tag:blogger.com,1999:blog-63782459493305921922012-01-29T08:08:11.382+08:00All My MemoriesVistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.comBlogger921100tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-72843017781349411592011-12-19T17:56:00.002+08:002011-12-19T18:03:37.267+08:00<div style="text-align: center;"><br /><div style="text-align: center;">Christmas wish list from Garfield ( longest as ever )<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-nPfsiZcAx4o/Tu8CGty8E5I/AAAAAAAABg4/Oed1hcMJDlk/s1600/P20111219062708.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 130px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-nPfsiZcAx4o/Tu8CGty8E5I/AAAAAAAABg4/Oed1hcMJDlk/s400/P20111219062708.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687767168787944338" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-7RNETNLXiLM/Tu79Ll_2N0I/AAAAAAAABbc/uJ_AcyKZQ2M/s1600/P20111218194238.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 119px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-7RNETNLXiLM/Tu79Ll_2N0I/AAAAAAAABbc/uJ_AcyKZQ2M/s400/P20111218194238.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687761755035809602" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-tCJnIShFFmA/Tu8AEnt9TVI/AAAAAAAABec/53zd1ogs_IE/s1600/P20111218202529.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 176px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-tCJnIShFFmA/Tu8AEnt9TVI/AAAAAAAABec/53zd1ogs_IE/s400/P20111218202529.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687764933773446482" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-d44VbU1YJAc/Tu8AFN3hqBI/AAAAAAAABeo/_3fsmBT7ync/s1600/P20111218202538.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 87px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-d44VbU1YJAc/Tu8AFN3hqBI/AAAAAAAABeo/_3fsmBT7ync/s400/P20111218202538.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687764944014125074" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;"><br />Clumsy John's processes of preparing Xmas<br /></div><div style="text-align: center;"> <br /></div> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-bwTwm4l5B_U/Tu8BwLzUr6I/AAAAAAAABf8/g0B9kEkNR5A/s1600/P20111219062837.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 119px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-bwTwm4l5B_U/Tu8BwLzUr6I/AAAAAAAABf8/g0B9kEkNR5A/s400/P20111219062837.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687766781705629602" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-GDhmSeWe4Js/Tu8A1uVW5JI/AAAAAAAABfM/be6Pr7KQHWY/s1600/P20111219062526.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 128px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-GDhmSeWe4Js/Tu8A1uVW5JI/AAAAAAAABfM/be6Pr7KQHWY/s400/P20111219062526.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687765777362904210" border="0" /></a></div><br /><div style="text-align: center;">Garfield, Neighbor's enemy<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-wdQYFyttlG0/Tu8BwY6U87I/AAAAAAAABgE/WPxx7a04vHM/s1600/P20111219062934.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 121px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-wdQYFyttlG0/Tu8BwY6U87I/AAAAAAAABgE/WPxx7a04vHM/s400/P20111219062934.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687766785224668082" border="0" /></a></div><a href="http://1.bp.blogspot.com/-L50iWy05icM/Tu8BxE-DabI/AAAAAAAABgg/_uENi6D6htw/s1600/P20111219063028.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 119px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-L50iWy05icM/Tu8BxE-DabI/AAAAAAAABgg/_uENi6D6htw/s400/P20111219063028.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687766797051455922" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">Presents for Garfield :P<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-G7jVJAExwyA/Tu7-Hsk_jSI/AAAAAAAABck/Cm8pYpMB6eg/s1600/P20111218194713.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 118px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-G7jVJAExwyA/Tu7-Hsk_jSI/AAAAAAAABck/Cm8pYpMB6eg/s400/P20111218194713.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687762787594374434" border="0" /></a></div><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-yxJAi7TnGSs/Tu8A16852ZI/AAAAAAAABfY/nw5IY8ZA6Yc/s1600/P20111219062550.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 127px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-yxJAi7TnGSs/Tu8A16852ZI/AAAAAAAABfY/nw5IY8ZA6Yc/s400/P20111219062550.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687765780749998482" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/-CMzsCLBHXVw/Tu8Bwvn51yI/AAAAAAAABgU/kyGz1-3PPqY/s1600/P20111219063011.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 122px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-CMzsCLBHXVw/Tu8Bwvn51yI/AAAAAAAABgU/kyGz1-3PPqY/s400/P20111219063011.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687766791321409314" border="0" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/-9VeShqmhqzQ/Tu8AFXJdL3I/AAAAAAAABe4/VtbTKtaMMR4/s1600/P20111218202432.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 125px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-9VeShqmhqzQ/Tu8AFXJdL3I/AAAAAAAABe4/VtbTKtaMMR4/s400/P20111218202432.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687764946505248626" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/--Ec33OTHSv8/Tu8A0_f4E4I/AAAAAAAABfA/qIK79c-zMpQ/s1600/P20111218202610.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 126px;" src="http://1.bp.blogspot.com/--Ec33OTHSv8/Tu8A0_f4E4I/AAAAAAAABfA/qIK79c-zMpQ/s400/P20111218202610.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687765764790555522" border="0" /></a></div><br /><div style="text-align: center;">Kiss under mistletoe :P<br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-2P8nYTqvvvc/Tu7-INtYbWI/AAAAAAAABcs/pKECkFwbFXE/s1600/P20111218201526.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 116px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-2P8nYTqvvvc/Tu7-INtYbWI/AAAAAAAABcs/pKECkFwbFXE/s400/P20111218201526.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687762796487929186" border="0" /></a></div><a href="http://1.bp.blogspot.com/-zWzPiaZWmqk/Tu8BxcGScxI/AAAAAAAABgs/AMeT7Q5__Cc/s1600/P20111219063208.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 179px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-zWzPiaZWmqk/Tu8BxcGScxI/AAAAAAAABgs/AMeT7Q5__Cc/s400/P20111219063208.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687766803260011282" border="0" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-3jKSP1S6mFA/Tu8AD6HMMuI/AAAAAAAABeU/kpwX2m0KdvI/s1600/P20111218202333.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 126px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-3jKSP1S6mFA/Tu8AD6HMMuI/AAAAAAAABeU/kpwX2m0KdvI/s400/P20111218202333.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687764921531249378" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">The complete life of a Cat<br /> <br /></div> <div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-d3tIH_OeirQ/Tu8ADv8rNvI/AAAAAAAABeE/tFCy0KmBMrE/s1600/P20111218202301.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 183px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-OAvDQj5SJPw/Tu7_FvuK9kI/AAAAAAAABd4/HFTrh7z0lO0/s400/P20111218202251.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687763853590066754" border="0" /><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 85px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-d3tIH_OeirQ/Tu8ADv8rNvI/AAAAAAAABeE/tFCy0KmBMrE/s400/P20111218202301.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687764918802790130" border="0" /></a></div> <div style="text-align: center;"><br />Garfield and Flea :P<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-G7LdDGd1VY8/Tu8HqlLb_bI/AAAAAAAABhQ/mmaUVmA9nOc/s1600/P20111219062627.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 129px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-G7LdDGd1VY8/Tu8HqlLb_bI/AAAAAAAABhQ/mmaUVmA9nOc/s400/P20111219062627.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687773282508209586" border="0" /></a></div> <div style="text-align: center;">Garfield and rats :P<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-XV5XTl-0rDo/Tu7_CyHx_sI/AAAAAAAABdI/SFKnDXa_plI/s1600/P20111218201947.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 127px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-XV5XTl-0rDo/Tu7_CyHx_sI/AAAAAAAABdI/SFKnDXa_plI/s400/P20111218201947.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687763802694745794" border="0" /></a></div> <div style="text-align: center;">Garfield and Dog :P<br /> <br /> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-YsNRT-cBnCA/Tu7-IYHZvfI/AAAAAAAABc4/J0DNiJcRkIE/s1600/P20111218201920.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 129px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-YsNRT-cBnCA/Tu7-IYHZvfI/AAAAAAAABc4/J0DNiJcRkIE/s400/P20111218201920.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687762799281421810" border="0" /></a><br />John's girlfriend Liz's is the best !<br /> <br /></div> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-ZspdGaJpri4/Tu7-G_g0NuI/AAAAAAAABcU/7lih__m_kUk/s1600/P20111218194659.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 117px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-ZspdGaJpri4/Tu7-G_g0NuI/AAAAAAAABcU/7lih__m_kUk/s400/P20111218194659.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687762775497258722" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-vvoVEHEq09I/Tu7-Gp4FjdI/AAAAAAAABcI/amoGg4Qv3xw/s1600/P20111218194639.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 118px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-vvoVEHEq09I/Tu7-Gp4FjdI/AAAAAAAABcI/amoGg4Qv3xw/s400/P20111218194639.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687762769689284050" border="0" /></a></div> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-5dyAMPfNp1o/Tu79NEYgXqI/AAAAAAAABb8/UPwoMzKwV48/s1600/P20111218194527.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 119px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-5dyAMPfNp1o/Tu79NEYgXqI/AAAAAAAABb8/UPwoMzKwV48/s400/P20111218194527.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687761780372168354" border="0" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-jfMsTjEeVwA/Tu79MRI_qwI/AAAAAAAABbk/HMrp-lH3clQ/s1600/P20111218194457.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 117px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-jfMsTjEeVwA/Tu79MRI_qwI/AAAAAAAABbk/HMrp-lH3clQ/s400/P20111218194457.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687761766616902402" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-2dgeP2topP8/Tu79MjlDz6I/AAAAAAAABbw/0x656hWhK1U/s1600/P20111218194334.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 119px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-2dgeP2topP8/Tu79MjlDz6I/AAAAAAAABbw/0x656hWhK1U/s400/P20111218194334.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687761771566452642" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;">Thought its Santa !!<br /> <br /></div> <div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-wGYCg9ah4NA/Tu7_ENtSUAI/AAAAAAAABdU/AD822OpOGog/s1600/P20111218202010.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 182px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-wGYCg9ah4NA/Tu7_ENtSUAI/AAAAAAAABdU/AD822OpOGog/s400/P20111218202010.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687763827279679490" border="0" /></a></div> <div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-2hiR5nDrbXs/Tu7_Eqp6PbI/AAAAAAAABdg/NOggcQnYHpw/s1600/P20111218202020.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 86px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-2hiR5nDrbXs/Tu7_Eqp6PbI/AAAAAAAABdg/NOggcQnYHpw/s400/P20111218202020.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687763835050147250" border="0" /></a></div> <div style="text-align: center;"><br />Merry Christmas to u all !!!<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-_5OrW3ZEDL8/Tu8EllA7ioI/AAAAAAAABhE/wvzkIYxsBbw/s1600/P20111219062751.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 127px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-_5OrW3ZEDL8/Tu8EllA7ioI/AAAAAAAABhE/wvzkIYxsBbw/s400/P20111219062751.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687769898029910658" border="0" /></a></div><br /><div style="text-align: center;">John's mom presents for Garfield :P<br /> <br /></div> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-MWiVDBoICkE/Tu8A23OL45I/AAAAAAAABfw/VUCMXjuZyiU/s1600/P20111219062812.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 124px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-MWiVDBoICkE/Tu8A23OL45I/AAAAAAAABfw/VUCMXjuZyiU/s400/P20111219062812.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687765796928611218" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/-l-SbZK86L-w/Tu7_FL6c4JI/AAAAAAAABds/T0QVPa-nq3g/s1600/P20111218202104.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 121px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-l-SbZK86L-w/Tu7_FL6c4JI/AAAAAAAABds/T0QVPa-nq3g/s400/P20111218202104.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5687763843977896082" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;">Garfield cartoon is one of my favorite cartoon .<br />This is my collection of Garfield and Christmas for quite a number of years.<br />Merry Christmas to you all !!!<br /> <div style="text-align: right;"><br /><br />Credit to <a href="http://www.garfield.com/comics/todayscomic.html">Jim Davis &amp; Garfield and Friends</a><br /> <a href="http://www.garfield.com/"> </a> </div></div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-7284301778134941159?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-69710589538047973982011-11-08T12:22:00.005+08:002011-11-08T12:49:47.190+08:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-GzVV8e-PrEQ/TriuumaAxFI/AAAAAAAABbA/dk0tXYF6RTQ/s1600/22.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-GzVV8e-PrEQ/TriuumaAxFI/AAAAAAAABbA/dk0tXYF6RTQ/s400/22.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5672475846280004690" border="0" /></a><br /></div><br /><div style="text-align: center;">ေဖေဖကေတာင္မွ “ စန္းညြန္ ့မင္း ကေလးေတြ ဒီေလာက္ အလုိမလိုက္နဲ ့“ ဟုေျပာယူရသည္။<br />သူရတဲ့လခကို အညာက သူ ့အေမဆီပို ့ေပးၿပီး က်န္တာ ကေလးေတြ စားခ်င္တာ အကုန္ဝယ္ေပးသည္။<br />သူမမွတ္မိသေလာက္ ဦး ဟိုဟာဝယ္ေပး ဒီဟာဝယ္ေပးလို ့ တခါမွ မေျပာဖူးပါ။<br />ေမေမ့ကို တခုခု ပူဆာမိ၍မေမက ဟန္ ့လိုက္လို ့သူမ မ်က္နွာညိဳသြားတာေတြ ့တာနဲ ့ ေနာက္ေန ့က် ဦးက ဝယ္ေပးေတာ့တာ။မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့အစားပါပဲ။သူမတို့ေတာင္ေပၚေဈးမွာေရာင္းေသာ<br />မုန္ ့ညင္းေပါင္း၊အမဲအူျပဳတ္၊ ခ်ဥ္ေစာ္ခါးသီးကို အခ်ည္တည္ထားတာနဲ ့ငါးပိေထာင္း တြဲ စားရတာ ၊ အဲလိုဟာေတြေပါ့။<br />ေဖေဖ့အတြက္ဆိုလည္း တပ္ထဲက သူ ့မိတ္ေဆြစစ္သားေတြထံမွ ဆတ္သားေျခာက္ ၊ ဆတ္သားအစို စသျဖင့္ အကုန္မွာထားသည္။ ေမေမက သူ ့ကိုပိုက္ဆံ ေပးထားၿပီး သင့္ေတာ္သလို စီမံေစရာ အိမ္သားမ်ားအႀကိဳက္ျဖစ္ေအာင္ ခ်က္ေကြ်းတတ္သည္။ အရြက္ အသီး မလိုအပ္တာေတြကို မဝယ္ရေအာင္ ၿခံေနာက္ဖက္မွာ အခင္းေတြ လုပ္ထားၿပီး သူေရာ ၊ ဦးျမေအာင္ ႏွင့္ ဇနီးေရာ အတူတူေရေလာင္းေပါင္းသင္ၾကသည္။ သူမ တို ့တေတြကိုလည္း ေဖေဖက ဝင္ကူေစသည္ ။ နံနံပင္ကို ႏွင္းခါးမရိုက္ေအာင္ ဘယ္လို စိုက္ရတာ ၊ မုန္လာပင္ေပါက္ေလးေတြ ေရမေမ်ာ ေအာင္ ေျမာင္းကို ဘယ္လုိ ဖြေပးရတာ စသျဖင့္ ဦးကစိတ္ရွည္လက္ရွည္သင္ေပးေသးသည္။<br /><br />မနက္စာကအစ တအိမ္လံုးအႀကိဳက္အကုန္စီမံသည္။ ဘဘက မနက္စာဆို ေပါင္မုန္ ့၊ၾကက္ဥ ၊ ယို ေထာပတ္ စသျဖင့္ ဘိုစာပဲစားသည္။ေဖေဖက မုန္ ့ဟင္းခါး၊ အေၾကာ္စံု ၊ ဒါမွ မဟုတ္ထမင္းေၾကာ္ ႏွင့္ဆတ္သားေျခာက္ဖုတ္၊ ဘာညာ သာရကာ အစံု။ ေမေမႏွင့္ကေလးေတြက ေဖေဖ့ ေနာက္လုိက္စားေလ့ရွိသည္။ ဘဘ၏ ဘိုစာကို အားေပးသူရွားေလသည္။ တခါတေလ နံျပား ႏွင့္လဖက္ရည္ အလွည့္က် ရင္ေတာ့ တအိမ္လံုးညီသြားေပမယ့္ ဘဘအတြက္က ေထာပတ္သုတ္ ၊ က်န္သူေတြက ပဲျပဳတ္ႏွင့္ ။<br />ဦးစန္းညြန္ ့ကေတာ့ ဘာလာလာ အကုန္စားသည္။ သူ ့အတြက္ေဝစု သူစားယံုတင္မက ၊ သူမ်ားက်န္တာပါအကုန္စားတတ္ေသးသည္။ ဘယ္လုိ စားစားလည္း မဝလာေပ။<br />နံရိုး မွာ အသားကပ္ အရိုးေပၚအေရတင္ ေဒၚျပား သား အလြန္ပီသေလသည္။<br /><br />“ ေမာင္စန္းညြန္ ့ရယ္ မင့္ကို ငါတုိ ့အငတ္ထားတယ္ ထင္ေတာ့မွာပဲ ၊ ဝေစတဲ့ DNA ကို မင့္ကိုယ္ထဲမွာ မရွိတာ ထင္ရဲ “ ့ဟု ဘဘ က ေမးေစ့ကို ပြတ္ၿပီးေျပာလွ်င္ေတာ့ မ်က္လံုးေလး ပုတ္ခတ္ သြားေလးအျဖည္းသား ႏွင့္ ။<br /><br />သူမတို ့ကေလးေတြက ဦးစန္းညြန္ ့ကို ေရတံေလွ်ာက္ဟုေခၚတတ္သည္။<br />ဘာမုန္ ့ေတြ ၊ ဘာအသီးေတြပဲ ျဖစ္ျဖစ္ စားလိုက္ရင္ ေလွ်ာခနဲ ဝင္သြားၿပီး ဝၿပီ ဆိုတာလည္း မရွိ။ ေတာ္ၿပီ မစားနိုင္ေတာ့ဘူးဆိုတာလည္း သူ ့မွာဘယ္ေတာ့မွ မရွိ။<br /><br />ဦးစန္းညြန္ ့က သူမကို တကယ့္ ဦးေလး အရင္းေတြ ထက္ပင္ ပုိ၍ဂရုစိုက္ခဲ့သည္။<br />ဦးေလး အရင္းေတြက သူ ့မိသားစုေတြႏွင့္သူ တနယ္စီ မွာ တႏွစ္ေနလို ့တခါပင္မဆံုျဖစ္ၾက။ ဆံုျဖစ္ျပန္လည္း အေနေဝးသူေတြမို ့ သူမဘာႀကိဳက္တတ္လည္း မသိ။ သူမက မိန္းကေလး ကစားနည္းေတြလည္းမကစားတတ္သူမို ့ မမကလည္း သူမႏွင့္မေဆာ့၊ မခ်ိဳနွင့္သာ တတြဲတြဲ။ ေဒါင္းေတာက္ေအာင္ အေဆာ့သန္ ေသာကေလးကို ဘဘလည္း အၿမဲ မထိန္းႏိုင္ေပ။<br />သူမမွာ ဦးစန္းညြန္ ့အားခ်ိန္ကို ပဲေစာင့္ရသည္။ဦးစန္းညြန္ ့က သူမကို စြန္လႊတ္သင္ေပး ၊ စက္ဘီးစီးသင္ေပးသည္။ေမ်ာက္မူးလဲေအာင္ တေယာက္တညး္ကဲတတ္သည့္ သူမကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ထိန္းသည္။<br />သူမကလည္း မ်ိဳးစံုမဟုတ္ကဟုတ္ကေတြလုပ္ၿပီး တခုခုျဖစ္လာၿပီဆို အရင္ကလုိ “ ေမႀကီးေရ“ ဟုေအာ္မေျပးေတာ့ပဲ “ ဦးစန္းညြန္ ့“ ေရ ဟုသာေအာ္ေျပးေတာ့သည္။<br />ေမေမက အလုပ္ကိစၥလူမွဳေရးကိစၥေတြႏွင့္ အိမ္မွမရွိတတ္တာက ခပ္မ်ားမ်ားကို။<br /><br />တခါကလည္း သူတို ့အိမ္မလွမ္းမကမ္းရွိ တပ္ထိပ္က ကင္းတဲမွ ၾကက္သားအုပ္မက သူမကိုလိုက္ခြပ္သည္မွာၿခံဝေရာက္သည္အထိ ေအာ္ေျပးရသည္။ အေမာတေကာႏွင့္ အမီးကို ဟိုနားက ၾကက္မလိုက္ခြပ္လုိ ့ဆိုေတာ့ ဘာျဖစ္လို ့ခြပ္ရသည္ဆိုတာကို မေမးေသးဘဲ ဦးစန္းညြန္ ့က ေဒါနဲ ့ေမာနဲ ့ဂိတ္ကို သြားခ်ဲသည္။ ဟုိကရဲေဘာ္ေတြက သူ ့ညီေလးေတြလို ခင္ေန၍သာေတာ္ေသးေတာ့။<br />ခြပ္မွာေပါ့ အဲကေလးက ၾကက္မ မရွိတံုး ၾကက္ေပါက္ေလးကို ေဘာင္းဘီအိတ္ထဲ ထည့္ ေနတာကိုး<br />ဟိုက ေတြ ့ေတာ့ လိုက္တာေပါ့ လို ့ေျပာတာေတာင္မွ မင္းတို ့က ကေလး မသိဘဲလုပ္တာ ၾကည့္ေနၾကသလားလို ့ေဟာက္ခဲ့ေသးသည္။ဂ်ဳဂ်ဳ ့အေၾကာင္းျပခ်က္ကေတာ့ ခ်စ္လို ့အိမ္မွာ ေမြးမလို ့တဲ့။<br /><br />သူမ ေနမေကာင္းလွ်င္ ေမေမ့ထက္ပင္ပိုဆုိးၿပီး ၊ျပာေလာင္ခတ္ေနတတ္သူက ဦးစန္းညြန္ ့။<br />ေမေမကေတာင္ “ ဟဲ့ ေမာင္စန္းညြန္ ့ရယ္ ငါေမြးထားတာပါဟဲ့ ၊ ငါပူဖို ့ထားပါအံုး ၊ စိတ္ေအးေအးထားပါ“ ဟုေျပာယူရသည္။ ဦးစန္းညြန္ ့ၿမိဳ ့ထဲကို စက္ဘီး ႏွင့္ ေဈးဝယ္သြားရင္လည္း စက္ဘီး စီးတတ္ခါစ သူမက စက္ဘီးေလး တစီးနွင့္လိုက္တတ္ေသးသည္။ တခါက သူမႏွင့္ ဦးစန္းညြန္ ့ၿမိဳ ့ထဲသို ့စက္ဘီးစီးသြားရင္း အျပန္အိမ္နားက ကုန္းတက္လမ္း အေရာက္မွာ စက္ဘီးလဲေတာ့ ေျခေထာက္အခ်ိန္မွီ မေထာက္မိလိုက္ဘဲ ၊ စက္ဘီးေပၚမွ ျပဳတ္က်ကာ ကုန္းဆင္း တေလွ်ာက္လိမ့္သြားၿပီး ေက်ာက္တံုးႏွင့္ေခါင္းတိုက္မိကာသူမသတိလစ္သြားသည္။ဦးက ေသြးအလိမ္းလိမ္းႏွင့္ သူမကို ေပြ ့လာၿပီး ေမေမ့ေရွ ့မွာခ်ကာ ရွိဳက္ႀကီးတငင္ငိုေနေတာ့ ေမေမ့ မွာ ကေလးကို ကားတိုက္လို ့ေသၿပီဟု ထင္လုိက္ၿပီး မူးေမ့သြားမတတ္ျဖစ္ရသည္ ။ ေနာက္မွဘဘက ေခ်ာ့ေမးရင္း စက္ဘီးေမွာက္တာဆိုမွန္းသိေတာ့ ဆရာဝန္ပင့္ ရသည္။ ဆရာဝန္လာေတာ့ သူမကသတိပင္ရေနေလၿပီ။<br /><br />ဦးစန္းညြန္ ့က သူ အသံုးမက်လို ့ ဒီလို ျဖစ္ရတာပါဆိုၿပီး ငိုရင္း နံရံကို လက္သီးနဲ ့ထုိးသျဖင့္ လက္ေတြစုတ္ကုတ္ရာ ဆရာဝန္က သူ ့ကိုပါ ပတ္တီး အဆစ္စီးေပးလိုက္ရသည္။သူမက ေတာ့ တပတ္ေလာက္ပဲ ပတ္တီးအေဖြးသားနဲ လွဳပ္မရလို့ ၿငိမ္ေနၿပီး ေနာက္ေတာ့လည္း ျပန္ကဲတာပဲ။<br /><br />ဦးစန္းညြန္ ့က ေဖေဖ ႏွင့္ေမေမ့ကိုလည္း သူမတို ့ကေလးေတြ ေခၚသလို ေဖႀကီးနွင္ ့ေမႀကီး လို ့ပဲေခၚသည္။ ေဖေဖနွင့္ေမေမက ဦးကို အိမ္ေထာင္မျပဳေသးဘူးလား ေမးရင္ မ်က္ႏွာႀကီးနီၿပီး က်ေနာ္ သေဘာက်တာ<br />မေတြ ့ေသးဘူးဟုပဲ ေျပာတတ္သည္။ ေဖေဖက ဦးစန္းညြန္ ့ကို အေျခာက္ကေလးဟုပင္ ထင္ခ်င္ေနသည္။<br />ဂ်ဳဂ်ဳက ေတာ့ ဦးေနာက္ အၿမဲ လိုက္သူမို ့အကုန္သိတာေပါ့။ သူႀကိဳက္ေနတာ ေဈးထဲက ပန္းခေရ စက္ခ်ဳပ္ဆိုင္က ခေရ ဆိုေသာ အစ္မ။ဦးစန္းညြန္ ့က ထို အစ္မကို ျမင္းျမင္းခ်င္းႏြားႏြားခ်င္း ( ဦးေျပာေလ့ရွိတာ ) ဆိုသလို၊ ျမင္ျမင္ခ်င္း ကို ႀကိဳက္သြားတာ တဲ့။<br />ေဖေဖ့ပုဆိုးေတြ ေဈးထဲ သြားအပ္ရင္း တခါတည္း သေဘာက်သြားတာ။<br />ေနာက္ကို ဘယ္စက္ဆိုင္မွ မအပ္ေတာ့ ဘဲ ထိုဆိုင္မွာပဲ တသက္မွတ္တည္းအပ္ေတာ့တာ။ ေမေမ့ကိုေတာင္ ေမႀကီး လုံခ်ည္ ေတြ က်ေနာ့္ေပး အပ္ေပးမယ္ဆုိ အဲဆိုင္ယူသြားေသးတာေလ။<br />ေဈးကိုတျခားပစၥည္းဝယ္ဖို ့သြားရင္လည္း စက္ဆိုင္တန္း ေရွ ့ကို မေရာက္ေရာက္ေအာင္ ပတ္ေကြ ့သြားေသးတာ။<br />သူမက ပထမေတာ့ မသိေပ ၊ ေနာက္ေတာ့ ဦးစန္းညြန္ ့က ထိုအမကိုေပးဖုိ ့စာေရးေနတာ ေနာက္ကေန ဖတ္မိေတာ့မွ ေပၚသြားတာ။ ဦးက ရွက္ရယ္ရယ္ရင္း ထိုအစ္မ မလွဘူးလား ေမးေတာ့ လွတယ္ေျဖခဲ့မိတာ မွတ္မိေသးသည္။<br />ေနာက္ေတာ့ ကေလးပီပီ ထိုကိစၥေတြ ေမ့ေပ်ာက္သြားျပန္သည္။ တရက္ေဈးထဲမွာ ေဖေဖ့ပုဆိုးခ်ဳပ္ဖုိ ့ရွိေတာ့ ဦးက ထိုပန္းခေရ ဆိုင္မွာ မအပ္ေတာ့ဘဲ တျခားမွာ အပ္တာသတိထားမိလိုက္သည္။ ဦး ဟိုအမ ခေရဆီ မအပ္ေတာ့ဘူးလား ဆိုေတာ့ ဦးမ်က္ႏွာက ညိဳးက်သြားၿပီး ေနာက္ေတာ့ ေျပာျပမယ္ဟုဆိုေလသည္။<br /><br />ဦးစန္းညြန္ ့က သူမကို လူႀကီးေလးလို သေဘာထားကာ ေျပာျပခဲ့ေလသည္။ ထို အစ္မက သူ ့ကို ဦးသေဘာက်ေနတာ ရိပ္မိသြားၿပီး ဦးလာအပ္တုိင္းမွာ ပံုမွန္ထက္ကို စက္ခ်ဳပ္ခေတြ တိုးယူေလသည္။<br />ေမေမတို ့ကလည္း မသိဘဲ ဦးကိုသာအပ္ခိုင္းေလေတာ့ သူ ့မွာ အိုေကေနတာေပါ့။<br />တေန ့ဦးျမေအာင္ ဇနီးက ပန္းခေရဆိုင္မွာ ခ်ဳပ္ခ ဘယ္ေလာက္ က်တယ္ ဆိုတာကို စကားစပ္ရင္းေျပာမိေတာ့ ဦးစန္းညြန္ ့လာအပ္တုိင္းမွာ တမင္တိုးယူထားမွန္း ရိပ္မိသြားခဲ့တာတဲ့။ အဲဒါဘာျဖစ္လဲ ဦးက သူ ့ႀကိဳက္ေနတာပဲလို ့သူမက မသိနိုးနားေျပာမိေတာ့ ဦးစန္းညြန္ ့က “ ဦးက မရိုးသားတာ မႀကိဳက္ဘူး သမီးရဲ ့၊ သူက ပိုက္ဆံလိုလို ့ဦးကို ေတာင္းတယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ ရွိသမွ် အကုန္ေပးပါရဲ ့ ခုလုိ ညာယူတာ ေတာ့ ဦးလက္မခံနိုင္ဘူး “ တဲ့။“ စာမေပးေတာ့ဘူးလား “ ဆိုေတာ့ ၊ လြင့္ပစ္လိုက္ပီတဲ့။<br /><br />ဦးအက်င့္တခုက သူအဆင္မေျပခ်ိန္တြင္ ေဖေဖတုိ ့ကိုေပးမသိေစျခင္းပဲျဖစ္သည္။<br />တခါက သူ ့အေမေဒၚျပား အသည္းအသန္ျဖစ္၍ ရန္ကုန္မွာ ခြဲစိတ္ရမည္ဆိုတာကို မေျပာဘဲ အသာေလးက်ိတ္ၿပီး ပိုက္ဆံရွာေနသည္။ ေမေမ့ဆီက ေတာင္းလိုက္ရင္ တခါတည္းေပးမွာ သိရက္နဲ ့မေျပာပဲ တျခားမွာ ေခ်းငွားေနေလသည္။ သူမက ဦးျမေအာင္ထံမွ ၾကားသြားၿပီး ေမေမ ့ကို ေျပာျပမိေတာ့မွ လူႀကီးေတြ သိကုန္သည္။ ေမေမက ကုန္က်စရိတ္ဘယ္ေလာက္တုန္း ေျပာ ခုေပးမယ္ဆိုတာ ကို မေျပာဘဲ ေပေနတာ မွတ္မိေသးသည္။ “ ေမႀကီးကို ဒုကၡမေပးခ်င္ဘူး ၊ က်ေနာ့္ဘာသာရွင္းပါရေစ “ တဲ့ေလ။<br />“ ဟဲ့ ငါ့ သား ကိစၥ ငါ့ကိစၥေပါ့ ၊ ဘာဒုကၡလည္း “ ဆုိေတာ့ မ်က္ရည္ေတြက်လို ့ထိုင္ကန္ေတာ့ရွာသည္။<br />ေမေမက ပိုက္ဆံထုတ္ေပးၿပီး ဦး အေမကို ေဆးကုေစသည္။ သူမလည္း အဲေတာ့မွ ေဒၚျပား ဘယ္ေလာက္ျပား သည္ဆိုေတာ့ ေတြ ့ဖူးလိုက္တာ။ အဲပိုက္ဆံကို ျပန္ဆပ္ပါရေစ လို ့ဦးစန္းညြန္ ့က ေျပာေတာ့ ေမေမက “ အဲပိုက္ဆံျပန္ေပးမယ္ဆို နင္ပါ တခါတည္းအိမ္က ဆင္းသြားေတာ့ “ လို ့တခြန္းထဲေျပာမွ ၿငိမ္က်သြားေလသည္။<br /><br />သူမတို ့ႏွင့္ ဦးစန္းညြန္ ့အတူတူေနလိုက္ရခ်ိန္ ၅ နွစ္ေလာက္ရွိမည္ထင္ပါသည္။ ဒါေပမယ့္တကယ့္ ေသြးသားအရင္းအခ်ာေတြပမာ ခ်စ္ခင္သြားၾကသည္။သူမ တို ့ေဖေဖ ႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားသို ့လိုက္ သြားၾကေတာ့မည္ဆိုေတာ့ ဦးက ငိုင္က်သြားသည္။ “ စန္းညြန္ ့ဘာလုပ္ခ်င္လည္း ငါအကုန္လုပ္ေပးမယ္ေျပာ “ ဟု ေဖေဖက ေျပာေတာ့ “ က်ေနာ့္ကို ကားေမာင္းသင္ေပးပါ“ “တက္စီေမာင္းခ်င္တယ္“ တဲ့။ သူမတို ့မွာ အံ့ၾသခ်င္းႀကီးစြာျဖစ္ရသည္။ ေဖေဖက ထမင္းဆိုင္ဖြင့္ခ်င္တယ္ ဆိုသည့္ အေျဖကို ေမွ်ာ္လင့္ထားတာတဲ့ေလ။<br />ဦးစန္းညြန္ ့ေနာင္ေရးအတြက္ ေဖေဖက သူ ့တပည့္တေယာက္ထံမွာ အပ္ႏွံကာစီမံရသည္။<br />အိမ္မွာ ထမင္းခ်က္ အေနႏွင့္ အရင္ခန္ ့ၿပီး ေနာက္ေတာ့ ကားေမာင္းသင္ေပးရန္ ၊ လိုင္စင္ရေအာင္ လုပ္ေပးရန္ ၊ ကားသမားႏွင့္ပူးတြဲ သင္ၾကားရန္ စသည္ျဖင့္။<br />“ မင္းေနာက္ပိုင္း ကြ်မ္းက်င္သြားေတာ့ မွ တက္စီေမာင္းေပါ့ “ ဆိုေတာ့ ဦးက သေဘာက်ပံုရေလသည္။<br /><br />ေလဆိပ္ကို လိုက္ပို ့ေတာ့ ဦးစန္းညြန္ ့က သူမကိုသာ တခ်ိန္လံုးၾကည့္ေနေလသည္။ သူမက ေတာ့ ကေလးပီပီ ဟိုခုန္ဒီေပါက္နဲ ့ ဘာမွ ေရေရရာရာမသိပါ။ ေလယာဥ္ေပၚတက္ၾကေတာ့မည္ဆိုေတာ့မွ ဦးက သူမနား ဒူးေထာက္ထိုင္ခ်ၿပီး ဆို ့ေနေသာ အသံႏွင့္ “ ဂ်ဳဂ်ဳးေလး ဦးကို မေမ့သြားနဲ ့ေနာ္“ တဲ့ ။ သူမက ေတာ့အလြယ္တကူပဲ “ ဟိုေရာက္ေတာ့ ဖုန္းဆက္လုိက္မယ္“ လို ့ေျပာခဲ့တာမွတ္မိသည္။<br />သူမတုိ ့ ဘဘဆီကို ဖုန္းဆက္မယ္ ့အခ်ိန္ကို သတ္မွတ္ထားရသည္။ ဖုန္းဆက္မယ့္ရက္တြင္ ဦးစန္းညြန္ ့က သူ အလုပ္လုပ္ေနေသာ ေဖေဖ့မိတ္ေဆြ အိမ္မွ ဘဘတို ့ထံလာေစာင့္ေနတတ္သည္။<br />ကေလးေတြ ႀကိဳက္တတ္ေသာ အခ်ဥ္ေပါင္း၊ ဇီးျပား ၊ အာလူးစပ္ေၾကာ္ စသည္ျဖင့္ အစား အေသာက္ေတြကို မေရာက္ေရာက္ ေအာင္ပို ့တတ္ေသးသည္။<br />သူ ရတဲ့ လခ DHL ဖုိးနဲ ့မြဲေတာ့မယ္ ဟု ေမေမက ျမည္တြန္ ကာ ၊ တားလညး္မရသည္မုိ ့ သူ အလုပ္လုပ္ေနေသာ အိမ္က အန္ကယ့္ထံကို ပိုက္ဆံပို ့ေပးၿပီး ၊မုန္ ့ဖုိးျပန္ေပးခိုင္းရသည္။<br />ဘဘတို ့ပို ့တဲ့ အထုပ္မ်ား တြင္လည္း ဦးထံမွမုန္ ့ေတြ၊ဟင္းေတြ ပါပါ လာေသးသည္။ ဘယ္ေတာ့မွ ေတာ့ စာမေရးေခ်။ မုန္ ့ထုပ္တိုင္းမွာ မီးႀကီး ( မမ ) ၊ ဂ်ဴဂ်ဳးေလး စသည္ျဖင့္ ငယ္ငယ္ကေဝေပးေနၾက အတိုင္း ေသခ်ာေရးေပးတတ္ေလသည္။<br /><br />တေန ့ေတာ့ ဘဘတုိ ့ပါဆယ္နွင့္အတူ ဦးစန္းညြန္ ့ထံမွ စာပါလာေလသည္ ၊ ေဖေဖႏွင့္ေမေမကို လိပ္တပ္ထား<br />ၿပီး သူ ့အေမဆံုးပါးသြားၿပီ ျဖစ္၍ သူလည္း အလုပ္မွထြက္က အညာျပန္ေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ၊<br />မိသားစုလို သေဘာထားကာ ခ်စ္ခင္ခဲ့သည္ ့ေဖႀကီး၊ ေမႀကီးတုိ ့ေက်းဇူး မေမ့ပါေၾကာင္း ၊<br />ရွိခိုးလိုက္ပါသည္ စသည္ျဖင့္ ရွည္လ်ားစြာေရးထားေလသည္။<br /><br />ေမေမက ဘဘ ထံကုိ ဖုန္းဆက္ေတာ့မွ သိရသည္မွာ ဦးစန္းညြန္ ့မွာ ေနာက္ အလုပ္လုပ္သည့္အိမ္တြင္မေပ်ာ္ေပ ၊ ကေလးေတြကလည္း အလြန္ ရိုင္းျပသည္တဲ့ ၊ မေတာ္မတဲ့ လုိ ့ေျပာမိရင္ ခင္ဗ်ားကဘာလည္းဟု ျပန္တြယ္သတဲ့။ အိမ္မွာလည္း အလြန္ခြဲျခားဆက္ဆံသည္တဲ့ ထမင္း ၊ဟင္းေကြ်းတာက အစ ခြဲထားသည္တဲ့။ ဦးစန္းညြန္ ့က ဒါေတြ သည္းခံႏိုင္ေပမယ့္ မခံနိုင္ဆံုးကေတာ့ ထိုအန္တီက တခုခုဆို ဟိုအိမ္ပဲ ဒီလို ေနလို ့ရမယ္ ဒီမွာ မရဘူး ၾကားလား ဟု ႏွိဳင္းေျပာတတ္တာပဲတဲ့။<br />သူ ့အမ်ိဳးသားက ဦးစန္းညြန္ ့ကို ေဖေဖ အပ္ႏွံထား၍ ကားေမာင္းသင္တန္းပို ့လိုင္စင္ရေအာင္ လုပ္ေပးတာကိုေတာင္မွ အၿမဲတမ္း ဂုဏ္ေဖာ္ေျပာသတဲ့။ ဦးစန္းညြန္ ့မွာ အေမလည္း ဆံုးပါးသြားေတာ့ ၊ စိတ္ဓါတ္လည္း က်ကာ တခါတည္း အလုပ္ထြက္လာၿပီး ဘဘတို ့ကို ကန္ေတာ့က အညာျပန္သြားၿပီတဲ့ေလ။ အညာ လိပ္စာေရာ ဆိုေတာ ့ဘဘ ကိုလည္း ေပးမသြားပါတဲ့။<br />အဲဒီထဲက ဦးစန္းညြန္ ့ႏွင့္ အဆက္ျပတ္သြားေတာ့သည္။<br />ရန္ကုန္က ဘဘတို ့အိမ္ကိုလည္း မဆက္သြယ္ေတာ့ေပ ။<br /><br />ႏွစ္ေတြ ၾကာၿပီး သူမတုိ ့လည္း ျမန္မာျပည္ထဲ ဝင္လုိက္ထြက္လုိက္ လုပ္ေနေသာ္လည္း ဘာသတင္းမွ မရ။<br />သူမတုိ ့လည္း အိမ္ေဟာင္းမွာ မေနေတာ့ ဘဲ အိမ္သစ္ ကို ေျပာင္းေနလိုက္ရာ ဘယ္လုိ မွ ျပန္ေတြ ့ဖို ့ဆိုတာမျဖစ္ႏိုင္ေတာ့။ ဘဘဆံုးေတာ့ နာေရးသတင္းကို သတင္းစာထဲမွာ ေတြ ့ေသာ္ေပၚလာေလမလား ဟုေစာင့္ေသာ္လည္း မေပၚလာေခ်။<br /><br />သို ့ေပမယ့္ တရက္ေတာ့ သူမ လည္း ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္ေနခ်ိန္ အိမ္ေရွ ့သရက္ပင္ေအာက္ မွာ ဒန္းစီးရင္း ေအးေအးလူလူ ေနၾကာေစ့စားေနတံုး ဘဲလ္သံၾကားလို ့ ထသြားလိုက္ေတာ့ လမ္းတဝက္တင္ “ ဂ်ဳဂ်ဳေလး “ ဟူေသာ အသံေၾကာင့္ ႏွလံုးခုန္ရပ္သြားခဲ့သည္။<br />ၾကားဖူးသမွ်အသံထဲမွာ ေညာင္နာနာ အႏိုင္ဆုံးအသံ ၊ အက္တက္တက္ ျဖစ္ေနေသး ေပမယ္ ့ အသံအရာ အေထာင္ၾကားမွာ ခြဲျခားမွတ္မိပါသည္။<br /><br />တံခါးဖြင့္ေပးလိုက္ေတာ့ ဦးစန္းညြန္ ့ က ၿခံထဲဝင္လာသည္။ အေနာက္မွာလည္း အလုပ္သမား ၃ ေယာက္က ဆန္အိတ္ေတြ ဆီပံုးေတြ ထမ္းလို ့ ။ “ ညီေလး တုိ ့ဟိုကားဂိုေဒါင္နားမွာခ် ၊ ၿပီးရင္ ျပန္ႏွင့္“တဲ့။<br />သူ ့ပံုစံက ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကြဲကြာေနသူတေယာက္ ျပန္ေရာက္လာသလုိ မဟုတ္ဘဲ ခုေလးတင္ေဈးဝယ္သြားရာက ျပန္လာတဲ့ပံုနဲ ့။ ဒါေပမယ့္လည္း လူပံုစံကေတာ့ အမ်ားႀကီး ေျပာင္းလဲ သြားခဲ့ၿပီ။<br />အသားေတြက အရင္က ညိဳပါတယ္ဆို အခုေတာ့ မည္းေျခာက္ ၊ နဖူးကလည္း ေျပာင္၊ ဆံပင္ေတြကလည္း နီေၾကာင္ ၊ အရင္က တသသ နဲ ့ ထားေသာ သြားေဖြးေဖြးေတြလည္း မရွိေတာ့ဘဲ<br />နီရဲက်ဲတဲ ကြမ္းသမား သြားေတြနဲ ့။<br /><br />သူမက “ ေမႀကီး ေရ ဦးစန္းညြန္ ့ေရာက္ေနတယ္ “ ဟု တခ်က္လွမ္းေအာ္ယံုက လြဲလို ့သူ ့ကို မ်က္စိမလြဲပဲၾကည့္ေနမိသည္။ ဦးက ျဖင့္ ဘာမွ မျဖစ္သလိုပါပဲ သရက္ပင္ေအာက္က ခုံေပၚထိုင္ခ်လိုက္ရင္း ကြမး္တၿမံဳ ့ၿမံဳ ့နဲ ့ ဘာမွ မေျပာဘဲ ၿပံဳးၿပံဳးႀကီး လုပ္ေနသည္။<br /><br />ေမေမေရာက္လာေတာ့ သားအမိတေတြ လြမ္းခန္းေပါ့ ။ သူမကေတာ့ၾကားတခ်က္မၾကားတခ်က္ ၊ ဘဘဆံုးေတာ့ သတင္းစာမွာ နာေရးေတြ ့ေသာ္လည္း သူ မလာႏိုင္ခဲ့ပါတဲ့။ အဲဒါ သူ အဆင္မေျပေနလို ့ဘဲ ဟု သူမက တထစ္ခ်သိပါသည္။ ဟိုအိမ္ကအလုပ္ထြက္ၿပီး ကားႀကီးေမာင္းဖုိ ့သင္ကာ ကားႀကီးေတြ ေမာင္းသတဲ့ ၊ ေနာက္ေတာ့ ဆန္လုပ္ ၊ ဆီလုပ္နဲ ့အဆင္ေျပေအာင္လုပ္ေနသတဲ့ေလ။ သူလုိလူက ကားႀကီးေမာင္းတယ္ ဆိုတာပဲ အံ့လို ့မဆံုးႏိုင္။ ကားသမားေတြဆိုေတာ့ ကြမ္းစားတတ္လာတာတဲ့။ အရက္ေတာ့ မေသာက္ပါဘူးတဲ့။ မိန္းမက ေတာ့ ထူးမျခားနားမရေသးပါဆိုေတာ့ သူမက မခေရ ကို သတိရသြားမိေသးသည္။<br /><br />အိမ္မွာ ထမင္းေကြ်းေတာ့ အရင္ေလာက္ မစားႏိုင္ေတာ့ ၊ အသက္ရ လာၿပီ ဂ်ဳဂ်ဳးေလးရဲ ့အရင္ကေလာက္ မစားႏိုင္ေတာ့ဘူးတဲ့ေလ။ သူမကို တစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ကာ သမီးေလးေတာင္လူႀကီးျဖစ္ေနၿပီ တဲ့။ ေက်ာင္းၿပီး ရင္ ႏိုင္ငံျခားမွာ အလုပ္လုပ္ေတာ့မွာ ေနာက္ဆို ဦးအလုပ္မလုပ္နဲ ့ဒီမွာလာေန သမီးေထာက္ပံ့မယ္ဆိုေတာ့ မ်က္လံုးေတြ လက္ကာ ျပံဳးေနျပန္သည္။<br />သူမက ေတာ့ငယ္ငယ္ကလိုပင္ အလုိက္ကန္းဆိုးမသိႏိုင္ေသးဘဲ ဦးက ဘာလို ့ထိပ္ေျပာင္သြားရသလဲ ၊ သြားေတြကလည္း နီ္လုိ ့ကားသမားတုိင္း ကြမ္းစားရမယ္လုိ ့ ဥပေဒ ရွိလို ့လား စသျဖင့္ ကတ္တီး ကပ္ဖဲ့ေမးၿမဲ။<br /><br />ေနာက္ေတာ့ သူ ့ဆန္သမားေတြကို ၾကည့္ျမင္တုိင္မွာ ထားခဲ့တာ ျပန္ရမယ္ဆုိကာ ျပန္သြားေတာ့သည္။<br />မျပန္ခင္ ေမေမတို ့ကို ရွိခိုးရင္း ဒီဆန္ေတြက ရွယ္္ေတြ ေမႀကီးရဲ ့ ဆီေတြလည္း လံုးဝပဲဆီ၊ ႏွမ္းဆီအစစ္ က်ေနာ္အညာက ယူလာတာ စသည္ျဖင့္ ေျပာရင္း သူမကို“ ဦးျပန္အံုးမယ္၊ တလ ေလာက္ေန ျပန္ဆင္းလာခဲ့မယ္ အဲက် သမီးတြက္ ဆီးထန္းညက္ရွယ္ ယူလာမယ္ “ ဟုေျပာကာ ထြက္သြားသည္မွာ ယေန ့အထိ ျပန္မလာျပန္ေတာ့။ ဒီအိမ္ကို ဘယ္လို သိလို ့လိုက္လာသလည္းပင္ မေမးလိုက္ရ။<br /><br />သူမပင္ လက္ထပ္ၿပီး လုိ ့လူႀကီး လံုးလုံးျဖစ္သြားခဲ့ၿပီ ခုထိ ဦးစန္းညြန္ ့ကို မေတြ ့ရေတာ့။<br />ေနေရာ ေကာင္းရဲ ့လားလည္းမသိပါ၊ အဆင္မေျပလို ့မလာတာဆိုတာက ေတာ့ ေသခ်ာ သိပါသည္။<br />ဒီတေခါက္ ျမန္မာျပည္ ျပန္ျဖစ္ေတာ့ေတာ့ ေမႀကီးနဲ ့စကားစပ္ရင္း ဦးစန္းညြန္ ့ကို သတိရေၾကာင္း ၊ေက်းဇူးဆပ္ခ်င္ေၾကာင္း ေျပာမိေသးသည္။ ေမေမက ဘယ္လိုလုပ္မလည္းဟယ္ သူမွ မလာတာကိုတဲ့ ။ သမီးသတင္းစာထဲမွာ ထည့္ခ်င္တယ္ ဆိုေတာ့ ေမေမက ္ေပါက္ကရဟယ္ ကေလးေပ်ာက္တာမွ မဟုတ္ဘဲတဲ့။<br /><br />သူမကေတာ့ တကယ္ထည့္ခ်င္သည္ “ ဦးစန္းညြန္ ့အျမန္ျပန္လာပါ ဂ်ဳဳဂ်ဳ စိတ္ပူေနသည္ “ အဲလိုမ်ိဳးေပါ့။<br />ခုေလာက္ဆို ဦးက အသက္ ၄၀ ေက်ာ္လို ့ ၅၀ နားကပ္လုၿပီ ။ ပင္ပင္ပန္းပန္းေတြ လုပ္ကိုင္စားတံုးလား။ သူမတကယ္ပဲ ေထာက္ပံခ်င္ပါသည္။ အဆင္မေျပလုိ ့မလာတာ ဆိုတာကေတာ့ ေျမႀကီးလက္ခပ္မလြဲသိသည္။<br />ဆံုးပါးမ်ားသြားၿပီးလားလို ့မဝံံ့မရဲေတြးမိေသးေတာ့ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရပါသည္။<br />သူမတို ့ကို စိတ္ေရာကိုယ္ပါ ႏွစ္ဝင္ ခ်စ္ခင္ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ေသာ ဦးစန္းညြန္ ့ အစစ အရာရာ အဆင္ေျပပါေစေၾကာင္းဆုေတာင္းေနယံုသာရွိပါေတာ့သည္။<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-6971058953804797398?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-49676258413632942682011-11-02T15:56:00.005+08:002011-11-02T16:31:34.464+08:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-mU071LJ5CYE/TrD8-zSWYJI/AAAAAAAABaQ/V-SOAmv1_zc/s1600/pb.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 264px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-mU071LJ5CYE/TrD8-zSWYJI/AAAAAAAABaQ/V-SOAmv1_zc/s400/pb.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5670310086708715666" border="0" /></a><br /></div><br /><div style="text-align: center;">ထိုနာမည္ကို ၾကားခါစက ကေလးေပမယ့္ ကေလးလုိမေနဘဲ ဦးနာမည္က ဘာလို ့အဲလိုမွည့္ထားတာလဲလုိ ့ ေမးခဲ့ေတာ့ ဦးအေမေပးထားတာဆိုတဲ့ အေျဖနဲ ့ကိုမေက်နပ္ျပန္ေသးဘဲ ၊ ဦး အေမနာမည္ကေကာဟု ထပ္ေမးသည္မွာ အခုုျပန္ေတြးရင္ေတာင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အျမင္ကတ္မိသည္။<br />ဦးအေမက ေဒၚျပား ဟုေျဖရာ ေအာ္ရယ္မိတာကေတာ့အေတာ္ေလးဆိုးသည္။<br />သေဘာေကာင္းသူ ဦးစန္းညႊန္ ့က ၊ အေမက ဦးညီေလးကို စန္းကြန္ ့လို ့နာမည္ေပးထားေသးတာဟု ထပ္ေျပာျပန္လွ်င္အူတက္မတက္ ၊ ေျမမွာလူးလိမ့္မတတ္ရယ္ခဲ့မိတာကေတာ့ အဆိုးဆံုးျဖစ္ႏိုင္ေလသည္။<br /><br />ျပန္ေတြးၾကည့္ေတာ့လည္း ၊ ေဒၚျပား ေခၚ အန္တီျပား မိဘမ်ားက နာမည္ေပးမတတ္သူမ်ားျဖစ္ရမည္။<br />ဘယ့္ႏွယ္ကိုယ္သမီးေလးကိုမ်ား မျပားတဲ့ဗ်ာ၊ ေပးစရာနာမည္ရွားလြန္းလုိ ့ ။<br />ဒါနဲ ့ေဒၚျပားက သူ ့သားေတြအလွည့္က်ေတာ့ နာမည္လွလွကို အဓိပါယ္အျပည့္ပါေအာင္ ေပးတာျဖစ္ႏိုင္သည္။<br />စန္းေတြ ညႊန္ ့ေဝေနေအာင္ စန္းညြန္ ့၊ စန္းေတြ ကြန္ ့ျမဴးေနေကာင္း စန္းကြန္ ့။<br />ဒါေပမယ့္ ေဒၚျပား သိမသြားရွာတာကေတာ့ ၊ နာမည္စီးေလသလားမသိ သူ ့သားေတြ စန္းေတြကြန္ ့လိုက္<br />ညြန္ ့လိုက္သည္မွာ သူမ သိသေလာက္ သူတုိ ့အသက္ ၄၀ ေက်ာ္အထိ တေယာက္မွ မိန္းမမရ၊<br />ရည္းစားဆိုလို မူးလို ့ပင္ ရွဳစရာမရွိၾက။<br /><br />ေဒၚျပားကို သူမ တခါျမင္ဖူးလိုက္ရျပန္လွ်င္ေတာ့ ထိုမိဘမ်ားကို အျပစ္တင္ဖုိ ့ေနေနသာသာ ၊<br />သူတို ့သမီးေလးဟာ တခ်ိန္မွာဒီလို ျပားကပ္ ဝါးခ်မ္းျပားကားနင္းပံုစံ ျဖစ္လာမယ္ဆိုတာကို မီးတြင္းထဲက ႀကိဳသိၿပီး နာမည္ေပးတတ္တာကိုပဲ အံ့ၾသခ်ီးမြမး္စရာျဖစ္ေလသည္။<br /><br />-------------------------------------------------------------------------<br /><br /><br />တညေန ေနဝင္ရီေရာ အခ်ိန္ ၊ သူမကို မခ်ိဳက ထမင္းေကြ်းေနခ်ိန္မွာ ၿခံထဲသို ့<br />ဦးစန္းညြန္ ့တေယာက္ဝင္လာခဲ့သည္။ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ ၊ ဂ်င္းအက်ီျပာႏုနု နဲ ့ အသားညိဳညိဳ ၊ မ်က္ႏွာမွာလည္း ဘာေတြလိမ္းထားတယ္ မသိ (တယ္သီးေျခာက္မ်ား မွိဳတက္ ေနသလို ) ခပ္ျဖဴျဖဴေတြက ကပ္လို ့။<br /><br />လမ္းေလွ်ာက္လာတာကလည္း ေပ်ာ့စိေပ်ာ့ႏြဲ ့့ ၊ ပံုစံက ရယ္စရာေကာင္းရတဲ့အထဲမွာမွ<br />“ ကေလးတုိ ့ အိမ္မွာ လူႀကီးေတြရွိလား “<br />ဟု ေညွာင္နာနာ အသံကိုၾကား ခ်ိန္မွာေတာ့ သူမေရာ ၊<br />မခ်ိဳေရာ ဘာမွ ျပန္မေျဖၾကဘဲ တဟီးဟီးနဲ ့ေအာ္ရယ္မိေတာ့သည္။<br />ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ အိမ္ေရွ ့မွာ စာစစ္ေနသည့္အေမက ေတြ ့သြားၿပီး ၊<br />”ေမာင္စန္းညြန္ ့ဆိုတာလား ၊ ေအးေအး လာ မင့္အဘအိမ္ထဲမွာရွိတယ္“ ဆို ေခၚသြားေပလို ့။<br /><br />သူမ မွတ္မိသေလာက္ ေနာက္ေန ့မွာ ဦးစန္းညြန္ ့က အထုပ္အပိုးေတြနဲ ့ ၊ ေနာက္ဘက္က တန္းလွ်ားကို ေျပာင္းလာခဲ့သည္။ ေနာက္ဘက္တန္းလွ်ား မွာ ကားသမား ဦး ျမေအာင္ႏွင့္မိသားစုေနသည္။<br />အလြတ္တခန္းမွာ ဦးစန္းညြန္ ့ ေနေလသည္။<br /><br />ဦးစန္းညြန္ ့က စစ္သားလူထြက္၊ လူက ေပ်ာ့ႏြဲ ့ႏြဲ ့နဲ ့မို ့ ေရွ ့တန္း ၂ ခါေလာက္ထြက္အၿပီး မွာ ငွက္ဖ်ားအႀကီးအက်ယ္ ျဖစ္ၿပီးေနာက္ ေဆးနားလိုက္ရသည္။စစ္သားေပမယ့္ ဟင္းခ်က္ေကာင္းသူမို ့<br />အိမ္မွာ ထမင္းခ်က္ အိမ္ထိန္းအေနနဲ ့ အလုပ္ခန္ ့သင့္ေၾကာင္း ၊ လူေကာင္း သူေကာင္းေလး ျဖစ္ေၾကာင္း တပ္ထဲက ေဖေဖ့ မိတ္ေဆြက ေထာက္ခံသျဖင့္ခန္ ့လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။<br /><br />သူမကေတာ့ ဒါေတြ ေနာက္ပိုင္း မွသိေလသည္။ ဟိုတုန္းကေတာ့ ဦးစန္းညြန္ ့ေရာက္ၿပီး ေနာက္တေန ့မွစကာ ေက်ာင္းကို မနက္တည္းက ထမင္းဗူးထည့္စရာမလိုေတာ့တာပဲ မွတ္မွတ္သားသားရွိသည္။<br />ခါတိုင္းဆို ထမင္းဘူးကို မနက္တည္းက ထည့္သြားရၿပီး ၊ ေမေမ ေက်ာင္းကိစၥမ်ားႏွင့္မအားလွ်င္ ထမင္းဘူး ဘဝက မခ်ိဳလက္ရာထမင္းၿပဲၿပဲ ( သို ့) မာမာ ႏွင့္ အေျခာက္အျခမ္းမ်ား သာ။မခ်ိဳကလည္း အေတာ္ငယ္ေသးရာ ဟင္းေကာင္းေကာင္းမခ်က္တတ္ေပ။အမွန္ေတာ့ မခိ်ဳက အိမ္အကူမဟုတ္။<br />ေဖေဖခရီးသြားရင္း ေတာင္ေပၚမွ အမ်ိဳးသမီးတဦးက သူ ့သမီးေလးမေကြ်းနိုင္ေတာ့လို ့ဆရာႀကီးေမြးစားပါလား ဟုလာေပးသျဖင့္ သနား၍ေခၚေမြးစားထားတာျဖစ္သည္။ ေမေမကလည္း သူ ့ကိုအနည္းငယ္အကူအညီေပးယံုမွ အပ အိမ္အလုပ္ေတြ မခိုင္းေပ။ ေက်ာင္းထားျပန္ေတာ့လည္း ေက်ာင္းစာမလုပ္ခ်င္ ၊ ေက်ာင္းပို ့တိုင္း ငိုယိုၿပီး ၅ တန္းေတာင္ အႏိုင္နုိင္ထားရသည္။ အိမ္မွာသာ ေနခ်င္သည္။ ေခါင္းမာလိုက္တာကလည္း ေက်ာင္းမသြားဘူး<br />စာမလုပ္ဘူးဆို အေသသာခံမယ့္ပံုမို ့ ၆ တန္းေရာက္ေတာ့ အိမ္မွာသာ ေနေစရေတာ့သည္။<br /><br />ဦးစန္းညြန္ ့ေရာက္လာၿပီးေနာက္ေန ့မနက္ပိုင္းမွာ ခါတိုင္းလို ေက်ာင္းမသြားခင္ ျပာေလာင္ေနေအာင္ ဘဘ မနက္စာ ၊ ေန ့လည္စာ၊ေဖေဖ့ ထမင္းခိ်ဳင့္၊ သူ ့ထမင္းခ်ိဳင့္ ကေလးေတြ ထမင္းခ်ိဳင့္ စသည္ျဖင့္<br />မခ်ိဳနဲ ့ေျပးလႊားစီမံေနရေသာ ေမေမ့ကိုလည္း မေတြ ့ရေတာ့။ခါတိုင္းလို ့ဟဲ့ အခ်ိဳ နင့္အဘကို ဟင္းအေအးေတြမေကြ်းနဲ ့ဘာညာ မွာသံေတြလည္းတိတ္ကုန္သည္။<br />ဘဘကေတာ့ မနက္စာစားၿပီးလို ့လမ္းေလွ်ာက္ပင္ထြက္သြားေလျပီ။<br /><br />ေန ့လည္ထမင္းစားခ်ိန္မွ ဦးျမေအာင္ကထမင္းဘူးကိုလာပို ့ေလသည္။<br />ပူပူေႏြးေႏြးဟင္းစံုလင္ႏွင့္ သူမတို ့ဘဝက ခ်က္ခ်င္းသာယာသြားခဲ့သည္။ညေန အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့လည္း ထမင္း ၊ဟင္းအသင့္ ေရခ်ိဳးၿပီး စားယံု ၊ခါတိုင္းလို ဗိုက္ဆာဆာႏွင့္ ေမေမ့ကို ေစာင့္ေနစရာမလိုေတာ့။<br /><br />ကေလးခ်စ္တတ္သူမို ့ဦးစန္းညြန္ ့က ထမင္းခ်က္ ေပးရံုတင္မဟုတ္ဘဲ ကေလးထိန္း ၊ အိမ္ထိန္းရာထူး ပါ တခါတည္းယူလိုက္ေလသည္။မခ်ိဳက လည္း ၁၄ ႏွစ္ေလာက္ဆိုေတာ့ ကေလးသာသာမုိ ့<br />သူ ့ကိုပါျပန္ထိန္းရျပန္သည္။ဦးစန္းညြန္ ့က မခ်ိဳကို အိမ္သန္ ့ရွင္းေရး ႏွင့္ အဝတ္လွန္း ၊<br />မီးဖိုထဲမွာ ဟင္းရြက္သင္ စသည္ျဖင့္သင့္ေတာ္တာေလးေတြ လုပ္ေစသည္။<br /><br />ဦးစန္းညြန္ ့က တအိမ္လံုးမွာ ဘဘ ႏွင့္ သူမကို အခ်စ္ပိုသည္။ သူမ်ားေတြက ဂ်ဳဂ်ဳ လို ့ေခၚေပမယ့္ သူက ဂ်ဳဂ်ဳေလး ဟု ခ်စ္စနုိးေခၚသည္။ ဘာစားခ်င္လည္းမတလိုက္နဲ ့ အကုန္ခ်က္ေကြ်းသည္။<br />အျပင္စာေတြ စားခ်င္လည္း ဘဘ မသိေအာင္ ခိုးဝယ္ေကြ်းတတ္သည္။ ဘဘက အျပင္စာေတြ ၊ အသုပ္ေတြ၊ ေရွာက္ေပါင္းေတြ ဆီးသီးစပ္ေတြ စားတာလံုးဝမၾကိဳက္။ အိမ္မွာ ဆီးပင္ႀကီးရွိရက္ ကကို မစားရ။ ဦးစန္းညြန္ ့က ဆီးသီးေတြ လွဳပ္ခ် ၊ ေသခ်ာေဆး ၊အမွည့္ေတြ ေရာ ဝင္းေယာင္ေတြ ေရာ အကုန္ ေရာ ရာကို ငရုတ္ဆံုနဲ ့ေလးစိတ္ကြဲေထာင္း ငံျပာရည္ ငရုတ္သီးမွဳန္ ့နဲ ့နယ္ၿပီး ဖန္ပန္းကန္ထဲမွာ ႏွပ္ထားတတ္သည္။<br />ဘဘ ေရွ ့မွာေတာ့ သူ ့ဘာသူစားဖို ့လိုလိုနဲ ့ ထိုပန္းကန္ကို ေနာက္ေဖး တန္းလွ်ားသို ့ယူသြားေလသည္။<br />ညေန ဘဘ လမ္းေလွ်ာက္ ထြက္သြားတာနဲ ့ ထိုပန္းကန္က ကေလးေတြလက္ထဲျပန္ေရာက္ကာ ေျပာင္သလင္းခါတဲ့ အထိစားၾကသည္။<br /><br />သူမက အင္ဥကို အေသႀကိဳက္မွန္းသိေတာ့ ေဈးက ေတာသည္ေတြကို မွာထားတတ္ေသးသည္။<br />ေတာက အသည္ေတြထံမွ ပါလာၿပီ ဆို အင္ဥက ဂုန္နီအိတ္ႏွင့္တလံုး။ ရြ ့ံေတြႏွင့္အင္ဥေတြကို သူ ့မွာ မပင္မပန္းေဆးေၾကာၿပီး ေၾကာ္ေကြ်းရွာသည္။ ေနာက္ေတာ့ ေမေမက အင္ဥေရေဆးအလုပ္ကို ကေလးေတြကို ပဲလုပ္ေစေတာ့သည္။ သူမတုိ ့ကေတာ့ တေပ်ာ္တပါးေပါ့ ေရဇလံုထဲမွာ အင္ဥ အျပည့္နဲ ့ သြားတုိက္တံတေယာက္တေခ်ာင္းစီနဲ ့ ပြဲေတာ္အလားပါပဲ။<br /><br />--------------------------------------------------------<br /><div style="text-align: right;"><span style="font-size:78%;"><span style="font-style: italic;">ဆက္ရန္</span></span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-4967625841363294268?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-21189786696014074982011-10-07T13:19:00.003+08:002011-10-07T13:50:02.189+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-_wf_H7tuOuE/To6MBsNSutI/AAAAAAAABZo/giu0WEfQXzA/s1600/rose.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-_wf_H7tuOuE/To6MBsNSutI/AAAAAAAABZo/giu0WEfQXzA/s400/rose.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5660615742325963474" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;">ခ်ိဳလဲ့ခိုင္<br /><br />ဒီနာမည္ေလးကို Facebook မွာေတြ ့ရလုိက္ေတာ့ သူမေငးေတြ သြားသည္။<br />ရင္းႏွီးေနေသာ ၊ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာၾကားဖူးေပမယ့္၊<br />ကုိယ့္ႏွုတ္မွလွမ္းေခၚဖူးသည့္အႀကိမ္ကေတာ့ မွတ္မွတ္ရရ ၁ခါေလးေတာင္မရွိ ။<br />ဒါေပမယ့္ ထူးျခားမွဳမ်ား နဲ ့အတူအၿမဲ သတိတရ ျဖစ္ေနသည့္နာမည္။<br />သူမရဲ ့ အမွတ္ရဖြယ္ အတိတ္ဘဝ မွာ တေနရာ ပိုင္ဆိုင္သည့္ နာမည္။<br /><br />သူငယ္ခ်င္း မရွိလည္း တေယာက္တည္းေနတတ္ေသာ သူမ အတြက္<br />တီတီစီေက်ာင္း မွမိန္းခေလးမ်ားရဲ ့အေပါင္းအသင္းမလုပ္မွဳ ကိုသိပ္ဂရုမစိုက္လွပါ။<br />၉ တန္းမွ ျမန္မာေက်ာင္းဝင္ေသာ သူမ ၊ ထမိန္ေကာင္းစြာမဝတ္တတ္ေသာသူမ ၊<br />နုိင္ငံျခားမွ ေျပာင္းလာေသာ သူမ ၊ ထမိန္နဲ ့ရင္ဖံုးကို အခ်ိဳးမက်စြာဝတ္ၿပီး ၊<br />မ်က္ႏွာေျပာင္နဲ ့ေက်ာင္းလာတတ္သူ သူမ ကို တီတီစီ သေႏၶဟုု သူတုိ ့ကိုယ္သူတို ့သံုႏွဳန္းက်သည့္<br />( မူလတန္းမွ စၿပီး တီတီစီကေနတက္လာသူမ်ား ) မိန္းကေလး မ်ားက<br />တေယာက္မွ စ၍မေခၚပါ။ေယာက်ာ္းေလးမ်ား ကား ေပါင္းသင္းရလြယ္လွသည္။<br />မနာလိုစိတ္ကင္းလွသည္။<br />အထက္တန္းမွာ မိနး္ကေလးေတြက လွဳပ္လီလွုပ္လဲ ့ႏွင့္ပဲမ်ား တတ္ေနခ်ိန္ ၊<br />ေယာက်ာ္းေလးေတြေရွ ့တြင္မသြားတတ္မလာတတ္ ၊<br />ၾကည့္ရင္လည္း မသိသလို သိသလို လုပ္ၾကခ်ိန္တြင္ ၊ မ်က္ႏွာေျပာင္ ၊ ဆံပင္ကို စုခ်ည္ထားေသာ သူမ ကို<br />ေယာက်ာ္းေလးမ်ားက ပထမေတာ့ လက္တည့္စမ္းၾကည့္ေသးသည္။<br />မုန္ ့စားဆင္းခ်ိန္ တြင္ ေကာင္ေလးေတြက ဝရန္တာမွာ အကုန္တန္းစီကာ ထြက္လာေသာ<br />မိန္းကေလးေတြကို လွသူကို ရွိဳး ၊မလွသူကို စ .. လုပ္ေနၾက ခ်ိန္<br />သူမ က အေပါင္းအသင္းမရွိ<br />တေယာက္တည္း မုန္ ့ထြက္ဝယ္ေတာ့ ေနာင္အခါသူမ၏အခင္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းအုပ္စုထဲက<br />တေယာက္ ျဖစ္လာမည့္ ေကာင္ေလးက<br />” ေဟ့ တေယာက္တည္းလား ” လုိ ့လွမ္းစ သည္။<br />သူမက ဒါကို စတယ္ လို ့မထင္ပဲ ”ေအး ေလ တေယာက္တည္းပ ဲ” လို ့ျပန္ေျပာေတာ့<br />သူ ့မွာ ဘာေျပာရမွန္းမသိ ျဖစ္သြားတာ ၊<br />ေနာက္ေတာ့မွ ” နင္ ကင္တင္းသြားရင္ ငါတို ့အတြက္ မုန္ ့ဝယ္ခဲ့တဲ့” ။<br />သူမ က ဒါကို လည္း ေနာက္တယ္ မထင္ ၁၀ ေယာက္ေလာက္ တန္းစီရပ္ေနေသာ<br />ေယက်ာ္းေလးမ်ား ေရွ ့မွာ သူမ က ရွက္သလိုတစက္မွ မျဖစ္ဘဲ ေအး ေအး လို ့ေျပာခဲ့ၿပီး<br />အျပန္က်ေတာ့ အာလူးေခ်ာင္းေၾကာ္ ၂ ထုပ္ကို ေရာ ့ ဟဲ့ နင္တုိ ့တြက္ဆို<br />ပစ္ေပးလိုက္ခ်ိန္က စလို ့ အဲ ဒီ အုပ္စုနဲ ့သူမ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ျဖစ္လုိ ့သြားေတာ့သည္။<br /><br />သူတို ့ေျပာေသာ ဂိန္းမ်ား ၊ ကာတြန္းမ်ား ကို အကုန္လိုက္ေျပာႏိုင္ေသာ<br />ၿပိဳင္ကားမ်ား အေၾကာင္း အတူတူသားရည္က် ေသာ သူမအတြက္<br />စဦးဆံုး အေပါင္းအသင္းမ်ားက ေယာက်ာ္းေလးေတြသာ။<br />ေယာက်ာ္းေလး မ်ားက သူမကို သူတုိ ့အထဲမွ<br />တေယာက္လုိ ့သာသတ္မွတ္ၿပီး ေႏြးေထြးစြာႀကိဳဆိုၾကသည္။<br /><br />၈ တန္းမွာ ဘာသာစံု ဂုဏ္ထူးရလာသည့္သူမ ကို သံရံုးမွာ ေျဖလာေတာ့ ခိုးခ်လုိ ့ဒီလို ရတာေပါ့ဟု ေက်ာင္းသူမ်ားက ကြယ္ရာမွာ မၾကားတၾကား ေျပာၾကသည္ကုိ မမွဴေသာ္လည္း<br />တခ်ိဳ ့ဆရာမမ်ားကိုယ္တုိင္ ထိုသို ့ထင္ေနသည္ကို သိရေတာ့ အေတာ္အံ့ၾသမိေသးသည္။<br /><br />ႏိုင္ငံျခားေက်ာင္းမွာ က်ဳရွင္မရွိသည္မို ့ ၊ က်ဳရွင္ယူေနက်မဟုတ္သည့္သူမက<br />ဘယ္ဘာသာကိုမွ က်ဳရွင္မယူဘဲ ေက်ာင္းမွာ သင္သမွ် စာကို ဖတ္ၿပီး<br />ပထမ အစမ္းမွာ အဆင့္ ၁ ကေန ၅ ဝင္ေတာ့မွ စေခၚမည့္သူ ရွိလာသည္မွာလည္း အံ့ၾသစရာ။<br />၉ တန္း မွာ ပထမ အစမ္းၿပီးမွ ေခၚေျပာမည့္ မိန္းကေလးမ်ား ရွိလာေတာ့သည္။ေအာ္ ဘြ ဘြ။<br /><br />သူမက အဲဒီ ထဲက ဘယ္မိန္းကေလးသူငယ္ခ်င္းကို မွ မတြယ္တာေတာ့ ။<br />သူတို ့ေတြက ရက္စက္လွသည္၊ ပစ္ပယ္တတ္ၾကသည္ အတင္းေျပာၾကသည္။ တေယာက္တေယာက္ၿပိဳင္ဆိုင္ၾကသည္ ၊ စာၿပိဳင္သည္၊ မိဘခ်င္းၿပိဳင္ၾကသည္။<br />လာႀကိဳေသာ ကားခ်င္းၿပိဳင္သည္။<br />ခ်မ္းသာေသာမိဘရွိေသာ ေကာင္ေလးမ်ား ၊ ေခ်ာေသာေကာင္ေလးမ်ား၏<br />ဂရုစိုက္မွဳကို ရေအာင္ လုပ္တတ္ၾကသည္။<br />သိပ္မခ်မ္းသာေသာ မိဘမ်ားရဲ ့ကေလးမ်ားကို ႏွိမ္တတ္ၾကသည္။<br />အနည္းငယ္ ရည္းစား မ်ားသည္ဆိုေသာ မိန္းကေလးမ်ားကို အပ်က္သဖြယ္ေျပာတတ္ၾကသည္။<br /><br />ထုိသို ့အတင္းမေျပာတတ္ဘဲ စာကိုသာ လုပ္ေသာ စာဂ်ပိုး ၊ ဆရာမ မ်ား အခ်စ္ေတာ္ အလိမၼာမိန္းကေလးမ်ားၾကေတာ့လည္း စာအေသၿပိဳင္ၾကသည္။ အတန္းထဲမွာ အဆင့္ကို လုေနၾကသည္။ နာမည္ပ်က္ရွိေသာ မိန္းကေလးမ်ား ကို ဆိုလွ်င္အေခၚအေျပာမလုပ္တတ္ၾကေပ။<br />သူတုိ ့ဂုဏ္ကို ထိပါးမည္ စိုးလွသည္။ အံ့ဖြယ္ ပါတကား။<br /><br />သူမကေတာ့အတန္းေဖာ္မိန္းကေလးမ်ား လာေခၚရင္ေခၚလိုက္သည္ ။<br />ကင္တင္းေခၚရင္ လုိက္ေပးလိုက္သည္။ သူမအတြက္ေတာ့ျဖင့္သူတုိ ့ကို အေဖာ္ျပဳဖို ့မလိုအပ္ပါ။<br />ေနာက္ပိုင္းမွာ သူမကို ဆရာမ မ်ားကပါ ခ်စ္ခင္လာခဲ့သည္။<br />ဂ်ဳဂ်ဳေရ C ခန္းကို သြား chemistry ဆရာမကို ဒါေလးသြားေပးေပးဟု Bio ဆရာမက စာအုပ္ေပးခိုင္းလည္း သူမ၊ ေယာက်ာ္းေလး ေတြ ယူလာေသာ အစစ္နဲ ့ထပ္တူနီးပါး တူသည့္ ေျမြရုပ္ကို<br />ေက်ာင္းအုပ္ႀကီး ရံုးခန္းသြားေပးရန္ ဆရာမကိုယ္တုိင္ မကိုင္ရဲ၊<br />ဘယ္မိန္းကေလးမွ မထိရဲ ခ်ိန္တြင္လည္း ယူသြားေပးသူမွာသူမျဖစ္လာသည္။<br /><br />၉ တန္း ေအာင္ၿပီး ၁၀ တန္းေရာက္ေတာ့ သူမက ေက်ာင္းမွာ အသားက်ေနၿပီ။<br />စာေတာ္ေသာ ၊ ေအးေဆးေသာ ေယာက်ာ္းေလး အေပါင္းအသင္းမ်ားေပမယ့္<br />ပဲမမ်ားေသာသူမကို ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးက အစ ခ်စ္ခင္လို ့လာသည္။<br /><br />ထိုအခိ်န္မွာ ခ်ိဳလဲ့ကို စေတြ ့ခဲ့သည္။ ခ်ိဳလဲ့ခိုင္ ဆိုေသာနာမည္က မိန္းကေလး ေတြ ပါးစပ္မွာေရာ ေယာက်ာ္းေလးေတြပါးစပ္မွာပါ ၾကားဖူးေနၾက။ေက်ာင္းမွာ ဆံပင္မေကာက္ရ တာကို ေကာက္ေသာ ခ်ိဳလဲ ့ ၊ ဆံပင္ မဆိုးရတာကို အညိဳဆိုးေသာ ခ်ိဳလဲ ့ ကို ဆရာမမ်ားကလည္း အျမင္မၾကည္ပါတဲ့။ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးရံုးခန္းေရာက္တာလည္း ခဏခဏတဲ့။<br />အျပင္မွာ အသက္ႀကီးေသာ အကိုႀကီးတေယာက္နဲ ့အတြဲတဲ့ ၊ စသျဖင့္သတင္းေတြ စံုလင္လွသည္။<br /><br />သူမက ခ်ိဳလဲ ့ကို ျဖတ္သြား ျဖတ္လာ ေတြ ့ေနၾက ။<br />ဘဲဥပံုစံတိတိပပ မ်က္ႏွာေလး ေဖြးနုေသာအသား၊ အညိဳေရာင္ဆံပင္ အေခြအလိပ္ေတြနဲ ့ ခ်ိဳလဲ့က သူမအတြက္ေတာ့ မင္းသမီးေလးလိုပဲလွပသည္။<br />သူမလို ပဲ တေယာက္တည္း ေတြ ့ရတတ္လို ့ ခ်ိဳလဲ့ကို မ်က္မွန္းတမ္းမိ သြားသည္။<br />တေန ့ေတာ့ ဝရန္တာမွာ သူမက Bio ဆရာမထံမွာ စာအုပ္ေတြသြားအယူ မွာ<br />မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေတြ ့ျဖစ္ရာခ်ိဳလဲ ့မ်က္လံုးမ်ားမွ ၿပံဳးေရာင္ကိုေတြ ့သျဖင့္<br />သူမက ျပန္ျပံဳးျပလိုက္ရင္းအေတာ္လွတဲ့ ေကာင္မေလးဟုသာ စိတ္ထဲမွတ္လုိက္မိၿပီး<br />ခ်ိဳလဲ့ခိုင္ရယ္လုိ ့လည္း မသိလုိက္။<br /><br />သူမက တေယာက္တည္း သြားတတ္လာတတ္သူမို ့၊<br />သူမလို ပဲ တေယာက္တည္း ေတြ ့ရတတ္ေသာ ခ်ိဳလဲ့ကို မွတ္မွတ္ ထင္ထင္ရွိလာသည္။<br />မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေတြ ့တုိင္း ၂ ေယာက္လံုးက ဦးေအာင္ ၿပံဳးျပတတ္ၾကၿမဲ။<br /><br /><br />တေန ့ေတာ့ အတန္းထဲက စာဂ်ပိုးေလးတေယာက္က သူမကို အိမ္သာသြားရန္ အေဖာ္ေခၚသျဖင့္လိုက္အေပးတြင္ အိမ္သာမွာ ခ်ိဳလဲ့နဲ ့ေတြ ့ေတာ ့ အၿပံဳးႏွင့္ နုတ္ဆက္ျဖစ္ၾကသည္။<br />ခ်ိဳလဲ့ မ်က္ဝန္းမ်ား မွာ အရိပ္တမ်ိဳး ဖံုးသြားတာ သူမ စိတ္ထဲ သတိျပဳမိလိုက္သလိုလို။<br /><br />စာဂ်ပိုးေလးက ခ်ိဳလဲ့ကို မသိသလိုေလး ေနၿပီး သူမတို ့ျဖတ္ေက်ာ္လာေတာ့မွ<br />ဟဲ့ နင္က ဘာလို ့သူနဲ ့သိေနတာလည္း ၊ သူက ခ်ိဳလဲ့ခိုင္ေလ မသိဘူးလား စသျဖင့္ ေျပာေတာ့သည္။ အတန္းထဲမွာ ထိုသတင္းပ်ံ့သြားၿပီး အတင္းေျပာတတ္သူမိန္းကေလး မ်ားထံမွ<br />ခ်ိဳလဲ့ သတင္းေတြ သူမထံေရာက္လာသည္။<br />ခ်ိဳလဲ့ကို မိန္းကေလးေတြက ဖယ္ထားၾကၿပီး သူမကိုယ္တုိင္<br />ဘယ္သူနဲ ့မွ လည္း အေပါင္းအသင္းမလုပ္ပါတဲ့။<br />အရင္တံုးက ေက်ာင္းကို မွန္ေအာင္မတက္ ၊<br />တက္ေတာ့လည္း အတန္းထဲက အျပင္မထြက္ဘဲ ခုႏွစ္က်မွ မွန္မွန္တက္တာေတြ ့ဖူးတာတဲ့။<br />သူ ့အတန္းပိုင္ဆရာမက လက္သည္းအနီဆိုးလာလို ့ဆူေတာ့ ေနာက္ေန ့ကို အမည္းဆိုးလာတာတဲ့ ၊ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးက ေက်ာင္းထုပ္ျပစ္ေတာ့မယ္ ဆဲဆဲပဲ တဲ့စသျဖင့္ သတင္းမ်ားကားစံုလွသည္။<br /><br />ခ်ိဳလဲ့မ်က္ဝန္းမ်ားမွ အရိပ္ကို သူမ အဲဒီေတာ့မွ နားလည္သြားတာ ၊<br />ေက်ာင္းက မိန္းကေလးေတြက သူမကို ထို အတင္းေတြ ေဖာက္သည္ခ်လိုက္ရင္<br />သူမလည္း မေခၚေတာ့ဘဲ ေနမယ္လို ့ထင္လိုက္တာကုိး ။<br />သူမအတြက္ ေတာ့ ဒါေတြ အေရးမစိုက္လွပဲ ေနာက္တခါဆံုျဖစ္ေတာ့<br />သူမက အားရပါးရပင္ရယ္ျပမိေတာ့ ခ်ိဳ ့လဲ့မ်က္ဝန္းမ်ား အေရာင္လဲ့လို ့ ။<br />ဒါေပမယ့္လည္း သူမ တုိ ့တခါမွကို စကားမေျပာျဖစ္ၾက။<br /><br />တေန ့မွာေတာ့ သခ်ၤာ ခ်ိန္္မွာ Bio ဆရာမက သခ်ာၤဆရာမကို လာေျပာသည္။<br />ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးရံုးခန္းကို ဂ်ဴဂ်ဴ ကို လႊတ္လိုက္ပါတဲ့ ။<br />စာသင္ခ်ိန္ႀကီးမို ့ထူးဆန္းလွသည္ ၊ ဆရာမ မ်ားခိုင္းလွ်င္ အတန္းမစ ခင္နဲ ့<br />အတန္းၿပီးခ်ိန္သာမ်ားသည္မို ့သူမ မွာဇေဝဇဝါ ။<br />ဆရာမက လိုက္သြားလုိက္ ဂ်ဳဂ်ဳ ဆရာမၾကီးကိစၥရွိလို ့ေနမယ္<br />ဆိုေတာ့ လိုက္သြားလိုက္သည္။ ရံုးခန္းေရာက္ေတာ့ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးက<br /><br />” ဂ်ဳဂ်ဳ ၊ ခ်ိဳလဲ့ခိုင္က ေက်ာင္းေျပာင္းေတာ့မွာ အဲဒါေနာက္ဆံုး သမီးကိုေတြ ့ခ်င္လို ့တဲ့့ ”<br /><br />ဆိုေတာ့ သူမ အံ့ႀသေနၿပီး ဟုတ္ကဲ့ ဟုေျပာကာ ဘာေျပာရမည္မွန္းပင္မသိခဲ့။<br />ဧည့္ခန္းမွာ သြားေတြ ့လိုက္ ဆိုေတာ့ သူမဝင္သြားလိုက္သည္။<br />ခ်ိဳလဲ ့နွင့္အတူ ထိုင္ေနေသာ အန္တီေခ်ာေခ်ာက သူမကို ၿပံဳးျပၿပီး အခန္းျပင္ထြက္သြားသည္။ ထိုအန္တီမ်က္လံုးေတြ နီေနသည္မွာ အံ့ၾသစရာ။<br /><br />သူမက ခ်ိဳလဲ့ကိုလွမ္းၾကည့္လုိက္ေတာ့<br />ပန္းေရာင္ထေနေသာမ်က္ႏွာႏုနုေလး က အံ့ၾသဖြယ္ တင္းမာေနသည္။<br />မ်က္ေတာင္ထူထူေကာ့ေကာ့ေတြ ေအာက္က မ်က္လံုးညိဳ မ်ားမွာလည္း မေပ်ာ့ေျပာင္းလွေပ။<br /><br />သူမက ခ်ိဳလဲ့ ႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ခံုမွာ ထိုင္ခ်လိုက္ၿပီး<br />ဒါပထမဆံုး ခ်ိဳလဲ့ကို နီးနီးကပ္ကပ္ေတြ ့ဖူးတာပဲဟုေတြးေနမိသည္။<br />သူမထိုင္ခ်လိုက္ေတာ့ ခ်ိဳလဲ့ မ်က္ႏွာက တင္းမွာမွဳေတြ အကုန္ေပ်ာက္သြားသည္<br />တိမ္စင္ေသာလ လိုပဲ ၿပံဳးလိုက္ရင္း ၊<br /><br />” နင္လာတာ သိပ္ဝမ္းသာတာပဲ ဂ်ဴဂ်ဳ ”<br /><br />” နင္က ဘယ္ကို ေျပာင္းမွာ လည္း ၊ ဘယ္ေက်ာင္းကိုေျပာင္းမွာတုန္း ႏွစ္လည္ႀကီးက်မွ ”<br /><br />” ငါ လား ဘယ္မွ မေျပာင္းဘူး ၊ ငါ့ကို ေက်ာင္းထုတ္ေတာ့မွာ အဲဒါ နဲ ့ ေက်ာင္းထြက္လိုက္တာ ”<br /><br />” ဟင္ .. ဘာဖစ္လို ့လည္း ”<br /><br />” ဒီလိုပဲ ငါက ဆိုးတာကိုး ေက်ာင္းအုပ္ႀကီးက ေျပာတယ္<br />ဆက္ၿပီး လက္မခံနုိင္ေတာ့ဘူးတဲ့ ေက်ာင္းက မထုတ္ခံရေအာင္ ထြက္လိုက္ပါတဲ့ ”<br /><br />” ဟင္ နင္က ဘာဆိုးလို ့လည္း .. ”<br /><br />” အို ဒါေတြ ထားလိုက္ပါ .. နင့္ကို ေတြ ့ရ စကားေျပာရတာ သိပ္ဝမ္းသာတာပဲ ဂ်ဳဂ်ဳ ”<br /><br />ခ်ိဳလဲ့က သူမလက္မ်ားကို ဆုပ္ကိုင္လုိက္ရင္းေျပာသည္။<br /><br />” နင္ ငါ့ကို အၿမဲတမ္းျပံဳး ျပလုိ ့ငါ ေက်းဇူးတင္တယ္ သိလား ၊<br />နင္ငါ့ကို ဘာမွ မေျပာေပမယ့္ နင့္ အၿပံဳးေတြက ငါ့ကို အားရွိေစတယ္ ၊<br />ငါသိပ္အားရွိတာပဲ။ နင္ကေတာ့ မသိဘူး ငါက နင့္ကို အားက်ေနတာ ၊<br />နင့့္လိုလြတ္လတ္တ့ဲ ၊ အမွီအခိုကင္းတဲ့ စိတ္ထားေကာင္းတဲ့ ျဖဳစင္တဲ့ မိန္းကေလး သိပ္ျဖစ္ခ်င္တာပဲ ”<br /><br />ခ်ိဳလဲ့ လက္မ်ားကေအးစက္လွသည္။<br /><br />သူမ က ထိုလက္မ်ားကို တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ရင္း<br />” နင္ ဘာေတြျဖစ္ခဲ့တယ္ ငါမသိဘူး သိလည္း မသိခ်င္ဘူး<br />အတင္းေတြကို လည္း စိတ္မဝင္စားဘူး ။ ဒါေပမယ့္ဘာမွ မခက္ပါဘူး ။<br />ကိုယ္ကုိယ္ကို ထိန္းလိုက္ရင္ ရပီေလ ၊နင္အခု ဘာမွလည္း ျဖစ္ေသးတာမဟုတ္ဘူး ။<br />ခုလည္း အျပင္ကေျဖေပါ့ဟ။<br />မျပင္ႏိုင္ေတာ့ ဘူးဆိုတဲ့ အေျခအေနမရွိပါဘူး ။လူပဲ လုိတယ္ ။ လူသာ အဓိကပဲ ”<br /><br />ခ်ိဳလဲ့ မ်က္လံုးမွ မ်က္ရည္ေတြ က်လာကာ ေမးေစ့မွာ သြားစု ေနၾကသည္။<br />သူမ ရင္မွာ ဆို ့တက္ၿပီး ဘာမွ မေျပာႏိုင္ဘဲ ခ်ိဳ လဲ့ေမးေစ့မွ မ်က္ရည္စက္ကို သာ စိုက္ၾကည့္ေနမိသည္။ မ်က္ရည္စက္မ်ား စုေဝးလာၿပီး သူမလက္ခံုေပၚေပါက္ခနဲ က်ေတာ့မွ ခ်ိဳလဲ့ သတိဝင္လာသည္။<br /><br />” ေအး ဟုတ္တယ္ နင္ေျပာတာ မွန္တယ္ ျပင္ႏိုင္ေသးတယ္ ၊ ငါရေအာင္ ျပင္မယ္။ ငါ နင့္ကို သိပ္ေက်းဇူးတင္တယ္ ၊ နင္ဟာ ငါ့ဘဝမွာ တခါပဲ စကားေျပာဖူးေပမယ့္ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းပဲ ။<br />ငါနင့္ကို တသက္လံုး ခင္ေနမွာ ပါ။ ကဲ ငါသြားေတာ့မယ္ ေနာ္”<br /><br />ခ်ိဳလဲ့က ဒီလိုေျပာရင္း မ်က္ရည္ေတြကိုလက္ဖမိုးနဲ ့သုပ္လိုက္ကာ<br />သူမကို တခ်က္မဲ့ၿပံဳးေလး ၿပံဳးျပရင္း အျပင္ထြက္ၿပီး အန္တီေခ်ာေခ်ာေနာက္လုိက္သြားေတာ့သည္။<br /><br />ေနာက္မွ ဆရာမက ရွင္းျပသည္။ ထုိအန္တီက ခ်ိဳလဲ့ အေဒၚလည္း ျဖစ္ မိေထြးလည္းျဖစ္သူ ၊ ခ်ိဳလဲ့ အေမက ငယ္ငယ္နဲ ့ဆံုးပါးသြားေတာ့ သေဘၤာအရာရွိ အေဖက မရီးကိုလက္ဆက္သည္။ ခ်ိဳလဲ့ အေမေနရာမွာ အစားမထိုးႏိုင္ အေဖက သေဘၤာေပၚမွာ အခ်ိန္ကုန္ ခ်ိဳလဲ့က မိေထြးနဲ ့ အဆင္မေျပရင္း အျပင္မွာ အတြဲေတြ ထားလာသည္။ ေက်ာင္းမွာလည္း ရြဲ ့တတ္လာသည္။<br />မလုပ္နဲ ့ဆိုတာကုိလုပ္ပါမ်ား၊ ေက်ာင္းက သတိေပးရတာေတြလည္းထပ္လာေတာ့ ေက်ာင္းစည္းကမ္းအထိပါးမခံသည္မို ့ထြက္ခိုင္း လိုက္သည္တဲ့။<br /><br />ေနာက္မွာေတာ့ အတန္းထဲက အတင္းေတြ ျပန့္လာျပန္သည္။<br />ခ်ိဳလဲ့ က အျပင္ကလူႀကီးနဲ ့ ကိုယ္ဝန္ရတာတဲ့ အဲဒါ နယ္သြားေမြးမွာမလို ့ ေက်ာင္းထြက္သြားသည္တဲ့ ။ ကေလးသာသာ သူမအတြက္ေတာ့ အံ့ၾသစရာ။ ဟုတ္သည္မဟုတ္သည္အသာထား သူမမွာစိတ္မေကာင္းဘဲျဖစ္က်န္သည္။ ေအးစက္ေသာလက္မ်ားႏွင့္သူမလက္ေတြကို ဆုပ္ကုိင္ရင္း မ်က္ရည္ေပါက္ေပါက္က်တာ ကိုေတြ ့ရေတာ့ ယံုရမလိုလို ။<br />ဒါေပမယ့္ဒီလို ျဖစ္အံုးေတာ့ သူမက ေခၚေနေျပာေနအံုးမွာပါပဲ။<br /><br /><br />ေက်ာင္းမွာ ခ်ိဳလဲ့ မရွိေတာ့ အတင္းေတြလည္း တိတ္ကုန္သည္။<br />ႏွစ္ကုန္ပိုင္းမွာ ေက်ာင္းလည္း မတက္ျဖစ္ၾကေတာ့ ။သူမလည္း မျဖစ္မေနက်ဳရွင္ေတြ ယူရေတာ့သည္။<br />ေက်ာင္းသားမရွိေတာ့ ေက်ာင္းမွာလည္း စာမွ မသင္ေတာ့တာေလ။<br />ဒီလိုနဲ ့၁၀ တန္းေတြ ေျဖၿပီးသြား သည္။<br />သူမလည္း ၁၀ တန္းၿပီးေတာ့ ႏိုင္ငံျခားေက်ာင္းဝင္ခြင့္ေျဖရန္ က်ဳရွင္ယူရျပန္သည္။<br />ထို အေတာအတြင္း မွာ သီလရွင္ ၁ လ ဝတ္ျဖစ္လိုက္သည္။<br />အမွန္က ေယာက်ာ္းေလးဆန္ေသာသူမက အေမ့ကို စကားစပ္မိရင္း<br />သားေယာက်ာ္းေလးပဲ သကၤန္းစီးေပးလို ့ရတာဟုတ္ဘူး ၊<br />အေနာ့္ကိုလည္း မယ္သီလရွင္ဝတ္ေပးလို ့ရတယ္ဆိုၿပီးေျပာေတာ့<br />အေမ့တုံ ့ျပန္မွဳက မယံုေလာက္စရာ ၊ မ်က္ရည္ေတြက်ၿပီးတကယ္လား<br />ငယ္ေလး တကယ္ဝတ္ေပးမွာလား ဆိုေတာ့<br />သူမ ဝမ္းသာၿပီးဝတ္ေပးျဖစ္သည္။<br /><br /><br />သီလရွင္ေတြ၏ ဘဝရပ္တည္မွဳကို နားလည္ သေဘာေပါက္ေစရန္<br />သီလရွင္ဆရာႀကီး ဆရာေလးေတြ ဦးေဆာင္ၿပီး ဒုလႅဘေတြကို ဆန္ခံရပ္ေစသည္။<br />ဆန္ခံရပ္သြားရာတြင္ မ်က္လႊာခ်ထားရန္ ၊<br />အေရွ ့မွၾကြေသာ ဆရာေလး၏ ဖေနာင့္ကိုပဲၾကည့္ၿပီး သြားရန္၊ ဆူညံျခင္းမျပဳရန္ စသည္ျဖင့္အရင္ဆံုးသင္ၾကားေပးသည္။<br /><br /><br />ဆန္ခံရပ္သည့္ ေန ့တြင္ သူမတို ့ဒုလႅဘေလးေတြကို ဆရာေလး မ်ားက ဦးေဆာင္၍<br />၅ ပါးတတြဲႏွဳန္းျဖင့္ ရပ္ကြက္မ်ားမွာ ဆန္ခံရပ္ရသည္ ။<br /><br />တေန ့ေတာ့ သူမနဲ ့ ဆရာေလး ၁ ပါးပဲ ဆန္ခံၿပီး၍<br />ျပန္လာၾကစဥ္ ဂ်ဳဂ်ဳ .. ဂ်ဳဂ်ဳ<br />ဟု အေျပးအလႊားေခၚသံၾကားေတာ့ မ်က္လႊာခ်ထားရာ<br />လန္ ့ၿပီးေနာက္လွည့္ၾကည့္မိေတာ့<br />ခ်ိဳလဲ့ခိုင္။<br />ေက်ာင္းဝတ္စံုနဲ ့သာေတြ ့ဖူးေနၾကမို ့အျပင္မွာ ပိုလို ့ေတာင္ေခ်ာသည္ထင္ရသည္။<br /><br />“ ဂ်ဳဂ်ဳ အဲေလ ဆရာေလး ကိုျဖတ္သြားၿပီးမွ ဂ်ဳဂ်ဳပါလားဆို သိလိုက္တာ .. “<br /><br />“ ေအး ငါ .