္ သူဂရုမစိုက္ပါ။
သူက စကားေျပာစရာရွိသည္ဟုေျပာလိုက္သည္။
“ က်ေနာ္ Anette အေၾကာင္းသိၿပီးၿပီ “
“ ဘယ္လိုမ်ား သိသြားသတံုးကြဲ ့၊ သူက မင္းကိုလံုးဝမသိေစခ်င္ဘူး “
“ သူပဲက်ေနာ့္ကို ေျပာျပတာပဲ ၊ဘာလို ့ ခင္ဗ်ားက အေစာကမေျပာတာလည္းဗ်ာ “
အဘြားႀကီးက ျဖစ္ေၾကာင္းရယ္ကုန္စင္ ျပန္ေျပာျပေလေတာ့သည္။
ထို ျပႆနာႀကီး ျဖစ္ပြားၿပီးေနာက္ပိုင္းတြင္ Anette မွာ အိပ္ရာထက္တြင္ ရက္ေပါင္းမ်ားစြာလဲၿပီးေနမေကာင္းျဖစ္ေနသည္။
သူမက နာရီေပါင္းမ်ားစြာ
ေအာ္လိုက္ ငိုလိုက္နဲ ့ျဖစ္ေနရာ ၊မိဘမ်ားက သူမရူးသြားေတာ့မည္လားေတာင္ထင္ၾကရသည္။
ပင့္စရာ ဆရာဝန္ကလည္း ရြာတြင္မရွိေတာ့ ၊
Soissons မွာေတာင္ ဆရာဝန္ ၂ ေယာက္ပဲရွိေတာ့သည္။
သူတို ့ႏွစ္ဦးလံုး သက္ၾကားအိုမ်ားျဖစ္ရာ ၊ ရြာအထိ ေျခမၾကြနိုင္ေပ။
ဂ်ာမန္မ်ားကလည္းၿမိဳ ့ေပၚကလူမ်ားကို ထြက္သြားခြင့္မေပး ။
Anette မွာထူထူေထာင္ေထာင္ျဖစ္လာေသာလည္း ၊စိတ္မူမမွန္ေသး ၊ ေရွာ့ခ္ျဖစ္သလိုျဖစ္ေနသည္။
တစ္လ ၿပီးတစ္လ ကုန္ဆံုးသြားၿပီးေနာက္ မဒမ္ Périer က သကၤာမကင္းျဖစ္လာသျဖင့္
သူ ့သမီးကို စစ္ေမးသည္။
သူတို ့ေတြသံသယႏွင့္ လန္ ့ျဖန္ ့ကုန္ၾကၿပီး အဘိုးႀကီး Périer ကို အသိမေပးရဲၾက ။
Soissons သို ့သူတို ့၏ကားစုတ္ႀကီးျဖင့္ သားအမိတစ္ေတြေမာင္းသြားၾကသည္။
တစ္ၿမိဳ ့လံုး ဂ်ာမန္စစ္သားေတြ အျပည့္ ၊
ေနရာတိုင္းမွာလည္း ဂ်ာမန္ဆိုင္းဘုတ္ေတြပြထလို ့။
ဆရာဝန္ဆီေရာက္ေတာ့ သူတို ့သံသယကို အတည္ျပဳေပးလိုက္သည္ ။
ဒါေပမယ့္သူက ကက္သလစ္ဘာသာဝင္မို ့သူတို ့ကိုမကူညီႏိုင္ေၾကာင္းေျပာေလသည္။
သူတို ့က ေနာက္ဆရာဝန္တစ္ ဦးကိုလည္းသိေသးရာ ထိုဆရာဝန္ထံသြားၾကျပန္သည္။
တံခါးဘဲလ္ကို တီးေနရာ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာအထိဘယ္သူမွ မဖြင့္ေပး။
ေနာက္ဆံုးမွ အမည္းေရာင္ ဝမ္းနည္းမွုဝတ္စံုဝတ္ထားေသာ အမ်ိဳးသမီးက လာဖြင့္ေပးသည္ ။
ဆရာဝန္ အေၾကာင္းေမးလုိက္ရာ သူမက ငိုေတာ့သည္။
ဆရာဝန္မွာ ဂ်ာမန္မ်ားကဓါးစာခံအျဖစ္ ထိန္းသိမ္းခံေနရသည္။
တစ္ေန ့က ဂ်ာမန္ အမ်ားအျပားရွိေသာ ေကာ္ဖီဆိုင္တြင္ေပါက္ကြဲမွဳတစ္ခုျဖစ္ပြားရာ ၊ အရာရွိနွစ္ေယာက္ေသၿပီး ၊ အမ်ားအျပား ထိခိုက္ဒါဏ္ရာရသည္။
