ဘတ္စ္ကားေပၚမွာ သူမႏွင့္ ေနာက္ထပ္ခရီးသည္ ၁ ဦးပဲက်န္ေတာ့ တာသတိျပဳမိခ်ိန္မွာ
အိမ္ေရာက္ဖို ့၄ မွတ္တိုင္ေလာက္ လိုေသးသည္။
သူမက ဘတ္စကားစီးရင္ စာဖတ္ေနတတ္တာမို ့မွတ္တိုင္ေက်ာ္မသြားေစရန္သတိထားၿပီး
မၾကာမၾကာ အျပင္ကို ၾကည့္ေပးရသည္။
ေရွ ့တမွတ္တိုင္မွာ ေနာက္ဆံုး အေဖာ္ခရီးသည္ ဆင္းသြားျပန္သည္ ။
အိမ္ေရာက္ဖို ့ ၂ မွတ္တိုင္အလိုမွာ ခရီးသည္ဟူ၍ သူမတေယာက္တည္း ၊သူမ ျပံဳးလိုက္မိသည္ ။
ဘတ္စ္ကား ႀကီးတစ္စီးလံုး ကိုယ္တေယာက္တည္းစီးလာရတာ ရယ္စရာ။ဘတ္စ္ကား လံုးခ်င္းငွားတာေပါ့ ။ အျပင္မွာက မိုးေမွာင္က်ေနသည္ ။
စာအုပ္ကို သိမ္းရန္ ကတ္ျပားေလးကို ဖတ္လက္စစာမ်က္ႏွာမွာ ညွပ္လိုက္သည္။
သူမက စာရြက္ကိုေခါက္ၿပီးမွတ္တာလံုးဝမႀကိဳက္သူမို ့ ဖတ္လက္စ စာမ်က္နွာမွတ္ရန္ ကတ္ျပားလွလွေလးေတြေဆာင္ထားတတ္သည္။
စာအုပ္ကိုေပါင္ေပၚက ေဘးလြယ္အိတ္ထဲ ထည့္သိမ္းအၿပီးမွာဘယ္ဘက္မ်က္နွာနား ေအးခနဲ ျဖစ္သြားတာ ခံစားလိုက္ရသည္။ aircon ကေအးသလိုမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ မ်က္ႏွာတဝိုက္မွာပဲ စိမ့္ကနဲ ျဖစ္သြားကာ လည္ဂုတ္ေတြမွာပါ ၾကက္သီးမ်ားထသြားသည္။ သူမကေရွ ့သို ့ပံုက်ေနေသာ ဆံပင္အေခြမ်ားကို
ေနာက္သို ့စုတင္လိုက္ရင္း ေဘးဘီကိုလွည့္ၾကည့္သည္ ။ သူမနားမွာ ျမဴေတြ ဆိုင္းေနသလိုလို ။
သူမထိုင္ရာမွ ထလိုက္ကာ အေရွ ့ဘက္ တံခါးေပါက္နား ကထိုင္ခံုကို ေျပာင္းထိုင္လိုက္သည္ ။ ဆင္းရေတာ့မွာပဲေလ ။ ခဏေနေတာ့ၾကက္သီးေတြ ထသလိုျဖစ္လာျပန္သည္ ။ ေအးလိုက္တာ ။
ရုတ္တရက္ ေက်ာေပၚမွ သူမဆံပင္ေခြတေခြက အေရွ ့ကို က်လာသည္ ။ သူမလန္ ့သြားသည္ ၊ ေဘးနားမွာျမဴေတြလိုလို အေငြ ့ေတြ ဝိုင္းေနျပန္ၿပီ ၊
သူမ မေနနိင္ေတာ့ ခ်က္ျခင္းထ ကာ ကားေမာင္းသူ နားေလွ်ာက္သြားလိုက္သည္ ။