အဲေလ ဆရာေလးလည္း ဒုလႅဘ ဝတ္တာ တစ္လ ..ေဒၚဉာဏစာရီေက်ာင္းမွာေလ ”<br /><br />“ ေကာင္းလိုက္တာ ဆရာေလးက ေတာ့ အၿမဲ ေကာင္းတာပဲ လုပ္တယ္ေနာ္ “<br /><br />“ ဟာ ဒီလိုပါပဲ “<br /><br />“ အခု ငါေလ အဲ ..တပည့္ေတာ္ေလ မဆိုးေတာ့ ဘူးသိလား ၊<br />ဆယ္တန္းလည္း ျပန္ေျဖမယ္ ဒီႏွစ္ကို ၊ အခုဒီပလာဇာမွာ ဆိုင္ဖြင့္ထားတယ္ ၊<br />အန္တီနဲ ့လည္း တည့္ေအာင္ေနတယ္ “<br /><br />“ အင္း ေကာင္းတာေပါ့ ၾကားရတာ ဆရာေလး တကယ္ဝမ္းသာတယ္“<br /><br />ခ်ိဳလဲ့၏ ဝင္းပေသာမ်က္ႏွာေလးကိုၾကည့္ရင္း သူမ မွာဒါပဲေျပာႏိုင္သည္။<br /><br /><br />“ ဆရာေလးတို ့ကို အလွဳေငြ လွဳပါရေစ “<br /><br />ခ်ိဳလဲ့က ေျပာပီး ပိုက္ဆံမ်ားကို သူမႏွင့္ ဆရာေလး ကိုလွဳသည္။<br />ေနာက္ မေျပာမဆိုနဲ ့ လက္ကိုင္ပုဝါေလးကို လမ္းတြင္ခ်ခင္းကာ ထိုင္ရွိခိုးမည္လုပ္ေတာ့<br />သူမ မွာဘာေျပာရမွန္းမသိ။<br /><br />ဆရာေလး ေဒၚေမဓဉာဏီက ေတာ့ဆုေတြေသခ်ာေပးေလသည္။<br /><br />“ ဤသိုျပဳရ ျမတ္ဒါနေၾကာင့္ .. “<br /><br />သူမက ဆရာေလးေပးေသာဆုေတာင္းမ်ားကို မၾကားဘဲ လမ္းမွာ<br />ဒူးေထာက္ၿပီး လက္အုပ္ေလးခ်ီေနေသာ ခ်ိဳလဲ့ကိုသာ ေငးၾကည့္ေနမိေတာ့သည္။<br /><br />-----------------------------<br /><br /><br />ခ်ိဳလဲ့ခိုင္<br />လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာက ၂ ခါသာစကားေျပာခဲ့ဖူးေပမယ့္ မွတ္မွတ္ရရ ျဖစ္ေနေစသည့္နာမည္ေလး။<br />အခု Facebook profile ပံုမွာလည္း အနည္းငယ္ျပည့္လာသည္မွ လြဲ၍<br />မေျပာင္းလဲေသာမ်က္ႏွာေလး။<br />၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္ခန္ ့ရွိပီဟုယူဆရမည့္ ကေလးေလးႏွင့္ေဘးနားမွာ ခင္ပြန္းသည္တို ့ပံု။<br />ဒါဆို ဒီကေလးက ဟိုတုန္းကေမြးခဲ့တာလား ။ သူမ်ားေတြေျပာခဲ့တာအမွန္ေတြလား။<br /><br />ဒါေတြသူမ အရင္ကလည္း မသိခ်င္ခဲ့ ၊ အခုလည္း မသိခ်င္ခဲ့ပါ။<br />အခ်ိန္ေတြအၾကာႀကီးၾကာၿပီးမွ သူမကို Face book မွာ ျပန္ေတြ ့ရရင္္္<br />ခ်ိဳလဲ့ဘယ္လိုမ်ိဳးျဖစ္မလဲ ဆိုတဲ့ စိတ္ေလးနဲ ့<br />Add friend ကို သာ ႏွိပ္လိုက္မိေတာ့သည္။<br /><br /><br /></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size:78%;"><span style="font-style: italic;">(နာမည္ေျပာင္းထားပါသည္ နာမည္တူရွိပါက တိုက္ဆိုင္မဳွသာျဖစ္ပါေၾကာင္း )</span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-2118978669601407498?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-36180934497343922902011-08-24T18:08:00.005+08:002011-08-24T18:24:37.234+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-hKj4daoDvVw/TlTPIjsDjKI/AAAAAAAABZg/lW244mTMMMI/s1600/P1129_15-12-09.JPG"> <br /></a><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-qzx0k_wk8Xk/TlTOInDzucI/AAAAAAAABYY/b2pyvUNhlY0/s1600/P1136_15-12-09%2Bcopy.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-qzx0k_wk8Xk/TlTOInDzucI/AAAAAAAABYY/b2pyvUNhlY0/s400/P1136_15-12-09%2Bcopy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644362880321305026" border="0" /></a>ေဇာ္ဂ်ီ ( ေဖာင့္မဟုတ္ပါ ) <br /> <br /></div> <br /><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-0jjBnuVWmzI/TlTOI5qEz6I/AAAAAAAABYg/sZ3hUFZl3Tk/s1600/P1052_15-12-09%2Bcopy.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-0jjBnuVWmzI/TlTOI5qEz6I/AAAAAAAABYg/sZ3hUFZl3Tk/s400/P1052_15-12-09%2Bcopy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644362885313646498" border="0" /></a>အနွစ္ေပါင္း ၁၅၀ေက်ာ္သက္တမ္းရင့္ ၾကာၿပီ ဆိုလား .. ဒီတံခါးက ( သက္တမ္းမွားရင္ျပင္ေပးၾကပါ ) <br /> <br /></div> <br /><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-bnnNw-FRp50/TlTOJd-J-uI/AAAAAAAABYo/PX3O9-arVUw/s1600/P1133_15-12-09%2Bcopy.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-bnnNw-FRp50/TlTOJd-J-uI/AAAAAAAABYo/PX3O9-arVUw/s400/P1133_15-12-09%2Bcopy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644362895061547746" border="0" /></a>ေရွးေခတ္ထဲက က်ဳးပစ္က ေခတ္စားတာ ( ဟမ္) <br /> <br /> <br /></div> <br /><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-hKj4daoDvVw/TlTPIjsDjKI/AAAAAAAABZg/lW244mTMMMI/s1600/P1129_15-12-09.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-hKj4daoDvVw/TlTPIjsDjKI/AAAAAAAABZg/lW244mTMMMI/s400/P1129_15-12-09.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644363978928000162" border="0" /></a> <br /></div> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-76liqSdU8C8/TlTPIakzseI/AAAAAAAABZY/Qafl_OqkmS8/s1600/P1112%255B01%255D_15-12-09.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-76liqSdU8C8/TlTPIakzseI/AAAAAAAABZY/Qafl_OqkmS8/s400/P1112%255B01%255D_15-12-09.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644363976481681890" border="0" /></a> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-hnYbOOgUgwU/TlTPIEPVJ2I/AAAAAAAABZQ/KgfND0h_18M/s1600/P1111_15-12-09.JPG"> <br /></a> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-39tq3QiFAag/TlTPHz1WH4I/AAAAAAAABZI/lvXP5DtQxdQ/s1600/P1110_15-12-09.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-39tq3QiFAag/TlTPHz1WH4I/AAAAAAAABZI/lvXP5DtQxdQ/s400/P1110_15-12-09.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644363966082064258" border="0" /></a> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-HitL3ZBvbHM/TlTPHsOdEEI/AAAAAAAABZA/gyD4Nl4kV4I/s1600/P1056_15-12-09.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-HitL3ZBvbHM/TlTPHsOdEEI/AAAAAAAABZA/gyD4Nl4kV4I/s400/P1056_15-12-09.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644363964039893058" border="0" /></a> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-yw4oSwzasBI/TlTOJgkaEnI/AAAAAAAABY4/6D83iMcPSq8/s1600/P1108_15-12-09.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-yw4oSwzasBI/TlTOJgkaEnI/AAAAAAAABY4/6D83iMcPSq8/s400/P1108_15-12-09.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644362895758856818" border="0" /></a> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-ST1-GsO9AuI/TlTOJU1CtJI/AAAAAAAABYw/SqQk7zDHbYY/s1600/P1414%255B01%255D_16-12-09%2Bcopy.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-ST1-GsO9AuI/TlTOJU1CtJI/AAAAAAAABYw/SqQk7zDHbYY/s400/P1414%255B01%255D_16-12-09%2Bcopy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644362892607403154" border="0" /></a> <br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-hnYbOOgUgwU/TlTPIEPVJ2I/AAAAAAAABZQ/KgfND0h_18M/s1600/P1111_15-12-09.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-hnYbOOgUgwU/TlTPIEPVJ2I/AAAAAAAABZQ/KgfND0h_18M/s400/P1111_15-12-09.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5644363970486019938" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-bnnNw-FRp50/TlTOJd-J-uI/AAAAAAAABYo/PX3O9-arVUw/s1600/P1133_15-12-09%2Bcopy.jpg"> <br /></a> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-0jjBnuVWmzI/TlTOI5qEz6I/AAAAAAAABYg/sZ3hUFZl3Tk/s1600/P1052_15-12-09%2Bcopy.jpg"> <br /></a><div style="text-align: center;">ကင္မရာ မပါတိုင္း အၿမဲရိုက္ေနၾက လက္စြဲေတာ္ ဖုန္းေလးက ပ်က္ခ်င္ခ်င္ျဖစ္ေနၿပီ။ <br />သူ ့ထဲက ပံုေလးေတြ သိမ္းရင္းနဲ ့ျမန္မာမွာ တုံးက ရိုက္ထားတဲ့ ေကာင္းႏိုးရာရာေလးေတြတင္ထားတာပါ။ <br />အခု ဆို ဖုန္းေလးက ဓါတ္ပံုရိုက္ရင္ အဲေလာက္ ပံုထြက္ မေကာင္းေတာ့ဘူး။ <br />သခၤါရေပါ့ေလ။ <br /> <br /> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-3618093449734392290?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-67101972407248340332011-07-18T13:39:00.006+08:002011-07-18T15:39:55.328+08:00<div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Dytlk3KDGE4/TiPFck-nJ8I/AAAAAAAABX8/HjNREJlxx-M/s1600/DSC_0905%2Bcopy.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-Dytlk3KDGE4/TiPFck-nJ8I/AAAAAAAABX8/HjNREJlxx-M/s400/DSC_0905%2Bcopy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5630561053896550338" border="0" /></a>ကရဝိတ္ ..<br /><br /></div> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-7MZXfn_YzuY/TiPFcaecnHI/AAAAAAAABX0/bMArMCfi8PU/s1600/DSC_0895%2Bcopy.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-7MZXfn_YzuY/TiPFcaecnHI/AAAAAAAABX0/bMArMCfi8PU/s400/DSC_0895%2Bcopy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5630561051077287026" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-g-5fWuuA9so/TiPFcRJCJxI/AAAAAAAABXs/c2Ay5_AqRyo/s1600/DSC_0911.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-g-5fWuuA9so/TiPFcRJCJxI/AAAAAAAABXs/c2Ay5_AqRyo/s400/DSC_0911.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5630561048571553554" border="0" /></a><br />အေဝးက ေရႊတိဂံုဘုရား<br /><br /></div> <div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-vrfy92DXiCI/TiPFLEZi_vI/AAAAAAAABXk/2sgADM4novA/s1600/DSC_0644.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-vrfy92DXiCI/TiPFLEZi_vI/AAAAAAAABXk/2sgADM4novA/s400/DSC_0644.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5630560753093377778" border="0" /></a><br />ၿမိဳ ့ထဲေရာက္တံုး သေဘာက်လုိ ့ကားကို ့လမ္းေဘးခ်ရပ္ၿပီး အျမန္ ရိုက္ခဲ့တာ<br />( St. Mary's Cathedral အရင္က St. Paul လို ့လည္းေခၚတယ္တဲ့ )<br /><br /></div> <div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-WX4x91n0FJc/TiPFLIy2jaI/AAAAAAAABXc/RUZw5cFmRfA/s1600/DSC_0648.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-WX4x91n0FJc/TiPFLIy2jaI/AAAAAAAABXc/RUZw5cFmRfA/s400/DSC_0648.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5630560754273258914" border="0" /></a><br />ေရွးေဟာင္း ကိုလိုနီေခတ္အေဆာက္အအံုေတြ ထိန္းသိမ္းျပဳျပင္မယ္ဆိုပဲ<br /><br /></div> <div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-jG2ZHZlXylI/TiPFKzK2cwI/AAAAAAAABXU/muedGYtumlo/s1600/DSC_0651.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-jG2ZHZlXylI/TiPFKzK2cwI/AAAAAAAABXU/muedGYtumlo/s400/DSC_0651.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5630560748468335362" border="0" /></a><br />ဗိုလ္တေထာင္ ဘုရားနားက အဲဒီ သမၺာန္စီးခဲ့ေသးတယ္<br /><br /></div> <div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-b06pTMkB5Fs/TiPFKuSg3YI/AAAAAAAABXM/KpsbDwWfq5E/s1600/DSC_0616.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-b06pTMkB5Fs/TiPFKuSg3YI/AAAAAAAABXM/KpsbDwWfq5E/s400/DSC_0616.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5630560747158297986" border="0" /></a> ဦးေနာ church<br />ဒီဘုရားေက်ာင္းလည္း ကားေပၚက လွမ္းရိုက္တာ<br /><br /></div> <div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-xi1VXz-9bhc/TiPD2DU2PDI/AAAAAAAABXE/VDKjedqxeCc/s1600/DSC_0462.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-xi1VXz-9bhc/TiPD2DU2PDI/AAAAAAAABXE/VDKjedqxeCc/s400/DSC_0462.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5630559292516351026" border="0" /></a><br />ဆူးေလဘုရား ေရႊသကၤန္းျပန္ကပ္မလို ့ထင္တယ္<br /><br /></div> <div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-9pcfl-YpU88/TiPD1z1EmzI/AAAAAAAABW8/9qv0hEKTH2k/s1600/DSC_0536.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-9pcfl-YpU88/TiPD1z1EmzI/AAAAAAAABW8/9qv0hEKTH2k/s400/DSC_0536.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5630559288356543282" border="0" /></a><br />ရန္ကင္းတဲ့ အသီး ဝင္ဝယ္ေတာ့ ရိုက္လာတာ<br /><br /></div> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-9_z5o8Nqjh8/TiPD1nHGrbI/AAAAAAAABW0/oxrcSPxN3f0/s1600/DSC_0535.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-9_z5o8Nqjh8/TiPD1nHGrbI/AAAAAAAABW0/oxrcSPxN3f0/s400/DSC_0535.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5630559284942515634" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-EcTaPq2asa8/TiPD1YSAg6I/AAAAAAAABWk/2ChemF1M4SA/s1600/DSC_0465.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-EcTaPq2asa8/TiPD1YSAg6I/AAAAAAAABWk/2ChemF1M4SA/s400/DSC_0465.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5630559280961717154" border="0" /></a>ၿမိဳ ့ေတာ္ခန္းမက အခု အျဖဴေရာင္ျဖစ္သြားၿပီဆို<br /></div> <div style="text-align: center;"><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-6710197240724834033?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-6609685813664444602011-06-04T17:22:00.008+08:002011-06-04T18:15:24.290+08:00<div style="text-align: center;">ရန္ကုန္ၿမိဳ ့၏ နာမည္ေက်ာ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဈး<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-HXjCriqmBA4/Ten84N1ZNuI/AAAAAAAABVQ/UC0MiLYnL7U/s1600/DSC_0640.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-HXjCriqmBA4/Ten84N1ZNuI/AAAAAAAABVQ/UC0MiLYnL7U/s400/DSC_0640.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5614296453210519266" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-HXjCriqmBA4/Ten84N1ZNuI/AAAAAAAABVQ/UC0MiLYnL7U/s1600/DSC_0640.JPG"><br /></a><div style="text-align: center;">ေယာင္းေယာင္း မမ အကူအညီနဲ ့ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဈး ပတ္ခဲ့တယ္။<br />ကိုယ့္ဘာသာဆို ဘယ္နားဘာရွိမွန္းမသိဘူး ။<br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဈးကို ၁၀ေခါက္ျပည့္ေအာင္ ေရာက္ဖူးတာမဟုတ္ဘူး ။<br />ကားထားရတာကလည္းခက္လိုက္တာမွ။<br />ကိုယ့္ဘာကိုယ္ကားေမာင္းကတည္းက မသြားေတာ့တာ ။<br />အေမတို ့သြားခ်င္ရင္ ဒရိုင္ဘာနဲ ့သြားၾကတယ္။<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-Y9H5KaA1_6U/Ten834gcRyI/AAAAAAAABVI/rF5n87DO_2M/s1600/DSC_0639.JPG"><br /></a><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-4gO4iED31Fc/Ten83iVxlQI/AAAAAAAABVA/4KYSsKSct9o/s1600/DSC_0637.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-4gO4iED31Fc/Ten83iVxlQI/AAAAAAAABVA/4KYSsKSct9o/s400/DSC_0637.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5614296441535173890" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/-On62818X-R8/TeoAl4ZFRKI/AAAAAAAABVo/ST89HjnjwvI/s1600/DSC_0639.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-On62818X-R8/TeoAl4ZFRKI/AAAAAAAABVo/ST89HjnjwvI/s400/DSC_0639.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5614300536263492770" border="0" /></a>ပန္းခ်ီကားေတြ ၊ အေတာ္သေဘာက်တယ္။<br /><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-fOfcv1RQzDg/Ten58kU_uAI/AAAAAAAABUA/7QsPQ1Ho-D4/s1600/DSC_0621.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 289px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-fOfcv1RQzDg/Ten58kU_uAI/AAAAAAAABUA/7QsPQ1Ho-D4/s400/DSC_0621.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5614293229433239554" border="0" /></a><br />ရတနာ စိန္ေက်ာက္ ဇယ္ေတာက္ တမ္း ကစားမလား။ ဟဲဟဲ။<br />ဘာေတြမွန္း မသိ အေရာ့တြက္ ၊ လက္ခ ၊ ပဲ ၊ ေရြး ။ ရွဳပ္ေနတာပဲ။<br />ေယာင္းေယာင္းမမ ကကိုယ့္အေၾကာင္းသိပါတယ္ ရွင္းျပဖို ့မႀကိဳးစားရွာဘူး ဟိ။<br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-AzaATqoPDJY/Ten584d0DvI/AAAAAAAABUI/4DWXS5MOd_Q/s1600/DSC_0623.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-AzaATqoPDJY/Ten584d0DvI/AAAAAAAABUI/4DWXS5MOd_Q/s400/DSC_0623.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5614293234838933234" border="0" /></a>ကင္မရာ တလံုးနဲ ့ ေလွ်ာက္ရိုက္ေနလိုက္တယ္။<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-OUxQD8891eM/Ten576BK5TI/AAAAAAAABTw/ELB6E3_fKwk/s1600/DSC_0619.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-OUxQD8891eM/Ten576BK5TI/AAAAAAAABTw/ELB6E3_fKwk/s400/DSC_0619.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5614293218075796786" border="0" /></a>ကေလးေလးနဲ ့အန္တီႀကီးနဲ ့ပန္းေရာင္ဆင္တူေနာ္ ။<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-tOPh6dQG0QQ/Ten58Z-lk2I/AAAAAAAABT4/U90nnmYvN7Y/s1600/DSC_0618.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-tOPh6dQG0QQ/Ten58Z-lk2I/AAAAAAAABT4/U90nnmYvN7Y/s400/DSC_0618.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5614293226654896994" border="0" /></a>ေရႊေဈးကလည္း ႀကီးတာပဲ ၊ ဝယ္လည္းေနၾကတာပါပဲ။</div><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-acqtYgMn9uA/Ten8Bq2Yk_I/AAAAAAAABUo/4hgg3jnpPro/s1600/DSC_0634.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-acqtYgMn9uA/Ten8Bq2Yk_I/AAAAAAAABUo/4hgg3jnpPro/s400/DSC_0634.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5614295516106494962" border="0" /></a>ပိုးထည္ေတြ ။လွမွလွ ။<br />က်ေနာ့္မွ ေတာ္တဲ့လံုခ်ည္မရွိေတာ့လို ့ ေဘာင္းဘီပဲဝတ္ေနရတယ္။<br />မဝဘူး ဆိုေပမယ့္ အရင္တံုးက ထက္ေတာ့ ဝလာပါေသးတယ္ ငွဲငွဲ။<br />ကိုကိုက က်ေနာ့္ကိုလံုခ်ည္ဆင္ဖို ့ေယာင္းေယာင္းကို တာဝန္ေပးလိုက္တယ္ ။<br />မမၾကည့္က်က္ လုပ္လိုက္စမ္းဘာတဲ့။ ေနရာတကာ ေဘာင္းဘီ တကားကားနဲ ့တဲ့။<br />ဟိုကလည္း ေပးအပ္တဲ့ တာဝန္ေက်ပြန္စြာထမ္းေဆာင္တယ္။<br />အထည္ဆိုင္ထဲေခၚသြား သူ ့ကိုယ္လံုးေလးဆို လံုခ်ည္ခ်ဳပ္ရင္ ဘယ္ေလာက္ ကုန္မလည္း<br />ဆိုေတာ့ ၃ ေတာင့္ထြာတဲ့ ။ ေယာင္းေယာင္းက အံ့ၾသလို ့ ဆိုင္ကို ေသခ်ာလား<br />မမတို့ဆို ၄ ေတာင္မိုက္ေလွ်ာ့မွတဲ့ ။ ဘာေတြ မွန္းမသိဘူးရွဳပ္ျပန္ေရာ။<br />ဆိုင္က ပိုဝယ္မွာေတာင္ လက္မခံဘူး မလိုဘူးမမ ၊ သူကေသးေသးေလးတဲ့ ဟင့္။<br />ဘာလိုခ်င္လည္း မမဝယ္ေပးမယ္ ဆို ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့ ( အမည္းေရာင္မ်ားမ်ားပါတဲ့ )<br /> ၃ စ ၊၄ စ လက္ညိဳးထုိး လို ့ျဖတ္အၿပီးမွာ အစဖိုးတင္ ၇ေသာင္း နီးပါးက်သြားတယ္ ။<br />ေသခ်င္တယ္ ျပန္ဆက္လို ့လည္းမရေတာ့ဘူး ။<br />မမ အေနာ္ ေပးပါ့ရေစဆုိေျပာမိေတာ့ မ်က္ေစာင္း ၁ ခ်က္ရတယ္။<br />အသာၿငိမ္ေနလိုက္ရတယ္ ။ အငယ္ဆံုးျဖစ္ရတာ သိပ္ေကာင္းတာပဲ ဟိ။<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="text-decoration: underline;"></span><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-3T89Qhs_-Nw/Ten8B-XyIgI/AAAAAAAABUw/SHTk2sDmcrA/s1600/DSC_0636.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-3T89Qhs_-Nw/Ten8B-XyIgI/AAAAAAAABUw/SHTk2sDmcrA/s400/DSC_0636.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5614295521346855426" border="0" /></a>အရမ္းမီးသတ္ေတြ လား စည္ပင္ေတြလားမသိ။<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-tAP7oZLE7bI/Ten8BT8Tm4I/AAAAAAAABUg/eYZGsnyRB1U/s1600/DSC_0633.JPG"><br /></a><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-FkzO1lJrvL0/Ten8A_qiAfI/AAAAAAAABUQ/Tsul286rnxw/s1600/DSC_0631.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-FkzO1lJrvL0/Ten8A_qiAfI/AAAAAAAABUQ/Tsul286rnxw/s400/DSC_0631.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5614295504514056690" border="0" /></a><br />ဟယ္ ဘယ္ႏိုင္ငံေရာက္သြားၿပီ ထင္ေနလည္း ။<br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဈးမွ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဈး ထဲမွာပဲရွိေသးတယ္။<br />မိုက္ဒယ္ေနာ္ ။ အျဖဴမေတြ ေတာင္မွ လည္ျပန္ေငးသြားတယ္။<br />ဒီေလာက္ပူကြ်ပ္ေနတဲ့ အထဲမွာ သားေမြးတပ္ထားတဲ့ ေဘာင္းဘီ တိုေၾကာင့္လားေတာ့မသိ။<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-SyHCK8-RsXg/Ten8BNqGRCI/AAAAAAAABUY/qcTEqmpYPA0/s1600/DSC_0632.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-SyHCK8-RsXg/Ten8BNqGRCI/AAAAAAAABUY/qcTEqmpYPA0/s400/DSC_0632.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5614295508270335010" border="0" /></a>သူတို ့ထပ္မရိုက္ပါဘူး ပန္းကားကို ရိုက္တာ လွလို ့။<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-FkzO1lJrvL0/Ten8A_qiAfI/AAAAAAAABUQ/Tsul286rnxw/s1600/DSC_0631.JPG"><br /></a><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-tAP7oZLE7bI/Ten8BT8Tm4I/AAAAAAAABUg/eYZGsnyRB1U/s1600/DSC_0633.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-tAP7oZLE7bI/Ten8BT8Tm4I/AAAAAAAABUg/eYZGsnyRB1U/s400/DSC_0633.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5614295509957319554" border="0" /></a>အတုေပမယ့္ အစစ္အတိုင္းပဲ လွခ်က္။<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-fOfcv1RQzDg/Ten58kU_uAI/AAAAAAAABUA/7QsPQ1Ho-D4/s1600/DSC_0621.JPG"><br /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-P_ua0m8DkQA/Ten57lZkjWI/AAAAAAAABTo/K6C1Cl-kb8c/s1600/DSC_0629.JPG"><br /></a><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-UXlzbiGIWdM/Ten84Trxz1I/AAAAAAAABVY/RmMdaNuqGC0/s1600/DSC_0643.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-UXlzbiGIWdM/Ten84Trxz1I/AAAAAAAABVY/RmMdaNuqGC0/s400/DSC_0643.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5614296454780800850" border="0" /></a>မုန္ ့စိမ္းေပါင္း ၊ ငါးဖယ္အစာသြပ္၊ မုန္ ့လင္မယား အစံုပဲ အသည္ေတြ။<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Rr6A6cE_llg/Ten_boWKzyI/AAAAAAAABVg/23pFyxfoZp8/s1600/DSC_0629.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 267px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Rr6A6cE_llg/Ten_boWKzyI/AAAAAAAABVg/23pFyxfoZp8/s400/DSC_0629.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5614299260645986082" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;">ဒါမ်ိဳးေတြ ခ်စ္တယ္။ ဒီက မန္ေနဂ်ာေတြ လက္ေဆာင္ေပးလို ့ေကာင္းတယ္။<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-660968581366444460?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-57232041398480910752011-05-29T21:04:00.006+08:002011-05-29T21:31:26.663+08:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-FayQHemDGh4/TeJFOTl2_NI/AAAAAAAABS0/sbmARTZ7sXA/s1600/DSC_0587w.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-FayQHemDGh4/TeJFOTl2_NI/AAAAAAAABS0/sbmARTZ7sXA/s400/DSC_0587w.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5612124197736611026" border="0" /></a>ငါးခ်ဥ္စပ္ ( ဘယ္ဆိုင္ကလည္း မမွတ္မိေတာ့ )<br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-9QkLY6Vok48/TeJFN4fsOOI/AAAAAAAABSs/kQCTv4rw8Lg/s1600/Resize-of-DSC_0610w.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-9QkLY6Vok48/TeJFN4fsOOI/AAAAAAAABSs/kQCTv4rw8Lg/s400/Resize-of-DSC_0610w.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5612124190462982370" border="0" /></a>က်ိဳင္းတံုေခါက္ဆြဲ<br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-lgwcrbR8ZQ4/TeJFNhnXotI/AAAAAAAABSk/fap8xBWChI8/s1600/Resize-of-DSC_0603w.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-lgwcrbR8ZQ4/TeJFNhnXotI/AAAAAAAABSk/fap8xBWChI8/s400/Resize-of-DSC_0603w.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5612124184321172178" border="0" /></a>ဗန္းေမာ္ေခါက္ဆြဲ ဆိုလား ျမစ္ႀကီးနားေခါက္ဆြဲ ဆိုလား မမွတ္မိ<br />ငယ္ငယ္တံုးကေတာ့ ေတာင္ေပၚဘက္မွာ လကြိဳင္စီဆိုလား ေခၚတာမွတ္မိတယ္<br /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-loAQFg7qiL8/TeJFNfhQ8NI/AAAAAAAABSc/BufcGBotlJM/s1600/Resize-of-DSC_0608w.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-loAQFg7qiL8/TeJFNfhQ8NI/AAAAAAAABSc/BufcGBotlJM/s400/Resize-of-DSC_0608w.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5612124183758696658" border="0" /></a>ဂဏန္းေပ်ာ့ေၾကာ္<br /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-FH4Bud7pZMw/TeJFNOXZZ5I/AAAAAAAABSU/0yKx2qrku9Q/s1600/Resize-of-DSC_0604w.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-FH4Bud7pZMw/TeJFNOXZZ5I/AAAAAAAABSU/0yKx2qrku9Q/s400/Resize-of-DSC_0604w.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5612124179153905554" border="0" /></a>ဝက္ေခါက္ေၾကာ္<br /><br />ေခါက္ဆြဲေတြနဲ ့အေၾကာ္ေတြက ေျမနီကုန္းက ဟက္ပီးဆုိင္ကပါ .. အေတာ္ေကာင္းပါတယ္။<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-5723204139848091075?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-77554599929867366632011-05-27T18:11:00.004+08:002011-05-27T18:37:34.871+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-Gm6LFiusy-w/Td95SgyJCjI/AAAAAAAABSM/UKVaZssSjg0/s1600/FullMoon%2Bcopy.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 290px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-Gm6LFiusy-w/Td95SgyJCjI/AAAAAAAABSM/UKVaZssSjg0/s400/FullMoon%2Bcopy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5611337019671775794" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br /><br /><span style="font-weight: bold;">” လ ”</span><br /><span style="font-weight: bold;font-family:webdings;" >Moon</span><br />ဗစ္ ရဲ ့ လ<br /><br />March 19th 2011 မွာ ကမ ၻာေပၚကေန လကို အႀကီးဆံုးျမင္ရတယ္လို ့ဆိုတယ္။<br />က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ Zoom ႀကီးႀကီးနဲ ့ဆြဲေလ နီးေလပါပဲ ။<br />ဒါက တခုေသာ လျပည့္ေန ့ညမွာ ရိုက္ထားခဲ့တဲ့ပံုပါ ။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-7755459992986736663?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-18414551769148713422011-05-20T17:28:00.006+08:002011-05-20T18:45:12.969+08:00<div style="text-align: center;"><br /></div><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-mXE2rWqEVfo/TdYyR4kqnLI/AAAAAAAABOw/fTJWFOa1J1g/s1600/l.bmp"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 228px; height: 171px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-mXE2rWqEVfo/TdYyR4kqnLI/AAAAAAAABOw/fTJWFOa1J1g/s400/l.