“ ဘယ္သူခြဲတာလည္း မေပၚရင္ သူတို ့က ဓါးစာခံေတြကို ပစ္သတ္မယ္တဲ ့ “ အမ်ိဳးသမီးကဆိုသည္။
အမ်ိဳးသမီး ကၾကင္နာတတ္ပံုေပၚရာ မဒမ္ Périer က သူတို ့အေၾကာင္းေျပာျပလိုက္သည္။
“ သနားစရာမိန္းကေလး ပါလား “ ဒါေပမယ့္သူမလည္းမကူညီႏိုင္ေပ။
ဒါကေတာ့ အဘြားႀကီး မဒမ္ Périer က Hans ကို ဇတ္စံုခင္းျပခဲ့တာျဖစ္သည္။
Hans အတန္ၾကာတိတ္ဆိတ္သြားသည္။
ေနာက္မွ “ နက္ျဖန္ တနဂၤေႏြေန ့ပဲ ၊ က်ေနာ္အားတယ္ လာခဲ ့မယ္ ၊
တစ္ခုခု ေကာင္းေကာင္းေလးလည္းယူခဲ ့မယ္ “
တနဂၤေႏြေန ့တြင္ သူတို ့ေတြအားလံုးအိမ္မွာ ရွိေနေစခ်င္ေသာေၾကာင့္
သူ အတန္ၾကာေနာက္က်ခံၿပီးမွ သြားလိုက္သည္ ။
သူက အထုပ္ခပ္ႀကီးႀကီး ယူလာသည္ ၊ ရွန္ပိန္ အရက္တစ္ပုလင္းလည္းပါသည္။
“ ဒီမွာၾကည့္ ၊ မင္းအတြက္ပစၥည္းေတြ ပါလာတယ္ “ Anette ကိုေျပာလိုက္သည္။
“ မလုိခ်င္ပါဘူး “
“ အဟုတ္လား “ သူက စပ္ၿဖီးၿဖီးၿပံဳးလိုက္သည္ ။ “ ကေလးအတြက္ လုိတယ္ေလ “
“ မွန္တယ္ Anette ၊ တို ့မွာဘာမွ မရွိဘူးေလ “ အဘြားႀကီးက ဝင္ေျပာသည္။
ထုိ ့ေနာက္ ပုလင္းကို ျမင္သြားကာ “ ဟယ္ ရွန္ပိန္ပုလင္းပါလား “
“ ရွန္ပိန္ ဘာလို ့ယူလာတာလည္းဆိုေတာ့ .. က်ေနာ္ အႀကံရလာလို ့ေလ။
ဟိုေနညက ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာေတြကို ေတာင္းပန္ပါတယ္ကြာ ၊ ကိုယ္တမင္လုပ္တာ မဟုတ္ပါဘူး ၊ မေတာ္တဆျဖစ္သြားတာပါ ၊ ကိုယ့္ကို ခြင့္လႊတ္လို ့မရဘူးလား “
သူမက မုန္းတီးစြာ တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္သည္။
“ ေသေတာင္ ခြင္ ့မလႊတ္ဘူး ၊ ဘာျဖစ္လို ့က်မနဲ ့လာပတ္သတ္ေနရတာလည္း ၊
က်မ ဘဝကို ဖ်က္ဆီးခဲ့တာနဲ ့မလုံေလာက္ေသးဘူးလား ဟင္ “
“ မင္းဘဝ ကို ဖ်က္ဆီး လိုက္တယ္လို ့ေျပာမရပါဘူးကြာ ၊
မင္းမွာကေလးရွိေနၿပီဆိုတာသိတာ ကိုယ္ေတာ္ေတာ္ဝမ္းသာတယ္ သိလား ၊
ဂုဏ္လည္းယူတယ္ “
“ ဂုဏ္ယူတယ္ ?? “
“ ကိုယ့္ ကေလးကို ေမြးေပးေစခ်င္တယ္ Anette “
“ ေအာင္မာ ရွင္ကဘာေလသံနဲ ့ေျပာေနတာလည္း “
“ ဒီမယ္ ၊ စစ္ႀကီး ကေနာက္ ၆ လေလာက္ဆိုၿပီးေတာ့မွာ ၊ ေႏြဦးေပါက္ဆို အဂၤလိပ္ေတြ ဒူးေထာက္ေတာ့မွာ၊
အဲဒီက်ရင္ ကိုယ္တပ္ကထြက္လို ့ရၿပီ ၊ ကိုယ္မင္းကို လက္ထပ္မယ္ေလ “
“ ရွင္က ၊ က်မကိုလက္ထပ္မယ္ ၊ ဘာလို ့တုန္း “