Bus Captain တရုတ္ဦးေလး ႀကီး နားေရာက္ေတာ့ ေနာက္လွည့္အၾကည့္လိုက္မွာ ရင္ထဲက်ဥ္ခနဲျဖစ္သြားရသည္ ။ သူမထိုင္ခဲ့ ေသာ ေနရာနားမွာ ရပ္ေနေသာ ပံုရိပ၊္
ျမဴေတြလိုပဲ မကြဲျပား ဒါေပမယ့္ သူမကို လွမ္းၾကည့္ေနသည္ ့လူလိုလို သဏၭာန္
ဆိုတာ ကေတာ့ အေသအခ်ာပင္။

“ ဘာလည္း မိန္းကေလး “ ကားေမာင္းသူ ဦးေလးက ေမးသည္။

“ အန္ကယ္ အေနာက္မွာ တခုခုပဲ “

“ ဘာလည္း ဟင္ “ ထုိစဥ္ ကားက မီးပြိဳင့္မွာ ရပ္လိုက္သည္ မို ့ကားေမာင္းသူ ဦးေလးက
ေနာက္ကို လွည့္ၾကည့္သည္ ။

“ ဘာမွလည္း မရွိပါလား ဘာလို ့လည္း Miss ရဲ ့“

ဟင္ ၊ ဘုရားေရ သူမကို စိုက္ၾကည့္ေနေသာ ထိုျဖဳျဖဴ အေငြ ့သဏၭာန္ကို ထိုဦးေလး မေတြ ့ဘူးလား ။

“ ဟိုမွာေလ ၊ အန္ကယ္ ၊ အေနာက္မွာေလ .. အေငြ ့ေတြ သရဲလို ပဲ .. “

သူမက ေျပာရင္း ထိုသဏၭာန္ ကို ၾကည့္မိျပန္သည္။ သူမကို စိုက္ၾကည့္ေနတဲ့ အေငြ ့ေတြက ေပ်ာက္ပ်ယ္မသြားပါ။ပိုေတာင္ပီျပင္လာသလို လို။

“ သရဲလိုပဲ ဟုတ္လား ၊သရဲလိုပဲတဲ့ ၊ သရဲလိုပဲတဲ့ .. ဟားဟား “

“ ဟင္“ သူမက ထိုအေငြ ့သဏၭာန္ကို စိုက္ၾကည့္ေနရာမွာ Bus Captain ၏ ထူးျခားေသာရယ္သံေၾကာင့္
သူ ့ကို ျပန္လွည့္ၾကည့္မိသည္ ။

“ ဘုရား ေရ“ ၊ Bus Captain လူႀကီးက ဟားတိုက္ရယ္ေမာေနပါလား ။

သူ ့ကိုလွည့္ ၾကည့္လိုက္ မွ ထူးျခားမွဳတခုေၾကာင့္ သူမ ရင္ေတြပြင့္ထြက္ေတာ့မည့္အတိုင္း ႏွလံုးခုန္သံအလြန္ျမန္လာသည္။
သူမက နွလံုးသား ပါးစပ္ကခုန္ထြက္သြားမွာစိုးသည့္အတိုင္း သြားကို တင္းတင္းေစ့ထားမိလိုက္သည္။

Bus Captain ဦးေလးက ခြက္ထိုးခြက္လွန္ရယ္ေမာေနရင္းမွ တရုတ္ႀကီးကေန၊ မေလးလူႀကီး ျဖစ္သြားသည္ ။ ေနာက္တရုတ္လူငယ္ျဖစ္သြားျပန္သည္ ၊ ေနာက္ ကုလားလူငယ္ျဖစ္သြားလိုက္ ၊ အေစာက တရုတ္ဦးေလးျပန္ျဖစ္သြားလိုက္နွင့္ အမ်ိဳးမိ်ဳးေျပာင္းေနေတာ့သည္။