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5608725668761869490" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><br /><a href="http://thet-wai-blog.blogspot.com/"><span style="font-style: italic;">မသက္ေဝ</span></a> Tag ထားတဲ့ပိုစ့္ ၂ ခုကို ေပါင္းပီး တြဲေရးလိုက္ပါတယ္။<br />အလုပ္ေတြမ်ားလို ့ အေၾကြးေတြက အေတာ္ၾကာေနပီ ဟိ။<br /><br />Like : မနက္မွာ .. Alarm ၂ ဆင့္ျမည့္တာၾကိဳက္တယ္ ။ပထမအလန္း ျမည္လုိ ့ႏိုးအျပီးမွာ<br />ေနာက္ တခါမျမည္ခင္ ျပန္အိပ္ေပ်ာ္ရတာ( အိပ္လည္းအိပ္ေပ်ာ္တတ္ )ႀကိဳက္လုိ ့။<br /><br />Like:မနက္ႏိုးတဲ့ အခ်ိန္မွာမေန ့ ညက အလုပ္က ဘာဖုန္းမွ မလာပဲ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ အိပ္ရတာပါလား<br />ဆိုပီး သေဘာက်ရတာႀကိဳက္တယ္။<br /><br />Like: ကိုကို ့အတြက္မနက္စာယူသြားဖို ့ ထည့္ေပး ရင္း ႏြားႏို ့ေအးေအး တခြက္ ေသာက္ရတာႀကိဳက္တယ္။<br /><br /><div style="text-align: center;">Like: မနက္တိုင္း ကိုကိုက အလုပ္ကိုအရင္သြားတာမို ့ အလုပ္သြားခါနီး ေရခ်ိဳးထားတဲ့သူရဲ ့ ပါးေအးေအးနဲ ့ မ်က္ႏွာသစ္ထားတဲ့ကိုယ့္ရဲ ့ ပါးေအးေအးနဲ ့ထိၿပီး နုတ္ဆက္ရတာႀကိဳက္တယ္။<br /><br /></div> <div style="text-align: left;"> <div style="text-align: center;">Like: flexible working hour ေပးထားတဲ့ ကိုယ့္အလုပ္ကို ႀကိဳက္တယ္။ကုိယ့္အလုပ္မွာ မေနရဘဲ<br />customer office မွာ ေနရတာကိုႀကိဳက္တယ္။ရံုးက သတ္မွတ္ထားတဲ့ စည္းကမ္းေတြ အကုန္လံုးနီးပါး ကေန တရားဝင္ေဖာက္ဖ်က္ခြင့္ရထားတဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ၾကိဳက္တယ္။<br />ကိုယ့္ကို ယံုၾကည္လို ့လႊတ္ထားေပးတာကို အခြင့္ေကာင္းမယူတတ္တဲ့ကုိယ့္စိတ္ကုိ ကိုယ္ျပန္ႀကိဳက္တယ္။<br /></div> </div> Customer office မွာ တေယာက္တည္း စိတ္ခ်ယံုႀကည္စြာထားပီး တလ ေနမွ တခါ မိတင္ လာတက္မွ<br />ေတြ ့တတ္တဲ့ မန္ေနဂ်ာကို ၾကိဳက္တယ္။၁၀ နာရီေလာက္မွ ရံုးသြားရတာကို အႀကိဳက္ဆံုး ။ဟိ။<br /><br />Like: ကတ္စတမ္မာ ရုံးမွာ အကုန္ တိုင္းကတ္နဲ ့ဝင္ရေပမယ့္ ရံုးခ်ိန္နဲ ့တလြဲျဖစ္ေနပီး ေတာ့ က်ေနာ္က ထြက္ခ်င္တဲ့ အခ်ိန္ထြက္သြားတတ္လို ့ သတ္သတ္ စာအုပ္ေလးနဲ ့လက္မွတ္ထိုး ရတာႀကိဳက္တယ္။<br /><br />Like: မနက္ ၁၁ ေလာက္မွရံုးေရာက္တုိင္းမွာ Security အန္တီၾကီးက" ေဟး ၉ နာရီဆို ရံုးတံခါးပိတ္တာ ခု ဖြင့္ေပးလို ့မရဘူး " ဆို စတတ္တာကို ၾကိဳက္တယ္။<br />ဘာဝတ္လာဝတ္လာ ရံုးက ကိုယ့္ ဆာဗာခန္းထဲ ဝင္လုိက္တာနဲ ့ ရံုးမွာ စီးတဲ့ ဖိနပ္ အေမြးပြအထူကို စြပ္ ၊<br />ေနာက္ကေခါင္းစြပ္ပါတဲ့ အက်ီအထူကို စြပ္လုိက္ရတာႀကိဳက္တယ္။<br /><br />Like: ရံုးက ဆာဗာခန္းမွာ ဘာအစားမွ မစားရဆိုတဲ့စည္းကမ္းက က်ေနာ့္အတြက္မဟုတ္တာကို ၾကိဳက္တယ္။<br />နီဝါျပာစိမ္း မီးေလးေတြကို လွမး္ၾကည့္ရင္း မနက္ဆို ဆာဗာမ်ိဳးစံုကို စစ္ရတာႀကိဳက္တယ္ ။<br />ကိုယ္သေဘာက်တဲ့ အလုပ္မို ့ လုိ ့ သေဘာကိုက်တယ္။<br /><br />Like: ညေနကိုေအးေဆး ပံုမွန္အခ်ိန္ျပန္ရၿပီး ကိုကိုနဲ ့ထမင္းအတူတူစားရတာႀကိဳက္တယ္ ။<br />ညစာစားၿပီးခါစ မွာ တီဗြီ အတူတူၾကည့္ရင္ၾကည့္၊ မဟုတ္ရင္ အေခြၾကည့္၊<br />မဟုတ္ရင္ ကိုကိုသီခ်င္းဆိုျပတာနားေထာင္ နဲ ့ ေအးေဆးေနရတာႀကိဳက္တယ္။<br /><br />Like: အိပ္ခါနီး တေယာက္စာအုပ္တအုပ္စီ နဲ ့ စာဖတ္ရင္း အိပ္ေပ်ာ္ရတာအႀကိဳက္ဆံုး။<br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-AVfOxbtCdtc/TdYySBgkwDI/AAAAAAAABO4/mWrAF65MT9w/s1600/d.bmp"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 233px; height: 175px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-AVfOxbtCdtc/TdYySBgkwDI/AAAAAAAABO4/mWrAF65MT9w/s400/d.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5608725671160627250" border="0" /></a><br />Dislike:ညဘက္ အိပ္ေနတံုး အလုပ္က ဖုန္းဆက္လို ့ အလုပ္ကိစၥေျပာရင္း မ်က္စိက်ယ္ၿပီး<br />ျပန္အိပ္မရဘဲ မုူးေနတာကိုမႀကိဳက္ဘူး။<br />၁ ခါဆက္ရံုမၿပီးေသးဘဲ ၃ နာရီျခားတခါ ထပ္ဆက္တာမ်ိဳးပိုမႀကိဳက္ဘူး။<br />ေနာက္ နင္လာလိုက္ပါလား ဟယ္၊အခုထိလုပ္မရေသးလို ့ပါ down time ၾကာေနၿပီ ဆိုျဖစ္လာလို ့<br />ည ၂ နာရီေလာက္ထသြားရတာကေတာ့ မႀကိဳက္ဆံုးပဲ။<br /><br />Dislike :ညဘက္အလုပ္က ဖုန္းလာလို ့ မထႏိုင္ေတာ့ဘဲ ကိုကို ့ကိုမနက္စာ မထည့္ေပးလိုက္ႏိုင္တာကို မႀကိဳက္ဘူး။<br /><br />Dislike: အခန္းထဲဝင္ဝင္ခ်င္း alarm တခုခု ျမည္ေနသံၾကားရတာမႀကိဳက္ဘူး ။<br />တခါတေလ ဟိုဟာကေဒါင္း ဒီဟာက ေဒါင္းေတြ စုျဖစ္ေနတတ္လို ့ေရာက္ေရာက္ျခင္း အိတ္ကုိပစ္ခ်ၿပီး မနက္စာေတာင္မစားႏိုင္ဘဲလုပ္လိုက္ရတာမွာ ညဘက္အထိ ေရာက္သြားတတ္တာမ်ိဳးမႀကိဳက္ဆံုး။<br /><br />Dislike: ညေန ျပန္ခါနီးမွ တခုခုက ထေဖာက္လို ့အိမ္ျပန္ေနာက္က်ၿပီး ကိုကို ့ကို စားႏွင့္ေတာ့<br />လို ့ေျပာရတာမႀကိဳက္ဘူး။<br />Dislike: ညဘက္ အလုပ္ရွိလို ့ညလံုးေပါက္ အလုပ္လုပ္ရတာ မႀကိဳက္ဘူး။<br />က်ေနာ္ ့အတြက္ ေနာက္ေန ့ျပန္အိပ္လုိ ့ရလို ့ ဘာမွ မျဖစ္ေပမယ့္ ကိုကိုက စိတ္ပူေနၿပီး ေကာင္းေကာင္းအိပ္မေပ်ာ္ဘဲ ၂ နာရီ တခါေလာက္ဖုန္းဆက္ေနတာမို ့သူအိပ္ေရး ပ်က္လို ့မႀကိဳက္တာ။<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-AVfOxbtCdtc/TdYySBgkwDI/AAAAAAAABO4/mWrAF65MT9w/s1600/d.bmp"><br /></a><br />က်ေနာ့္ လို system /network engineer သမားရဲ ့ ေန ့စဥ္ ေတြက သူမ်ားေတြလို ပုံမွန္မရွိပါဘူး။<br />အလုပ္က on call အျဖစ္နဲ ့ေနရတဲ့ လေတြက ခပ္မ်ားမ်ားမို ့အဲဒီ လို လေတြမွာ ႀကိဳက္တာနဲ ့<br />မႀကိဳက္တာနဲ ့အၿမဲေရာေနတတ္တယ္။<br />သူမ်ားေတြလို ရံုးဆင္းတဲ့ အခ်ိန္ေတြ ၊အကုန္ ကိုယ္ပိုင္အခ်ိန္ပဲဆိုတာမ်ိဳးေျပာလို ့မရသူမို ့ လည္း ေအးေအးေဆးေဆးေနရတဲ့ အခ်ိန္ေလးေတြဆို တန္ဖိုးထားတတ္ပါတယ္။<br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-style: italic;">image from internet</span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-1841455176914871342?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-39013144176379039122011-04-09T11:53:00.004+08:002011-04-09T12:30:15.674+08:00<div style="text-align: center;"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} </style> <![endif]--> </div><p style="text-align: center; font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(255, 0, 0);" class="MsoNormal">"Nothing But Love"</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"> </p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;"><br /></span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;"></span></span>Guess what baby</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">The things we say</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">came true today</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">Coz we listened to our hearts</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">No one but you will ever do</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">Our search is through</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">But our journey's just beginning</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center; font-style: italic;" class="MsoNormal">Nothing but love can last forever</p><div style="text-align: center; font-style: italic;"> </div><p style="text-align: center; font-style: italic;" class="MsoNormal">Nothing but love will start</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">To mend the place inside your heart</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">That needed healing</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">Nothing but love can last forever</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">Nothing but love will start</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">To make your head spin round and round</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">You know you're feeling love</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">Nothing but love</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">Nothing but love</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center; font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);" class="MsoNormal">Can't read your mind</p><div style="text-align: center; font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);"> </div><p style="text-align: center; font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);" class="MsoNormal">Lord knows I'm tryin'</p><div style="text-align: center; font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);"> </div><p style="text-align: center; font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);" class="MsoNormal">But in your eyes</p><div style="text-align: center; font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);"> </div><p style="text-align: center; font-style: italic; color: rgb(0, 0, 153);" class="MsoNormal">I see everything I need to know</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">Nothing to do but follow you</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">My aim is true I could never ask for any more</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">And if you walk away</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">You know that I will follow</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">To steal back your broken heart</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">At least until tomorrow</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">Because whatever comes today</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">Beside you I can't hide you're the one</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center; font-style: italic;" class="MsoNormal">Nothing but love can last forever</p><div style="text-align: center; font-style: italic;"> </div><p style="text-align: center; font-style: italic;" class="MsoNormal">Nothing but love will start</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">To mend the place inside your heart</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">That needed healing</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center; font-style: italic;" class="MsoNormal">Nothing but love can last forever</p><div style="text-align: center; font-style: italic;"> </div><p style="text-align: center; font-style: italic;" class="MsoNormal">Nothing but love will start</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">To make your head spin round and round</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">You know you're feeling</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">Nothing but love could hold our world together</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">Nothing but love can start</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">To let us hear the sounds above</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal">that have been screaming love</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" class="MsoNormal">Nothing but love</p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"> </p><div style="text-align: center;"><br /><br /><iframe title="YouTube video player" src="http://www.youtube.com/embed/YvEEzZfg7_U" allowfullscreen="" width="480" frameborder="0" height="390"></iframe><br /><br /><br /><a href="http://youtu.be/ILmHNHq6grc">http://youtu.be/ILmHNHq6grc</a> MTV Video file<br /><br /><br /><a href="http://thet-wai-blog.blogspot.com/2011/03/blog-post_21.html">မသက္ေဝ</a> တက္ခ္ထားတဲ့ အခ်စ္အေၾကာင္းကို က်ေနာ္ အႀကိဳက္ဆံုး သီခ်င္းေတြထဲက<br />တပုဒ္ျဖစ္တဲ့ Mr.Big ရဲ ့ Nothing But love သီခ်င္းေလးနဲ ့တြဲၿပီးေတာ့ ေရးလိုက္ပါတယ္။<br /><br />ကေလးဘဝထဲက သိခဲ့ၾက ခင္ခဲ့ၾက<br />ဘယ္လိုပဲ ရန္ျဖစ္ခဲ့ ျဖစ္ခဲ့့<br />ဘယ္ေလာက္ပဲ စိတ္ဆုိးခဲ ့ဆိုးခဲ့<br />ေတာ္ၿပီ မေခၚေတာ့ဘူး ျပတ္ေတာ့မယ္လို ့ဘယ္ႏွစ္ခါေတြးမိ ေျပာမိ<br />အျမင္ကတ္ဖို ့ေကာင္းလိုက္တာ လို ့ေတြးမိေျပာမိ<br />သူနဲ ့ ေတာ့မျဖစ္ေတာ့ပါဘူးလို ့ေတြးမိ ေျပာမိ ..<br />ဘယ္လိုေတြ စိတ္ဆိုး စိတ္တို အျမင္ကတ္ ၾကေပမယ့္<br />အဲဒီအခ်ိန္ေတြဟာ ၅ မိနစ္မျပည့္ခဲ့ဘူး ။<br /><br />တေယာက္နဲ ့တေယာက္ အၿမဲလိုအပ္တာမို ့<br />တေယာက္ေဘးမွာ တေယာက္အၿမဲရွိေနၾကတယ္ ။<br /><br />ၾကည့္လိုက္ရင္ ေအးစက္စက္ေပမယ့္<br />တေယာက္လုိအပ္ခ်က္ကိုတေယာက္ျဖည့္ဆည္းဖို ့အၿမဲ အသင့္ရွိေနၾကတယ္။<br /><br />အရမ္းႀကီး တယုတယ ဂရုစိုက္မျပတတ္ၾကေပမယ့္<br />တေယာက္နဲ ့တေယာက္ အရမ္းပူပန္တတ္ၾကတယ္။<br /><br />ခ်စ္လား ဘယ္ေလာက္ခ်စ္လည္း ဘာညာေတြ မေျပာတတ္ၾကေပမယ့္<br />ခ်စ္တယ္ ဆိုတာ အခ်င္းခ်င္းသိပါတယ္။<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-3901314417637903912?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-14553544007067405382011-03-15T13:49:00.007+08:002011-03-15T14:45:43.013+08:00<div style="text-align: center;"><div style="text-align: left;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-jS4CqyfgRnA/TX7-p8eatPI/AAAAAAAABOA/KOOOWdG5578/s1600/DSC_0552.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-jS4CqyfgRnA/TX7-p8eatPI/AAAAAAAABOA/KOOOWdG5578/s400/DSC_0552.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5584180584547792114" border="0" /></a><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">၁။ ပိုက္ဆံ</span><br /></div><div style="text-align: left;">ဒီတေခါက္ျပန္ေတာ့ သယ္ရလြယ္ ၊ သံုးရလြယ္တဲ့ ၅၀၀၀ တန္ေလးေတြ နဲ ့အဆင္ေျပတယ္။<br />သစ္လည္း သစ္ေသးတယ္ ။<br /><br />သံုးရလြယ္သလားမေမးနဲ ့ ၁ သိန္းကို ၂ ရက္သံုးလို ့ေတာင္မခံဘူး။<br />ဘာမွ ဝယ္တာလည္းမဟုတ္ဘူး။<br />City Mart မွာ ၁ ခါဝယ္လိုက္ ၄ ေသာင္း။<br />အိမ္အတြက္ စားဖို ့ေသာက္ဖုိ ့ဝယ္တာ။ဆန္ မပါေသးဘူး။ ဆီ နဲ ့ ေကာ္ဖီမစ္ ၊ႏြားနို ့ဘာညာဝယ္တာ။<br />ၾကည့္ျမင္တုိင္ညေဈး ဟင္းစား ၄ ရက္စာေလာက္ဝယ္တာ ၅ေသာင္း။<br />ၾကက္သား၊ ပုစြန္ ၊ငါးဖယ္ ၊ ငါးခူ၊ ငါးက်ည္း။ ဒါပဲ က်န္တာအရြက္အသီးနည္းနည္း။ အဲဒါလည္းအဲေလာက္ကုန္တာပဲ။လက္ထဲက ထြက္သြားေတာ့ ဘာမွန္းမသိဘူး ။<br />စာရင္းစစ္လိုက္ေတာ့ အဲေလာက္ကုန္သြားတာ။<br /></div><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-weight: bold;">၂။ ဓါတ္ဆီ</span><br /><br />ဒီတခါျပန္ေတာ့ အရင္လို ဓါတ္ဆီကို ဆီစာအုပ္နဲ ့တေန ့၂ ဂါလံ ေပးတာမဟုတ္ေတာ့ဘူးတဲ့။<br />အရင္ဆုိ ၁ ေန ့၂ဂါလံစာကို ၃ရက္စာေပါင္းၿပီး ၆ ဂါလံစာအုပ္ျပထုတ္တာမ်ိဳးေလ။<br />အခုပုဂၢလိက ျဖစ္သြားၿပီတဲ့။<br />ဒါဆိုႀကိဳက္သေလာက္ ထုတ္လို ့ရလားဆိုေတာ့လည္းမဟုတ္ဘူး။<br />တဂါလံ ၂၅၀၀က်ပ္နဲ ့ တခါထုထ္မွ ၂ဂါလံတဲ့။ဟမ္။<br />အဲဒီေတာ့ ၁၀ ဂါလံလိုခ်င္သူက ၅ ေခါက္ျပန္တန္းစီ ။ ေသပီ။<br />ဘာေတြ ျဖစ္လာလည္းဆိုေတာ့ ဆီဆိုင္ေတြမွာ ကားတန္းရွည္ႀကီးေတြျဖစ္လာတယ္။ အျပင္ေမွာင္ခိုဆိုင္ကလည္းရွိတုန္းပဲ ။ တစ္ဂါလံကို ၃၅၀၀က်ပ္နဲ ့ေရာင္းတယ္။<br />အဲဒီေတာ့ ဆီထုပ္စားခ်င္တဲ့ ကားစုတ္၊ ကားျပတ္ပိုင္ရွင္ေတြက အဖန္ဖန္လွည့္ၿပီးတန္းစီတယ္ ။<br />ရလဒ္က အိမ္သံုးကားေတြ ဒုကၡေရာက္တာပဲ။<br /></div><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-SHSZwxPCWf4/TX7-U446DTI/AAAAAAAABN4/NwrFWTlWh38/s1600/DSC_0443.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 246px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-SHSZwxPCWf4/TX7-U446DTI/AAAAAAAABN4/NwrFWTlWh38/s400/DSC_0443.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5584180222807903538" border="0" /></a><br /><div style="text-align: left;">အေမက မနက္ ၆ နာရီႏိုးတယ္ ၊ ဘာလုပ္ဖို ့လည္းဆိုေတာ့ ၆နာရီခြဲ ဆိုင္မဖြင့္ခင္သြားတန္းစီရမွာတဲ့ ။<br />ဆိုင္ဖြင့္ရင္ ကားေတြ အရမ္းမ်ားလာၿပီးေတာ့ မစီႏိုင္ဘူးတဲ့။<br />(ကားနည္းနည္းရွင္းတဲ့ ဆိုင္ကိုမွတ္ထားရေသးသတဲ့ ) ။<br />တခ်ိဳ ့ဆိုင္ေတြက မနက္ ၄နာရီေလာက္တည္းက တန္းစီထားတဲ ့တက္စီေတြနဲ ့လို ့ဆိုတယ္။<br />ပထမ ဆံုးေန ့ဆိုေတာ့ မသိဘူးေလ။ အေမနဲ ့သြားတန္းစီလိုက္တယ္။ ျမတ္စြာဘုရားေရ။<br />၆နာရီက ကားတန္းကိုၾကည့္ပါ ကိုယ့္ေရွ ့မွာ အစီး ၃၀ ေလာက္ရွိေသးတယ္။<br /></div><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-uJM-2fUUH4A/TX7-UXjAbWI/AAAAAAAABNw/Jdng_d7ZzC4/s1600/DSC_0444.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-uJM-2fUUH4A/TX7-UXjAbWI/AAAAAAAABNw/Jdng_d7ZzC4/s400/DSC_0444.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5584180213857676642" border="0" /></a><br /><div style="text-align: left;">ဒါဆိုင္ဖြင့္ေနပီ အစီး ၂၀ ေလာက္က်န္ေသးတယ္ ။ ၂ ဂါလံရဖုိ ့အေရး တန္းရတာ။<br />ေနာက္ေတာ့ အျပင္သြားရင္းနဲ ့ ကားရွင္းတဲ့ ဆိုင္ေတြ ့ေတာ့ ဝင္ေမးၾကည့္မွ Octane 92 ဆိုင္တဲ့။<br />၃၃၀၀ က်ပ္တဲ့ ။<br />( FEC ေဈးအတက္အက်ေပၚတည္ပီး ၃၄၀၀ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္တယ္ ၃၅၀၀ ျဖစ္တဲ့အခါျဖစ္ပါတယ္ )။<br />အလိုေလးေလး ဒီလိုမွန္းသိဒီမွာဝယ္တာေပါ့ ။<br />အျပင္ဆုိင္မွာ ဓါတ္ဆီ ေရေရာေတာ့ ၃၅၀၀က်ပ္နဲ ့မဝယ္ဘူး။<br />Octane 92 ပဲထည့္မွာေပါ့ကြယ္။<br /></div><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-tfWjRFy8JnU/TX7-UINetFI/AAAAAAAABNo/7NIyWFhcpd4/s1600/DSC_0491.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-tfWjRFy8JnU/TX7-UINetFI/AAAAAAAABNo/7NIyWFhcpd4/s400/DSC_0491.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5584180209740854354" border="0" /></a><br /><div style="text-align: left;">ဒီလိုဆိုင္ေတြမွာ ေဈးကိုၾကည့္ ။ဝင္ထည့္ရံုပဲ ။<br />ႀကိဳက္သေလာက္ထည့္စမ္း။ တိုင္ကီ ဆန္ ့သေလာက္ထည့္စမ္း။<br />ဓါတ္ဆီ သမားကေတာ့ တန္းစီရတယ္ ။ Octane သမားက မစီရဘူး။<br />ဘယ္စီမလည္း ၊ မစီဘူး မစီဘူး ။ မနက္တုိင္း ၆နာရီထ မေနႏိုင္ဘူး ။<br /></div><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-R18FUHoyIJU/TX7-UAM9vdI/AAAAAAAABNg/TDfPWf7T5hc/s1600/DSC_0879.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-R18FUHoyIJU/TX7-UAM9vdI/AAAAAAAABNg/TDfPWf7T5hc/s400/DSC_0879.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5584180207591210450" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-3dPnDmCXHM4/TX7-T2vbQvI/AAAAAAAABNY/DBwsiVisFnM/s1600/DSC_0881.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-3dPnDmCXHM4/TX7-T2vbQvI/AAAAAAAABNY/DBwsiVisFnM/s400/DSC_0881.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5584180205051396850" border="0" /></a><br /><div style="text-align: left;">Octane သံုးေတာ့ ကားက ပိုေမာင္းလို ့ေကာင္းတယ္ ။ အဲကြန္းလည္း ႏိုင္တယ္။<br />ဆီကေတာ့ ကုန္တယ္ ။ဟီး။<br />ပိုက္ဆံ ၁ သိန္း ၂ရက္မခံတဲ့အထဲမွာ အဲဒါလည္းပါတယ္။<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-1455354400706740538?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-34841426680615720522011-03-09T15:58:00.008+08:002011-03-09T17:37:25.423+08:00<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 102, 255); font-weight: bold;font-size:180%;" >ေဈး</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 102, 255);">......</span><br /></div><div style="text-align: center;"><br />ေဈးထဲ ဒါ့ပံုရိုက္ရတာမလြယ္ဘူး ကင္မလာသယ္သြားလို ့ဘယ္လုိမွ မျဖစ္ႏိုင္လို ့<br />ဖုန္းနဲ ့ပဲရိုက္လာခဲ့တယ္<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-SfUk5OSC_WI/TXc3eTulRBI/AAAAAAAABMI/n-rf3AbaHWU/s1600/P0803_22-02-11.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-SfUk5OSC_WI/TXc3eTulRBI/AAAAAAAABMI/n-rf3AbaHWU/s400/P0803_22-02-11.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581991256980276242" border="0" /></a>သေျပပန္းေတြ<br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-umhrmtHybnc/TXc5awZEevI/AAAAAAAABMg/V9WG3l2G-OA/s1600/P0805_22-02-11.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-umhrmtHybnc/TXc5awZEevI/AAAAAAAABMg/V9WG3l2G-OA/s400/P0805_22-02-11.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581993394978454258" border="0" /></a><br />မွိဳ အလံုးေလးေတြ ၊ ကုလားေအာ္သီးေတြ<br /><br /></div><a href="http://2.bp.blogspot.com/-mI64Kkan5lo/TXc5bj1OxNI/AAAAAAAABMw/gRqY7YKLktM/s1600/P0810_22-02-11.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-mI64Kkan5lo/TXc5bj1OxNI/AAAAAAAABMw/gRqY7YKLktM/s400/P0810_22-02-11.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581993408786777298" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-AEA0zyAFgeE/TXc5bbdwilI/AAAAAAAABMo/JQv-KkfRxwI/s1600/P0811%255B01%255D_22-02-11.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-AEA0zyAFgeE/TXc5bbdwilI/AAAAAAAABMo/JQv-KkfRxwI/s400/P0811%255B01%255D_22-02-11.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581993406540843602" border="0" /></a>ငါးေျခာက္အမ်ိဳးမ်ိဳး<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-OelfBLypMNg/TXc3d8Y2k4I/AAAAAAAABMA/9jcWN3jxI7g/s1600/P0758%255B01%255D_22-02-11.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-OelfBLypMNg/TXc3d8Y2k4I/AAAAAAAABMA/9jcWN3jxI7g/s400/P0758%255B01%255D_22-02-11.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581991250715120514" border="0" /></a><br />အရြက္စိမ္းအစံု<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/-wJgtoyc2MW4/TXdJBJdrdLI/AAAAAAAABNA/7pVOksDewiM/s1600/P0759_22-02-11.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-wJgtoyc2MW4/TXdJBJdrdLI/AAAAAAAABNA/7pVOksDewiM/s400/P0759_22-02-11.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5582010547218117810" border="0" /></a><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-L5vxg4GwgE4/TXc2YQ0hJ2I/AAAAAAAABLw/aizzy_D7nYo/s1600/P0805%255B01%255D_22-02-11.JPG"><br /></a><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-3QtW0aV3KZg/TXc2X3tWwgI/AAAAAAAABLo/lT5igPRQpAQ/s1600/P0805%255B02%255D_22-02-11.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-3QtW0aV3KZg/TXc2X3tWwgI/AAAAAAAABLo/lT5igPRQpAQ/s400/P0805%255B02%255D_22-02-11.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581990046868095490" border="0" /></a>အပံုလိုက္ပဲ</div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-K15uOHh0Rrk/TXc2XvbcU0I/AAAAAAAABLg/zgIPCIt7UJ4/s1600/P0805_22-02-11.JPG"><br /></a><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-MZTyDcGw4e4/TXc2XDlroAI/AAAAAAAABLY/pDYSV8o6Pzw/s1600/P0806_22-02-11.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-MZTyDcGw4e4/TXc2XDlroAI/AAAAAAAABLY/pDYSV8o6Pzw/s400/P0806_22-02-11.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581990032877264898" border="0" /></a>အဲငါးေျခာက္သယ္ေလးက ခ်စ္စရာ ရခိုင္ကလာတဲ့<br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-P9Mxhdakktk/TXc1IBWiYVI/AAAAAAAABLI/lN7VGlfZhMY/s1600/P0811_22-02-11.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-P9Mxhdakktk/TXc1IBWiYVI/AAAAAAAABLI/lN7VGlfZhMY/s400/P0811_22-02-11.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581988675067208018" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-3nfwafVVNA8/TXc1HzyXDwI/AAAAAAAABLA/fgT4AbvH4Bg/s1600/P0812_22-02-11.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-3nfwafVVNA8/TXc1HzyXDwI/AAAAAAAABLA/fgT4AbvH4Bg/s400/P0812_22-02-11.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581988671425810178" border="0" /></a><br />သရက္သီးေတြ<br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-RaxC9Vr7eb0/TXc1Hnj9NaI/AAAAAAAABK4/64NDj5Ou5LA/s1600/P0813_22-02-11.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-RaxC9Vr7eb0/TXc1Hnj9NaI/AAAAAAAABK4/64NDj5Ou5LA/s400/P0813_22-02-11.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581988668144170402" border="0" /></a><br />ဟင္းခ်က္စားတဲ့ ငါးေျခာက္ေတြ နာမည္ေမ့သြားလို ့<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-0vtpheFLTYk/TXc1G9qWfKI/AAAAAAAABKw/_rx9vARrClQ/s1600/P0822%255B01%255D_22-02-11.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-0vtpheFLTYk/TXc1G9qWfKI/AAAAAAAABKw/_rx9vARrClQ/s400/P0822%255B01%255D_22-02-11.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581988656896703650" border="0" /></a><br />ဘဲဥ ၊ ၾကက္ဥ<br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-CumtqgTn-gM/TXc1GkymPOI/AAAAAAAABKo/GO2B6nATUh8/s1600/P0826_22-02-11.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-CumtqgTn-gM/TXc1GkymPOI/AAAAAAAABKo/GO2B6nATUh8/s400/P0826_22-02-11.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581988650220403938" border="0" /></a><br />ေကာက္ညွင္းထုပ္ ( ငွက္ေပ်ာ + ပဲ )<br /><br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-CBwV95VpGEw/TXcz9Hc7qYI/AAAAAAAABKY/EtG1atptIwQ/s1600/P0822_22-02-11.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-CBwV95VpGEw/TXcz9Hc7qYI/AAAAAAAABKY/EtG1atptIwQ/s400/P0822_22-02-11.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581987388214454658" border="0" /></a>ငွက္ေပ်ာသီးဆိုင္<br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-P8gcWuyGftE/TXcz89vWQhI/AAAAAAAABKQ/gXEn1x42QC4/s1600/P0850_22-02-11.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-P8gcWuyGftE/TXcz89vWQhI/AAAAAAAABKQ/gXEn1x42QC4/s400/P0850_22-02-11.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581987385607340562" border="0" /></a><br />ငါးရံ ့၊ ပုစြန္ေဘာ့ခ်ိတ္၊ ျမစ္ငါးတန္ ၊ငါးခူ ၊ငါးနုသန္း<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-X7OZU6DZpLo/TXcz8bZ1VLI/AAAAAAAABKI/lLnOWS_fTvk/s1600/P0829_22-02-11.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-X7OZU6DZpLo/TXcz8bZ1VLI/AAAAAAAABKI/lLnOWS_fTvk/s400/P0829_22-02-11.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581987376390296754" border="0" /></a>ေဈးထဲမွာ ပို္က္ဆံ ေတာင္းေနရရွာတဲ့ အမယ္အို<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-t48PrZojVfM/TXdJ8iUA5tI/AAAAAAAABNI/EKeHu4-JDwM/s1600/DSC_0512.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 275px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-t48PrZojVfM/TXdJ8iUA5tI/AAAAAAAABNI/EKeHu4-JDwM/s400/DSC_0512.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5582011567500748498" border="0" /></a>ေတာင္းထဲက ပဲျပဳတ္<br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-1XzNzGQKQZA/TXcz8PuxH2I/AAAAAAAABKA/6WRX4_U_J0I/s1600/P0858_22-02-11.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-1XzNzGQKQZA/TXcz8PuxH2I/AAAAAAAABKA/6WRX4_U_J0I/s400/P0858_22-02-11.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581987373256875874" border="0" /></a><br />တမာခ်ဥ္၊ သရက္ခ်ဥ္၊ကတက္ခ်ဥ္<br /><br />( ဒီတေခါက္ေတာ့ အေမ့ကို ေဈးပို ့ရင္းလိုက္မေစာင့္ေတာ့ဘူး ။<br />ဘာလို ခ်င္လည္းေမးၿပီး ကိုယ့္ဘာကိုယ္သြားဝယ္လိုက္တယ္ ။ အေမနဲ ့ဆိုၾကာလြန္းလို ့။)<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-t48PrZojVfM/TXdJ8iUA5tI/AAAAAAAABNI/EKeHu4-JDwM/s1600/DSC_0512.JPG"><br /></a><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-3484142668061572052?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-973826652295251852011-03-07T15:48:00.003+08:002011-03-07T16:12:27.137+08:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-pUHtVtpQYfk/TXSPq1d085I/AAAAAAAABJ4/ihR2H0DJCec/s1600/DSC_0479.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-pUHtVtpQYfk/TXSPq1d085I/AAAAAAAABJ4/ihR2H0DJCec/s400/DSC_0479.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581243804288349074" border="0" /></a><br />ျမန္မာမွာ ရႏိုင္တဲ့ Coke<br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-Y_TC9xMWqig/TXSPqqSBBmI/AAAAAAAABJw/q7SQLdaBzEE/s1600/DSC_0485.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-Y_TC9xMWqig/TXSPqqSBBmI/AAAAAAAABJw/q7SQLdaBzEE/s400/DSC_0485.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581243801286018658" border="0" /></a><br />ဘယ္ႏွခါ စားစားမရိုးတဲ့ ငါးရွဥ့္ေျခာက္စပ္ (Fuji )<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-sPsRSQwCb3M/TXSPqs_zFDI/AAAAAAAABJo/Gg7JxoFv300/s1600/P1525_15-02-11.JPG"><br /></a><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-_w7JNfCIn5U/TXSOxlBfswI/AAAAAAAABJg/BzmiD5vHttQ/s1600/DSC_0483.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-_w7JNfCIn5U/TXSOxlBfswI/AAAAAAAABJg/BzmiD5vHttQ/s400/DSC_0483.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581242820622004994" border="0" /></a><br />ငါးမန္းေတာင္ စြပ္တဲ့ က်ေနာ္မႀကိဳက္ (Fuji )<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-0W7LYan_cbc/TXSOxbqtrOI/AAAAAAAABJY/aw_ozZ-HEEw/s1600/DSC_0481.