သူက ျပင္သစ္လုိ ေျပာမထြက္ သျဖင့္ ဂ်ာမန္လို ေျပာခ်လိုက္သည္ ။
သူမနားလည္မည္မွာေသခ်ာသည္။
“ Ich liebe dich .“
“ ဟဲ ့၊ သူဘာေျပာတာတုန္း “ အဘြားႀကီးက ေမးသည္။
“ သူက က်မကို ခ်စ္တယ္လို ့ေျပာတာ “
Anette က ေခါင္းကို တစ္ခ်က္ ခါလိုက္ၿပီး စရယ္ေတာ့သည္။
သူမ ကရယ္လို ့မဆံုးႏိုင္ျဖစ္ေနၿပီး မ်က္ရည္ေတြ ပါးျပင္ေပၚစီးက်လာသည္။
“ ဂရုစိုက္မေနနဲ ့ ၊ ဟစ္စတီးရီးယားေလ ၊ သိတယ္မွလား ၊ စိတ္ကမွန္ေသးတာမဟုတ္ဘူး “ အဘြားႀကီးကဆိုသည္။
Anette က စိတ္ကိုထိိန္းကာ အရယ္ရပ္လိုက္သည္။
“ ကိုယ္ရွန္ပိန္ယူလာတာက ကိုယ္တို ့ေစ ့စပ္ေၾကာင္းလမ္းတဲ ့အေနနဲ ့ေလ “
“ ဒါမွ အဆိုး တက အဆိုးဆံုးပဲ ၊ အရူးအလုပ္ခံရတယ္ဆိုတာ ဒါမ်ိဳးပဲ “ Anette က ဆိုသည္။
Hans ကဂ်ာမန္လို မေျပာေတာ့ ျပင္သစ္လိုေျပာင္းေျပာသည္။
သူေနာက္ေျပာမယ့္စကားေတြကို Anette မိဘေတြနားလည္ေစခ်င္သည္။
“ အခုလည္း လက္မထပ္ႏိုင္ေသးဘူးေလ၊ စစ္ၿပီးေတာ့မွ လက္ထပ္လို ့ရမယ္ ၊
ကိုယ္က ျခဴးတစ္ျပားမွ မရွိတဲ ့ေကာင္မဟုတ္ပါဘူး ၊ ကိုယ့္အေဖဆိုလည္း ခ်မ္းသာတယ္ ၊ မင္းလိုေလေသးမရွိေစရဘူး “
“ မင္း ၊ ကက္သလစ္ ဘာသာဝင္လား “ အဘြားႀကီးကေမးသည္။
“ ဟုတ္တယ္ ခင္ဗ် ၊ က်ေနာ္ကက္သလစ္ပါ “
“ ဒါဆို တစ္မ်ိဴးပဲ “
“ ကိုယ့္တို ့မွာ လယ္ေတြလည္းရွိတယ္ ၊ ကား ၊ေရဒီယို ၊တယ္လီဖုန္းလည္းရွိတယ္ “
သူမက သူမအေဖထံလွည့္ေျပာလိုက္သည္ ။
“ အားလံုးျပည့္စံုတဲ ့ လူၾကီးလူေကာင္း ကိုျပည့္စံုႀကီးေပါ့ဟုတ္လား “
“ က်မေတာ့ေနရာက်တာပဲေပါ့ ၊ ဟင္ ၊ စစ္ ရွံုးႏိုင္ငံက မိန္းမ ၊ လက္မထပ္ပဲေမြးထားတဲ ့ကေလးနဲ ့
ဟားဟား ၊ေပ်ာ္စရာ ႀကီး “ သူမက ငိုရင္းေျပာသည္။
စကားနည္းသူ အဘိုးႀကီး Périer ထံမွ အသံထြက္လာသည္။
“ မင္း သေဘာေကာင္းတာ ငါသိပါတယ္ ။ ငါလည္း စစ္ကိုႀကံဳဖူးပါတယ္ ၊ ဒီလိုပဲဗရုတ္သုတ္ခေတြဆိုတာျဖစ္ၾကတာပါပဲ ၊ ဒါေပမယ့္ ငါတို ့မွာ သားကေသသြားၿပီ
Anette ပဲက်န္ေတာ့တယ္၊ သူ ့ကိုမင္းနဲ ့ထည့္လိုက္လို ့ေတာ့မရဘူး “
“ ဒါဆိုလည္း ၊ က်ေနာ္ဒီမွာေနမွာေပါ့ “
Anette က သူ ့ကို ျဖတ္ခနဲ လွည့္ၾကည့္သည္။
“ ဘယ္လို ကြဲ ့ “ အဘြားႀကီးက ေမးသည္။
“ က်ေနာ့္မွာ ညီရွိေသးတယ္ ၊ ညီက အေဖ့ကိုကူလို ့ရတယ္ေလ ။ က်ေနာ္ ဒီႏိုင္ငံမွာေနရတာလည္းသေဘာက်တယ္ ၊