သူမသိလိုက္ၿပီ တခုခုမက မွားယြင္းေနေလၿပီ ။
သူမစိတ္ကို ထိန္းကာ ေနာက္မွတ္တိုင္မွာ ဆင္းမည့္ ခလုတ္ နွိပ္လုိက္သည္။
Bus Captain ကို ေက်ာခိုင္းၿပီး ေရွ ့ေပါက္မွ မဆင္းရဲေတာ့ သည္မို ့ အလည္ေပါက္ကို ေဘးတိုက္ အတုိင္း အသာေလးေလွ်ာက္သြားသည္ ။ အေနာက္က အေငြ ့သဏၭာန္ ကလည္း ထိုအတိုင္းပဲရွိေနသည္။
ကားက မွတ္တိုင္မွာရပ္လုိက္သည္ ။ သူမ အိမ္နားလည္းမဟုတ္ပါေခ် ။ ဘယ္ကိုေရာက္ ေနၿပီလည္း ဘယ္ကိုေရာက္ေရာက္ .. အခုေန ထို ဘတ္စ္ ကားေပၚမွဆင္းရင္ ပင္လယ္ျပင္ထဲေရာက္မည္ ဆိုေတာင္ သူမဆင္းျဖစ္မည္ ထင္သည္ ( သူမေရကူးမကြ်မ္းက်င္ပါ )။ ဘတ္စ္ကားကမွတ္တိုင္မွာ ရပ္ေပမယ့္ တံခါးဖြင့္မေပးပါ ။ သူမတံခါးကို တြန္းလိုက္သည္ ။တံခါးပြင့္မသြား ။
ကားေမာင္းသူဖက္လွည့္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ေနရာမွာ ဘယ္သူမွမရွိေတာ့ေပ။
ကားတခုလံုး အေငြ ့ေတြဖုံးေနပီ .. အေနာက္ဖက္က အေငြ ့ က သူမနားေရာက္လာၿပီလား ..
အေရွ ့က ေရာ အေနာက္ကေရာ ျမဴဳခိုးေတြ ျပည့္သိပ္လာသည္ ။
သူမဘာကို မွ သဲသဲကြဲကြဲ မျမင္ရေတာ့ပါ တံခါးကို ေဆာင့္ကန္ေသာ္လည္းမပြင့္
နွာေခါင္းထဲမွာ အေငြ ့ေတြ ရွဳရွိဳက္မိသလို ...
ေလေတြက ေအးစက္ေနသည္၊ အသက္ရွဳရအလြန္ၾကပ္လာသည္ ၊
ငါ့ကို ေသေအာင္သတ္ေတာ ့မွာလား ၊ သရဲေျခာက္ေနၿပီ။
ငါဘယ္ကို ေျပးရမွာလည္း ၊ ဘတ္စ္ကားသည္အလံုပိတ္လွ်က္ ။
သူမအားႏွင့္ မွန္ကိုလည္းမခြဲ ႏိုင္ပါေခ်။
ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူမလုပ္ ႏိုင္တာကဘုရားစာရြတ္ဖို ့ျဖစ္သည္။
ဘုရားစာ.. ဟင္ .. ဘုရားေရ ..သူမ ဘယ္ဘုရားစာမွ မရေတာ့ ပါလား ။
အၿမဲလို ရြတ္ေနၾက ပုရိတ္ႀကီး ၁၁ သုတ္ .. ေမတၱာသုတ္ ၊ ဂုဏ္ေတာ္ကြန္ခ်ာ ၊ ပ႒ာန္းပစၥယုေဒၵသ
ဘာဆုိဘာမွ မရေတာ့ပါလား .. အစေလးေတာင္မသိေတာ့ ..။
ေသခ်ာၿပီ။ သူမအေၾကာက္လြန္ေနေလၿပီ။
ေၾကာင္ေတြ အေၾကာက္လြန္ လွ်င္ ကန္းသလိုပဲ သူမလည္း ကန္းေနေလၿပီ။
သူမစိတ္မထိန္းႏိုင္ရင္ အရံွဴးႏွင့္ရင္ဆိုင္ရေေတာ့မည္။
ရုန္းရင္းဆန္းခတ္ တံခါးကို ကန္ေနတာရပ္၍ စိတ္ထိန္းၿပီး
သူမ ဘတ္စ္ကားၾကမ္းျပင္ေပၚခ်က္ျခင္းထိုင္ခ်လိုက္သည္။
မ်က္စိကို စံုမွိတ္လိုက္သည္ ။ အသက္ကိုမွန္ေအာင္ရွဴသည္ ၊ေအးစက္ေသာ အေငြ ့ေတြ
ႏွာေခါင္းထဲသို ့ဝင္လာျပန္သည္ ဝင္ပေစ ..ဝင္ပေစ။ သူမ နားမွာ ျမဴခိုးေအးစက္ေတြဖိၾကပ္လာသည္ ။
စိတ္ထိန္းထား .. စိတ္ထိန္းထား မဟုတ္ရင္နင္ရူးလိမ့္မယ္ .. ထိန္းထား ..
ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ သူမ ေန ့တိုင္းရြတ္ေနၾက ပ႒ာန္းကို သတိရလာၿပီ။
အသံကိုထိန္းကာ .. တံခါးကို အာရံုျပဳကာ ရြတ္လိုက္သည္ ။