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-0W7LYan_cbc/TXSOxbqtrOI/AAAAAAAABJY/aw_ozZ-HEEw/s400/DSC_0481.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581242818110532834" border="0" /></a><br />က်ေနာ့္အႀကိဳက္ ငါးေခါင္းခ်ဥ္စပ္ဟင္း(Fuji )<br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-XQkGy3NFM0I/TXSOxOv0sjI/AAAAAAAABJQ/KHL9jhXxgZA/s1600/P1443%255B02%255D_17-02-11.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-XQkGy3NFM0I/TXSOxOv0sjI/AAAAAAAABJQ/KHL9jhXxgZA/s400/P1443%255B02%255D_17-02-11.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581242814642303538" border="0" /></a><br />အႀကိဳက္ဆံုးေၾကးအိုးဆီခ်က္ ( YKKO )<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-Qrck0XLxxM8/TXSOw5OregI/AAAAAAAABJI/J_Q0bAWs4E8/s1600/P1525_15-02-11.JPG"><br /></a><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-woi4cK4hUhw/TXSOwt3K_ZI/AAAAAAAABJA/03jfo1ZHpc4/s1600/P1441_17-02-11.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-woi4cK4hUhw/TXSOwt3K_ZI/AAAAAAAABJA/03jfo1ZHpc4/s400/P1441_17-02-11.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5581242805814754706" border="0" /></a><br />ေၾကးအိုး ( YKKO )<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-97382665229525185?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-25494984611103416262011-03-04T13:16:00.006+08:002011-03-04T13:31:51.279+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-2Hb-H3tveW0/TXB3XqWFPtI/AAAAAAAABI4/eeVXV5-AMYw/s1600/DSC_0894.gif"><br /></a><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-gRXyksb6C7g/TXB2xpxPUGI/AAAAAAAABIw/6gJ-U4cBRZY/s1600/DSC_0892.gif"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-gRXyksb6C7g/TXB2xpxPUGI/AAAAAAAABIw/6gJ-U4cBRZY/s400/DSC_0892.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5580090533710090338" border="0" /></a>Western Park က ဘဲကင္<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-dcpOYUFLvNA/TXB2xR7OlZI/AAAAAAAABIo/141kUVCTmbw/s1600/DSC_0890.gif"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-dcpOYUFLvNA/TXB2xR7OlZI/AAAAAAAABIo/141kUVCTmbw/s400/DSC_0890.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5580090527309534610" border="0" /></a><br />ဘဲကင္ တေကာင္လံုးကိုအဲလို လႊာလိုက္တာ ၂ ပန္းကန္ပဲရတယ္<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-TvqkcddxJ_k/TXB2w5STtaI/AAAAAAAABIg/tDZWatqdOXY/s1600/DSC_0889.gif"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-TvqkcddxJ_k/TXB2w5STtaI/AAAAAAAABIg/tDZWatqdOXY/s400/DSC_0889.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5580090520695453090" border="0" /></a><br />အဲဒီေကာင္မေလး ေတာ္ေတာ္ပါးပါးလွီးကြ်မ္းက်င္တယ္ :P<br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-IfcNrlXCnf4/TXB2wa95MLI/AAAAAAAABIQ/gbvUo38gHZs/s1600/DSC_0893.gif"><br /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/-2Hb-H3tveW0/TXB3XqWFPtI/AAAAAAAABI4/eeVXV5-AMYw/s1600/DSC_0894.gif"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-2Hb-H3tveW0/TXB3XqWFPtI/AAAAAAAABI4/eeVXV5-AMYw/s400/DSC_0894.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5580091186699648722" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">စီခြ်မ္ ဝက္သားသံုးထပ္သား ငံစပ္ ဆိုပဲ<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-IfcNrlXCnf4/TXB2wa95MLI/AAAAAAAABIQ/gbvUo38gHZs/s1600/DSC_0893.gif"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-IfcNrlXCnf4/TXB2wa95MLI/AAAAAAAABIQ/gbvUo38gHZs/s400/DSC_0893.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5580090512556765362" border="0" /></a><br />ၾကံမဆိုင္ဟင္းခ်ိဳ ေစာင့္ဆိုင္းေနပံု ။<br />ဟင္းခိ်ဳေတာ့ မရိုက္လာမိဘူး။<br /><br />ဘဲကင္က ေရႊဘဲက ဘဲကင္ေလာက္မေကာင္းသလိုပဲ ။<br /> ေရႊဘဲက ဘဲကင္က ပိုဝတယ္ ။အဲဒီမွာစားတာေတာ့မရိုက္လာမိဘူး ။<br />လူႀကီးေတြနဲ ့မိုလို ့။ အခုေတာင္ ေတာ္ေတာ္ေျပာခံခဲ့ရတယ္။<br /> ဒီ ဝဏၰခြာနီး လက္သစ္ကလည္း ကင္မလာတကားကားနဲ ့မ်က္စိေနာက္တယ္တဲ့။<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-2549498461110341626?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-23646399009560983732011-03-03T15:25:00.005+08:002011-03-03T15:35:29.257+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-r4N-H4s-foA/TW9DhmHexgI/AAAAAAAABII/ZzDXiVrOk5k/s1600/DSC_0458.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-r4N-H4s-foA/TW9DhmHexgI/AAAAAAAABII/ZzDXiVrOk5k/s400/DSC_0458.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5579752707782002178" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">ေျမာင္းျမေဒၚခ်ိဳတဲ့ ( အေတာ္ေကာင္းတယ္ ဆီအနီေတြမပါဘူး )<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-lkN4RD7NE14/TW9DGEuYhMI/AAAAAAAABIA/OsdQopMlzRg/s1600/DSC_0435.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-lkN4RD7NE14/TW9DGEuYhMI/AAAAAAAABIA/OsdQopMlzRg/s400/DSC_0435.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5579752234961896642" border="0" /></a><br />ပလို ့ေျပာင္း ဆိုလား ( ေျပာင္းဖူးႀကိဳက္တတ္သူေတြအတြက္ အနီးကပ္ရိုက္လာေပးတာ )<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-IgriQ6rTY2M/TW9DGA0R-9I/AAAAAAAABH4/LnQWLlAazCA/s1600/DSC_0402.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-IgriQ6rTY2M/TW9DGA0R-9I/AAAAAAAABH4/LnQWLlAazCA/s400/DSC_0402.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5579752233912892370" border="0" /></a><br />ေဒၚခိ်ဳပဲ ထင္တယ္ မမွတ္မိေတာ့<br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-5_ypOMRygXE/TW9DF-F1jVI/AAAAAAAABHw/q_wevgg42kQ/s1600/DSC_0514.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-5_ypOMRygXE/TW9DF-F1jVI/AAAAAAAABHw/q_wevgg42kQ/s400/DSC_0514.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5579752233181220178" border="0" /></a><br />နံျပား+ ပဲျပဳတ္<br /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-VdsGx2PT4BE/TW9DFjWAUkI/AAAAAAAABHo/lEzJLWXbCx0/s1600/DSC_0518.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-VdsGx2PT4BE/TW9DFjWAUkI/AAAAAAAABHo/lEzJLWXbCx0/s400/DSC_0518.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5579752226001277506" border="0" /></a><br />ပဲျပဳတ္ + နံျပား<br /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-Tbz_BYclKaQ/TW9DFWqFcoI/AAAAAAAABHg/XrTGMkWgvSU/s1600/DSC_0548.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Tbz_BYclKaQ/TW9DFWqFcoI/AAAAAAAABHg/XrTGMkWgvSU/s400/DSC_0548.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5579752222595838594" border="0" /></a><br />ဆမူဆာ + ငွက္ေျပာေကာ္ျပန္ ့ေၾကာ္ + အာလူးေၾကာ္<br /><br /><br /><div style="text-align: right;">Myanmar Notes ကို အစားအေသာက္ေတြနဲ ့ စဖြင့္လိုက္ပါပီ .. ဆဲၾကကုန္ .. း)<br /><br /><br /></div></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-2364639900956098373?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-30354952049040204582011-01-26T14:18:00.005+08:002011-01-26T16:48:15.292+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TT-8-yTQx8I/AAAAAAAABHM/D0YA8Sd0LXQ/s1600/13_70_51---Barbed-wire_web.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 268px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TT-8-yTQx8I/AAAAAAAABHM/D0YA8Sd0LXQ/s400/13_70_51---Barbed-wire_web.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5566375451293697986" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;">ထိုစဥ္တယ္လီဖုန္းသံၾကားရသျဖင့္ Dexter စိတ္သက္သာရာရသြားသည္။<br />ဌာနခ်ဳပ္ကို ဆက္ေသာဖုနး္မ်ားမွာအေရးႀကီး သတင္းမ်ားသာျဖစ္သျဖင့္<br />Frey က အရာရွိခ်ဳပ္ ျဖစ္ရာ ဖုန္းကို သူပဲေျဖရသည္။<br /><br />“ အရာရွိခ်ဳပ္ ပါ “ Frey က ဆိုသည္။ “ အင္း ၾကားတယ္ ၊ အင္း သိၿပီ“<br /><br />သူက တယ္လီဖုန္းကို လက္မွ ကိုင္ထားၿပီး Dexter ကို ေျပာသည္ ။<br /><br />“Fussel “ ဆက္တာ ခင္ဗ် ၊ တမံေနာက္ဘက္နားမွာ သံခ်ပ္ကာတင့္ကားေတြ<br />လွဳပ္ရွားမွဳ အသံၾကားေနရတယ္လုိ ့ေျပာေနတယ္၊ ေျမပံုအညႊန္း .... “<br /><br />“ အဲဒီေနရာ ကိုယ္ သိတယ္ “ Dexter က ေျပာလိုက္သည္။<br /><br />“ သူ ့ကိုေပးထားတဲ့ အမိန္ ့အတိုင္းဘာမွ မေျပာင္းလဲ ဘူးလို ့ျပန္ေျပာလိုက္ “<br /><br />မဟာမိတ္တပ္မ်ားက တင့္ကားမ်ား သံုးၿပီး တိုက္လာၿပီ ဆိုလွ်င္<br />Fussel ၏ ေရွ ့တန္းခံစစ္ကို အလြယ္ေလး ခ်ိဳးေဖာက္ႏိုင္မွာပဲ ဟု Dexter က ေတြးလိုက္မိသည္။<br /><br />“ ဒါက ပရိယာယ္လည္း ျဖစ္ႏိုင္တာပဲ ေနာ္ “ Busse ကေျပာသည္။<br /><br />ဒါလည္းျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။ မဟာမိတ္တပ္မ်ားက တင့္ကားမ်ား<br />ေထာင္ေသာင္းခ်ီလာသည့္ အသံမ်ိဳး အတုလုပ္ကာ လွည့္စား ႏိုင္ေသးသည္။<br />ဒါေပမယ့္ Dexter စိတ္ထဲမွာ ေသခ်ာခံစားေနမိတာက ထိုအသံမ်ားသည္ ပရိယာယ္မွ်သာမဟုတ္ဘူးဆိုတာကိုေပါ့။<br /><br />“ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ကေတာ္ က်န္းမာလိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္ “<br /><br />Frey က Dexter လက္ထဲတြင္ကိုင္ထားေသာစာကို လက္ညိွးညြန္ျပရင္းေျပာလိုက္သည္။<br />သူ၏ စူးရွရွအသံက ပိုစူးရွလာသည္။<br /><br />“ ေနေကာင္းပါေစလို ့လည္း က်ေနာ္ဆုေတာင္းပါတယ္ “<br /><br />Dexter သေဘာေပါက္သြားပါသည္။<br />ဒါဟာ ေၾကာက္စရာေကာင္းေသာ ျခိမ္းေျခာက္ျခင္းပဲမဟုတ္ပါလား ။<br />Frey သေဘာထားက ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ထံမွ တိုက္ရိုက္ဆင္းသက္လာေသာ သေဘာထားျဖစ္သည္။<br />နာဇီပါတီက်ဆံုး ပ်က္စီးလွ်င္ ဂ်ာမန္ တျပည္လံုးလည္းပ်က္စီးရမည္။<br />ေယာက်ာ္းမ်ားက က်ဆံုး၊ မိန္းမႏွင့္ကေလးမ်ားက<br />တိတ္ဆိတ္ေနေသာ ၿမိဳ ့မ်ားထဲမွာ ငတ္ျပတ္ေသဆံုးၾကရမည္။<br />သူတို ့စစ္ရွဳံးလွ်င္ ဂ်ာမနီ တျပည္လံုး တစျပင္ပမာသာ က်န္ရစ္ရမည္။<br /><br />ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေနာက္ဆံုးေမွ်ာ္လင့္ခ်က္က တစျပင္ဂ်ာမနီျပည္ဆိုပါက<br />Frey ၏ေနာက္ဆံုးေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွာ ယခုခံတပ္မွ တပ္သား ၁ ေသာင္းလံုးက်ဆံုးေရးသာျဖစ္ေပမည္။<br />ထို ့ေၾကာင့္သာ သူက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးလက္ထဲမွ စာကို သတိေပးလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။<br />Aloise သည္ ဓါးစာခံ၊ ထို အခ်က္ကို သူေမ ့လို ့မျဖစ္ပါေလ။<br /><br />Dexter ပစၥတိုေသနတ္က ခါးပတ္တြင္အသင့္ ၊<br />သူက ေသနတ္ကိုထုတ္ၿပီး ထုိအရူးေကာင္ကို ပစ္သတ္လိုက္ခ်င္သည္ ။<br />သို ့ေပမယ့္ ထိုအေကာင္ေသသြား အံုးေတာ့ Aloise က SS ေတြလက္မွ လြတ္မည္မဟုတ္ပါေလ။ ထိုအရာကပို၍ပင္ ဆိုးေစလိမ့္မည္။<br />အက်ဥ္းသားေတြ ႏွိပ္စက္ေသာအခန္း ၊<br />သံမွိဳႏွဳတ္ေသာ ကရိယာေတြ .. အမေလး ... သူက ေအာ္ဟစ္ ေသာင္းက်န္းပစ္လိုက္ခ်င္သည္။<br /><br />“ ကိုယ့္ စာကိုေတာင္ သတိမရဘူး “ ျပန္ေျပာလိုက္ေသာ အသံက သူ ့အသံမွ ဟုတ္ပါေလစ။<br /><br />“ ကိုယ္နားဦး မွ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ “ သူက ေျပာလိုက္သည္။<br /><br />Frey နဲ ့Busse က ေခါင္းျငိမ့္လိုက္ၿပီး သူနားေနဖို ့ အခန္းေထာင့္တြင္<br />ေစာင္ေလးျဖင့္ အကာအကြယ္ လုပ္ထားေပးသည့္ေနရာကို<br />ျဖည္းျဖည္းျခင္းေလွ်ာက္သြားတာကို ၾကည့္ေနလိုက္ၾကသည္။<br /><br />သူက စာကိုဖတ္ရန္ ဖေယာင္းတိုင္ေလး တတိုင္ယူလာသည္ ။<br />အကာေလး ေနာက္ကြယ္မွာေတာ့ ကုတင္ေလးတလံုးသာရွိေလသည္။<br />သူက အိပ္ရာေပၚလွဲခ်လိုက္ျပီး စာအိတ္ကေလးကို ရင္ပတ္ေပၚတင္ ကာ ၿငိမ္ေနမိသည္။<br /><br />သူက စာကို မဖတ္ရင္ေကာင္းမလား လို ့ေတြးေနမိသည္။<br />သူအခု လုပ္ေနေသာအလုပ္က သူ ့အတြက္ဒုကၡမ်ားၿငိမ္းေစမည္ ျဖစ္ၿပီး<br />Aloise အတြက္လည္း အႏ ၱရယ္မရွိႏိုင္ပါ။<br />မဟုတ္ရင္ေတာ့ သူမေျပာတတ္ေတာ့ပါေခ်။<br /><br />သူကေတာ့ ျငိမ္းခ်မ္းၿပီး Aloise ကေတာ့ .. သူဒီလိုဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္ႏိုင္ပါ။<br />သူေသသြား ျခင္းသည္ပင္ သူမကို မကယ္ႏိုင္ပါေပ။<br /><br />သူတေယာက္သတ္ေသလိုက္ယံုမွ် ႏွင့္လည္း တပ္သား ၁ ေသာင္း အသက္ကို မကယ္ႏိုင္ေပ။<br />သူေသသြားလွ်င္ Frey က အမိန္ ့ေပးမည္ျဖစ္ၿပီး<br />တပ္သား ၁ ေသာင္းမေသမခ်င္း တိုက္ခိုင္းေပလိမ့္မည္။<br />ထို ့ေၾကာင့္ သူသတ္ေသဖုိ ့လမ္းကို မေရြးသင့္ပါ။<br />ဂ်ာမနီျပည္ႀကီးကို အုပ္စိုးထားေသာ စနစ္ဆိုးက Friedich von Dexter ကိုပင္ သရဲေဘာေၾကာင္သူတေယာက္ျဖစ္သြားေစခဲ့ေလၿပီလား။<br /><br />သူ ့ေသနတ္ကို ဆြဲထုတ္ရန္ ရင္ပတ္ေပၚတြင္ ဖိထားေသာ စာကို လႊတ္ရမည္။<br />စာကိုေတာ့ ဖတ္အံုးမွပါ ၊ ေနာက္မွ ေသနတ္ကို ထုတ္ေတာ့မည္ ဟုေတြးၿပီး စာကို ဖြင့္လိုက္သည္။<br /><br /><div style="text-align: left;"> “ အခ်စ္ရဆံုးေမာင္ေရ ၊<br /></div><br />ဒီစာကေနတဆင့္ ေမာင္တေယာက္ က်န္းမာခ်မ္းသာ ေစဖို ့<br />ေဘးရန္ကင္းေစဖို ့ခင့္ဆီက ဆုေတာင္းေတြကို သယ္ေဆာင္လာပါလိမ့္မယ္။<br />က်မတို ့အိမ္ေထာင္သက္တေလွ်ာက္လံုး မေလွ်ာ့တဲ့ အခ်စ္ေတြကိုလည္း ေပးလိုက္ပါတယ္။<br />ဒါေပမယ့္ေမာင္ရယ္ ၊<br />ဒီစာေလးဟာ ေမာင့္ကို စိတ္ဆင္းရဲျခင္းေတြ လည္းေပးလိမ့္မယ္ကြယ္။<br />က်မမွာေမာင့္ကို ေျပာစရာ သတင္းဆိုးရွိတယ္ ။<br />က်မတို ့တူတူရွိေနတံုးက ေမာင္ ့မွာ စိတ္ညစ္စရာေတြမ်ားလို ့<br />ထပ္တိုး စိတ္ဆင္းရဲမွာစိုးလို ့အသိမေပးဝံ့ဘူး ။<br />အသာေလး မေျပာဘဲထားတာ ။ အခုေတာ့ ေမာင့္ကို ေျပာကို ေျပာရေတာ့မွာ မို ့လို ့ပါ။<br />ေမာင္ ဒီစာကိုဖတ္ေနခ်ိန္မွာ ခင္ဟာေလာကႀကီးမွာ မရွိေလာက္ေတာ့ဘူးကြယ္ ။<br />ခင့္မွာ ကင္ဆာေရာဂါရွိေနတာၾကာၿပီေလ။ ေဒါက္တာ Mohrenwitz က ေျပာတယ္ ၊ ဒါေပမယ့္သူမေျပာခင္ကတည္းက ခင္ရိပ္မိေနတာပါ ။ အခုေတာ့ ပိုလို ့ဆိုးလာေနၿပီကြယ္ ။ ခင္မခံစားႏိုင္ေတာ့ဘူး ဘယ္လိုမွ ဆက္ၿပီး မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး။<br />ေဒါက္တာ Mohrenwitz က အိပ္ေဆးေတြေပးတာ ခင္စုထားတယ္ ။<br />ဒီညေတာ့ ဒီေဆးေတြ ေသာကျ္ပီး ေလာက ကိုေက်ာခိုင္းေတာ့မယ္ ေမာင္ေရ။<br />ဒါ့ေၾကာင့္ ေမာင့္ကို ခင္ႏုတ္ဆက္ပါတယ္ ။<br />ဘဝ တသက္လံုး ေမာင္ ခင့္အေပၚဂရုစိုက္ခ်စ္ခင္ခဲ့တာေတြ<br />ကို ေက်းဇူးတင္လို ့မဆံုးပါဘူး ေက်းဇူးရွင္ႀကီးရယ္။<br />ခင္ဒီလို လုပ္ရတာ စိတ္မေကာင္းပါဘူးေမာင္။<br />ခင္တို ့သားေလးေတြ က်ဆံုးတံုးက ခင္ခံစားရတာ<br />အျပင္ေမာင္ခံစားရတာကို ပါ ခင္မွ်ေဝ ခံစားခဲ့တယ္မဟုတ္လား ။<br />အခုေတာ့ ခင္မခံစားႏိုင္ေတာ့ဘူးေမာင္ ။<br />ခင္ ဝမ္းနည္းတာ နာက်င္တာေတြမရွိတဲ့ အရပ္ကိုသြားေတာ့မယ္။<br />ေမာင္ဒီစာကို ဖတ္ေနခ်ိန္မွာ ခင္ဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းရာကို ေရာက္ေနၿပီလို ့မွတ္ပါေမာင္ရယ္။<br />ဒီည ခင့္အေတြးေတြထဲမွာ ေမာင္ဟာေနာက္ဆံုးအခ်ိန္အထိရွိေနမွာပါေနာ္။<br /><br /><div style="text-align: right;"> နုတ္ဆက္လိုက္ပါတယ္ ခ်စ္တဲ့ ေမာင္<br />ေမာင့္ရဲ ့ A “<br /></div><br /><br />စာက ဒါပဲျဖစ္သည္။<br />Dexter က စာကို ၂ ေခါက္တိတိ ျပန္ဖတ္သည္။<br />ဖတ္အၿပီးမွာ သူက စာကို ရင္ပတ္ေပၚတင္ကာ ေတြးေနမိသည္။<br />Aloise မရွိေသာ ဘဝ သည္ ဘဝ သစ္ျဖစ္ၿပီး သူလိုခ်င္ေသာ ဘဝမဟုတ္ပါေလ။<br />သူဘာေၾကာင့္ဒီ အခန္းေလးသို ့ဝင္ခဲ့သည္ကို သတိရလာၿပီး ေသနတ္ေပၚလက္တင္လိုက္မိသည္။<br />ေအးစက္စက္ အထိအေတြ ့ကသူ ့ကို နည္းမွန္လမ္းမွန္လုပ္ရန္ သတိဝင္လာေစသည္။<br /><br />Aloise ေသၿပီ .. ေသေလၿပီ ... ေလာကႀကီးထဲ သူမ မရွိေတာ့ ၊<br />သူမအတြက္နာက်င္မွဳမ်ားေရာ ဝမ္းနည္းရမွဳမ်ားပါ မရွိေတာ့။<br />SS ကိုလည္း ေၾကာက္ေနစရာမလိုေတာ့ေပ။<br />ဒါေပမယ့္ သူကေတ့ာ သူ ့တာဝန္က်န္ေသးသည္။<br />သူ တာဝန္ေက်ေအာင္ထမ္းေဆာင္ရအံုးမည္။<br />ယခုပင္တာဝန္ေက်ေစရမည္။<br /><br />သူ ့တြင္ အခ်ိန္အနည္းငယ္သာက်န္ေတာ့ သည္ ။ အျမန္ဆံုးလွုပ္ရွားရမည္ ။<br />သူက အိပ္ရာမွ ထထိုင္ၿပီး ပစၥတိုေသနတ္လံုၿခံဳေရးခလုတ္ကို ဖြင့္လိုက္သည္။<br />ေနာက္ခဏ အတြင္းမွာေတာ့ သူက အခန္းတြင္းမွထြက္ၿပီး ေသနတ္နဲ ့ခ်ိန္ၿပီးသား ျဖစ္ေနေလၿပီ။<br /><br />Frye ႏွင့္ Busse က ထိုေနရာတြင္ရွိေနေသးသည္။<br />သူတို ့က လိုက္ကာ ေနာက္ကြယ္မွ ေသနတ္သံကိုေမွ်ာ္လင့္ေနခဲ့ၾကၿပီး<br />သူ ေသနတ္ခ်ိန္လွ်က္ထြက္လာေတာ့ အံအားသင့္ေနၾကေလသည္။<br />သူက ထို ၂ ေယာက္တြင္ အႏၱရယ္အေပးႏိုင္ဆံုး Frey ကို ခ်ိန္ထား လိုက္သည္။<br /><br />“ မလွဳပ္နဲ ့ေနာ္ ၊ လွဳပ္တာနဲ ့ေသၿပီမွတ္“ Dexter က ေျပာသည္။<br /><br />“ ဘာ ..ဘာျဖစ္လို ့လည္း ခင္ဗ်ာ ..“ Frey က ေသနတ္ေျပာင္းဝမွ ေနာက္သို ့ဆုတ္ရင္းေျပာသည္ ။<br /><br />“ ရပ္ေနစမ္း ၊ ေခါင္းေပၚလက္တင္ထားလိုက္ “<br /><br />Frey က လုိက္လုပ္သည္ ။သူ ့ပါးစပ္မွ တစံုတရာေျပာေပမယ့္ အသံမထြက္လာေပ။<br /><br />“ Busse “<br /><br />“ ခင္ဗ်ာ“<br /><br />“ ခုခ်က္ခ်င္း Fussel ကို ဆက္စမ္း“<br /><br />“ ဟုတ္ကဲ့“ Busse က ေျပာရင္း တယ္လီဖုန္းနား တိုးသြားသည္။<br /><br />“ ခင္ဗ်ား လက္နက္ခ်ေတာ့ မလို ့လား “ အသံျပန္ထြက္လာေသာ Frey က ဆိုသည္။<br /><br />“ ဟုတ္တယ္ “ Dexter က ျပန္ေျပာလိုက္သည္။<br /><br />သူက အနာဂတ္ဂ်ာမနီျပည္ႀကီး အတြက္ ဂ်ာမန္ ၁ ေသာင္းအသက္ကို ကယ္ဆယ္မည္။<br /><br />“ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ားမိန္းမ “ “ သတိထားအံုးမွေပါ့ “ Frey က ေျပာသည္။<br /><br />“ ငါ့မိန္းမ ေသၿပီကြ“<br /><br />“ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္မိန္းမ ၊ ကေလးေတြက်ေတာ့ေရာ “<br /><br />Frey အသံက ပိုစူးရွလာသည္ ။<br /><br />ထုိ ့ေနာက္ ပိုင္းအျဖစ္အပ်က္မ်ားက ျမန္ဆန္လြန္းလွသည္။<br /><br />စကၠန္ ့ပိုင္းအတြင္းမွ Frey က သူ ့ေသနတ္ကို ဆြဲထုတ္သည္။<br /><br />ထုိ အခ်ိန္မွာပဲ Dexter က သူ ့ကို ႏွစ္ခ်က္တိတိ ပစ္ပလိုက္သည္။<br /><br />ေျမေအာက္ခန္းတြင္ ေသနတ္သံက အေျမာက္ပစ္သလို ဆူညံသြားၿပီး Frey လဲက်ေသဆံုးသြားသည္။<br /><br />“ ဒါလည္းေကာင္းတာပဲ ၊ Fussel ကို ငါကိုယ္တုိင္ ေျပာရေတာ့မယ္“ Dexter က ေျပာလိုက္သည္။<br /><br />--------------------<br /><br /><br />ထိုညတြင္ ဘီဘီစီ မွ Montavril ခံတပ္ လက္နက္ခ်သည့္ သတင္းကို ကမ ၻာ တဝွမ္း ေၾကညာသည္။ ဥေရာပတိုက္တြင္ ဘာသာစကား ၅မ်ိဳးျဖင့္အသံလႊင့္ သည္။<br />ဂ်ာမန္ စစ္သား ၁ ေသာင္းမွာ မဟာမိတ္တပ္ စစ္သံုပန္း စခန္းမ်ားသို ့ေရာက္ရွိၿပီး ၊<br />မဟာမိတ္ ဆရာဝန္မ်ား က ဒဏ္ရာရ ဂ်ာမန္စစ္သားမ်ားကို ညတြင္းခ်င္းျပဳစု ကုသၾကေလသည္။<br /><br />အလြန္ေဝးလံေသာ အေရွ ့Prussia ေဒသ ဌာနခ်ဳပ္ႀကီးတြင္ေတာ့<br />သူမွန္းထားေသာ လူ ၁ ေသာင္းမေသသည္ ့အတြက္<br />စိတ္ရူးေပါက္ေနေသာ အာဏာရွင္ႀကီးတဦး ေသာင္းက်န္းေနေလသည္။<br /><br />-----------------<br /><br />ထုိညတြင္ Welfenstrasse ၿမိဳ ရွိ အိမ္ေလး တံခါးသို ့<br />လူ ၄ ဦး ေရာက္ရွိ လာၿပီး တံခါးေခါက္ေလသည္။<br /><br />အမယ္အိုတစ္ဦးက တံခါးဖြင့္ေပးၿပီး ထိုသူမ်ား ဘယ္သူဆိုတာ<br /><br />ယူနီေဖာင္းျမင္ရံုံု နွင့္ရိပ္မိသြားေတာ့သည္။<br /><br />“ ကဲ အေမကလည္း မင္းတို ့အလာကို ေစာင့္ေနတာပါကြယ္ ၊ အခုလိုက္ခဲ ့ရမွာလား “<br /><br />သူမကေမးလိုက္သည္။<br /><br />“ ဟုတ္တယ္ ၊ လုိက္ခဲ့ရမယ္ “ တေယာက္က ေျပာလိုက္သည္။<br /><br />အမယ္အိုက သူမ၏ ဦးထုပ္နွင့္ ကုတ္အက်ီ ၤေလးကို စြပ္လိုက္ၿပီး<br />ေစာင့္ေနေသာကားေပၚသုိ ့တက္လိုက္သြားေတာ့သည္။<br /><br />သူမ သည္ က်န္းမာစြာ အသက္ရွင္လွ်က္ရွိၿပီး သူမေျပာခဲ့သလို<br />ကင္ဆာေရာဂါရွိသူ တေယာက္၏ လကၡဏာမ်ားလည္း မရွိပါေလ။<br />ဒါေပမယ့္ ခင္ပြန္းသည္ကို စာတြင္ ေျပာခဲ့သလိုပဲ<br />သူမဘဝ၏ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္အေတြးမ်ားထဲတြင္ေတာ့<br />ခ်စ္ရေသာ ခင္ပြန္းသည္ အေၾကာင္းမ်ားသာျဖစ္ပါေတာ့သည္။<br /><br />----------------------------------<br /><div style="text-align: right; font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">The End</span><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-size:78%;">pic from free foto.com</span><br /></div> </div><br /></div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-3035495204904020458?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-24346818166037624602011-01-22T21:53:00.004+08:002011-01-22T22:11:49.629+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TTrhe-AppnI/AAAAAAAABHE/GcrCAzKsZeQ/s1600/kic.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 225px; height: 225px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TTrhe-AppnI/AAAAAAAABHE/GcrCAzKsZeQ/s400/kic.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5565008211727722098" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;"> ၁၇ ရက္တိတိ Montavril ခံတပ္ကို ပိတ္ဆို ့ဝိုင္းရံထား အၿပီးတြင္ <br />မဟာမိတ္တပ္မ်ားက တတိယေျမာက္ထုိးစစ္ကုိ ဆင္ႏြဲၿပီး ေအာင္ျမင္မွဳရေလသည္။<br />၎တို ့သည္ ဂ်ာမနီ ခံစစ္ အျပင္စည္းကို ပင္ ထြင္းေဖာက္ကာ တူးေျမာင္းတဝိုက္ကို သိမ္းယူလိုက္ႏိုင္သည္။<br /><br />တိုက္ပြဲသည္ အလြန္ျပင္းထန္ကာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ကိုယ္တိုင္ပင္ ဝင္ေရာက္တိုက္ခိုက္ရေလသည္။<br />ၿပိဳကြဲသြားေသာ တပ္မ်ားကို ျပန္စုစည္းကာ ခံစစ္ဆင္ရေလသည္။<br />သူကိုယ္တိုင္ပင္ ေသနတ္ကိုင္ကာ ပစ္ခတ္တိုက္ခိုက္ရေတာ့သည္။<br />သူက တန္ျပန္ထိုးစစ္ကိုပင္ ဆင္ႏြဲလိုက္ေသးသည္။<br />သို ့ေပမယ့္ အေျမာက္က်ည္အပိုင္းအစမ်ားက သူ၏ ကိုယ္ေရးအရာရွိကို ထိမွန္ၿပီးေနာက္ ၊<br />ကိုက္အတန္အနည္းငယ္အကြာမွ ဗွိဳလ္မွဳးခ်ဳပ္ကို က်ဆံုးသြားေစကာ<br />က်န္အပိုင္းအစမ်ားက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို ဒဏ္ရာရေစေတာ့သည္။<br /><br />ေျခေထာက္မက်ိဳးသြားေသာ္လည္း ေပါက္ကြဲမွဳအၿပီး သူမတ္တတ္ရပ္ႏိုင္ခ်ိန္တြင္<br />တန္ျပန္ထိုးစစ္မွာ ရွဳံးႏွိမ္ ့သြားၿပီ ျဖစ္သည္။<br /><br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္က အခ်ိန္တို အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး စီစဥ္ရန္ညြန္ၾကားခ်က္မ်ားေပးျပီး ၊<br />တပ္ ႏွစ္တပ္ၾကား ေျမျပင္တြင္လဲေနေသာ ဒဏ္ရာရသူမ်ားထံ<br />လမ္းၾကားေလးမွ တဆင့္သြားရျပန္သည္။<br /><br />သူက ထိုတပ္ခြဲကို ဗိုလ္မွဳးႀကီး တဦးအားတာဝန္ခ်ခဲ့ ၿပီး တူးေျမာင္းတေလွ်ာက္<br />ခံစစ္ အေျခအေနကို ေလ့လာရန္ ေထာ့က်ိဳးေထာ့က်ိဳးႏွင့္ေလွ်ာက္သြားရသည္။<br />ဤစစ္မ်က္ႏွာတြင္ မဟာမိတ္တပ္မ်ား အလြန္ပင္နီးကပ္ေနေလၿပီ။<br /><br />သူတို ့က အသံခ်ဲ ့စက္မ်ားႏွင့္ တူးေျမာင္းတဖက္မွ လွမ္းေျပာေနၾကသည္။<br />သူတို ့ေျပာေသာ ဂ်ာမန္စကားမွာ အေတာ္ပင္ေကာင္းမြန္သည္။<br /><br />ထိုအသံရွင္က သူတို ့ကို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ ့ေသာ တိုက္ခုိက္မွဳမ်ားစြန္ ့လြတ္ရန္ ဆြဲေဆာင္ေျပာဆိုေနသည္။<br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႏွင့္ တပ္ခြဲမွဳးတို ့က ထိုအသံခ်ဲ ့စက္မွ အသံကို<br />အေတာ္ေလးၾကာေအာင္ နားေထာင္ေနမိၾကေလသည္။<br />မဟာမိတ္တပ္မ်ား အသံကိုနားေထာင္ပါက ေသဒဏ္ခံရမည္ ျဖစ္ၿပီး<br />သူတို ့ ေလေၾကာင္းမွ က်ဲခ်ေသာ ဝါဒျဖန္ ့စာမ်ားကို ေကာက္ယူဖတ္မိပါကလည္း<br />အလားတူ အျပစ္ဒဏ္ခံရလိမ့္မည္။<br />သို ့ေပမယ့္လည္း စစ္သားအမ်ားစုမွာ အသံခ်က္စက္မွ နီးကပ္စြာ ေျပာေနေသာ<br />ထို အသံကိုလူတိုင္းလိုလို ၾကားေနရေလသည္။<br />အသံရွင္က သူတို ့အား အေျခအေနကိုရွင္းျပေနသည္။<br />မဟာမိတ္တပ္မ်ားက ခံစစ္ အေျခအေနကို သံုးသပ္ၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း<br />ယခုအခါတြင္ သူတို ့သည္ပစ္ကြင္းထဲသို ့လံုးလံုးေရာက္ရွိေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ၊<br />လက္နက္ခ် ျခင္းသာလွ်င္ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေၾကာင္းမ်ားကို ေျပာျပေနသည္။<br />မိမိတို ့အထက္အရာရွိမ်ားက လက္နက္ခ်ခြင့္မျပဳပါက .. မဟာမိတ္တပ္မ်ားဘက္သို ့ အလစ္ဝင္ေျပးလာႏိုင္ေၾကာင္း လည္းေျပာေနျပန္သည္။<br /><br />“ ကိုယ္ ဌာနခ်ဳပ္ဘက္ျပန္လိုက္အံုးမယ္ သူတို ့ဖုန္းဆက္လာရင္ ကိုယ္လာေနၿပီးေျပာလိုက္ “<br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္က တပ္ခြဲမွဳးကို ေျပာလိုက္သည္။<br />“ ဟုတ္ကဲ့ ၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး “ တပ္ခြဲမွဳးကေျပာေလသည္။<br /><br />ဌာနခ်ဳပ္ကို သြားရန္ခဏေလးသာၾကာပါသည္။<br />ထိုအခ်က္ကပင္ေရွ့တန္း ခံစစ္ဆုတ္ယုတ္လာျခင္းကို ေဖာ္ျပေနေလသည္။<br /><br />မဟာမိတ္မ်ားက သူတို ့ေတြထက္ လူအင္အား ၄ဆပိုသည္၊<br />လက္နက္ ၁၀ ဆပိုမိုတပ္ဆင္ထားသည္၊<br />ေလေၾကာင္းအင္အား အရေတာ့ အဆ ၁၀၀ ပင္သာေသးေတာ့သည္။<br /><br />သူလုပ္ႏိုင္ တာကေတာ့ ခံစစ္ကို နာရီအနည္းငယ္ ဆြဲဆန္ ့ထားႏိုင္တာသာျဖစ္ေလသည္။<br />မဟာမိတ္မ်ားက ေနာက္ထိုးစစ္ႀကီး မဆင္ခင္ တပ္မ်ားျပန္လည္စုစည္းျခင္း ၊ <br />ခဲယမ္းမ်ားျဖည့္တင္းျခင္းတုိ ့လုပ္ၾကေပအံုးမည္။<br /><br />သူ၏တန္ျပန္ထုိးစစ္ကလည္း မေအာင္ျမင္ခဲ့ေပ ၊ သူ ့ေနာက္တြင္လည္း တပ္မႀကီး ေနာက္ခံမရိွပါေခ်။ ေျခလွ်င္တပ္သားမ်ား၊ အင္ဂ်င္နီယာမ်ား ၊<br />ထမင္းခ်က္မ်ား ပင္ ေရွ ့တန္းဆင္းတိုက္ေနၾကရသည္ ။<br />ရြာထဲတြင္ လည္း တပ္ေျပး ၂ ေယာက္ဖမ္းမိထားေသးသည္။ <br />ဌာနခ်ဳပ္တြင္ သူတို ့ကို စစ္ခံုရံုးတင္ဖို ့ကိစၥ သူအတည္ျပဳေပးရအံုးမည္။ <br />လူေပါင္း ၁ေသာင္းေက်ာ္ေသေက်ပ်က္္စီး ခါနီး အခ်ိန္တြင္<br />တပ္ေျပး ၂ေယာက္ ဆိုသည္မွာ အေရးေရာ ပါေသးရဲ ့လား။<br /><br />ဌာနခ်ဳပ္သည္ နံရံတဖက္သာက်န္ေတာ့သည္ ့ဘုရားရွိခိုးေက်ာင္း ၏ေျမေအာက္ခန္းတြင္တည္ရွိသည္ ။<br />Dexter က ရုပ္ဖ်က္ထားေသာ ကတုတ္က်င္းအဝင္ဝမွ ေၾကးနန္းသမားမ်ား ကိုေက်ာ္ျဖတ္ဝင္လာသည္ ။ အတြင္းပိုင္းတြင္ ဖေယာင္းတိုင္ ၄ တိုင္ထြန္းညိွထားၿပီး<br />Gruppenfuehrer Frey က သူ ့ကို ႀကိဳဆိုသည္။<br /><br />“ ကြန္ကရက္က်ဳေလးရွင္းပါ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး “<br />Dexter ကေၾကာင္ၾကည့္ေနမိသည္။<br /><br />သူလုပ္ေဆာင္ခဲ့မ် အခုတပတ္အတြင္း ေရာရက္ပိုင္းအတြင္း တြင္ပါ ဂုဏ္ျပဳ ေလာက္စရာ ဘာမွ မရွိပါေလ။<br /><br />Frey က စားပြဲေပၚမွ ဗူးေလးကို လွမ္းယူလိုက္ၿပီး အဖံုးဖြင့္ကာ<br />အထဲရွိသတၳဳပစၥည္း ေလးကို သူ ့အားလွမ္းေပးလိုက္သည္။<br />ေအးစက္ေနေသာ ထိုအရာဝတၳဳေလးသည္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္လက္ထဲ သို ့ေရာက္လာသည္။<br /><br />“ <b style="font-weight: bold; font-style: italic;">The Knight's Cross of the Iron Cross</b> (သူရဲေကာင္း သံမဏိ ၾကက္ေျခတံဆိပ္ )ပါ“<br />Frey ကေျပာသည္။<br /><br />“ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးရတာ အရမ္းကို ဂုဏ္ယူပါတယ္ဗ်ာ “<br /><br />“ ဒါဘယ္လို ေရာက္လာတာတုံး “<br /><br />“ မနက္က ပို ့ေဆာင္ေရးေလယာဥ္ျဖတ္သြားတယ္ေလ ဆက္သြယ္ေရးစာထုတ္ကို က်ဲခ် ခဲ့တာေပါ့ “<br /><br /> “ ကိုယ္မျမင္လိုက္ဘူး “<br /><br />သူက အလြန္အလုပ္မ်ားေနၿပီး ဂ်ာမန္ေလယာဥ္ျဖတ္ပ်ံသြားတာကိုေတာင္ မေတြ ့လိုက္ပါေခ်။<br /><br />“တျခားဘာေတြပါေသးလည္း “<br /><br />“ ခံတပ္က တပ္သားေတြ အတြက္ စာနည္းနည္း .. ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္က<br />ဝါဒေရးရာ အရာရွိအေနနဲ ့ သူတို ့ကိုေပးသင့္မေပးသင့္ .. “<br /><br />“ ကိုယ့္အတြက္ ဘာပါလည္း ..“<br /><br />“ စာတစ္ေစာင္ပါ ပါတယ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး “<br /><br />Dexter က ဘယ္သူ ့ထံမွ စာဆိုသည္ကို ျမင္ယံုႏွင့္ သိၿပီးျဖစ္ေလသည္ ။<br />သူက စာကို Frey ထံမွလွမ္းယူကာ လက္တြင္ကိုင္ထားသည္ ။<br />သူက Frey ေရွ ့ေမွာက္တြင္ ဖြင့္မဖတ္လိုပါ။<br /><br />“သတင္းပို ့တာေတြလာၿပီလား “ သူက ေမးလုိက္သည္<br />Aloise ထံမွ စာကို မဖတ္ခင္ အရင္သူ ့တာဝန္ေတြလုပ္ရအံုးမည္။<br /><br />လက္ေထာက္ Buess က လက္ထဲတြင္<br />သတင္းပို ့ရန္ တယ္လီဖုန္း သတင္းမ်ား အသင့္ျပင္ထားၿပီး ျဖစ္ေလသည္။<br /><br /> “ Barmers က သတင္းပို ့ပါတယ္ .. သူေျပာသမွ် အတိအက်ေျပာရမွာလား ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး “<br /><br />“ ေအးေျပာ “<br /><br />Barmers က ခံတပ္၏ ေဆးမွဳး ျဖစ္ေလသည္။<br /><br />“ သူ ေျပာတာက ၊ ဒါဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးကို ေျပာဖို ့က်ေနာ့္တာဝန္ရွိတဲ့ အတိုင္းသတင္းပို ့ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။<br />က်ေနာ္ ဒဏ္ရာရသူေတြကို ဘာမွ ဆက္မလုပ္ေပးႏိုင္ေတာ့ပါဘူး ။<br />ေမ့ေဆး ၊ အနာထည့္ေဆးေတြ ကုန္သြားပါၿပီ။ တပ္ရင္း ေဆးအဖြဲ ့ကလည္း <br />ေမာဖင္းေတြေတာင္းေနၿပီးေတာ့ က်ေနာ့္မွာ ေပးစရာမရွိပါဘူး။<br />ဒဏ္ရရသူေတြဟာ ေမ့ေဆးမပါပဲ အခြဲ ခံဖို ့ေတာင္ ေဆးရံုအျပင္မွာ<br />အပံုလိုက္ လဲၿပီး ေစာင့္ေနၾကရပါတယ္ ခင္ဗ်ာ ၊<br />ဒါေတာင္မွ နက္ျဖန္မနက္ေလာက္မွ သူတုိ ့အလွည့္ေရာက္ပါမယ္ ၊ သတင္းပို ့ခ်က္ ဒါပါပဲခင္ဗ်ာ “<br /><br />“ ေအး ေက်းဇူးပဲ “ Dexter က ေျပာလိုက္သည္။<br /><br />သူက တျခားေသာ တပ္မ်ားမွ သတင္းကို ဆက္နားေထာင္သည္ ။<br />ဘယ္သတင္းမွ ေဆးမွဳး၏ သတင္းထက္မသာေပ။<br />အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ တပ္ခြဲမ်ားမွ အရာရွိမ်ားက လက္နက္မ်ား လူစားမ်ား ေတာင္းဆိုမွဳေတြသာျဖစ္ေလသည္။<br /><br />“ ေနာက္ဘာက်န္ေသးလည္းေဟ့ “<br /><br />“ စစ္ခံုရံုးတင္ဖို ့ကိစၥပါ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး “<br /><br />“ ေအး ေအး “<br /><br />Dexter က ေျပာလိုက္သည္ ။ လူ ၂ ေယာက္ကေတာ့ ေသမင္းကို ေစာင့္ေနေလၿပီ။<br />သူတို ့တပ္ေျပးသည့္အတြက္ ပစ္သတ္ခံရေပလိမ့္မည္။<br />သူ၏တာဝန္က ထိုအမိန္ ့ကိုခ်ဖို ့ျဖစ္ေနေလသည္။ သူသည္ အခုထက္ထိ တာဝန္ေက်ခဲ့သည္။<br />တိုက္ပြဲကိုလည္း ေကာင္းစြာ တိုက္ႏိုင္ခဲ့ ၿပီး ခံတပ္ကိုလည္း<br />အခ်ိန္အတိုင္းအတာ တခုအထိ ထိန္းထားႏိုင္ေသးသည္ ။<br />ထိုရလဒ္ အတြက္ သူသည္ တခုခုရသင့္သည္မဟုတ္ပါလား ။ <br />သံမဏိသူရဲေကာင္းၾကက္ေျခ တံဆိပ္အစား တခုခုေပါ့ ။<br />ယခု ေသဒဏ္ခ်ရမည့္ ကေလး ၂ေယာက္အသက္ကိုလႊတ္ႏိုင္တာ ျဖစ္ေစ ၊<br />တပ္သား ၁ေသာင္းအသက္ကို ကာကြယ္ႏိုင္ျခင္း ျဖစ္ေစေပါ့။<br /><br />Dexter သည္ ရုတ္တရက္သူ ့မ်က္ႏွာကိုအကဲခတ္ေနေသာ<br />Frey ၏ မ်က္လံုးမ်ားကို ရိပ္မိသြား ၿပီး<br />သူ ့မ်က္ႏွာ တြင္ ဘာခံစားခ်က္မွ ေတြ ့မသြားပါေစႏွင့္လို ့သာဆႏၵျပဳေနမိေတာ့ သည္။<br /><br /><br /> <div style="text-align: right; font-style: italic;">To Be Continued<br /></div> </div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-2434681816603762460?