အင္တိုက္အားတိုက္လုပ္မယ့္သူသာရွိရင္ ဒီလယ္ေတြက လယ္ေကာင္းေတြ ပဲ။
စစ္ႀကီးၿပီးရင္ ဒီမွာ အေျခခ်မယ့္ဂ်ာမန္ေတြ အမ်ားႀကီးပါ။
ျပင္သစ္မွာ ရွိတဲ ့ေျမေတြနဲ ့လယ္လုပ္မယ့္သူေတြ ေလာက္မွ မေလာက္တာ “
Anette က သူမ မိဘေတြ ဘာေတြးေနၿပီဆုိတာ ရိပ္မိလိုက္သည္။
သူတို ့မွာ သားလည္းေသသြားၿပီ ၊ အားေကာင္းေမာင္းသန္
သားမက္တစ္ေယာက္လိုခ်င္ေနသည္ဆိုတာ ေသခ်ာၿပီ။
မဒမ္ Périer က “ ဒီလို သာဆိုရင္ေတာ့ စဥ္းစားရေတာ့မယ္ “
“ အေမ ေလွ်ာက္ မေျပာနဲ ့“ သူမက တင္းမာစြာေျပာလိုက္သည္။
ထုိ ့ေနာက္ Hans ဖက္လွည့္ကာ ၊
“ က်မက က်မအရင္အလုပ္လုပ္တဲ ့ၿမိဳ ့က ေယာက္်ားေလးေက်ာင္း
ဆရာနဲ ့ေစ့စပ္ထားၿပီးသား၊ စစ္ၿပီးရင္လက္ထပ္ဖို ့ပဲ ၊
သူကရွင့္လိုေတာ့မထြားႀကိဳင္းဘူးေပါ့ ၊
ဒါေပမယ့္ ရွင့္လိုအရိုင္းအစိုင္းမဟုတ္ဘူး ၊
အရမ္းယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ ့တယ္ ၊သူ ့ကိုက်မ ခ်စ္တယ္ ၊ အသည္းနင့္ေအာင္ကိုခ်စ္တာ “
“ သူအခုဘယ္မွာလည္း “
“ ဘယ္မွာလည္း ? ။ ဘယ္သိႏိုင္မလည္း ၊ ဂ်ာမနီတစ္ေနရာရာမွာေပါ့ ၊ သံု ့ပန္းေလ ၊
အငတ္အျပတ္ စစ္သံုပန္းေပါ့ ၊
ရွင္က က်မတို ့အစားေတြ စားၿပီး ဇိမ္ယစ္ေနခ်ိန္မွာ သူကေတာ့ ငတ္ေနရတယ္ေလ ၊
က်မရွင့္ကိုမုန္းတယ္ ဆိုတာ ဘယ္နွစ္ခါေလာက္ေျပာရမလည္းဟင္ ၊
ရွင့္ကို ခြင့္လႊတ္ဖုိ ့မ်ားေျပာရဲေသးတယ္ ၊ လံုးဝပဲ။
သူလား ဒီကိစၥအတြက္ က်မကို ခြင့္လႊတ္မွာေပါ့ ေသခ်ာတယ္ “
“ ေနာက္ၿပီး ရွင္နဲ က်မေစ့စပ္တယ္ ဆိုတာသာ သိရင္ ၊ ရွင့္ရဲ ့ပိုးေျခအိတ္ေတြ ၊ ေထာပတ္ေတြ ၊ ခ်ိစ္ေတြ အတြက္ က်မ ကိုယ္က်မေရာင္းစားတယ္ ဆိုတာသာသူသိရင္ေလ ၊သူဘယ္လို ေနရွာမလည္း
“ ၿပီးေတာ့ ရွင့္ကေလး ၊ ရွင့္လိုပဲထြားထြား ၊ေရႊေရာင္ဆံပင္ ၊ မ်က္လံုးျပာနဲ ့ ၊ အမေလး ဘုရားေရ “
သူမက မီးဖိုထဲမွေျပးထြက္သြားေတာ့ သည္။
အတန္ၾကာေအာင္ တိတ္ဆိတ္ေနၾကသည္။
Hans က ရွန္ပိန္ပုလင္းကိုၾကည့္ေနရင္း ထရပ္လိုက္သည္။
အဘြားႀကီးက လမ္းမေရာက္ေအာင္လိုက္ပို ့ရင္း
“ ေနာက္မွ ထပ္လာခဲ့ေနာ္။“
သူ ့ဘက္က အဘြားႀကီးရွိေၾကာင္း Hans သေဘာေပါက္သြားသည္။
-------------------------------------------------------------------------
( Image from Google )