“ ေဟတုပစၥေယာ တိ ေဟတူ ေဟတု သမၸယုတၲကာနံ ဓမၼာနံ
တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ရူပါနံ ေဟတုပစၥေယန ပစၥေယာ“

ထိုစဥ္ .. ဘတ္စ္ကား တံခါးက ကြ်ီခနဲ ပြင့္သြား ..။

“ အငယ္ေလး .. အငယ္ေလး .. အိမ္မက္ဆိုးမက္ေနတာလား .. မလန္ ့နဲ ့ေလ “

ဟိုးေရွးေရွးတံုးကေပါ့ ....
အမ်ိဳးသမီးႀကီးတစ္ဦးဟာ သူမအိမ္သားေတြအတြက္ ခ်ပါတီဖုတ္တိုင္းမွာ တစ္ခုအပိုထည့္ၿပီးဖုတ္ေလ့ရွိသတဲ့။ အဲဒီအပိုတစ္ခုက ေတာ့ ျဖတ္သြားျဖတ္လာလူေတြထဲမွာ ငတ္ျပတ္သူပါရင္ စားႏိုင္ေအာင္အလွဴသေဘာေပါ့။

သူမ ဟာ အဲဒီ အပိုခ်ပါတီခ်ပ္ကို အိမ္ျပတင္းေပါက္ေဘာင္ေပၚမွာ တင္ထားေလ့ရွိတယ္တဲ့ ၊
ဘယ္သူျဖစ္ျဖစ္ ယူသြားႏိုင္ေအာင္ေလ။

ေန ့တိုင္းလိုလိုပဲ အဲဒီ ခ်ပါတီ ကို ခါးကုန္းအဖုိးအိုတစ္ေယာက္ကလာယူသြားေလ့ရွိသတဲ့။
ေက်းဇူးတင္စကားေျပာရမယ့္အစား
အဲဒီခါးကုန္းႀကီးက စကားတစ္ခြန္းကို ခပ္တိုးတုိး ေရရြတ္သြားတတ္တယ္တဲ့။

အဲဒီ စကားကေတာ့ “ မေကာင္းမွဳလုပ္လွ်င္ ဒဏ္ျပန္ခံ ၊ ေကာင္းမွဳလုပ္လွ်င္ ေကာင္းက်ိဳးျပန္ “။

ဒီလိုနဲ ့ေန ့ေတြ တစ္ေန ့ၿပီးတစ္ေန ့ၾကာသြားပါေလေရာတဲ့။
ေန ့တိုင္းပဲ ခါးကုန္းႀကီးဟာ ခ်ပါတီခ်ပ္ကို ယူၿပီး
“ မေကာင္းမွဳလုပ္လွ်င္ ဒဏ္ျပန္ခံ ၊ ေကာင္းမွဳလုပ္လွ်င္ ေကာင္းက်ိဳးျပန္ “လို ့ေရရြတ္သြားသတဲ့ေလ။