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-32539307951740237222011-01-19T13:01:00.006+08:002011-01-19T13:26:35.397+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TTZwygxyIqI/AAAAAAAABG8/4ok_Xv1xacw/s1600/Rt.gif"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TTZwygxyIqI/AAAAAAAABG8/4ok_Xv1xacw/s400/Rt.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5563758402757337762" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">Aloise က အေသခံတပ္ဖြဲ ့အေၾကာင္းဘာမွဝင္မေဆြးေႏြးႏိုင္သူ မို ့ဆက္မေျပာေပ။<br /><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;"> သူမ ခင္ပြန္းကသာ ဆက္ေျပာျပန္သည္ ။<br />“ ဆိုၾကပါစို ့ ၊ ကိုယ့္မွာ တပ္သား ႏွစ္ေသာင္းရွိတယ္ေပ့ါ ၂ပတ္ သံုးပတ္အတြင္းမွာ<br />ရန္သူ ၄ေသာင္းေလာက္ကို ထိန္းထားႏိုင္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ တန္တယ္ေပါ့ “<br />ကိုယ္တို ့တပ္က ရန္သူ ့ရဲ ့တကယ့္အေရးပါတဲ့ ပိြဳင့္ကို တိုက္တယ္ဆိုပါေတာ့ကြာ ၊<br />သူတို ့ ေတြမွာ က်ည္ကာ မျပည့္စံုရင္ ကိုယ္ဟာသူတို ့ကို အမ်ားႀကီး ဆံုးရွဳံးေစတာေပါ့ ။<br />အဲဒီ အေရးႀကီးတဲ ့ပိြဳင့္ကိုလည္းရေရာ ကိုယ့္ဘက္မွာ လူ ၅၀၀၀ ေလာက္ က်ဆံုးေနၿပီးျဖစ္ေနၿပီေလ။ “<br /><br />Aloise က လူေသ ၅၀၀၀ကို ႀကိဳးစား ၍ပံုေဖာ္ႀကည့္ေသာ္လည္း<br />ထိုမွ်မ်ားျပားေသာက်ဆံုးမွဳပမဏ ကိုသူမမေတြးၾကည့္ႏိုင္ပါ။<br /><br />“ ဒါေပမယ့္ ရန္သူ ့အင္အား ၁ေသာင္း ဒါမွ မဟုတ္ ၁ ေသာင္း ၂ ေထာင္ေလာက္<br />က်ဆံုးတယ္ဆိုရင္ ေတာ့လည္းဒါဟာ တန္တယ္လို ့ေျပာလို ့ရတယ္။<br />ကိုယ္တို ့မွာ လက္နက္ေတြကလည္းမလံုေလာက္ ၊ က်ည္ဆံေတြ ခဲယမ္းမီးေက်ာက္ေတြလည္း<br />ကုန္ ၿပီး ေလေၾကာင္းဗံုးႀကဲတိုက္ခံမွဳေတြလည္း ဒလစပ္ခံေနရတဲ့ အခ်ိန္မွာ<br />ရန္သူက ဝင္တိုက္မယ္ဆို ေအာင္ျမင္ႏိုင္တယ္ ။<br />ဒီလိုအေျခအေနမွာ ကိုယ္ဟာ လူ ၁ေသာင္းခြဲေလာက္နဲ ့ခံတိုက္မယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ အကုန္က်ဆံုးမွာ။ ရန္သူဘက္ကဘယ္ေလာက္က်ဆံုးမယ္ထင္ေနလည္း ၁ ေထာင္လား<br />၁ ေထာင္ေတာင္က်မွာမဟုတ္ဘူး “<br /><br />“ အင္းသိပါၿပီ ေမာင္ “<br /><br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္က နာရီၾကည့္လိုက္သည္ “ ကဲ ခင္ေရ အခ်ိန္တန္ၿပီ ..ျပန္လွည့္ရေအာင္ “<br /><br />သူတို ့ျပန္လွည့္ေလွ်ာက္လာအၿပီးတြင္ Dexter က သူ၏ပို ့ခ်ခ်က္ကို ျဖည့္စြက္လိုက္သည္ ။<br /><br />“ေလွ်ာက္ေတြးမေနပါနဲ ့ကြာ ၊ ခံတပ္တခုတိုးလာတယ္ျဖစ္စ ေလွ်ာ့သြားတယ္ျဖစ္ေစ ဘာမွမထူးပါဘူးကြာ ။<br />ကိုယ္တုိ ့က တျခားတပ္ဖြဲ ့ေတြနဲ ့ ဂ်ာမနီျပည္ႀကီး အေၾကာင္းပဲေတြးရမွာမွလား “<br /><br />သူတို ့တိတ္ဆိတ္စြာေလွ်ာက္လာၾကသည္။<br /><br />“ ရဲေဘာ္ေတြဟာ အရာရွိေကာင္းတေယာက္အမိန္ ့ေအာက္မွာ ရဲရဲဝံ့ဝံ့တိုက္ခိုက္ေလ့ ရွိၾကတယ္ ။<br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ဆက္ေျပာျပန္သည္။<br /><br />“ ဒါေပမယ့္ သူတို ့ဟာ အက်ိဳးမဲ့ အသက္စြန္ ့ေနရတာကို သိလာရင္ သတိၱရွိရွိမတိုက္ႏိုင္ၾကေတာ့ဘူးေပါ့ကြာ ၊ အဲခါၾကေတာ့လည္း ထိန္းမထားႏိုင္ေတာ့ဘူးေပါ့ ၊ ကိုယ္ေျပာတာ သေဘာေပါက္လား “<br /><br />“ ဟုတ္ကဲ့ပါေမာင္ “ Aloise ကေျပာသည္။<br /><br />“ အဲလိုဆိုမွ ေတာ့ စစ္တပ္ကလည္း စစ္တပ္နဲ ့မတူေတာ့ဘူးေပါ့ကြာ “<br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကေျပာရင္း ေနာက္သို ့အျမန္လွည့္ၾကည့္သည္။<br />သူတို ့တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ ေလွ်ာက္လာၾကရင္း သူေရွ ့ဆက္ေျပာမည့္ စကားေတြအတြက္ <br />အခက္ေတြ ့ေနသည္။ ဒါေပမယ့္ ဇနီးသည္က သူ ့ကိုအလိုက္တသိ ေမးလိုက္သည္<br />မို ့ဆက္ေျပာလို ့လြယ္သြားသည္ ။<br /><br />“ ဒါဆို ေမာင္ကေရာဟင္ .. ေမာင္ဘာဆက္လုပ္မယ္ေတြးထားလဲ “<br /><br />“ ကိုယ့္မွာက အမိန္ ့နဲ ့ေလ “ Dexter က ေျပာလိုက္သည္ ။<br />သူ ့အသံမွာ မာေနသျဖင့္ Aloise က သူ ့မ်က္ႏွာကိုၾကည့္လိုက္ရာ<br />ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကင္းမဲ့ ေနေသာမ်က္ႏွာကိုေတြ ့ရေလသည္။<br /><br />လြန္ခဲ့ေသာ ၁ နွစ္ခန္ ့က Kharkov တြင္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးဌာနခ်ဳပ္မွစာကို<br />ဖတ္ေနစဥ္အတြင္းမွာေတာင္ သူ ့မ်က္ႏွာတြင္ ဘာခံစားခ်က္မွ မေပၚေအာင္ထိန္းထားႏိုင္ခဲ့သည္ ။<br />ရန္သူေတြ ဝိုင္းဝန္းပိတ္ဆို ့ထားေသာစက္ကြင္း အတြင္းမွ လက္က်န္တပ္ဖြဲ ့ေလးကို သူနည္းသူ ့ဟန္ျဖင့္ ေခါင္းေဆာင္ ထိုးေဖာက္တိုက္ထြက္အၿပီးမွာေတာ့ ထိုစာေရာက္ရွိလာခဲ့ျခင္းျဖစ္ေလသည္။<br />ထိုစာက သူကို တာဝန္မွရပ္စဲေသာ စာျဖစ္သည္။<br />“နာမည္တြင္ von ပါေသာခပ္ညံ့ညံ့လူႀကီးမင္း “ ဟုစာတြင္ သူ ့ကိုညြန္းဆိုထားခဲ့ေလသည္။<br />သူ ့ကိုဆံုးရွဳံးရျခင္းအတြက္ သူ ့လက္ေအာက္မွ<br />အရာရွိအရာခံအၾကပ္တပ္သားအားလံုး စိတ္မေကာင္းျဖစ္ၾကရသည္။<br />ဒါေပမယ့္လည္း ထံုးစံအတိုင္းေခါင္းေဆာင္ႀကီးဌာနခ်ဳပ္မွ အမိန္ ့ျဖစ္၍<br />ထိုအမိန္ ့တြင္ တခုခုမွားယြင္းေနေၾကာင္း သိေသာ္လည္း သူတို ့သေဘာထားကိုမေဖာ္ျပႏိုင္ၾကပါေခ်။<br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္က သူ ့တပ္ကို အခ်ိန္တိုေလးအတြင္းနုတ္ဆက္ထြက္ခြာခဲ့ရၿပီး ေနရပ္သို ့အရွက္ရကာျပန္လာခဲ့ရသည္။<br />ဇနီးသည္ Aloise တေယာက္သာ သူ အရွက္ခြဲခံရတာကို နားလည္ၿပီး ေႏြးေထြးစြာႀကိဳဆိုခဲ့သည္။<br />သူမက သူ ့ကိုအရင္ကထက္ ပိုတိုးလို ့ပင္ခ်စ္ေသးေတာ့သည္။<br /><br />အသက္ ၆၀ အရြယ္အမယ္အိုႏွင့္ ၆၂ အရြယ္ အဘုိးအိုတို ့ ပ်က္စီးေနေသာ အိမ္မ်ားေဘးမွ<br />ေလွ်ာက္လာရင္း လူ ႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္ အသက္ေဘးအတြက္ေဆြးေႏြးလာၾကရာတြင္ ..<br />သူတို ့ႏွစ္ဦး ၾကားမွာ အခ်စ္မရွိဘူး ထင္ပါသလား ။ ရွိပါသည္ .. သူတို ့ၾကားတြင္ အခ်စ္ရွိပါေသးသည္။<br /><br />“ ကိုယ္အမိန္ ့နာခံရမယ္ “ Dexterက ေျပာသည္။<br /><br />“ ဟုတ္ကဲ့ သိပါတယ္ ေမာင္ရယ္ “ Aloise က ေျပာလိုက္ပါသည္။<br /><br />ဒါဟာ တာဝန္ခ်ည္းပဲ သက္သက္ေၾကာင့္မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ကို သူမသိပါသည္ ၊<br />ေခါင္းေဆာင္ႀကီး အမိန္ ့ကို ဖီဆန္သူမွန္သမွ် ေသၾကရမည္ မဟုတ္ပါလား။<br /><br />“ခင္ရယ္ “ ဟိုးအေဝး မိုးကုတ္စက္ဝိုင္းဆီသို ့ေမွ်ာ္ေငးရင္း က ေျပာလိုက္သည္ ။<br />သူက သူ ့ခ်စ္ဇနီးႏွင္ ့မ်က္လံုးခ်င္း မဆိုင္မိေအာင္ေန လိုက္ပါသည္။<br />“ ဟုတ္ကဲ ့ပါ “<br />“ ခင္ ဓါးစာခံဥပေဒ အေၾကာင္းသိတယ္ေနာ္ “<br />“ ဟုတ္ကဲ့“<br />“ နားလည္း နားလည္တယ္ မဟုတ္လား ဟင္“<br />“ ဟုတ္ကဲ့ ခင္နားလည္ပါတယ္“<br /><br />ဂ်ာမနီျပည္တြင္ ရွိသမွ်လူအားလံုး ထို ဥပေဒကို နားလည္ၾကပါသည္ ။<br />ထို ဥပေဒကို စတင္က်င့္သံုးသည္မွာ အခိ်န္အေတာ္ၾကာခဲ့ေလၿပီး<br />အခုဆိုလွ်င္ အတည္ျပဳပံုႏွိပ္ၿပီးပင္ ျဖစ္ေနေလၿပီ။<br />အမိ်ဳးသားမ်ား၏ မိသားစုမ်ားသည္ သူတို ့အတြက္ တာဝန္ခံရသူမ်ားျဖစ္ၾကရသည္။<br />စစ္သားတေယာက္ တပ္ေျပးလွ်င္ သူ၏ မိဘ၊ ဇနီး ဒါမွမဟုတ္<br />ညီမ ( သို ့) သူ၏ ကေလးမ်ားပင္ ကြပ္မ်က္ခံရမည္။<br />တပ္ေျပးမ်ားပင္မကဘဲ မိမိတာဝန္ေက်ပြန္ေအာင္မထမ္းေဆာင္ႏိုင္ေသာ သူမ်ား၏<br />ခ်စ္ခင္ရေသာ မိသားစုမ်ား သည္လည္း ေသမင္းႏွင့္ရင္ဆိုင္ရေပမည္။<br /><br />“ ခု ခင္တေယာက္တည္းက်န္ေတာ့ တာေနာ္ “ Dexterက မိုးကုတ္စက္ဝိုင္းကို ေငးေမွ်ာ္ၾကည့္ရင္းေျပာလုိက္သည္။<br />“ သိပါတယ္ ေမာင္“ Aloise က ဆိုသည္။<br /><br />သားငယ္ Friedrich von Dexter က El Alamein တြင္ က်ဆံုးၿပီး<br />Lothar von Dexter က Stalingrad က်ဆံုးကာ Ernst က Rostov တြင္ “ေပ်ာက္ဆံုး“<br />စာရင္းဝင္ၿပီးေနာက္ သူတို ့အဘိုးႀကီး အဘြားႀကီး ၂ ဦးသာက်န္ခဲ့ေတာ့ သည္။ <br />အခုေတာ့ တေယာက္က အေသခံတပ္တြင္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ရၿပီး ေနာက္<br />တေယာက္က အိမ္တြင္ ဓါးစာခံအျဖစ္က်န္ရစ္ရေပေတာ့မည္။<br /><br />“ ခင္သတိထားမိလား . အမိန္ ့စာမွာေလ ကိုယ့္လက္ေအာက္ အနီးကပ္ အရာရွိကို<br />ဘယ္သူ ့ကိုခန္ ့ထားလိုက္တယ္ဆိုတာ “<br />“ Gruppenfuehrer ... ဆိုလား . သူ ့နာမည္ ခင္မမွတ္မိဘူး<br />SS (ေထာက္လွမ္းေရး )အရာရွိမဟုတ္လား “<br /><br />“Gruppenfuehrer Frey ... တဲ့ ကိုယ္သူ ့ကို မသိဘူး ၊<br />ဒါေပမယ့္ ဘာ့ေၾကာင့္သူ ့ကို ခန္ ့တယ္ဆိုတာ ေတာ့ သိတယ္ “<br /><br />“ ေမာင့္ကို ေစာင့္ၾကည့္ေနဖို ့့လား “<br />“ ကိုယ္ တာဝန္ကေန မေသြဖီ ႏိုင္ေအာင္လို ့ေပါ့ ကြာ “<br /><br />သူတို ့အိမ္ျပန္ေရာက္လာေလၿပီ ။ အခ်င္းခ်င္းေျပာစရာရွိသည္မ်ားလည္း ေျပာၿပီး ၾကေလၿပီ ။<br />အခုေတာ့ ႏုတ္ဆက္ၾက ဖို ့အခိ်န္တန္ေလၿပီ ၊အျမန္ဆံုး နုတ္ဆက္ၾကရေပေတာ့မည္။<br /><br />ထိုသို ့နုတ္ဆက္ရမွဳေတြ ဂ်ာမနီျပည္တြင္ ထိုအခ်ိန္က အေျမာက္အမ်ားရွိခဲ့ဖူးသည္။<br />ဟစ္တလာက သူ ရာထူးမွ ခ်ထားခဲ့ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းမ်ားကို တာဝန္သို ့ျပန္ေခၚၿပီး<br />“ ခံတပ္“ မ်ားတြင္ တာဝန္ခ်ေနခ်ိန္လည္းျဖစ္သည္။<br />ထိုတာဝန္ကို ရာထူးႀကီးေသာ၊ တပ္သားမ်ားေလးစားလိုက္နာမည့္ အရာရွိႀကီးမ်ားသာ<br />ခန္ ့ထားရန္အသင့္ေတာ္ဆံုးေၾကာင့္ျဖစ္ေလသည္။<br />Dexter က သူ ့ဇနီးကို ႏုတ္ဆက္ အနမ္းေပးၿပီး ေနာက္ လာႀကိဳမည့္ ကားကို ေစာင့္ေနခ်ိန္အတြင္း<br />“ ဓါးစာခံဥပေဒ“ ကို ရင္တြင္း၌ နင့္နင့္သီးသီး သတိရေနေလေတာ့သည္။<br /> </div> <div style="font-weight: bold; font-style: italic; text-align: right;"><br />To be continued.<br /></div> </div><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-3253930795174023722?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-64980871156683999962011-01-15T22:14:00.008+08:002011-01-19T13:12:17.508+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TTGrxFdc-eI/AAAAAAAABGQ/OTMWKbWhJqM/s1600/bw.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TTGrxFdc-eI/AAAAAAAABGQ/OTMWKbWhJqM/s400/bw.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5562415874546924002" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">ေဆာင္းဦးေပါက္ ၁၉၄၄ ခုႏွစ္ ၊ မဟာမိတ္တပ္မ်ားက <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Cotentin_Peninsula">Cotentin ကြ်န္းဆြယ္</a>ကိုေအာင္ႏိုင္ ၿပီးေနာက္ ျပင္သစ္ျပည္မွတဆင့္ ဂ်ာမနီသိမ္းပိုက္ထားေသာ<br />နယ္စပ္မ်ားသို ့ပင္ ဝင္ေရာက္လာခ်ိန္တြင္ ၊<br />ေျခလွ်င္တပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ Friedrich von Dexter သည္<br />သူ၏ထို <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">"အမိန္ ့စာ"</span>ကိုလက္ခံရရွိခဲ့ ျခင္းျဖစ္ေလသည္။<br /><br />ထုိအမိန္ ့စာ ကိုWelfenstrasse ၿမိဳ ့ရွိ ဗိုလ္ခ်ဳပ္၏ေနအိမ္ေလး သို ့<br />ဆိုင္ကယ္တပ္သားတစ္ဦးက သယ္ေဆာင္လာခဲ့ေလသည္။<br />တပ္မေတာ္ အဆင့္ျမင့္ ညြန္ၾကားေရးအဖြဲ ့မွ တဆင့္ နယ္တပ္ရင္းသို ့ေပးပို ့လုိက္ျခင္းလည္းျဖစ္သည္။<br />ၿမိဳ ့ေလး တဝိုက္ ေလေၾကာင္းတုိက္ပြဲမ်ား မရွိသေလာက္ရွားပါးသြားၿပီး ၊<br />ယာဥ္ရထား အသြားအလာလည္း မရွိခ်ိန္တြင္ ထို ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္၏က်ယ္ေလာင္ေသာစက္သံက အနားရွိအိမ္မ်ားကိုပင္ သတိျပဳမိေစေတာ့သည္။<br /><br />အိမ္နီးနားခ်င္းမ်ားက ျပဳတင္းေပါက္မ်ားမွ တဆင့္ လွမ္း၍အကဲခတ္ၾကေလသည္။<br />သူတို ့က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုယ္တိုင္ ထိုစာကို လက္မွတ္ထုိးၿပီး လက္ခံရယူ လိုက္တာကို ျမင္ေတြ ့ၾကရသည္။<br />ဆိုင္ကယ္စီးတပ္သား ျပန္အသြားမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လည္း အိမ္ထဲဝင္သြားေတာ့သည္။<br /><br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္က မ်က္မွန္မတပ္ထားသည့္အတြက္ ထိုစာရြက္ကို လက္တကမ္းမွာထား ဖတ္ရသည္။ သူစာဖတ္ေနခ်ိန္တြင္ သူ ့ဇနီး Aloise က အနားတြင္ တိတ္ဆိတ္စြာရပ္ေစာင့္ေနသည္။<br />စာဖတ္အၿပီးတြင္သူက စကားတခြန္းမဆိုပဲ ဇနီးသည္ထံစာရြက္ကိုလွမ္းေပးလိုက္ရာ<br />သူမက ထိုစာကိုဖတ္လိုက္သည္။<br /><br />“ အဓိပၸါယ္က..? “ သူမက စေျပာၿပီးမွ ရပ္ပစ္လိုက္သည္။<br />အိမ္ထဲတြင္ စက္ရံုလုပ္သားမ်ား စခန္းခ်ေနရာ သူမက အႏ ၱရာယ္ကို မစြန္ ့စားလို ေပ။<br />သူမအေနျဖင့္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ထံမွ တိုက္ရိုက္ေရာက္လာေသာ အမိန္ ့စာကို<br />ေဝဖန္ေဆြးေႏြးႏိုင္ခြင့္မရွိပါေခ်။<br />အဘိုးႀကီးႏွင့္အဘြားႀကီးသည္ တေယာက္မ်က္ႏွာ တေယာက္ၾကည့္လိုက္ၾကရာ အႏွစ္ ၄၀ေက်ာ္ေပါင္းသင္းလာခဲ့ေသာ သူေတြပီပီ စကားတစ္လံုးမွမေျပာပဲ နားလည္သြားသည္။<br /><br />“ ကဲ ၁၀ မိနစ္ေလာက္အခ်ိန္ရေသးတယ္ကြယ္ ၊ လမ္းေလွ်ာက္ရေအာင္... “ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကေျပာသည္။<br /><br />သူတို ့သည္ လမ္းအတိုင္း ပ်က္စီးေနေသာ အိမ္မ်ားၾကားထဲမွ ေလွ်ာက္လာၾကသည္။<br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္က အရပ္ဝတ္ႏွင့္။<br />ေခါင္းေဆာင္ႀကီးက သူ ့ကို တာဝန္မွ ရပ္စဲလိုက္ ကတည္းက သူ ့တြင္ စစ္ဝတ္ ဝတ္ခြင့္မရွိေတာ့ပါေခ်။<br />ထို ့ေၾကာင့္သူက သူ၏ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ ေဟာင္းႏြမ္းေနသည့္ တြီကုတ္ကို ဝတ္ထားသည္။<br />သူ ့ေဘးနားမွ ေလွ်ာက္ေနေသာ Aloise ကလည္း သူမ၏ ကုတ္အေဟာင္းေလး စကတ္အေဟာင္းေလးနွင့္။<br />သူတို ့ ၂ ဦးကမွ တကယ့္ကို သူတို ့သက္တမ္းတြင္ ရွင္သန္က်န္ရစ္ေနသူမ်ားသာျဖစ္ေတာ့သည္။<br /><br />“ စာ အဓိပၸါယ္က ဘာမ်ားလည္း ေမာင္ရယ္.. “ Aloise က လမ္းေထာင့္ေလးသို ့အေရာက္တြင္ေမးလိုက္သည္။<br />“ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဆီက တိုက္ရိုက္ အမိန္ ့ေလ “.. “ ကိုယ့္ကို ခံတပ္မွာ တာဝန္ခ်တာေပါ့ကြာ “ ။<br />“ ဟုတ္ကဲ ့၊အဲဒါ ျပင္သစ္မွာလားဟင္..“<br />“ ဘယ္လဂ်ီယံ နယ္စပ္မွာေလ ၊ ကမ္းစပ္မွာေပါ့ “<br />“ ဘယ္လို ခံတပ္မ်ိဳးလည္းဟင္ “<br />အေျဖမေပးခင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ပုခံုးေပၚမွေက်ာ္ကာ ေနာက္လွည့္ၾကည့္သည္။<br /><br />“ ကိုယ္ေတာ့ အဲဒါခံတပ္လို ့မထင္ပါဘူးကြာ ၊ စိတ္ထဲက ကို မထင္တာ “<br />“ ဟင္၊ ဒါဆို ... “<br /><br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ပုခံုးေပၚမွ ေနာက္လွည့္ၾကည့္ျပန္သည္။<br />“ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမွာ စနစ္သစ္တခုရွိတယ္ ၊ အဲဒါ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ နွစ္ေလာက္ကမွ ရုရွားမွာ စလုပ္တာ ။<br />တခ်ိဳ ့ေနရာေတြကို ခံတပ္အျဖစ္သတ္မွတ္ၿပီးေတာ့ ၿမိဳ ့ေစာင့္တပ္နဲ ့ အရာရွိ တစ္ဦးကို ခန္ ့ထားတယ္ေပါ့ကြာ “<br /><br />“ အဲဒီေတာ့ .. “<br />“ အဲဒီလို ့ ေနရာကို ခံတပ္လို ့သတ္မွတ္ထားေတာ့ ကြာ အဲဒီၿမိဳ ့ေစာင့္တပ္ဟာ ေနာက္ဆံုးတစ္ေယာက္က်န္တဲ့အထိ ခုခံရေတာ့တာေပါ့ “<br /><br />“ သိပါၿပီ ေမာင္ရယ္ “<br /><br />လမ္းထဲမွာ ထိုအေၾကာင္းေျပာရသည္မွာ အေတာ့္ကို ခက္ခဲလွပါသည္။<br /><br />“ ခင္နားလည္ရမွာက ေခါင္းေဆာင္ႀကီးက သူ ့ဆႏၵေတြ ျပည့္ဝ မယ္လို ့ထင္ေနတာေလ။<br />သူက ခံတပ္လို ့ေခၚလိုက္တာနဲ ့ အဲဒီ ေဒသက ဘယ္လိုအေျခအေနမ်ိဳးမွာျဖစ္ျဖစ္ ႀကံႀကံခံရေတာ့မွာ ၊<br />ထိန္းထားႏိုင္တဲ့ အင္အားရွိသည္ျဖစ္ေစ မရွိသည္ျဖစ္ေစ ၊တပ္ေတြဘယ္လို ပ်က္ျပားေနေန၊ လက္နက္အင္အားမရွိတာပဲျဖစ္ပေစေပါ့ ၊ ဒါေတြေျပာေနရတာကိုကပဲ သစၥာေဖာက္ရာက်ေနပါၿပီကြာ “<br /><br />“ ဒါဆို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မရွိဘူးေပါ့ ဟုတ္လား “<br />“ ခင္ရယ္ ...“ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က စကားစၿပီးမွ စစ္သားဆန္ေသာစကားလံုးေတြ စဥ္းစားရင္းရပ္သြားသည္။<br /><br />“ ဒါဟာ ကိုယ့္တာဝန္ပဲေလ ၊<br />ကိုယ္ဟာ စစ္သားျဖစ္တဲ့ အတြက္ ဘာအတြက္ျဖစ္ေနေန အမိန္ ့နဲ ့ တာဝန္ကို<br />ဦးလည္မသုန္ ထမ္းေဆာင္ရမွာေပါ့ “<br />“ ဟုတ္ပါတယ္ ေမာင္ရယ္ ..“<br />“ ဒါေပမယ့္လည္း ..“ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ေျပာရင္းရပ္သြားျပန္သည္။<br /><br />“ဒါေပမယ့္ဘာျဖစ္လည္း ဟင္ “<br /><br />“ အၿမဲတမ္းေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့ေလ ၊ ပိတ္ဆို ့တိုက္ခိုက္ခံရတဲ့အခါမွာဆိုရင္ ..“<br />အိမ္ေထာင္သက္ အႏွစ္ ၄၀ အတြင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ သူ ့ဇနီးအား<br />တုိက္ပြဲႏွင့္ပတ္သက္ေသာ ကိစၥမ်ားကို တိုင္ပင္ေလ့ရွိခဲ့ေသာ္လည္း<br />ပိတ္ဆို ့စီးနင္း တိုက္ခိုက္ခံရေသာတုိက္ပြဲဆိုတာကို တိုတိုႏွင့္လိုရင္းရွင္းျပရန္ခက္ေနေတာ့သည္။<br /><br />“ ပိတ္ဆို ့ခံရရင္ ဘာျဖစ္လည္း ..“<br /><br />“ အဲဒီက်ရင္ ဆက္လက္မခုခံႏိုင္ေတာ့တဲ့ အေျခအေနတခုဆို တာကို ေရာက္လာေတာ့တယ္ေလ “<br />“ တဖက္ရန္သူေတြက ခ်က္ေကာင္းကို စီးမိသြားရင္ ၊<br />သူတို ့အေျမွာက္တပ္ေတြနဲ ့ တို ့ေတြ ခံတပ္ကို ေျခမွဳန္းတဲ့အခါမ်ိဳးေပါ့ကြာ “<br /><br />သူသည္ ယခုေျပာေနသည့္ စကားမ်ိဳးေတြကို စစ္တကၠသိုလ္တြင္<br />အရာရွိငယ္မ်ားနဲ ့လည္း ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ေဆြးေႏြးခဲ့ဖူးပါၿပီ။<br />ဆိုင္တဆိုင္ေရွ ့တြင္ တန္းစီေနေသာ လူအုပ္နားေရာက္ေတာ့ သူစကားေျပာရပ္လိုက္သည္။<br /><br />လူအုပ္ကို ျဖတ္ေက်ာ္လာေတာ့ ဇနီးျဖစ္သူက ဆက္ေမးသည္။<br />“ ပိတ္ဆို ့တဲ့အေၾကာင္း ဆက္ေျပာေလ ေမာင္ .. “<br />“ အင္း အဲလိုပိတ္ဆို ့ခံရတဲ့ေနရာမွာ အဝိုင္းခံထားရတဲ့ သူေတြဟာ<br />အက်အဆံုးအရမ္းမ်ားလာတဲ့အခါ ၊ ရန္သူ ့အင္အား နဲ ့ကိုယ့္အင္အား မမွ်ေတာ့တဲ့အခါ ၊<br />ခံစစ္ဟာ သတ္ကြင္းထဲမွာ အသတ္ခံ သက္သက္ေလာက္သာ ရွိၿပီး<br />ကိုယ့္ဘက္က ဘယ္လို မွ ျပန္မတိုက္ႏိုင္တဲ့ အခါမ်ိဳးရွိလာတတ္တယ္ကြ “<br />“ ဒါေပမယ့္ အဲလိုေတြျဖစ္အံုးေတာ့ ေနာက္ဆံုးထြက္သက္အထိ ခံတိုက္ေနရတတ္တယ္ “<br /><br />“ဘာျဖစ္လို ့လည္းေမာင္ရယ္ ၊ခင္ေတာ့နားမလည္ဘူး “<br />Aloise က professional ဆန္ေအာင္သာေျပာလိုက္ရေသာ္လည္းနားမလည္ႏိုင္ပါေခ်။<br />သူမစိတ္ထဲတြင္ လူေသအေလာင္းမ်ား ၊ ဖခင္မဲ့ကေလးမ်ား ႏွင့္<br />သားမဲ့ မိခင္မ်ားကိုသာျမင္ေယာင္ေနေလသည္။<br />သူမကိုယ္တိုင္ သူမသားမ်ား သတင္းၾကားရစဥ္က ခံစားခဲ့ရသည္ေလ။<br />သူမ အေနျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ကေတာ္တစ္ဦး ဇနီးပီပီ ယခုလို ေဆြးေႏြးခ်ိန္တြင္<br />ဒါေတြမေတြးသင့္မွန္းေတာ့ သိပါသည္။<br /><br />“ တခါတေလ က်ေတာ့လည္း ၊ ၿမိဳ ့ေစာင့္တပ္ဟာ ႀကံ့ႀကံ့ခံၿပီးေတာ့<br />ရန္သူေတြ ရဲ ့အေရးပါတဲ့ လမ္းေၾကာင္းကို ပိတ္ဆိုထားႏိုင္တာမ်ိဳးလည္းရွိတယ္ကြ ။<br />အဲလိုအခ်ိန္ဆိုရင္ေတာ့ နာရီနည္းနည္းေလာက္ေလး ဆက္ပိတ္ထားႏိုင္ဖုိ ့<br />အတြက္ကို အေသခံရတာ တန္တာေပါ့ကြာ “<br />“ ျဖစ္ႏိုင္တာေပါ့ေလ “<br />“ မဟုတ္ဘူးကြ ၊ တကယ္က အဲလို အေျခအေနက အေတာ္ရွားတာ ကလား ၊<br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္ Dexter က ေျပာသည္ ။<br /><br />“ ခင္ထင္ တာထက္ေတာင္ နည္းေသးတယ္ “<br /><br />Aloise က လူေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ အသက္ကို စေတးရန္ ထိုက္တန္သည္ ့အေျခအေန<br />ရွိသည္ ဆိုတာကိုပင္ မယံုၾကည္ႏိုင္သည့္အတြက္ ၊<br />ဘာမွ ဆက္မေျပာဘဲ ခင္ပြန္းသည္ အေျပာကို ေစာင့္ေနသည္။<br />“ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ လည္း ၊ အေသခံၿမိဳ ့ေစာင့္တပ္တခုရဲ ့<br />ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္အထိ တိုက္ပြဲဟာ အေရးပါတဲ့ ေနရာမွာ မရွိတတ္ပါဘူးေလ “<br /><br /><br />-------------------------------------------------------------------------------------<br /><div style="text-align: right;"><span style="font-size:85%;"><em><span style="font-weight: bold;">To Be Continued</span><br />The Hostage by C.S. Forester<br /></em></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-6498087115668399996?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-15777963935676707032010-12-29T14:42:00.007+08:002010-12-29T18:09:11.676+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TRrYVkQ8GDI/AAAAAAAABF0/kouMoUdEQ4s/s1600/dream.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TRrYVkQ8GDI/AAAAAAAABF0/kouMoUdEQ4s/s400/dream.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5555990955338504242" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;">ဘတ္စ္ကားေပၚမွာ သူမႏွင့္ ေနာက္ထပ္ခရီးသည္ ၁ ဦးပဲက်န္ေတာ့ တာသတိျပဳမိခ်ိန္မွာ<br />အိမ္ေရာက္ဖို ့၄ မွတ္တိုင္ေလာက္ လိုေသးသည္။<br />သူမက ဘတ္စကားစီးရင္ စာဖတ္ေနတတ္တာမို ့မွတ္တိုင္ေက်ာ္မသြားေစရန္သတိထားၿပီး<br />မၾကာမၾကာ အျပင္ကို ၾကည့္ေပးရသည္။<br />ေရွ ့တမွတ္တိုင္မွာ ေနာက္ဆံုး အေဖာ္ခရီးသည္ ဆင္းသြားျပန္သည္ ။<br />အိမ္ေရာက္ဖို ့ ၂ မွတ္တိုင္အလိုမွာ ခရီးသည္ဟူ၍ သူမတေယာက္တည္း ၊သူမ ျပံဳးလိုက္မိသည္ ။<br />ဘတ္စ္ကား ႀကီးတစ္စီးလံုး ကိုယ္တေယာက္တည္းစီးလာရတာ ရယ္စရာ။ဘတ္စ္ကား လံုးခ်င္းငွားတာေပါ့ ။ အျပင္မွာက မိုးေမွာင္က်ေနသည္ ။<br />စာအုပ္ကို သိမ္းရန္ ကတ္ျပားေလးကို ဖတ္လက္စစာမ်က္ႏွာမွာ ညွပ္လိုက္သည္။<br />သူမက စာရြက္ကိုေခါက္ၿပီးမွတ္တာလံုးဝမႀကိဳက္သူမို ့ ဖတ္လက္စ စာမ်က္နွာမွတ္ရန္ ကတ္ျပားလွလွေလးေတြေဆာင္ထားတတ္သည္။<br />စာအုပ္ကိုေပါင္ေပၚက ေဘးလြယ္အိတ္ထဲ ထည့္သိမ္းအၿပီးမွာဘယ္ဘက္မ်က္နွာနား ေအးခနဲ ျဖစ္သြားတာ ခံစားလိုက္ရသည္။ aircon ကေအးသလိုမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ မ်က္ႏွာတဝိုက္မွာပဲ စိမ့္ကနဲ ျဖစ္သြားကာ လည္ဂုတ္ေတြမွာပါ ၾကက္သီးမ်ားထသြားသည္။ သူမကေရွ ့သို ့ပံုက်ေနေသာ ဆံပင္အေခြမ်ားကို<br />ေနာက္သို ့စုတင္လိုက္ရင္း ေဘးဘီကိုလွည့္ၾကည့္သည္ ။ သူမနားမွာ ျမဴေတြ ဆိုင္းေနသလိုလို ။<br />သူမထိုင္ရာမွ ထလိုက္ကာ အေရွ ့ဘက္ တံခါးေပါက္နား ကထိုင္ခံုကို ေျပာင္းထိုင္လိုက္သည္ ။ ဆင္းရေတာ့မွာပဲေလ ။ ခဏေနေတာ့ၾကက္သီးေတြ ထသလိုျဖစ္လာျပန္သည္ ။ ေအးလိုက္တာ ။<br />ရုတ္တရက္ ေက်ာေပၚမွ သူမဆံပင္ေခြတေခြက အေရွ ့ကို က်လာသည္ ။ သူမလန္ ့သြားသည္ ၊ ေဘးနားမွာျမဴေတြလိုလို အေငြ ့ေတြ ဝိုင္းေနျပန္ၿပီ ၊<br />သူမ မေနနိင္ေတာ့ ခ်က္ျခင္းထ ကာ ကားေမာင္းသူ နားေလွ်ာက္သြားလိုက္သည္ ။<br /><br />Bus Captain တရုတ္ဦးေလး ႀကီး နားေရာက္ေတာ့ ေနာက္လွည့္အၾကည့္လိုက္မွာ ရင္ထဲက်ဥ္ခနဲျဖစ္သြားရသည္ ။ သူမထိုင္ခဲ့ ေသာ ေနရာနားမွာ ရပ္ေနေသာ ပံုရိပ၊္<br />ျမဴေတြလိုပဲ မကြဲျပား ဒါေပမယ့္ သူမကို လွမ္းၾကည့္ေနသည္ ့လူလိုလို သဏၭာန္<br />ဆိုတာ ကေတာ့ အေသအခ်ာပင္။<br /><br />“ ဘာလည္း မိန္းကေလး “ ကားေမာင္းသူ ဦးေလးက ေမးသည္။<br /><br />“ အန္ကယ္ အေနာက္မွာ တခုခုပဲ “<br /><br />“ ဘာလည္း ဟင္ “ ထုိစဥ္ ကားက မီးပြိဳင့္မွာ ရပ္လိုက္သည္ မို ့ကားေမာင္းသူ ဦးေလးက<br />ေနာက္ကို လွည့္ၾကည့္သည္ ။<br /><br />“ ဘာမွလည္း မရွိပါလား ဘာလို ့လည္း Miss ရဲ ့“<br /><br />ဟင္ ၊ ဘုရားေရ သူမကို စိုက္ၾကည့္ေနေသာ ထိုျဖဳျဖဴ အေငြ ့သဏၭာန္ကို ထိုဦးေလး မေတြ ့ဘူးလား ။<br /><br />“ ဟိုမွာေလ ၊ အန္ကယ္ ၊ အေနာက္မွာေလ .. အေငြ ့ေတြ သရဲလို ပဲ .. “<br /><br />သူမက ေျပာရင္း ထိုသဏၭာန္ ကို ၾကည့္မိျပန္သည္။ သူမကို စိုက္ၾကည့္ေနတဲ့ အေငြ ့ေတြက ေပ်ာက္ပ်ယ္မသြားပါ။ပိုေတာင္ပီျပင္လာသလို လို။<br /><br />“ သရဲလိုပဲ ဟုတ္လား ၊သရဲလိုပဲတဲ့ ၊ သရဲလိုပဲတဲ့ .. ဟားဟား “<br /><br />“ ဟင္“ သူမက ထိုအေငြ ့သဏၭာန္ကို စိုက္ၾကည့္ေနရာမွာ Bus Captain ၏ ထူးျခားေသာရယ္သံေၾကာင့္<br />သူ ့ကို ျပန္လွည့္ၾကည့္မိသည္ ။<br /><br />“ ဘုရား ေရ“ ၊ Bus Captain လူႀကီးက ဟားတိုက္ရယ္ေမာေနပါလား ။<br /><br />သူ ့ကိုလွည့္ ၾကည့္လိုက္ မွ ထူးျခားမွဳတခုေၾကာင့္ သူမ ရင္ေတြပြင့္ထြက္ေတာ့မည့္အတိုင္း ႏွလံုးခုန္သံအလြန္ျမန္လာသည္။<br />သူမက နွလံုးသား ပါးစပ္ကခုန္ထြက္သြားမွာစိုးသည့္အတိုင္း သြားကို တင္းတင္းေစ့ထားမိလိုက္သည္။<br /><br />Bus Captain ဦးေလးက ခြက္ထိုးခြက္လွန္ရယ္ေမာေနရင္းမွ တရုတ္ႀကီးကေန၊ မေလးလူႀကီး ျဖစ္သြားသည္ ။ ေနာက္တရုတ္လူငယ္ျဖစ္သြားျပန္သည္ ၊ ေနာက္ ကုလားလူငယ္ျဖစ္သြားလိုက္ ၊ အေစာက တရုတ္ဦးေလးျပန္ျဖစ္သြားလိုက္နွင့္ အမ်ိဳးမိ်ဳးေျပာင္းေနေတာ့သည္။<br /><br />သူမသိလိုက္ၿပီ တခုခုမက မွားယြင္းေနေလၿပီ ။<br />သူမစိတ္ကို ထိန္းကာ ေနာက္မွတ္တိုင္မွာ ဆင္းမည့္ ခလုတ္ နွိပ္လုိက္သည္။<br />Bus Captain ကို ေက်ာခိုင္းၿပီး ေရွ ့ေပါက္မွ မဆင္းရဲေတာ့ သည္မို ့ အလည္ေပါက္ကို ေဘးတိုက္ အတုိင္း အသာေလးေလွ်ာက္သြားသည္ ။ အေနာက္က အေငြ ့သဏၭာန္ ကလည္း ထိုအတိုင္းပဲရွိေနသည္။<br />ကားက မွတ္တိုင္မွာရပ္လုိက္သည္ ။ သူမ အိမ္နားလည္းမဟုတ္ပါေခ် ။ ဘယ္ကိုေရာက္ ေနၿပီလည္း ဘယ္ကိုေရာက္ေရာက္ .. အခုေန ထို ဘတ္စ္ ကားေပၚမွဆင္းရင္ ပင္လယ္ျပင္ထဲေရာက္မည္ ဆိုေတာင္ သူမဆင္းျဖစ္မည္ ထင္သည္ ( သူမေရကူးမကြ်မ္းက်င္ပါ )။ ဘတ္စ္ကားကမွတ္တိုင္မွာ ရပ္ေပမယ့္ တံခါးဖြင့္မေပးပါ ။ သူမတံခါးကို တြန္းလိုက္သည္ ။တံခါးပြင့္မသြား ။<br />ကားေမာင္းသူဖက္လွည့္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ေနရာမွာ ဘယ္သူမွမရွိေတာ့ေပ။<br />ကားတခုလံုး အေငြ ့ေတြဖုံးေနပီ .. အေနာက္ဖက္က အေငြ ့ က သူမနားေရာက္လာၿပီလား ..<br />အေရွ ့က ေရာ အေနာက္ကေရာ ျမဴဳခိုးေတြ ျပည့္သိပ္လာသည္ ။<br />သူမဘာကို မွ သဲသဲကြဲကြဲ မျမင္ရေတာ့ပါ တံခါးကို ေဆာင့္ကန္ေသာ္လည္းမပြင့္<br />နွာေခါင္းထဲမွာ အေငြ ့ေတြ ရွဳရွိဳက္မိသလို ...<br />ေလေတြက ေအးစက္ေနသည္၊ အသက္ရွဳရအလြန္ၾကပ္လာသည္ ၊<br />ငါ့ကို ေသေအာင္သတ္ေတာ ့မွာလား ၊ သရဲေျခာက္ေနၿပီ။<br />ငါဘယ္ကို ေျပးရမွာလည္း ၊ ဘတ္စ္ကားသည္အလံုပိတ္လွ်က္ ။<br />သူမအားႏွင့္ မွန္ကိုလည္းမခြဲ ႏိုင္ပါေခ်။<br />ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူမလုပ္ ႏိုင္တာကဘုရားစာရြတ္ဖို ့ျဖစ္သည္။<br />ဘုရားစာ.. ဟင္ .. ဘုရားေရ ..သူမ ဘယ္ဘုရားစာမွ မရေတာ့ ပါလား ။<br />အၿမဲလို ရြတ္ေနၾက ပုရိတ္ႀကီး ၁၁ သုတ္ .. ေမတၱာသုတ္ ၊ ဂုဏ္ေတာ္ကြန္ခ်ာ ၊ ပ႒ာန္းပစၥယုေဒၵသ<br />ဘာဆုိဘာမွ မရေတာ့ပါလား .. အစေလးေတာင္မသိေတာ့ ..။<br />ေသခ်ာၿပီ။ သူမအေၾကာက္လြန္ေနေလၿပီ။<br />ေၾကာင္ေတြ အေၾကာက္လြန္ လွ်င္ ကန္းသလိုပဲ သူမလည္း ကန္းေနေလၿပီ။<br />သူမစိတ္မထိန္းႏိုင္ရင္ အရံွဴးႏွင့္ရင္ဆိုင္ရေေတာ့မည္။<br />ရုန္းရင္းဆန္းခတ္ တံခါးကို ကန္ေနတာရပ္၍ စိတ္ထိန္းၿပီး<br />သူမ ဘတ္စ္ကားၾကမ္းျပင္ေပၚခ်က္ျခင္းထိုင္ခ်လိုက္သည္။<br />မ်က္စိကို စံုမွိတ္လိုက္သည္ ။ အသက္ကိုမွန္ေအာင္ရွဴသည္ ၊ေအးစက္ေသာ အေငြ ့ေတြ<br />ႏွာေခါင္းထဲသို ့ဝင္လာျပန္သည္ ဝင္ပေစ ..ဝင္ပေစ။ သူမ နားမွာ ျမဴခိုးေအးစက္ေတြဖိၾကပ္လာသည္ ။<br />စိတ္ထိန္းထား .. စိတ္ထိန္းထား မဟုတ္ရင္နင္ရူးလိမ့္မယ္ .. ထိန္းထား ..<br />ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ သူမ ေန ့တိုင္းရြတ္ေနၾက ပ႒ာန္းကို သတိရလာၿပီ။<br />အသံကိုထိန္းကာ .. တံခါးကို အာရံုျပဳကာ ရြတ္လိုက္သည္ ။<br /><br />“ ေဟတုပစၥေယာ တိ ေဟတူ ေဟတု သမၸယုတၲကာနံ ဓမၼာနံ<br />တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ရူပါနံ ေဟတုပစၥေယန ပစၥေယာ“<br /><br />ထိုစဥ္ .. ဘတ္စ္ကား တံခါးက ကြ်ီခနဲ ပြင့္သြား ..။<br /><br />“ အငယ္ေလး .. အငယ္ေလး .. အိမ္မက္ဆိုးမက္ေနတာလား .. မလန္ ့နဲ ့ေလ “<br /><br /><div style="text-align: right; font-style: italic;"><span style="font-size:78%;">(based on true story)<br /></span></div> </div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-1577796393567670703?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-52646408531165014352010-12-27T17:32:00.005+08:002010-12-27T18:32:42.505+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TRhdyAYcX0I/AAAAAAAABFk/0cJ_Pk8YHjw/s1600/DSC_0003.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TRhdyAYcX0I/AAAAAAAABFk/0cJ_Pk8YHjw/s400/DSC_0003.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5555293254038871874" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"> ခုတေလာ စာအေတာ္ဖတ္ေနသည္။<br />စာလံုးေသးေသးေလးေတြနဲ ့ စာမ်က္ႏွာေထာင္ေက်ာ္ေသာ<span style="font-style: italic;"> Ken Follett ၏ World Without End </span>ကို<br />၂ ပတ္အတြင္းအကုန္ဖတ္ပလိုက္သည္။<br />စာအုပ္အထူက အုတ္နီခဲ ထက္ပင္ထူေသးသည္။<br />အလုပ္သြားအလုပ္ျပန္ ၊ရထားစီးလည္းဖတ္ ကားစီးလည္းဖတ္ ႏွင့္ ဝတၳဳၿပီးသြားေတာ့<br />မ်က္စိေတြ နီလာယံုသာမက ၊လက္ေမာင္းေတြ ပခံုးေတြပါ ေအာင့္က်န္ရစ္သည္။<br />သယ္ရတာ အလြန္ေလးေပမယ့္ ဇာတ္လမ္းက လက္ကမခ်ႏိုင္ေအာင္ေကာင္းတာမို ့<br />ၿပီးေအာင္ဖတ္ရမွာ ေက်နပ္ႏိုင္ေတာ့မယ့္ အေျခအေနမွာ ေလးတာကို လစ္လွ်ဳရွဳရေတာ့ တာပဲ။<br /><span style="font-style: italic;"></span><br />တေန ့ကေတာင္ မမကြန္စီေဘာက္မွာ <a href="http://www.phoonuthit.com/">ကိုZT</a> နဲ ့ေျပာျဖစ္ၾကေသးသည္။<br />သူလည္း <span style="font-style: italic;"> Ken Follett </span>ပရိသတ္ပဲတဲ့။<br />သူ ့က ကိုယ့္ထက္ပင္ စိတ္ႀကီးတဲ့ ဘဝမွာ<span style="font-style: italic;"> Ken Follett ရဲ ့ The Pillars of the Earth </span>ကို<br />ႀကိဳက္လြန္းလို ့ <a href="http://phoonuthitnovels.blogspot.com/">ဖူးႏုသစ္ ဘာသာျပန္ဝတၱဳရွည္မ်ားဘေလာ့ </a>မွာ ဘာသာျပန္ေနသတဲ့ ။<br />က်ေနာ္ကေတာ့ ဘာသာျပန္ဆို တိုတိုေလးေတြသာ ျပန္ခ်င္သူမို ့<br />စာမ်က္ႏွာေထာင္ခ်ီေသာ ထိုစာအုပ္ကို ျမန္မာျပန္ေနေသာ သူ ့အား တကယ့္ကိုပဲ ခ်ီးက်ဳးပါသည္။<br />သူကလည္းေျပာရွာသည္ အခ်ိန္ေတာ့ႏွစ္နဲ ့ခ်ီၿပီး ၾကာမယ္တဲ့ း)။<br />ခုေတာ့ ၂ ပိုင္းျပန္ၿပီးထားေနၿပီ။<br /><span style="font-style: italic;"></span><br /><span style="font-style: italic;"> World Without End က The Pillars of the Earth </span>၏ ေနာက္ဆက္တြဲလို ့ေျပာရင္ေတာ့ ရနိုင္သည္။ ဇာတ္လမ္းခ်င္းမတူေပမယ့္ ေဒသေနရာ တူသည္ ။ အနွစ္ေပါင္း ၁၀၀ ေက်ာ္ ကြာၿပီး ဖြဲ ့ထားပါသည္။<span style="font-style: italic;"><br /> World Without End </span>ထဲက ဇာတ္ေကာင္ အခ်ိဳ ့က<span style="font-style: italic;"> The Pillars of the Earth </span>ထဲက ဇာတ္ေကာင္မ်ားကေန ဆင္းသက္လာသည္ ဆိုကာ ဇာတ္လမ္းခ်င္း ခ်ိတ္ဆက္ ထားသည္။<br />အလယ္ေခတ္ အဂၤလန္ျပည္အေၾကာင္း အေသးစိတ္ေရးဖြဲ ့ထားၿပီးလက္က မခ်ခ်င္ေအာင္စာေရးေကာင္းတာကေတာ့ Ken Follett ၏ေရးဟန္သာျဖစ္ေတာ့သည္။<br />ထိုသို ့ဤသို ့ဆြဲေဆာင္မွဳမ်ားေၾကာင့္ <span style="font-style: italic;">World Without End </span>အၿပီးမွာ<br /><span style="font-style: italic;">Ken Follett </span>၏ ေနာက္ဆံုးထြက္ေသာ <span style="font-style: italic;">Fall of Giants </span>ကို မ်က္စပစ္ျပန္သည္ ။<br />ဒါေပမယ့္ ဒီတခါေတာ့ မတတ္ႏိုင္ေတာ့၊ စာအုပ္ဆိုဒ္က အႀကီးစား dictionary တအုပ္ထက္ကို ပိုထူေနၿပီး ၊ ဆုိင္မွာ ကိုင္ၾကည့္ယံုပင္ အေတာ္ေလး ေနသည္မို ့လက္ေလွ်ာ့လိုက္ရသည္ ။<br />ဤတြင္လူနဲ ့လက္နက္မမွ်တာေတြ ့ေတြ ့ေနရတဲ့ ကိုကိုက Kindle မွာေပးေလေတာ့သည္။<br /><span style="font-style: italic;"></span><br />စာသင္ျခင္းကို လြယ္ကူေအာင္ တီထြင္ထားေသာ ပစၥည္းမ်ားကို သင္ေထာက္ကူပစၥည္းဟုေခၚမည္ဆိုလွ်င္ စာဖတ္ျခင္းကို လြယ္ကူေစရန္ တီထြင္ထားေသာ ပစၥည္းမ်ားကို ဖတ္ေထာက္ကူပစၥည္းလို ့ေခၚရမည္လား ။<br />ဟမ္။ တမ်ိဳးႀကီးပဲ ေခၚရတာ ။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ေနာ့္အတြက္ကေတာ့အေတာ္အသံုးဝင္ေသာ ဖတ္ေထာက္ကူပစၥည္းေလး Kindle ပါေပ။ ေရာက္လာတာနဲ ့ဝယ္လို ့ရသမွ် အကုန္ဝယ္ ၊ေဒါင္းလို ့ရသမွ် အကုန္ေဒါင္း ျမန္မာ pdf လည္းမက်န္ေစရ ခုမွပဲ ၿငိမ့္ေတာ့သည္။<br />Kindle ပါးပါးေသးေသး ေပါ့ေပါ့ေလး ထဲမွာ ဖတ္လို သမွ် စာအုပ္ေတြ အကုန္ထည့္လို ့ရသည့္ အျပင္<br />dictionary လည္းပါေတာ့ အလြန္ကိုပဲ အဆင္ေျပမွ ေျပ ။<br />ထို ့အတြက္ ေက်းဇူးရွင္ႀကီးအား ေက်းဇူးအထူးတင္ပါသည္။ <em></em><br /><em> </em> </div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TRhdyNXQBVI/AAAAAAAABFc/_X8zba-U0SU/s1600/P1808_26-12-10.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 360px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TRhdyNXQBVI/AAAAAAAABFc/_X8zba-U0SU/s400/P1808_26-12-10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5555293257523529042" border="0" /></a>စာအုပ္ႏွင့္ အထူ အပါး ယွဥ္ၾကည့္ပါ ...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TRhdxqibBZI/AAAAAAAABFU/Ae0netRDqCk/s1600/P1807%255B01%255D_26-12-10.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 324px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TRhdxqibBZI/AAAAAAAABFU/Ae0netRDqCk/s400/P1807%255B01%255D_26-12-10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5555293248175146386" border="0" /></a>ထိုစာအုပ္မိ်ဳး ေထာင္နဲ ့ခ်ီၿပီး ဖတ္လို ့ရေသာ Kindle ပါးပါးေလး။<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-5264640853116501435?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-51590494294883599792010-11-23T18:36:00.004+08:002010-11-23T20:51:44.655+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TOuZNmgF2VI/AAAAAAAABEk/OZ0fQ72_WvY/s1600/misc-brick-wall.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TOuZNmgF2VI/AAAAAAAABEk/OZ0fQ72_WvY/s400/misc-brick-wall.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5542692225362024786" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;">နံရံ..<br /><br />ကိုယ့္ဘာကိုယ္ ကာထားတဲ့နံရံ....<br />ကိုယ္တိုင္ ပန္းရံလုပ္ၿပီး တည္ေဆာက္ထားတဲ့ နံရံ...<br />ဒီနံရံကို ကိုယ္တိုင္ေဆာက္ထားမွန္းလည္း မသိ..<br />လူေတြနဲ ့ေတြ ့ဆံုေပါင္းသင္းတိုင္း မွာ<br />နံရံေတြ အၿမဲေဆာက္<br />နံရံ ေနာက္ကြယ္ကေန ဆက္ဆံေနၾကမို ့<br />ေနာက္ပိုင္းမွာ နံရံကေအာ္တိုေတာင္ေပၚလာတယ္ထင္ခဲ့မိ..<br /><br />အက်င့္ေတြပါလာလြန္းေတာ့ ဒီနံရံ ေတြရွိေနမွန္းပင္မသိ ...<br />ဟန္ေဆာင္ေျပာ ..ဟန္ေဆာင္ရယ္ေမာ ..<br />ဟန္ေဆာင္ခင္မင္တတ္တာအက်င့္ျဖစ္ေနၿပီမဟုတ္လား ...<br />.<br />.<br /><br />ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဟန္ေဆာင္မွန္းကို မသိေတာ့တာ ...<br />တကယ္ပဲ ကုိယ္ဟာ သူတို ့ကို ခင္မင္တယ္ ထင္ေနခဲ့တယ္ မွလား ...<br />အမွန္ကေတာ့ ..<br /><br />အလႊာေတြ အလႊာေတြ ...<br />နံရံေတြ နံရံေတြ ...<br />ေနာက္ကြယ္မွာပုန္း မွန္းမသိပုန္းေနရင္း ေနခဲ့တာ ..<br /><br /><br />ဘာ့ေၾကာင့္ လူေတြဟာ .. နံရံေနာက္မွာ ေနၿပီး ကြယ္ဝွက္ေနခ်င္တာလည္း.. ?<br />ဘာ့ေၾကာင့္အလႊာေတြ ျခားပီးမွ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံခ်င္တာလည္း.. ?<br /><br />ကိုယ့္ရဲ ့အားနည္းခ်က္ေတြ မျမင္ေစခ်င္လုိ ့လား...?<br />ျပစ္မ်ိဳးမွဲ ့မထင္ အကုန္အဆင္ေျပေနတာလို ့ပဲထင္ေစ ခ်င္တာလား...?<br />လူေတြကိုေၾကာက္လို ့လား... ?<br />ဟန္ေဆာင္ရတာႀကိဳက္လို ့လား... ?<br />............<br /><br />ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က နံရံေတြေနာက္က ၾကည့္ေနသ၍...<br />သူမ်ားေတြရဲ ့အနားကိုမေရာက္နိုင္ဘူးဆိုတာေတာ့ သတိျပဳသင့္တယ္ေနာ္....<br /><br />အလႊာတခုျခားၿပီး ေပါင္းသင္းေနသ၍ တဖက္ကလူကိုလည္း အလႊာျခားၿပီးပဲ ေတြ ့ရမွာမို ့<br /><br /><br />နင္ကိုယ္တိုင္<br />နင့္ ေရွ ့မွာ ကာမွန္းမသိကာထားတဲ့ နံရံေတြ<br />အလႊာေတြ ကို အရင္ ျဖဳတ္ခ်လိုက္ပါအံုး...<br />စစ္မွန္တဲ့ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးကို ရမွာပါ...<br /><br /><br />ဒါမွမဟုတ္လို ့ကေတာ့ ...<br />အေပါင္းအသင္းမရွိဘူး အထီးက်န္တယ္ ..<br />ဘယ္သူမွငါ့ကိုငါခင္သလို မခင္ၾကဘူးလို ့ေတာ့လာမညည္းနဲ ့ ..<br />သူငယ္ခ်င္းရယ္<br />ငါလည္း<br />မတတ္ႏိုင္ဘူး...... ။<br /><div style="text-align: right;"><span style="font-size:85%;"><br />(Dedicated to one of my friend )</span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-5159049429488359979?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-48728566659443865282010-10-27T18:25:00.009+08:002010-10-27T18:57:15.884+08:00<div style="text-align: center;">တစ္ရက္ေသာ တနဂၤေႏြေန ့က<br /><br /></div><div style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 0);">ေန ့လည္စာ..<br /><br />Meatball Soto<br />မေလးပိုင္ စင္ကာပူ မီးရထားဘူတာရံုမွာေရာင္းတာ<br />အဲဒါကိုႀကိဳက္လို ့မႀကံဳႀကံဳေအာင္သြားစားေလ့ရွိတယ္<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TMgBx4m7SkI/AAAAAAAABEU/Nx99Gy8pFlU/s1600/P1502%5B02%5D_08-08-10.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TMgBx4m7SkI/AAAAAAAABEU/Nx99Gy8pFlU/s400/P1502%5B02%5D_08-08-10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5532674098745526850" border="0" /></a>ညစာ ....<br /><br />အလည္လြန္ၿပီး <em>VivoCity</em> က အဲဒီဆိုင္ေရာက္ေတာ့ ၁၀ နာရီထိုးခါနီး ဆိုင္ပိတ္ေတာ့မယ္<br /><br /><br /><br /></div> <div style="text-align: center;"><a style="color: rgb(0, 0, 0);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TMf_zp2ivzI/AAAAAAAABD8/bV40VLwQ79M/s1600/P2059_08-08-10.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TMf_zp2ivzI/AAAAAAAABD8/bV40VLwQ79M/s400/P2059_08-08-10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5532671930120978226" border="0" /></a> ဗိုက္ဆာဆာနဲ ့ လာခ်တဲ့ေျမပဲေတြပဲ စားေနရတယ္<br /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a style="color: rgb(0, 0, 0);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TMf_ElzGymI/AAAAAAAABD0/6MIhOVDfQSs/s1600/P2053_08-08-10.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TMf_ElzGymI/AAAAAAAABD0/6MIhOVDfQSs/s400/P2053_08-08-10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5532671121578969698" border="0" /></a> ပိန္ေလ အခ်ဥ္ႀကိဳက္ေလ မ်ားလား .. အဲလိုသံပုရာေဖ်ာ္ရည္ဆုိသိပ္ႀကိဳက္တယ္<br /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a style="color: rgb(0, 0, 0);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TMf_ED2TqbI/AAAAAAAABDs/LoJG63r8cK8/s1600/P2055_08-08-10.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TMf_ED2TqbI/AAAAAAAABDs/LoJG63r8cK8/s400/P2055_08-08-10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5532671112465590706" border="0" /></a> လာပီလာပီ ဟင္ ..ထည့္ျပဳတ္ဖို ့အဆာေတြအရင္လာခ်တယ္ မီးဖို မခ်ေသးဘူး ကေတာက္<br /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a style="color: rgb(0, 0, 0);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TMf_DydPcJI/AAAAAAAABDk/QjpoDKEjJlA/s1600/P2055%5B01%5D_08-08-10.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TMf_DydPcJI/AAAAAAAABDk/QjpoDKEjJlA/s400/P2055%5B01%5D_08-08-10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5532671107797053586" border="0" /></a> ဒီေခါက္ဆြဲပဲ ကိုက္စားရေတာ့မလို<br /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a style="color: rgb(0, 0, 0);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TMf_Dt2lCsI/AAAAAAAABDc/g2knCHshRzE/s1600/P2056_08-08-10.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TMf_Dt2lCsI/AAAAAAAABDc/g2knCHshRzE/s400/P2056_08-08-10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5532671106561149634" border="0" /></a>အမေလးလာပါပီခုမွ<br /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a style="color: rgb(0, 0, 0);" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TMf_DYXFiKI/AAAAAAAABDU/x5KKwq2xN3A/s1600/P2058%5B01%5D_08-08-10.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TMf_DYXFiKI/AAAAAAAABDU/x5KKwq2xN3A/s400/P2058%5B01%5D_08-08-10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5532671100791916706" border="0" /></a> ဘယ္ေတာ့မ်ားက်က္ပါ့မလည္းေနာ္<br /><br /><br /></div><div style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 0);"><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TMgDm0zV4YI/AAAAAAAABEc/rU6eZYsY4Gw/s1600/P2058_08-08-10.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TMgDm0zV4YI/AAAAAAAABEc/rU6eZYsY4Gw/s400/P2058_08-08-10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5532676107768553858" border="0" /></a>ဒါလား ဘာ Mode နဲ ့မွရိုက္ထားတာမဟုတ္ဘူး ..<br />မေစာင့္ႏိုင္လို ့အျမန္က်က္ေအာင္ အဖံုးဖုံးပလိုက္တဲ့ပံု<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-4872856665944386528?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-9556264525519524362010-09-23T18:47:00.005+08:002010-09-24T08:50:54.144+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TJswQwfdI1I/AAAAAAAABB4/H4pNIZa_gyY/s1600/13953.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TJswQwfdI1I/AAAAAAAABB4/H4pNIZa_gyY/s400/13953.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5520058832725549906" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;">ဟိုးေရွးေရွးတံုးကေပါ့ ....<br />အမ်ိဳးသမီးႀကီးတစ္ဦးဟာ သူမအိမ္သားေတြအတြက္ ခ်ပါတီဖုတ္တိုင္းမွာ တစ္ခုအပိုထည့္ၿပီးဖုတ္ေလ့ရွိသတဲ့။ အဲဒီအပိုတစ္ခုက ေတာ့ ျဖတ္သြားျဖတ္လာလူေတြထဲမွာ ငတ္ျပတ္သူပါရင္ စားႏိုင္ေအာင္အလွဴသေဘာေပါ့။<br /><br />သူမ ဟာ အဲဒီ အပိုခ်ပါတီခ်ပ္ကို အိမ္ျပတင္းေပါက္ေဘာင္ေပၚမွာ တင္ထားေလ့ရွိတယ္တဲ့ ၊<br />ဘယ္သူျဖစ္ျဖစ္ ယူသြားႏိုင္ေအာင္ေလ။<br /><br />ေန ့တိုင္းလိုလိုပဲ အဲဒီ ခ်ပါတီ ကို ခါးကုန္းအဖုိးအိုတစ္ေယာက္ကလာယူသြားေလ့ရွိသတဲ့။<br />ေက်းဇူးတင္စကားေျပာရမယ့္အစား<br />အဲဒီခါးကုန္းႀကီးက စကားတစ္ခြန္းကို ခပ္တိုးတုိး ေရရြတ္သြားတတ္တယ္တဲ့။<br /><br />အဲဒီ စကားကေတာ့ “ မေကာင္းမွဳလုပ္လွ်င္ ဒဏ္ျပန္ခံ ၊ ေကာင္းမွဳလုပ္လွ်င္ ေကာင္းက်ိဳးျပန္ “။<br /><br />ဒီလိုနဲ ့ေန ့ေတြ တစ္ေန ့ၿပီးတစ္ေန ့ၾကာသြားပါေလေရာတဲ့။<br />ေန ့တိုင္းပဲ ခါးကုန္းႀကီးဟာ ခ်ပါတီခ်ပ္ကို ယူၿပီး<br />“ မေကာင္းမွဳလုပ္လွ်င္ ဒဏ္ျပန္ခံ ၊ ေကာင္းမွဳလုပ္လွ်င္ ေကာင္းက်ိဳးျပန္ “လို ့ေရရြတ္သြားသတဲ့ေလ။<br /><br />အမ်ိဳးသမီးႀကီးက ၾကာေတာ့ စိတ္တိုလာပါေရာတဲ့။<br />“ အမေလးေတာ္ ၊ ေက်းဇူးတင္စကားေလးမ်ားတစ္ခြန္းေတာင္မေျပာဘူး “ ၊<br />ေန ့တုိင္း ဒီ သံေပါက္ လိုဟာပဲရြတ္ေနတာပဲ ၊<br />ဘာအဓိပၸါယ္မွန္းလည္းမသိ “ လို ့သူ ့ကိုယ္သူေျပာမိသတဲ့။<br /><br />ဒီလိုနဲ ့တစ္ေန ့မွာေတာ့ သူမဟာ သည္းခံႏိုင္စြမ္းကုန္လြန္လာၿပီး<br />ခါးကုန္းႀကီးကို ရွင္းပစ္ဖို ့အထိစိတ္ရိုင္းေတြဝင္လာသတဲ့ေလ။<br />“ ငါ ဒါႀကီးကို ရွင္းျပစ္မွ ေအးမယ္ “ သူမက ေျပာၿပီးေတာ့ ဘာမ်ားလုပ္သလဲဆိုေတာ့<br />အဲဒီအလွဴ ခ်ပါတီ ထဲမွာ အဆိပ္ခပ္ထားလိုက္သတဲ့ေလ။<br /><br />အဲဒီ အဆိပ္ပါတဲ ့ခ်ပါတီကို ျပတင္းေပါက္ေဘာင္ေပၚတင္မယ္လုပ္ေနတံုးမွာပဲ<br />သူမ လက္ေတြ တစ္ဆတ္ဆတ္ တုန္လာတယ္တဲ့ ။<br />“ ဘုရားေရ ၊ ငါဘာမ်ားလုပ္မိေနပါလိမ့္ “ ။<br />သူမက အဲဒီ အဆိပ္ခ်ပါတီကို လႊင့္ျပစ္ၿပီးေတာ့ ၊ အေကာင္းတစ္ခုအျမန္လုပ္ကာ ျပတင္းေပါက္ေဘာင္ေပၚတင္ထားလိုက္ပါေတာ့တယ္။<br /><br />ထံုးစံအတိုင္းပဲ ခါးကုန္းႀကီးက ျပတင္းေပါက္ေဘာင္ေပၚက ခ်ပါတီကို ယူၿပီး ၊<br />ရြတ္ေနၾကအတိုင္း “ မေကာင္းမွဳလုပ္လွ်င္ ဒဏ္ျပန္ခံ ၊ ေကာင္းမွဳလုပ္လွ်င္ ေကာင္းက်ိဳးျပန္ “<br />လို ့ေရရြတ္ၿပီးေတာ့ ၊ အမ်ိဳးသမီးႀကီးရဲ ့ေၾကာက္စရာေကာင္းလွတဲ ့အႀကံအစည္ကို<br />လုံးဝမရိပ္မိလိုက္ဘဲ ၊ထြက္ခြာသြားသတဲ့။<br /><br />အမ်ိဳးသမီးႀကီးဟာ ေန ့တိုင္း ခ်ပါတီကို ျပတင္းေပါက္ေဘာင္မွာ တင္ရင္းနဲ ့<br />စီးပြားအရွာထြက္သြားတဲ့ ၊ သူမရဲ ့သားအတြက္ဆုေတာင္းေလ့ရွိပါသတဲ့။<br />သူမရဲ ့သားထံမွ သတင္းမၾကားရတာ လေပါင္းမ်ားစြာရွိၿပီမို ့အမ်ိဳးသမီးႀကီးက အရမ္းကို စိတ္ပူေနၿပီးေတာ့ သားျဖစ္သူ ေခ်ာေမြ ့စြာျပန္လည္ေရာက္ရွိေရးအတြက္ ဆုေတာင္းေနရတာေပါ့။<br /><br />အဲဒီေန ့ညေနမွာပဲ တံခါးေခါက္သံၾကားလို ့ သူမ တံခါးဖြင့္လိုက္ေတာ့<br />သူမရဲ ့သားျဖစ္သူကို တံခါးဝမွာေတြ ့ရသတဲ့။<br />သူမသားဟာ ပိန္ခ်ံဳးၿပီး အဝတ္အစားေတြ စုတ္ျပတ္ ၊ လူကလည္းငတ္ျပတ္ လို ့ေလ။<br />သားက ေျပာျပသတဲ့ ” အေမရယ္ ၊ ကံေကာင္းေပလို ့ဗ်ာ ၊<br />က်ေနာ္ျပန္လာလို ့ ဒီနားမေရာက္ခင္ ၁မိုင္ေလာက္မွာ ဘယ္လုိမွ မဟန္ႏိုင္ေတာ့တာဗ်ာ ။<br />ငတ္လြန္းလို ့၊ ပစ္လဲပါေလေရာအေမရယ္။<br />ေသမ်ားေတာင္ေသေတာ့မလိုျဖစ္ေနတံုး ၊<br />ခါးကုန္းအဘိုးအိုႀကီးတစ္ေယာက္ကိုေတြ ့လို ့ အစားေလးမ်ားပါရင္ စြန္ ့ခဲ့ပါလို ့ေတာင္းေတာ့<br />သူက က်ေနာ့္ကို ခ်ပါတီ တစ္ခ်ပ္လံုးေပးတယ္ဗ်ာ။ “<br />“ ေျပာလည္းေျပာေသးတယ္ သိလား ၊ ဒါဟာ ငါေန ့တိုင္းစားေနရတဲ့ ဟာပဲတဲ့ ၊<br />ဒါေပမယ့္ အခုမင္းဒုကၡက ငါ့ထက္ပိုဆိုးေနလို ့မင္းကို လွဴပါတယ္တဲ့ေလ “။<br /><br />အမ်ိဳးသမီးႀကီးဟာ ၊ထိုစကားကုိၾကားေတာ့ မ်က္ႏွာတစ္ခုလံုးေသြးဆုတ္ျဖဴေရာ္ၿပီး မတ္တတ္ေတာင္မရပ္ႏိုင္ျဖစ္သြားရွာလို တံခါးကို မွီလိုက္ရသတဲ့။<br /><br />သူမသာ အဲဒီေန ့မနက္က အဆိပ္ခပ္ထားတဲ့ ခ်ပါတီကို<br />မလႊင့္ပစ္ပဲ အဘိုးႀကီးကို စားေစခဲ့ရင္ အခုေလာက္အခ်ိန္မွာ ေသဆံုးရမယ္ ့သူဟာ<br />သူမရဲ ့သားအရင္းပဲျဖစ္ေတာ့တယ္ ဆိုတာကို ေတြးမိလိုက္လို ေပါ့။<br /><br />တစ္ခ်ိန္ထဲမွာပဲ သူမ သေဘာေပါက္သြားတာက ခါးကုန္းႀကီး ရြတ္ေလ့ရွိတဲ့<br />“ မေကာင္းမွဳလုပ္လွ်င္ ဒဏ္ျပန္ခံ ၊ ေကာင္းမွဳလုပ္လွ်င္ ေကာင္းက်ိဳးျပန္ “ ဆိုတဲ့ သံေပါက္ကေလးပဲျဖစ္ေတာ့တယ္။<br /><br />ဒါ့ေၾကာင့္ ကုသိုလ္ေကာင္းမွဳလုပ္တာကိုဘယ္ေတာ့မွ မရပ္ၾကပါနဲ ့၊<br />စိတ္ထားေကာင္းေလးေမြးၿပီး ေကာင္းမွဳကုသိုလ္ကို ဆက္လုပ္ၾကပါ ၊<br />ေဒါသအေလွ်ာက္ အကုသိုလ္ အလုပ္ကိုမလုပ္မိၾကပါနဲ ့။<br />ကိုယ္လုပ္တဲ ့ေကာင္းမွဳကို သူတပါး အသိအမွတ္မျပဳေသးဘူးဆိုရင္ေတာင္မွ<br />မရပ္ဘဲ ဆက္္လုပ္ၾကပါလို ့ ။<br /><br /><div style="text-align: right; font-style: italic;"><span style="font-size:85%;">မန္ေနဂ်ာ ပို ့ထားတဲ ့ေမးလ္မွ ပံုျပင္ကို နားလည္သလိုဘာသာျပန္သည္။<br /></span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-style: italic;font-size:85%;" >(Image from Internet)</span><br /></div><br /><br /></div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-955626452551952436?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-91090081227565423182010-09-09T15:58:00.007+08:002010-09-09T17:09:43.428+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TIibptlr1SI/AAAAAAAABBg/XYTZ-txHNhI/s1600/DSC01541.JPG"><br /></a><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TIiUWh7lC1I/AAAAAAAABAo/9olymK-f_-Q/s1600/P2129_04-09-10.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TIiUWh7lC1I/AAAAAAAABAo/9olymK-f_-Q/s400/P2129_04-09-10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5514820858501466962" border="0" /></a><br />ဒါဘာလည္း အနီးကပ္ဆိုေရခဲမုန္ ့လိုလိုပဲ။<br />Wasabi prawn တဲ့။<br />ပုစြန္ေၾကာ္ကို ဝါဆာဘိ အနွစ္ဆမ္းထားတာ ၊ မဆိုးပါဘူး ။<br />က်ေနာ္ Wasabi မႀကိဳက္တာေတာင္စားလို ့ရတယ္။<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TIiUXBtCCBI/AAAAAAAABAw/z6DuJN3c16A/s1600/P2130_04-09-10.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TIiUXBtCCBI/AAAAAAAABAw/z6DuJN3c16A/s400/P2130_04-09-10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5514820867030386706" border="0" /></a>ဒါက အေဝးကပ္ရိုက္ခ်က္ ။<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TIiUYjjTLbI/AAAAAAAABBI/SoK8QPCBN0k/s1600/P2135%5B01%5D_04-09-10.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TIiUYjjTLbI/AAAAAAAABBI/SoK8QPCBN0k/s400/P2135%5B01%5D_04-09-10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5514820893296242098" border="0" /></a><br />ငါးမန္းေတာင္ ဖက္ထုပ္ဟင္းခ်ိဳဆိုပဲ။ ငါးမန္းေတာင္ အသားရွာဖို ့ဦးစံရွား ရဲ ့မွန္ဘီလူးလိုတယ္။<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TIiUXhw59RI/AAAAAAAABA4/twvrh1JDX5E/s1600/P2132_04-09-10.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TIiUXhw59RI/AAAAAAAABA4/twvrh1JDX5E/s400/P2132_04-09-10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5514820875636569362" border="0" /></a><br />ဝက္သား+ ေကာင္ညင္း + မွိဳ ( ဟင္း နာမည္မမွတ္ထားမိ )။<br />စားလို ့ေတာ့ေတာ္ေတာ္ေကာင္း ၊ ေကာက္ညွင္းမႀကိဳက္တဲ့ က်ေနာ္ေတာင္စားတယ္ ။<br /><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TIiUYDpqY6I/AAAAAAAABBA/25ghG_2qJW8/s1600/P2132%5B01%5D_04-09-10.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TIiUYDpqY6I/AAAAAAAABBA/25ghG_2qJW8/s400/P2132%5B01%5D_04-09-10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5514820884732994466" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">စားၿပီးေတာ့ ကမ္းနားထိုင္ ၊ ဟိုေငး ဒီေငး။<br />ဟိုေျပာ ဒီေျပာ ။<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TIiUXBtCCBI/AAAAAAAABAw/z6DuJN3c16A/s1600/P2130_04-09-10.JPG"><br /></a><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TIibptlr1SI/AAAAAAAABBg/XYTZ-txHNhI/s1600/DSC01541.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TIibptlr1SI/AAAAAAAABBg/XYTZ-txHNhI/s400/DSC01541.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5514828884629771554" border="0" /></a><br />လက္ကမေန နိုင္ ၊ ကင္မရာ မပါ ေပမယ့္ ဖုန္းနဲ ့ရိုက္။<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TIibowlhImI/AAAAAAAABBY/0zfMYknv91Q/s1600/DSC01539.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TIibowlhImI/AAAAAAAABBY/0zfMYknv91Q/s400/DSC01539.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5514828868254507618" border="0" /></a><br />ကမ္းနားမွာ သီခ်င္းဆိုတာ နားေထာင္ ။<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TIiboSVYVJI/AAAAAAAABBQ/NjWztCm6gS4/s1600/DSC01536.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TIiboSVYVJI/AAAAAAAABBQ/NjWztCm6gS4/s400/DSC01536.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5514828860133758098" border="0" /></a><br />အဲဒီ တစ္ဖြဲ ့လံုးအရမ္းေတာ္ၾကပါတယ္ ။<br />မိုက္ကယ္ဂ်က္ဆင္ ၊ ေလဒီဂါဂါ ၊ အက္ဘာ ၊ ဂ်က္စတင္ တင္းဘာလိတ္ ၊ ဟဲဗီး<br />သီခ်င္းေတြ အကုန္ဆိုတာ ဆက္တိုက္ ။<br /><br />သူတို ့တီးဝိုင္းနားေထာင္ၿပီးေတာ့ ကမ္းနား မွာ ျပန္ထိုင္ ၊ ေမွာင္ေတာ့မွ ႏွစ္ေယာက္သားျပန္လာၾက။<br />စေနေန ့ည ခရီးစဥ္ဤတြင္ၿပီးပါၿပီ။<br /><br />--------------------------------<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-9109008122756542318?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-7480958223560214772010-09-01T16:34:00.005+08:002010-09-01T16:51:33.090+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TH4QcE8ZjwI/AAAAAAAABAY/MVZbs8AO2Bo/s1600/server-room-photo234.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TH4QcE8ZjwI/AAAAAAAABAY/MVZbs8AO2Bo/s400/server-room-photo234.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5511861068497522434" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">IBM Engineer ဆီက Report ယူ ၊ လက္မွတ္ထိုး ၊ သူ ့ကို တံခါးဝလိုက္ပို ့၊<br />ႏုတ္ဆက္ အၿပီး မွာမွ နာရီၾကည့္မိသည္။ ညေန ၇ နာရီခြဲ။<br />IBM က Teo က ဒီကိုလာေနၾကမို ့ဓါတ္ေလွကားနားအထိလိုက္ပို ့ရန္မလို ။ သူ ဘာသာသြားတတ္သည္။ Server Room ထဲမွာက power supply လာ လဲသူမ်ားက်န္ေသးသည္ ။<br />ျပႆနာဆိုတာ တစ္ခုတည္းမလာဘူးဆိုတဲ့စကားပံုမ်ားေတာ့ သိပ္မွန္။<br />ဒီ System က ဒါျဖစ္ၿပီဆို ၊ ေနာက္ တစ္ခုကလည္း ျဖစ္ေသးတာ။<br />အနည္းဆံုး ၂ ခုေလာက္မွ ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ ။ power supply သမားေတြျပန္သြားေတာ့ ၈ နာရီနီးပါး။ <br />က်ေနာ့္မွာ အဲဒီေတာ့မွ ခံုမွာေျခပစ္လက္ပစ္ ထိုင္မိသည္။<br />ေမာတာ ၊ မနက္စာ breakfast ေတာင္မွ မစားရေသး ခုဟာက ညစာအခ်ိန္ေတာင္လြန္ေတာ့မယ္ ။<br />သိမ္းစရာေတြ သိမ္း အၿပီး ၊ ျပန္ခါနီးမွာ Server Rack ေတြ ေသာ့ခတ္<br />ဖို ့အသြား ၊ ေတြ ့လိုက္ရတာတစ္ခုေၾကာင့္ မ်က္လံုးေတြ ျပဴးက်ယ္သြားသည္။<br />က်ေနာ္ တို ့Server Room ရဲ ့အတြင္း မွာ ေနာက္ထပ္ တစ္ခန္းရွိေသးသည္။<br />အဲ အခန္းကို က်ေနာ္တို ့အခန္းက ေန ျဖတ္ၿပီးမွ ဝင္သြားရသည္။<br />အဲအခန္းမွာ Francis တစ္ေယာက္ပဲ သူ ့စက္ေတြနဲ ့ေနေလ့ရွိသည္ ။<br />ၿပီးေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွလည္း တံခါးပိတ္ေလ့မရွိ ။<br />က်ေနာ္တို ့အခန္းအတြင္းက အခန္းလို ျဖစ္ေနတာမို ့ တံခါးပိတ္လိုက္တာနဲ ့ ဖုန္းလိုင္းမမိေတာ့လို ့ေလ။<br /><br />ဒါေပမယ့္ ခုေတြ ့လိုက္တာက အဲဒီ တံခါးက ပိတ္ရက္သား ၿပီးေတာ့ တလွဳပ္လွဳပ္နဲ ့။<br />ကိုယ္တိုင္ က ဗႏၶဳလေသြးပါ သူမို ့ သတိၱကေကာင္းၿပီးသား။<br />မ်က္လံုး ျပဴးသြား ၿပီး စစ ခ်င္းေခါင္းထဲ ဝင္လာတဲ ့အေတြးက အရင္ Security ဦးေလးၾကီးေျပာဖူးတဲ့ ၊<br />နင္တို ့level မွာ သရဲ ရွိတယ္ ဆိုတာပဲ။ ေနာက္ေတာ့ ရြတ္ဖတ္ ၿပီးေမာင္းထုတ္ရတယ္ ဆိုလားတဲ ့။<br /><br />ဒါေပမယ့္ တံခါး တလွဳပ္လွဳပ္နဲ ့က မရပ္ တာ မို ့ အရဲစြန္ ့ သြား card နဲ ့ကပ္ ခါ ဖြင့္လိုက္ေတာ့ ၊<br />တစ္မ်က္ႏွာလံုး ရဲရဲ နီေနၿပီး တစ္ကုိယ္လံုး တုန္ေနေသာ အမ်ိဳးသမီးေလးတစ္ေယာက္။<br />ထိုအမ်ိဳးသမီးေလး ေျပာလိုက္တာက အေထြးေထြးအေရာေရာ<br />“ ေက်းဇူးတင္လိုက္တာရွင္ ၊ ဖုန္းလည္း လိုင္းမမိဘူး“ တဲ့။<br />ႀကိဳးေပ်ာက္ ဂါဝန္ အနက္ ခပ္တိုတို အေပၚမွာ ပဝါ အနက္ပါးပါးေလး ပတ္လို ့၊ ၆ လက္မ နီးပါးျမင့္ေသာ ထိပ္ခြ်န္ေဒါက္ျမင့္ ၊ ထို ဝတ္စားပံု အရ ဒီရံုးကို တစ္ခါမွ မလာဖူးသူဟုသတ္မွတ္လိုက္သည္။<br /><br /><br />အမ်ိဳးသမီးေလးက သူမေနာက္ကလိုက္ထြက္အလာမွာ ထိပ္ခြ်န္ေဒါက္ျမင့္က<br />ေအာက္က Raised Floor အေပါက္ၾကားမွာညပ္ေနျပန္လို ့ထုပ္ရျပန္သည္။<br />သူမကို ထိုင္ခိုင္းၿပီး စိတ္ေအးေအးထား ခိုင္းရသည္။<br />ဖုန္းတစ္ခါ နွစ္ခါ ေခၚအၿပီးမွာမွ ဇတ္လမ္းက ရွင္းေတာ့တာ။<br /><br />သူမက အေပၚထပ္ က Server Room မွာ ထိုင္ တဲ့ ျပင္သစ္ Francis ထံကို အလုပ္ကိစၥနဲ ့လာသူ။<br />ပရိုဂရမ္မာ။ေအာက္က Security အသစ္က က သူမေျပာတဲ့ Francis ကို ၊<br />က်ေနာ္တို ့အထပ္က စလံုး Francis နဲ ့မွားၿပီး လိုက္ပို ့ေပးလိုက္တာ။<br />တစ္ကယ္က ျပင္သစ္လိုက ဖရြန္ဆီ လိုမိ်ဳးဆန္ဆန္ အသံထြက္တာပါ ။<br />English လို ဆိုေတာ့ ဖရန္ ့စစ္ ဆို တူတူ ျဖစ္ေနတာ မို ့ Security က လည္း တစ္ေယာက္ထဲပဲမွတ္ေတာ့တာ။ သူမတို ့ က်ေနာ့္နားက ျဖတ္ၿပီး ဝင္သြားတာ ကို အဲဒီေတာ့မွ ျပန္မွတ္မိလာသည္။<br />အလုပ္ရွုပ္ေနတာမို ့မ်က္လံုးေထာင့္က ျမင္လိုက္ေပမယ့္ အမွတ္မထင္။<br /><br />အေပၚထပ္က Francis က က်ေနာ့္လိုပဲ ေနာက္က်လာ ေနာက္က်ျပန္သူ ။<br />က်ေနာ္တို ့ အထပ္က Francis က ၈ ဆို လာ ၅ နာရီ တိတိဆိုျပန္သူ။ သူမလာေတာ့ ၆နာရီ မို ့မရွိေတာ့ ။ Security က လည္း အသစ္ဆိုေတာ့ မသိ ၊ ဒီမွာ ထိုင္ေလ့ရွိတယ္ ေစာင့္ေနပါဆို ထားပစ္ခဲ့တာ။<br />တစ္ကယ္က အဲလို ဧည့္သည္ကို အထဲသို ့ မပို ့ရ ။<br />ဧည့္ခန္းမွာပဲ ေနေစရတာ ။ေနာက္ေန ့မွာျပႆနာႀကီးက်ယ္ ျဖစ္သြားေသးတယ္။<br /><br />သူမက ေစာင့္ေန မလာတဲ့အဆံုးဖုန္းဆက္မယ္ဆို ဖုန္းထုတ္ေတာ့ မမိ ။<br />တံခါးကို ထုေနတာ လည္းအေတာ္ၾကာၿပီတဲ ့ ၊<br />က်ေနာ္တို ့ကလည္း အလုပ္မ်ားေနေတာ့ မၾကားၾကဘူးေလ။<br />ေနာက္ဆံုး အကုန္ျပန္လို ့ တစ္ေယာက္တည္း က်န္ေတာ့မွေတာင္ တံခါးလွဳပ္တာျမင္လို ့ ။<br />တံခါးက အထူႀကီးေတြ မို ့သူမထုေနတာလည္း အသံမၾကား ၊ လွဳပ္ရံုေလးပဲရွိတာ ။<br />က်ေနာ္သာမေတြ ့ရင္ မနက္ ထိ အဲဒီအခန္းထဲမွာ ေနရမယ့္ သူမဘဝ မေတြးရဲပါတဲ ့။<br />ဝတ္စားထားတဲ့ ပံုနဲ ့ အေအးပတ္ ၿပီးေသမလား ေလ ျဖတ္မလားပဲ ။<br />က်ေနာ့္ကလည္းအဲဒီေန ့ကအလုပ္မ်ားလို ့၊ ပုံမွန္ဆို အဲဒီအခန္းေထာင့္လည္းမေရာက္ ၊<br /> ၆ နာရီ ေက်ာ္ဆိုျပန္ေနၿပီ။<br />ေနာက္ေတာ့ တုန္ရီရီ သူမကို ဓါတ္ေလွကား အထိ လိုက္ပို ့ၿပီး အိမ္ျပန္ေတာ့ ၉ နာရီနီးပါးရွိေနပါေပါ့လား။<br />ဗိုက္ဆာလိုက္ထွာမွ ဂြီ။<br /><div style="text-align: right;"><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic;">(image from Google)</span><br /></span></div><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-748095822356021477?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-52539676044660835282010-08-20T09:48:00.004+08:002010-08-20T10:15:55.171+08:00<div style="text-align: center;"><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TG3i9c_lQRI/AAAAAAAAA_w/Dw2xwzm7e2c/s1600/images2.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 225px; height: 225px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TG3i9c_lQRI/AAAAAAAAA_w/Dw2xwzm7e2c/s400/images2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5507307464726757650" border="0" /></a><br />ဖ်ားခါနီးလို ့နားလိုက္တယ္၊ အနားရၿပီဆိုမွ ဖ်ားေတာ့တယ္ း)။<br />ဒီတစ္လမွာေတာ့ ပင္ပန္းတာ ဆက္တိုက္ဆိုသလိုကိုပဲ ..