အမ်ိဳးသမီးႀကီးက ၾကာေတာ့ စိတ္တိုလာပါေရာတဲ့။
“ အမေလးေတာ္ ၊ ေက်းဇူးတင္စကားေလးမ်ားတစ္ခြန္းေတာင္မေျပာဘူး “ ၊
ေန ့တုိင္း ဒီ သံေပါက္ လိုဟာပဲရြတ္ေနတာပဲ ၊
ဘာအဓိပၸါယ္မွန္းလည္းမသိ “ လို ့သူ ့ကိုယ္သူေျပာမိသတဲ့။

ဒီလိုနဲ ့တစ္ေန ့မွာေတာ့ သူမဟာ သည္းခံႏိုင္စြမ္းကုန္လြန္လာၿပီး
ခါးကုန္းႀကီးကို ရွင္းပစ္ဖို ့အထိစိတ္ရိုင္းေတြဝင္လာသတဲ့ေလ။
“ ငါ ဒါႀကီးကို ရွင္းျပစ္မွ ေအးမယ္ “ သူမက ေျပာၿပီးေတာ့ ဘာမ်ားလုပ္သလဲဆိုေတာ့
အဲဒီအလွဴ ခ်ပါတီ ထဲမွာ အဆိပ္ခပ္ထားလိုက္သတဲ့ေလ။

အဲဒီ အဆိပ္ပါတဲ ့ခ်ပါတီကို ျပတင္းေပါက္ေဘာင္ေပၚတင္မယ္လုပ္ေနတံုးမွာပဲ
သူမ လက္ေတြ တစ္ဆတ္ဆတ္ တုန္လာတယ္တဲ့ ။
“ ဘုရားေရ ၊ ငါဘာမ်ားလုပ္မိေနပါလိမ့္ “ ။
သူမက အဲဒီ အဆိပ္ခ်ပါတီကို လႊင့္ျပစ္ၿပီးေတာ့ ၊ အေကာင္းတစ္ခုအျမန္လုပ္ကာ ျပတင္းေပါက္ေဘာင္ေပၚတင္ထားလိုက္ပါေတာ့တယ္။

ထံုးစံအတိုင္းပဲ ခါးကုန္းႀကီးက ျပတင္းေပါက္ေဘာင္ေပၚက ခ်ပါတီကို ယူၿပီး ၊
ရြတ္ေနၾကအတိုင္း “ မေကာင္းမွဳလုပ္လွ်င္ ဒဏ္ျပန္ခံ ၊ ေကာင္းမွဳလုပ္လွ်င္ ေကာင္းက်ိဳးျပန္ “
လို ့ေရရြတ္ၿပီးေတာ့ ၊ အမ်ိဳးသမီးႀကီးရဲ ့ေၾကာက္စရာေကာင္းလွတဲ ့အႀကံအစည္ကို
လုံးဝမရိပ္မိလိုက္ဘဲ ၊ထြက္ခြာသြားသတဲ့။

အမ်ိဳးသမီးႀကီးဟာ ေန ့တိုင္း ခ်ပါတီကို ျပတင္းေပါက္ေဘာင္မွာ တင္ရင္းနဲ ့
စီးပြားအရွာထြက္သြားတဲ့ ၊ သူမရဲ ့သားအတြက္ဆုေတာင္းေလ့ရွိပါသတဲ့။
သူမရဲ ့သားထံမွ သတင္းမၾကားရတာ လေပါင္းမ်ားစြာရွိၿပီမို ့အမ်ိဳးသမီးႀကီးက အရမ္းကို စိတ္ပူေနၿပီးေတာ့ သားျဖစ္သူ ေခ်ာေမြ ့စြာျပန္လည္ေရာက္ရွိေရးအတြက္ ဆုေတာင္းေနရတာေပါ့။

အဲဒီေန ့ညေနမွာပဲ တံခါးေခါက္သံၾကားလို ့ သူမ တံခါးဖြင့္လိုက္ေတာ့
သူမရဲ ့သားျဖစ္သူကို တံခါးဝမွာေတြ ့ရသတဲ့။
သူမသားဟာ ပိန္ခ်ံဳးၿပီး အဝတ္အစားေတြ စုတ္ျပတ္ ၊ လူကလည္းငတ္ျပတ္ လို ့ေလ။
သားက ေျပာျပသတဲ့ ” အေမရယ္ ၊ ကံေကာင္းေပလို ့ဗ်ာ ၊
က်ေနာ္ျပန္လာလို ့ ဒီနားမေရာက္ခင္ ၁မိုင္ေလာက္မွာ ဘယ္လုိမွ မဟန္ႏိုင္ေတာ့တာဗ်ာ ။
ငတ္လြန္းလို ့၊ ပစ္လဲပါေလေရာအေမရယ္။
ေသမ်ားေတာင္ေသေတာ့မလိုျဖစ္ေနတံုး ၊
ခါးကုန္းအဘိုးအိုႀကီးတစ္ေယာက္ကိုေတြ ့လို ့ အစားေလးမ်ားပါရင္ စြန္ ့ခဲ့ပါလို ့ေတာင္းေတာ့
သူက က်ေနာ့္ကို ခ်ပါတီ တစ္ခ်ပ္လံုးေပးတယ္ဗ်ာ။ “
“ ေျပာလည္းေျပာေသးတယ္ သိလား ၊ ဒါဟာ ငါေန ့တိုင္းစားေနရတဲ့ ဟာပဲတဲ့ ၊
ဒါေပမယ့္ အခုမင္းဒုကၡက ငါ့ထက္ပိုဆိုးေနလို ့မင္းကို လွဴပါတယ္တဲ့ေလ “။

အမ်ိဳးသမီးႀကီးဟာ ၊ထိုစကားကုိၾကားေတာ့ မ်က္ႏွာတစ္ခုလံုးေသြးဆုတ္ျဖဴေရာ္ၿပီး မတ္တတ္ေတာင္မရပ္ႏိုင္ျဖစ္သြားရွာလို တံခါးကို မွီလိုက္ရသတဲ့။

သူမသာ အဲဒီေန ့မနက္က အဆိပ္ခပ္ထားတဲ့ ခ်ပါတီကို
မလႊင့္ပစ္ပဲ အဘိုးႀကီးကို စားေစခဲ့ရင္ အခုေလာက္အခ်ိန္မွာ ေသဆံုးရမယ္ ့သူဟာ
သူမရဲ ့သားအရင္းပဲျဖစ္ေတာ့တယ္ ဆိုတာကို ေတြးမိလိုက္လို ေပါ့။

တစ္ခ်ိန္ထဲမွာပဲ သူမ သေဘာေပါက္သြားတာက ခါးကုန္းႀကီး ရြတ္ေလ့ရွိတဲ့
“ မေကာင္းမွဳလုပ္လွ်င္ ဒဏ္ျပန္ခံ ၊ ေကာင္းမွဳလုပ္လွ်င္ ေကာင္းက်ိဳးျပန္ “ ဆိုတဲ့ သံေပါက္ကေလးပဲျဖစ္ေတာ့တယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ ကုသိုလ္ေကာင္းမွဳလုပ္တာကိုဘယ္ေတာ့မွ မရပ္ၾကပါနဲ ့၊
စိတ္ထားေကာင္းေလးေမြးၿပီး ေကာင္းမွဳကုသိုလ္ကို ဆက္လုပ္ၾကပါ ၊
ေဒါသအေလွ်ာက္ အကုသိုလ္ အလုပ္ကိုမလုပ္မိၾကပါနဲ ့။
ကိုယ္လုပ္တဲ ့ေကာင္းမွဳကို သူတပါး အသိအမွတ္မျပဳေသးဘူးဆိုရင္ေတာင္မွ
မရပ္ဘဲ ဆက္္လုပ္ၾကပါလို ့ ။