မနားရဘူး ။<br />ၿပီးေတာ့ကိုယ္က on call တာဝန္ယူရတဲ့လ ။ ပိတ္ရက္လည္း အေရးႀကီးရင္ျပန္သြားရေသးတယ္။<br />Sunday ေတာင္ညႀကီး အလုပ္ျပန္သြားရေသးတယ္။ ညမအိပ္ရတာလည္း ရက္ဆက္ေနေတာ့ ၊ ႏိုးၿပီးရင္ျပန္မအိပ္တတ္ေတာ့ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ အရင္ကဆို ျပႆနာမရွိဘူး on call လည္းေအးေဆးပဲ။<br />ဖုန္းလာလို ့ေျပာဆိုရွင္းလင္းၿပီးတာနဲ ့ျပန္အိပ္တာပဲ။<br />ခုက မအိပ္ရတာမ်ားေတာ့ ဖုန္းေျပာၿပီးရင္ ျပန္အိပ္မေပ်ာ္ေတာ့ဘူး ၊ မ်က္စိကအေၾကာင္လိုက္ျဖစ္ေနတယ္။ ျပန္အိပ္ဖို ့ႀကိဳးစားရင္းနဲ ့မိုးလင္းခါနီးေတာ့ အိပ္ခ်င္သလိုျဖစ္ ၊ ေနာက္တစ္call ဝင္လာျပန္ ေသေရာ ။<br /> ဒီလိုနဲ ့ ၂ ပတ္ေလာက္ဆိုေတာ့မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး ။<br />မနက္အလုပ္ကလည္းမသြားလို ့မရဘူး ။ အေရးႀကီးေနတာကိုး။<br />စိတ္ကလည္း ပင္ပန္းေသး ။လူပင္ပန္းတာေတာ္ေသးတယ္ ၊ စိတ္ပင္ပန္းမခံႏိုင္ဘူး။<br />က်ေနာ္က customer office မွာေနရတဲ့လူ ၊ အကုန္လံုးနဲ ့တည့္ေအာင္ေပါင္းပါတယ္ အဆင္လည္းေျပပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုေနာက္ပိုင္း တျခားဌာနကေန က်ေနာ္တာဝန္ယူရတဲ့ဘက္ကို အသစ္ေျပာင္း<br />လာတဲ့ သူက လူညစ္။ သူက ရစ္သလားမေမးနဲ ့ ၊ ဒါလုပ္ေန ဟိုဟာေရာ မၿပီးေသးဘူးလား ။<br />အေရးႀကီးတာေတြလုပ္ေနရလို ့ ညမအိပ္ရတာ အိပ္ရတာ သူဂရုမစိုက္ဘူး ။<br />သူ ့ရဲ ့အေရးသိပ္မႀကီးတဲ့ backup တို ့ ၊ ဗိုင္းရပ္စ္ update တို ့ နည္းနည္းေနာက္က်လို ့မရဘူး။<br />paper work ေတြလည္း လုပ္ခိုင္းေသးတယ္ ၊ အေရးမပါတာေတြ ။ ဘယ္ေတ့ာတင္တင္ရတဲ့ဟာေတြကို။<br />က်ေနာ္ ့ကိုမ်ားေျပာဖို ့လိုက္ၾကည့္္ေနသလားမွတ္ရတယ္ ။ သူကလည္း စိတ္ဒုကၡေပးတာတစ္မ်ိဳး။<br />စိတ္မထင္ရင္ က်ေနာ့္မန္ေနဂ်ာသြားတိုင္ေသးတယ္ ။<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TG3i9v3o9lI/AAAAAAAAA_4/m6wcG1UrTYs/s1600/images.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 259px; height: 194px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TG3i9v3o9lI/AAAAAAAAA_4/m6wcG1UrTYs/s400/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5507307469793719890" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic;">( ေလပါဒယ္ )</span></span><br /><br /> က်ေနာ့္မန္ေနဂ်ာက အရမ္းေကာင္းတာ သူ ့တပည့္ေတြ ဆ ိုရင္ဝယ္သား ဆိုသလိုပဲ ။<br /> က်ေနာ္ အရမ္းပင္ပန္းေနၿပီဆိုတာသိလို ့့မန္ေနဂ်ာက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို on call လႊဲေပးလိုက္တယ္။<br />ေနာက္တစ္ပတ္မွာမွ က်ေနာ္ျပန္ယူမယ္ ။<br />တစ္ေယာက္ကို အလုပ္မွာ လာကူခိုင္းတယ္ ။<br />နည္းနည္း အနားရတာေပါ့ေလ ၊ အနားလည္းရေရာ ဖ်ားေတာ့တာပဲ း)။<br />ဖ်ားေတာ့မွ အိပ္ရေတာ့တယ္။ ေဆးေသာက္အိပ္လိုက္တာ တစ္ခ်ိဳးတည္း။ ေကာင္းမွေကာင္းပါလား ဖ်ားရတာ။<br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TG3i94oWx_I/AAAAAAAABAA/qnf9xx53bU0/s1600/images1.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 266px; height: 189px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TG3i94oWx_I/AAAAAAAABAA/qnf9xx53bU0/s400/images1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5507307472145532914" border="0" /></a><span style="font-style: italic;font-size:85%;" >(ဒီလိုေလး အိပ္ရတယ္ )</span><br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic;">images from internet </span></span><br /></div></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-5253967604466083528?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-14875950561845093352010-08-12T14:37:00.007+08:002010-08-12T16:34:20.740+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TGOmEXirvuI/AAAAAAAAA_o/sMFFTZ_i-tU/s1600/DSCN6154+1.jpg"><br /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TGOhltj60pI/AAAAAAAAA_g/FwxXw_KxPdY/s1600/DSCN62941.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TGOhltj60pI/AAAAAAAAA_g/FwxXw_KxPdY/s400/DSCN62941.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5504420838834360978" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">အမ်ားသိၿပီးသား Sky Park ကိုသြားခဲ့တဲ့ ပံုေတြပါ ။<br /><a href="http://auntysweet.blogspot.com/2010/08/sky-park.html"></a><a href="http://auntysweet.blogspot.com/2010/08/sky-park.html">တီဆြိ</a> ကေသခ်ာတင္ထားတာမို ့ က်န္တာေတြမေျပာေတာ့ဘူးေနာ္။<br />ပံုေတြလည္း<a href="http://auntysweet.blogspot.com/2010/08/sky-park.html">တီဆိြ</a>နဲ ့မတူတာေတြပဲ တင္လိုက္ပါတယ္။<br /><br />က်ေနာ္ ့လိုဓါတ္ပံုရိုက္ခ်င္သူမ်ားအတြက္ေတာ့ တစ္ေယာက္ ၂၀ တန္ပါတယ္။<br />ကိုကို ့လို ေလသလပ္ခံလိုသူမ်ားအတြက္လည္း တန္တာေပါ့ေလ ။<br />က်ေနာ္က အေပၚမေရာက္ခင္ေရာ ၊ ေရာက္ၿပီးေတာ့ေရာ တစ္ခ်ိန္လံုး ဓါတ္ပံုရိုက္ေနပါတယ္ ၊<br />သူကလည္း တစ္ခ်ိန္လံုးေလသလပ္ခံေနပါတယ္။<br /><br />လက္မွတ္တန္းစီရတာတစ္ခုပဲ စိတ္အေတာ္ရွည္ရပါတယ္။<br />လူေတြအမ်ားႀကီးပါ တစ္ေယာက္ ၂၀ နဲ ့ တစ္ေန ့တစ္ေန ့ကိုမနည္းရမွာပါ။<br /></div><br /><div style="text-align: center;">တစ္ကယ့္ကိုေနလို ့လည္းေကာင္းတဲ့ ေနရာပါ။အၾကာႀကီးကို ေနခဲ့ပါတယ္ ညအထိေပါ့<br />( တန္ေအာင္ေနတာမဟုတ္ပါဘူး .. ဟမ္ ) ။<br /><br />ဓါတ္ပံု အလွရိုက္လိုသူမ်ားကေတာ့ သံုးေခ်ာင္းေထာက္အရွည္ယူသြားဖို ့အႀကံျပဳပါရေစ။<br />မဟုတ္ရင္ သိပ္အဆင္မေျပဘူး ၊<br />မွန္အျပင္ဘက္ကိုကင္မရာ ထုတ္ရိုက္ရတာမို ့ဘယ္လိုထိမ္းေပမယ့္ ၊လက္တုန္ပါတယ္ ။ း)<br />ဒါေတြက ပံုအမ်ားႀကီးထဲကမွ နည္းနည္းေကာင္းတာေရြးထားတာပါ။<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TGOgQAvjgUI/AAAAAAAAA_Q/Qc5ReIPsGDM/s1600/DSCN63471.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TGOgQAvjgUI/AAAAAAAAA_Q/Qc5ReIPsGDM/s400/DSCN63471.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5504419366514688322" border="0" /></a>ေကာက္ကလိမ္လမ္းရဲ ့ညျမင္ကြင္း<br /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TGOgPxmOzcI/AAAAAAAAA_I/T5EOic70C9E/s1600/DSCN62241.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TGOgPxmOzcI/AAAAAAAAA_I/T5EOic70C9E/s400/DSCN62241.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5504419362449051074" border="0" /></a>ေကာင္မေလးေတြ ေရကူးတာ ေစာင့္ေနပါေသးတယ္၊ သိလို ့လားမသိဘူး။<br />ဘယ္သူမွမကူးလာဘူး အဲလူဝတုတ္ႀကီးပဲကူးေနတယ္ ။ စိတ္မဆိုးၾကနဲ ့ေနာ္ ။ း)<br />ေဟာ္တယ္ မွာလာတည္းသူေတြပဲ ကူးရတယ့္ေနရာေပမယ့္ က်ေနာ္ေတာ့ မႀကိဳက္ပါဘူး privacy မရွိဘူး ။<br />လူေပါင္းစံုလာၿပီး ဓါတ္ပံုရိုက္ေနၾကတဲ ့ေနရာႀကီးကို။<br /><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TGOgPugQG9I/AAAAAAAAA_A/0WVgB4b7GgQ/s1600/DSCN62031.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TGOgPugQG9I/AAAAAAAAA_A/0WVgB4b7GgQ/s400/DSCN62031.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5504419361618664402" border="0" /></a>အေဝးက ရွုခင္း<br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TGOgPZAj87I/AAAAAAAAA-4/sP_DkmslEiw/s1600/DSCN61951.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TGOgPZAj87I/AAAAAAAAA-4/sP_DkmslEiw/s400/DSCN61951.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5504419355848602546" border="0" /></a><br />အဲဒီေပၚမွာ ေဖ်ာ္ေျဖေရးရွိပါတယ္ ။ အဲဒီအဖြဲ ့က အဆိုေတာ္မေလးပါ ။<br />ဘာလူမ်ိဳးလည္းမသိဘူး ခ်စ္စရာေကာင္းတယ္ေနာ္။<br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TGOgO4WmSjI/AAAAAAAAA-w/eNRF0REuG10/s1600/DSCN6176+1.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TGOgO4WmSjI/AAAAAAAAA-w/eNRF0REuG10/s400/DSCN6176+1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5504419347082660402" border="0" /></a><br />ဒါက ေအာက္ထပ္က Shopping center ထဲက ေဖ်ာ္ေျဖေရး တေယာအဖြဲ ့ပါ။<br />လူေလးေတြေခ်ာသလို ဂီတကလည္း နားေထာင္လုိ ့ အင္မတန္သာယာပါတယ္။<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TGOmEXirvuI/AAAAAAAAA_o/sMFFTZ_i-tU/s1600/DSCN6154+1.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TGOmEXirvuI/AAAAAAAAA_o/sMFFTZ_i-tU/s400/DSCN6154+1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5504425763546054370" border="0" /></a>ေကာက္ကလိမ္လမ္းနဲ ့ Sky Park ၊ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းရိုက္ရင္ရရဲ ့သားနဲ ့ း)<br /><br /><br />------------------------<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-1487595056184509335?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-19136227227473148332010-07-31T11:35:00.007+08:002010-08-02T13:42:10.392+08:00<div style="text-align: right;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TFOaD1_BB7I/AAAAAAAAA-o/39ecD7aNJjk/s1600/2870591201_245441cda8.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TFOaD1_BB7I/AAAAAAAAA-o/39ecD7aNJjk/s400/2870591201_245441cda8.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5499908960771180466" border="0" /></a><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-size:78%;">Image from Google</span><br /><br /></div> </div><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;">ဘဘသည္ ထိုင္ေနၾက ပံုစံအတိုင္းထိုင္လွ်က္ ၊ေပါ့ပါးေသာအၿပံဳးႏွင့္ရယ္ေမာၿမဲ ။ သူမကအနားမွာထုိင္ကာလုပ္ၿမဲထံုးစံဘဘလက္ကိုဆြဲယူကာေပါင္ေပၚတင္ၿပီး<br />သူမ၏ လက္ေသးေသးမ်ားႏွင့္ ဆုပ္ကိုင္ထားလိုက္သည္။<br />ရွည္လ်ားေသာ ေအးစက္စက္လက္ေခ်ာငး္မ်ား ( ဘဘလက္မ်ားက အၿမဲပင္ေအးစက္သည္ )<br />ကို သူမက တစ္ခါတစ္ေလ ပါးႏွင့္ကပ္ထားေလ့ရွိသည့္အတိုင္း အခုလည္းကပ္ထားမိသည္။<br />ဘဘ အနားမွာရွိေနလွ်င္ စိတ္၏ေအးခ်မ္းမွဳကို ခံစားရၿမဲအတိုင္း ခံစားရပါသည္။<br />သူမဘဘကို ခ်စ္တဲ့အခ်စ္ဟာ ၁၀၀ % အျပည့္တိတိ။<br />ဘဘနဲ ့မေတြ ့ရတာ အရမ္းကိုၾကာခဲ့ၿပီ မို ့ယခုလို ျပန္ေတြ ့ရတာ အလြန္ပဲ ဝမ္းသာရပါသည္။<br /><br />သူမဘဝမွာရင္းႏွီးခဲ ့ဖူးေသာ အမ်ိဳးသားမ်ားတြင္ ဘဘကိုပဲအခ်စ္ဆံုး။<br />စိတ္တိုလိုက္တာ ၊ စိတ္ဆိုးလိုက္တာ ၊အလိုမက် လိုက္တာရယ္လို ့တစ္ခါမွပင္<br />မျဖစ္စဘူးခဲ ့။ေၾကာက္တယ္လန္ ့တယ္ရယ္လည္းမရွိ။<br />ေဖေဖ့ကိုဆိုလန္ ့ေသးသည္ ။ တစ္ခါမွအရိုက္ခံ ၊အဆူမခံခဲ့ရဖူးေပမယ့္ေၾကာက္ရသည္။<br /><br />ဘဘ ကိုက်ေတာ့ ခ်စ္တာ သက္သက္ပဲ ၊ ျမတ္ႏိုးတာ လည္းပါေသးတယ္။<br />ဘဘက အလုိလိုက္ထားလြန္းလို ့လား ၊ မဟုတ္ပါ ။<br />ဘဘ နဲ ့ေနရင္ မနက္စာေတာင္စားခ်င္တာမစားရ ။<br />ၾကက္ဥ မက်က္တစ္က်က္ျပဳတ္ ၊ ေပါင္မုန္ ့၊ ႏြားနို ့၊ ေကာ္ဖီ ၊ေထာပတ္ ၊ ယို စသျဖင့္<br />စိတ္ပ်က္ဖြယ္ ၿဗိတိသွ်မနက္စာမ်ား ပဲစားရသည္။ အလြန္ဆံုး စားရရင္ နံျပား ၊ ပလာတာ။<br /><br />ဘဘ အဆိုအရ မနက္ေစာေစာ အူေဟာင္းေလာင္းအခ်ိန္မွာ<br />အာဟာရျဖစ္မယ့္အစားအေသာက္မ်ားကို<br />စားမွ ကိုယ္ခႏၶာအတြက္ အက်ိဳးရွိေစမယ္တဲ့ေလ။<br />ဘဘ နဲ ့ဆိုရင္ မနက္ေစာေစာ ကို အသုပ္ ေတြ မုန္ ့ဟင္းခါးေတြ လံုးဝမစားရ ။<br />တစ္ခါတစ္ေလမွာ အစားစားရင္ဘယ္လို ၊ ဘယ္ဇြန္းက ဘာစသည္ျဖင့္ Table manners ေတြလည္း သင္ျပန္တဲ့အခ်ိန္ဆို အေတာ္ပဲစိတ္ညစ္ရသည္။<br />ဒါေပမယ့္လည္း ခ်စ္တာပါပဲ။<br /><br />သူမသိတတ္ခါစ အခ်ိန္က ဘဘကို ျမန္မာလို ့မထင္ခဲ့ဘူးတာကေတာ့ ရယ္စရာ ။<br />ဘဘက အသက္ ၃၅ ေလာက္ကစၿပီး ဆံပင္ျဖဴသူမို ့ သူမမွတ္မိေသာအရြယ္မွာ<br />ေဘာ္ေငြေရာင္ဆံပင္မ်ား နဲ ့ေပါ့။ အရပ္ျမင့္ျမင့္ ၊ နွာေခါင္းျမင့္ျမင့္ ၊မ်က္ရိုးေပၚေပၚနွင့္<br />မ်က္နွာက် ကလည္းျမန္မာမဆန္ ေသာေၾကာင့္ လည္းျမန္မာလို ့မထင္ခဲ့မိတာ ျဖစ္ႏိုင္သည္။<br />ဘဘက ၿဗိတိသွ် ေခတ္ကအရာရွိလုပ္ဖူးသူမို ့ငယ္ငယ္က ယူနီေဖာင္းနဲ ၊့<br />အဂၤလိပ္ေတြနဲ ့အတူတူရိုက္ထားတဲ ့ပံုကို ၾကည့္ကာ ဘဘကို အဂၤလိပ္လို ့ပဲထင္ခဲ့ဖူးတာလည္းျဖစ္နိုင္သည္။<br /><br />ဘဘငယ္စဥ္က မိရိုးဖလာ စီးပြားေရးကိုမလုပ္လိုသူ ၊ အသစ္အဆန္းေလ့လာလိုသူမို<br />့ေက်ာင္းပီးတာနဲ ့ ၿဗိတိသွ် အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ထဲကို ဝင္လိုက္သည္။<br />ကိုလိုနီေပမယ့္လည္း သူတို ့ေတြရဲ ့ေကာင္းကြက္ေတြ အတုယူရမယ္ ၊ ဒါ ဘဘရဲ ့ဝါဒ။<br />သူတို ့ကဘာေတြသာလို ့တို ့ေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ထားတာလည္း ၊<br />သူတို ့လက္ေအာက္ကလြတ္ဖို ့ဘာေတြလိုအပ္သလည္း ေလ့လာဖို ့လို သည္တဲ့။<br /><br />အဂၤလိပ္စကားအျပင္ ၊ အိႏိၵယစကား ႏွစ္မ်ိဳး သံုးမ်ိဳး ကြ်မ္းကြ်မ္းက်င္က်င္ေျပာတတ္ေသးသည္။<br />အဲဒီေခတ္က ဘယ္လိုပဲခ်မ္းသာသူျဖစ္ပါေစ<br />အဂၤလိပ္ဘက္က အရာရွိကို ဘုရားထူး ၾကရတဲ့ေခတ္ကို ဘယ္လိုမွ မနွစ္သက္နုိင္ခဲ့သူတဲ့။<br />ဘဘကေတာ့ေငြေၾကးအတြက္မဟုတ္ပဲ ေလ့လာယံု ဝင္လုပ္သူ ၊<br />ၿဗိတိသွ် အထက္အရာရွိမ်ားကိုလည္း မွန္တန္းသာ ဆက္ဆံသူမို ့ တစ္ခ်ိဳ ့<br />အထက္အရာရွိေတြနဲ ့ ျပႆနာ ခဏခဏတတ္ခဲ့ဖူးသည္တဲ့။<br />ျမန္မာလူမ်ိဳးထဲကအနည္းငယ္ေသာသူေတြသာ ရာထူးျမင့္ျမင့္ရၾကေသာေခတ္ေပမယ့္ ဘဘက ေတာ္လွန္ေရးအတြက္သာ အားသန္သူမို ့၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို ့ေတာ္လွန္ဖို ့စခါနီးေလးတြင္ ဘဘ က အလုပ္ထြက္လိုက္ၿပီး ေတာ္လွန္ေရးထဲပါဝင္ဖုိ ့အကုန္အသင့္ျပင္ၿပီးၿပီ။<br /><br />ဖြားဖြား ကို ခြင့္ေတာင္း ၊ ရွိတဲ့စီးပြားေတြ အကုန္ေပးၿပီး ငါေသပီမွတ္လိုက္ေတာ့ မင္းေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳလည္းရတယ္လို ့ခြင့္ျပဳၿပီး ထြက္သြား ခဲ့တာတဲ့။<br />ဖြားဖြားကလည္း မေခသူမို ့“ ရွင္မေသရင္ ဘယ္ႏွနစ္ၾကာေနပါေစ ျပန္လာခဲ ့ ၊<br />က်မ ဘယ္ေတာ့မွ ေနာက္အိမ္ေထာင္မျပဳဘူး ၊ ေသမွရွင့္မိန္းမအျဖစ္က ျပတ္စဲမယ္၊ ခုလည္းစိတ္ေျဖာင့္ေျဖာင့္သြား ၊ ေနာက္ဆံမတင္းနဲ ့ “ လို ့ေျပာၿပီးေစာင့္ေနခဲ့တာ။<br />အဂၤလိပ္ေတာ္လွန္ ၊ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ႏွင့္ လြတ္လပ္ေရးရေတာ့မွပဲ ဘဘ တစ္ေယာက္အိမ္ျပန္ကပ္ေတာ့တာတဲ ့။<br /><br />သူမ မွတ္မိသေလာက္ ဘဘ က ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို ့နဲ ့ေတာ္လွန္ေရးအေၾကာင္း<br />ကိုသိပ္ၿပီး ျပန္ေျပာင္း ေျပာေလ့မရွိပါ။ အစိုးရက ေမာ္ကြန္းဝင္ေလွ်ာက္ရန္ေခၚေတာ့လည္း ဘဘက ျငင္းဆိုလိုက္သည္။ တိုင္းျပည္အတြက္လုပ္သင့္တာလုပ္တာမွာ ဘာတံဆိပ္ မွမလိုအပ္ဘူးတဲ့။ နိုင္ငံသားတစ္ေယာက္အေနနဲ ့လုပ္သင့္တာကို လုပ္ႏိုင္သေလာက္ လုပ္ခဲ့တာမို ့<br />ဘာ ကြန္းဝင္မွ ျဖစ္ေနစရာမလိုပါတဲ့ေလ။<br /><br />လြတ္လပ္ေရးရခါနီးေတာ့မွ ဘဘ စီးပြားေရးျပန္လုပ္ေတာ့တာေလ ၊ တရားဘာဝနာ ကိုလည္း စတင္ေလ့လာေတာ့တာေပါ့။<br />သူမမွတ္မိတဲ ့အရြယ္မွာ ဘဘက တရားဘာဝနာအားထုတ္တာ နွစ္ေတြအေတာ့္ကိုၾကာေနၿပီ ။<br />ထိုင္ေနသြားေန စားေန တရားမွတ္ေနတာ။<br />ငယ္ငယ္ကေတာ့ ဘဘတရားမွတ္ေနတာကို အိပ္ငိုက္ေနတယ္ထင္တာေလ။ ပက္လက္ကုလားထိုင္ခံုေလးမွာထိုင္ေနလည္းမ်က္စိမွိတ္ထားတာကိုး။<br />လက္ေခ်ာင္းရွည္ေတြ တစ္ေခ်ာင္းနဲ ့တစ္ေခ်ာင္းလက္ထိပ္ခ်င္းထိလို ့ေလ။<br /><br />မွတ္မိသေလာက္ ဘဘ က သူမကိုေတာ္ေတာ္ခ်စ္ခဲ့တာ ။<br />သူမကလည္း ခ်စ္လိုက္တာမွာတုန္လို ့ဆိုတဲ့အစားထဲက။<br /><br />ဘဘက သူမေမြးစကတည္းက အနားမွာေနခဲ့တာ ၊ ဖြားဖြားက ေမေမမီးဖြားၿပီးေတာ့ နယ္ကအိမ္ကိုျပန္သြားခဲ့တယ္။ အဲဒီမွာက အေဒၚငယ္ေတြရွိေသးလို ့ေလ ။ ဘဘပဲ သူမတို ့အိမ္မွာ ေစာင့္ေရွာက္ရင္း ေနခဲ့တာေလ။ သူ ့နယ္ကအိမ္ကို တစ္ခါတစ္ေလပဲျပန္တယ္။<br />သူမ ကေလးဘဝတစ္ေလွ်ာက္လံုး အတြက္ေတာ့အေကာင္းဆံုးအေဖာ္ေပါ့ ။<br /><br />မနက္တိုင္း ေဆာင္းတြင္းေအးျမေနေသာ ႏွင္းေတြၾကားမွာ ဘဘ နဲ ့ ေျမးအဘိုးႏွစ္ေယာက္ လမ္းထြက္ေလွ်ာက္ရေသာ အခ်ိန္ေတြ ၊ ညေနဘက္မွာ အိမ္ေနာက္ဘက္ေတာင္ၾကားမွာ မိွဳရွာထြက္တာေတြ ၊ သူမက အိမ္ေရွ ့ျမက္ခင္းမွာ ေဒါင္းေတာက္ေအာင္ေဆာ့ေနခ်ိန္<br />ဘဘက ပက္လက္ကုလားထိုင္တစ္လံုးနဲ ့ လိုင္ခ်ီးပင္ေအာက္မွာ ေစာင့္ေနခဲ့ေသာအခိ်န္ေတြက တစ္ဘဝမွာတစ္ခါပဲရခဲ့ေသာ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာနဲ ့ျပည့္ဝေနတဲ ့အခိ်န္ေတြပဲျဖစ္ေတာ့သည္။<br />သူမ ငယ္ငယ္က မွတ္မိသေလာက္ ေဖေဖ့ေရာ ေမေမေရာ သိပ္မအားၾက ၊<br />အလုပ္ကိုယ္စီနဲ ့မို ့အၿမဲတမ္း ကေလးနားကပ္မေနနိုင္ၾကပါ ။<br />ဒါေပမယ့္ အငယ္ဆံုးကေလး သူမဘဝမွာ လိုအပ္တယ္လို ့မခံစားရတာ ဘဘ ရွိေနလို ့သာပဲ။<br /><br />သူမက တရားမွတ္ေနတတ္တဲ့ ဘဘကို အလိုက္ကမ္းဆိုးမသိ သီခ်င္းဆိုခိုင္းတတ္ေသးတာေလ။<br />ဘဘ ဆိုျပေနၾကသီခ်င္းက “ ေရခ်ိဳးဆိပ္“ ေပါ့။ ကေလးဆိုေတာ့ ဘာရယ္မဟုတ္သံစဥ္ေလးကိုႀကိဳက္တာေလ ဘဘက ဒီတစ္ပိုဒ္ထဲပဲ အၿမဲဆိုျပတာပါ။<br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);"><br /><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-style: italic;">“ အိပြဲ႕ အိပြဲ႕ ငွက္သမၺာန္ ခတ္သြားတယ္</span></span></span><span style="font-size:85%;"> <span style="color: rgb(51, 51, 255); font-style: italic;">ၾကည့္ကြဲ႕ ၾကည့္ကြဲ႕ ညည္းလူဟာ ေၾကာင္လြန္းတယ္<br />တစုတေဝး လံုမငယ္ က်ိတ္ပုန္းစားၾကတယ္<br />ေရခ်ိဳး ေနရင္းကြယ္ ေလွာင္ၿပံဳးၿပံဳးၾကတယ္<br />ကုန္းေပၚက လူပ်ိဳေလးရယ္ ဘာကိုေငးတယ္ သိႏိုင္ၿပီဘူးကြယ္</span></span> “ <span style="font-size:85%;"><br /><br />(သီခ်င္းအေၾကာင္းအေသးစိတ္သိလုိလွ်င္ <a href="http://ritako.blogspot.com/2010/01/blog-post_20.html">ရီတာ့</a> ထံတြင္ဖတ္လို ့ရပါသည္)။</span><br /><br />ဒီအပိုဒ္ေလးပဲ ျပန္ေက်ာ့လိုက္ဆိုလိုက္ပါပဲ။<br /><br />သားအခ်စ္ ေျမးအႏွစ္ဆိုေပမယ့္ ေျမးေတြထဲမွာ အဦးဆံုးေျမး မမထက္ေရာ .. အလယ္က အကိုေတြအမေတြေရာ သူမ ေနာက္မွ ေမြးတဲ ့ဝမ္းကြဲ ေမာင္ေလးေတြ ညီမေလးေတြ ထက္ေရာ<br />သူမကို အခ်စ္ဆံုးျဖစ္ခဲ့တ့ဲ ဘဘ ကို အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါသည္။<br />တစ္ဦးေမတၱာ တစ္ဦးမွာ ဆို သလိုပဲ သူမရဲ ့ဘဘကို ခ်စ္တဲ့အခ်စ္က ပိုလို ့<br />ဘဘကလည္း ေျမးေတြ အားလံုးထက္ ပိုခ်စ္တာ မ်ားလားလို ့ေတြးမိပါရဲ ့။<br /><br />ဘဘ ကလည္း သူမကို ေက်းဇူးတင္တယ္တဲ ့ ၊ဘာလို ့လည္းဆိုေတာ့<br />သူမနဲ ့ခြဲခြာရတဲ ့ဒဏ္ဟာျပင္းထန္လြန္းလို ့တရားဘာဝနာကို ပို အားထုတ္ျဖစ္တာတဲ့။<br />သူမတို ့မိသားစုနဲ ့တူတူေနရင္းနဲ ့ ေဖေဖ က နိုင္ငံရပ္ျခားမွာအလုပ္သြားလုပ္ေတာ့တစ္မိသားစုလံုးလိုက္သြားရာက စတာေပါ့။<br />ဘဘ ကအသက္ႀကီးၿပီး ေဖေဖ့ ေယာကၡမသာ ျဖစ္တာမို ့တစ္ခါတည္းလိုက္ဖို ့အဆင္သိပ္မေျပဘူး။<br />ေနာက္မွလာလည္ရေအာင္ကလည္း သူမတို ့ေနတဲ ့ေနရာေရာက္ဖို ့ေလယာဥ္ေတြ<br />အမ်ားႀကီးေျပာင္းစီးရမွာ ဆိုေတာ့ အေဒၚေတြက စိတ္ပူတယ္ေလ။<br />ဒီလိုနဲ ့အဲဒီႏွစ္ေတြမွာ ဘဘနဲ ့သူမခြဲခြာၾကရေတာ့တာေပါ့။ ဖုန္းဆက္ စာေရး ပဲလုပ္ႏိုင္ေတာ့တယ္။<br /><br />ဘဘကျပန္မေျပာေပမဲ ့ အေဒၚေတြ ေျပာျပတာ မွာ ဘဘ ဟာအရူးတစ္ပိုင္းပဲတဲ ့။<br />သူမေရးတဲ့ စာေလးေတြကိုင္ရင္း<br />“ အငယ္ေလး သတိရလိုက္တာကြာ “လို ့မ်က္ရည္ေတြဝိုင္းေတာင္ေျပာဖူးသတဲ့။<br />အိမ္နီးခ်င္းေတြေတာင္ အကုန္ရိပ္မိကုန္ၾကတယ္ ။<br />အဲဒီမွာ စကား အေျပာမတတ္တဲ့ အေဒၚႀကီး တစ္ေယာက္က အိမ္လာလည္ရင္း<br />“ အမေလးေတာ္ ဦးေက်ာ္တို ့ေျပာေတာ့ တရားေလး ၊ မိုးကုတ္ေလးနဲ ့<br />ေျမးသံေယာဇဥ္ၾကေတာ့မျဖတ္နိုင္ပါလား “ လို ့ က်ယ္က်ယ္ေျပာလိုက္သတဲ ့ ။<br />အေပၚထပ္မွာေနတဲ ့ ဘဘ ဆိုတာ ဆတ္္ခနဲျဖစ္သြား ၿပီး ထိုင္ရာကေတာင္ထလိုက္မိ သတဲ့ေလ။<br />သူမ အေဒၚအႀကီးဆံုးက မနည္းစိတ္ထိန္းၿပီး ျပန္တဲ့အထိစကားေျပာလိုက္ရေပမယ့္ ဘဘ ဘာမ်ားျဖစ္ေနမလည္းလို ့စိတ္ထည္းမွာ တစ္ထင့္ထင့္နဲ ့ေပါ့။<br />ဧည့္သည္ျပန္သြားေတာ့ ဘဘဆီေျပးၾကည့္တာမွာ ဘဘက အိပ္ခန္းအလည္မွာေတြေတြႀကီးရပ္လို ့<br />ဝင္လာတဲ ့အေဒၚကို “ သမီးႀကီး ၊ မစန္းေျပာသြားတာ သိပ္မွန္တာပဲ ၊ ေဖေဖ ဟာ ဘာမွ မဟုတ္ေသးဘူး ၊ တရားစာေတြဖတ္ပီး စာသိသိေနတာ ကိုယ္မွာတစ္ကယ္သိေသးတာမွ မဟုတ္ဘဲ ၊<br />မစန္းကို ေက်းဇူးတင္လိုက္တာ၊ ေဖေဖ သမီးတို ့ေမေမဆံုးတံုးက တစ္ခါ စိတ္ေတြလြတ္ပီးဘီ ၊၊ အခုေတာ့မျဖစ္သင့္ေတာ့ဘူး ၊ လုပ္ေတာ့မွ “ လို ့ေျပာသတဲ့။<br /><br />သူမ ငယ္ငယ္ေလးထဲက ဖြားဖြား ဆံုးသြားတာေလ၊ အဲဒီတုန္းက ဘဘ က တရားစလုပ္ေနပီ။ အသုဘခ်ပီးတဲ့အထိ ဘဘမ်က္ႏွာတစ္ခ်က္မပ်က္ဘူး။ ေနာက္ တစ္လေလာက္ေနတဲ့အထိ ေအးေဆးပဲ။ သားသမီးေတြကို တရားျပလို ့ေခ်ာ့လို ့ေပါ့။ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွန္မွန္သြား လို ့တည္ၿငိမ္ေနတာ ။ သူမ်ားေတြကေတာင္ ဦးေက်ာ္ အေတာ္တည္ျငိမ္ပါလား ဆို ခ်ီးမြမ္းၾကရတယ္တဲ့။<br /><br />ဒါေပမယ့္ တစ္ေန ့မွာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ကအျပန္ စိတ္ထဲမွာ ဘာဖစ္သြားလည္းကို မသိဘဲ<br />သုသာန္ကို လမ္းေလွ်ာက္သြားတာတဲ ့ ။ ဖြားဖြား အုတ္ဂူကို ရွင္းလင္းပီး မ်က္ရည္ေတြ က်တာ ဘယ္လို မွထိန္းမရသိမ္းမရနဲ၊ ့စိတ္ေတြလြတ္ၿပီး အဲဒီမွာထိုင္ေနတာတဲ့ေလ။<br />အဲအခ်ိန္မွာ မိုးေတြကရြာ ၊ လွ်ပ္စီးေတြလက္လို ့ ဘဘ အိမ္ျပန္ထမင္းစားခ်ိန္ျပန္မလာလို ့ အေဒၚေတြကလိုက္ရွာေတာ့ဘယ္မွမေတြ ့ၾကဘူးေပါ့ ။<br />သုသာန္က ၿမိဳ ့နဲ ့အေဝးႀကီးကို ။<br />အဲဒီေန ညႀကီးမိုးစုန္းစုန္းခ်ဳပ္မွ ျပန္လာတဲ့ ဘဘ ဟာ တစ္လေလာက္ ဖ်ားပါေရာတဲ့။<br /><br />အဲဒီလို ဆိုေတာ့ ၊ အခုဒီတစ္ခါေတာ့ သိသင့္ၿပီ လို ့ေျပာေတာ့ ဘာမ်ားလုပ္ေတာ့မလည္းဆိုၿပီး<br />အေဒၚေတြက စိတ္ပူတာေပါ။့<br />၃ ရက္ေလာက္ၾကာေတာ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသြားတဲ ့ဘဘ ကအိမ္ျပန္မလာေတာ့ဘဲ စာေလးပို ့လိုက္တယ္ ။<br />“ ေဖေဖ ဖားေအာက္ ဆရာေတာ္ ထံကို တရားအားထုတ္ရန္သြားၿပီ ၊ စိတ္မပူနဲ ့“ ဆုိၿပီးေတာ့ပဲေရးထားတာတဲ့။<br />အဲဒီတုံးက ဆရာေတာ္ႀကီး က ေတာရေဆာက္တည္ေနတာ ။<br />အေဒၚေတြလည္း လိုက္သြားလို ့ကလည္းမရ ဘယ္ေတာထဲလိုက္ရမွန္းလည္း မသိနဲ ့ ၊ ဆုပဲေတာင္းေနရေတာ့တာေပါ့ ။<br />၃ လေလာက္ေနမွ ျပန္လာတယ္တဲ ့၊ ပိန္ခ်ံဳးလို ့ေပါ့ ။<br />လူကေတာ့ ေအးေဆးတည္ၿငိမ္ ၾကည္လင္လို ့ေလ ၊ ဆရာေတာ္က ေကာင္းေကာင္း သင္ၾကားလိုက္တာ ေပါ့ ၊<br />ဘဘ ဟာအဲဒီကေနာက္ပိုင္း စား စားသြားသြား တရားမွတ္ေနေတာ့တာပဲ။<br />သူမနဲ ့ခြဲလိုက္တူတူေနလုိက္ ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ေအးေဆးျဖစ္သြားၿပီ။<br /><br />ဘဘ ဟာ အသက္၈၀ ေက်ာ္ အထိ ၊ က်န္းမာေရး ေဒါင္ေဒါင္ျမည္ပဲ။ ဆံုးမယ့္ႏွစ္ ၃ လေလာက္ပဲ ေနမေကာင္းျဖစ္ရာက ေဆးစစ္ေတာ့ လည္ေခ်ာင္းကင္ဆာတဲ့ ၊<br />အသက္ကၾကီးၿပီ မိုလို ့ဓါတ္ကင္တာေတြလည္းမရေတာ့ဘူးေလ။<br />ဘဘက ဟင္းရည္အပူေတြအရမ္းႀကိဳက္တယ္ ။<br />အရက္မေသာက္ ၊ေဆးလိပ္မေသာက္ေပမယ့္အဲဒီ အပူေတြအၿမဲစားတာကေန ျဖစ္တာတဲ့။<br />ဘဘဟာ ကင္ဆာေဝဒနာကို လည္း ေအးေဆးစြာရင္ဆိုင္သြားပါတယ္။<br /><br />သူမျမန္မာျပည္ျပန္ေရာက္ေနခ်ိန္မို ့ ေကာင္းေကာင္းျပဳစုလိုက္ရတာေပါ့။<br />အရမ္း နာက်င္တဲ့ ေဝဒနာကို တရားရွဳရင္း ထိန္းသြားတာ အလြန္ အံၾသဖို ့ေကာင္းပါတယ္။<br /><br />ဘဘဟာ သူမလက္ေပၚမွာပဲ ဆံုးတာပါ။<br />ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္သူမ မ်က္ရည္တစ္စက္မက်ပါဘူး ။<br />ဘဘဆံုးသြားတာ ေဝဒနာေတြခ်ဳပ္သြားတာမို ့လို ့ပါ ၊<br />၃ လေလာက္အတြင္းမွာ ခံစားရတာေတြမၾကည့္ႏိုင္ေတာ့လို ့ေလ။<br />အိပ္ေနသလိုထင္ရတဲ့ ဘဘ လက္ေတြကို တစ္ဝ ဆုပ္ကိုင္လိုက္ပါတယ္။<br />ဘဘရဲ ့လက္ေတြဟာ အၿမဲေအးစက္တာမို ့ အသက္ရွင္ေနတာနဲ ့မကြာပါဘူး။<br />ေနာက္ဘယ္ေတာ့မွ ကိုင္ခြင့္မရေတာ့တဲ့ သူမရဲ ့ ငယ္ဘဝ အေဖာ္မြန္ လက္ေတြေပါ့။<br /><br />ဒါေပမယ့္ တစ္ေန ့ကပဲ ဘဘ ဘယ္ေတာ့မွ ဆုပ္ကိုင္ခြင့္မရေတာ့ဘူးထင္တဲ့ လက္ေတြကို<br />၁၀ စုႏွစ္ တစ္ခုၾကာၿပီးမွျပန္လည္ ဆုပ္ကိုင္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္ ။<br /><br />အိမ္မက္ထဲမွာ ေပါ့။<br />၃ရက္ဆက္တိုက္ကိုပဲ ဘဘကို အိမ္မက္မက္တာ ။ ဝမ္းသာလိုက္တာ ၊ အလြမ္းေျပလိုက္တာ ။<br />ေမေမ့ကို ဖုန္းဆက္ေျပာမိေတာ့<br />“ နင့္ဘဘဟာေလ အိမ္မက္ေတာင္ မ်က္ႏွာလိုက္တယ္တဲ ့ ၊ ငါတုိ ့ဆိုတစ္ခါမွ မမက္ဘူးတဲ ့ “ ဟိ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေက်နပ္လိုက္တာ .. ။<br /><br />ေနာက္တစ္ခါ အိမ္မက္ကို ေမွ်ာ္ေနတယ္ ေနာ္ ဘဘ။ း)<br /><br /><br /><div style="text-align: right;"><br /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-1913622722747314833?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-8152273101271522622010-07-24T17:08:00.007+08:002010-07-24T18:06:50.552+08:00<div style="text-align: center;">ခုတစ္ေလာ စာႀကီးေပႀကီးေတြဖတ္ေနရတာနဲ ့မအား ႏိုင္ျဖစ္ေနတယ္ ။<br />စာႀကီးေပႀကီးမ်ားေလ့လာလို လွ်င္ေအာက္ပံုတြင္ရွဳ ။ း)<br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TEqv0GQgeMI/AAAAAAAAA-Y/b5mTam-IlNA/s1600/P2050%5B01%5D_23-07-10.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 270px; height: 360px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TEqv0GQgeMI/AAAAAAAAA-Y/b5mTam-IlNA/s400/P2050%5B01%5D_23-07-10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5497399604727019714" border="0" /></a>ငယ္ငယ္တည္းက ကာတြန္းႀကိဳက္တာ။ ကာတြန္းစာအုပ္ေတြလည္းဖတ္တယ္ ။<br />သမိန္ေပါသြပ္တို ့ ၊ ပိုးဇာ ၊တြတ္ပီ ၊ တာရာပြႀကီး စသျဖင့္ေပါ့ ။ မဂၢဇင္းဆိုရင္လည္း ကာတြန္း ကစၿပီးဖတ္တာ ၊ ႏိုင္ငံျခားေရာက္ေတာ့ သတင္းစာဖတ္ရင္ Garfield အစရွိတဲ့ကာတြန္းေပါင္းစံုရွိတဲ့ ေနာက္ကစဖတ္တယ္ ၊ ကာတြန္းေတြၿပီးမွ ေနာက္ပိုင္းသတင္းတို ့ေဆာင္းပါးတို ့ဝတၳဳတို ့အလွည့္ေရာက္တာ။<br /></div><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TEqvcJFX0FI/AAAAAAAAA-Q/sJFKkWaTSlo/s1600/P2050_23-07-10.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TEqvcJFX0FI/AAAAAAAAA-Q/sJFKkWaTSlo/s400/P2050_23-07-10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5497399193168760914" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">မိန္းမ Hulk တဲ ့ .. အႏုျမဴဓါတ္သင့္လို ့ အစိမ္းေရာင္လူထြားႀကီး ျဖစ္သြားတဲ ့ Dr.Banner ရဲ ့ဝမ္းကြဲညီမ<br />ေရွ ့ေန မေလး Jennifer Walters အေၾကာင္းေပါ့။ သူ အေရးေပၚေသြးလို တဲ ့အခ်ိန္မွာ အကိုဝမ္းကြဲေသြးကို ေပးလိုက္လို ့သူလည္း ဒီလို ျဖစ္တယ္ေပါ့ေလ။<br />ဇတ္လမ္းတို ေတြအမ်ားႀကီးကို စုၿပီး အထူးထုတ္ လုပ္ထားတာ ဖတ္ေကာင္းပါတယ္။<br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TEqvbg_7BcI/AAAAAAAAA-I/zqSLzHaqi0Q/s1600/P2048_23-07-10.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TEqvbg_7BcI/AAAAAAAAA-I/zqSLzHaqi0Q/s400/P2048_23-07-10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5497399182408484290" border="0" /></a><br />ဒါကေတာ့ တစ္ေန ့က ကိုကို ဝယ္လာေပးတာ Harris စာအုပ္ဆိုင္ကပဲ။<br />လိုခ်င္ေနတာၾကာျပီ Dan Brown ရဲ ့ The Lost Symbol Paperback ေလ။<br />စစခ်င္းထြက္တဲ ့ hard cover နဲ ့က ေလးသလားမေမးနဲ ့သြားေလရာသယ္သြားၿပီးဖတ္လို ့မရဘူး ။<br />ဗလ ကလည္းေကာင္းတယ္ဆုိေတာ့ တစ္အုပ္မကုန္ခင္ လက္ကိုေက်ာက္ပတ္တီးကုိင္ရကိန္းရွိတယ္။<br />ခုဟာေလးနဲ ့မွ အဆင္ေျပေတာ့တယ္ ။<br /></div><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TEqvbBoqTjI/AAAAAAAAA-A/ZIZ5Ap1JKP4/s1600/P2051_23-07-10.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 318px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TEqvbBoqTjI/AAAAAAAAA-A/ZIZ5Ap1JKP4/s400/P2051_23-07-10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5497399173989420594" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">မေန ့က ေဈးသြားရင္းနဲ ့အခန္းထဲမွာ ေမႊြးေနေအာင္လုပ္တဲ့ အဆီကုန္သြားလို ့အသစ္သြားဝယ္တာ<br />ဒါေလးေတြ ့လို ့စမ္းသံုးမယ္ဆို ဝယ္လာတယ္။<br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TEqva0usEUI/AAAAAAAAA94/EqRccSr9qyw/s1600/P1721_23-07-10.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TEqva0usEUI/AAAAAAAAA94/EqRccSr9qyw/s400/P1721_23-07-10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5497399170525040962" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">သူက အဲအကိုင္းေလးေတြကို ဗူးထဲမွာ စိုက္ထား အဆီစုပ္ျပီး အခန္းထဲမွာ အနံ ့ပ်ံ ့ေနေအာင္လုပ္တာေပါ့။<br />ဘာအကိုင္းလည္းလို ့ေရးထားတာေလးေတြ ့လို ့စဥ္းစားမိသြားတယ္ ။<br />Sesame branches ဆိုပါလား ႏွမ္းပင္အကိုင္းေပါ့။ မွားပါတယ္ ။<br /> ဒီတစ္ေခါက္ျမန္မာျပည္ ျပန္တုံးက အညာမေရာက္ဖူးလို ့သြားလည္တာ၊ လမ္းမွာ ႏွမ္းေတြ ရိတ္ၿပီးေတာ့ အပံုလိုက္ပံုထားတာေလ အဲလို အကိုင္းေတြ မွ ေတာင္လို ပံု ။<br /> အဲအကိုင္းေတြ ဒီလိုလုပ္တဲ့သူ ဆီကိုေရာင္းမစားဘူးလားမသိ။ က်ေနာ္ေတာ့မထင္ပါဘူး ။<br /> ႏွမ္းေစ့ပဲ ယူမယ္ထင္တယ္။<br />ဒီမွာေတာ့ ႏွမ္းပင္အကိုင္းကို ေသခ်ာ အခြံသပ္ၿပီး အသံုးခ်ေနတာ ။ အင္းး ... ဟုတ္ေနတာပဲ။<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TEqvaZY2v4I/AAAAAAAAA9w/E8_7dN7hDJ8/s1600/P1719%5B01%5D_23-07-10.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TEqvaZY2v4I/AAAAAAAAA9w/E8_7dN7hDJ8/s400/P1719%5B01%5D_23-07-10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5497399163185708930" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-815227310127152262?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-24552654082674384872010-07-08T15:53:00.009+08:002010-07-08T17:10:41.560+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TDWEF1yGAwI/AAAAAAAAA9o/rjP7LfYXAd4/s1600/HoldingHands.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 266px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TDWEF1yGAwI/AAAAAAAAA9o/rjP7LfYXAd4/s400/HoldingHands.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5491440556519588610" border="0" /></a><a href="http://thet-wai-blog.blogspot.com/2010/07/blog-post_06.html"><br /></a><div style="text-align: center;"><a href="http://thet-wai-blog.blogspot.com/2010/07/blog-post_06.html">မသက္ေဝ</a>က ခ်စ္လို ့ တက္ခ္ထားေတာ့က်ေနာ္ကလည္းခ်စ္လို ့ေရးရေတာ့မွာေပါ့။<br />က်ေနာ္တို ့ႏွစ္ေယာက္အေၾကာင္းကေတာ့ သူမ်ားစံုတြဲေတြနဲ ့သိပ္တူမွာမဟုတ္ပါဘူး။<br /><br />က်ေနာ္နဲ ့ကိုကိုက ဆုေတာင္းမွားခဲ့ေလသလားလို ့ေျပာရမယ့္ ႏွစ္ေယာက္ပါ။<br />ဟုတ္တယ္ ဆုေတာင္းမွားခဲ့လို ့သာ လင္မယားလာျဖစ္ေနရတာ ၊<br />ဆုေတာင္းမွန္ခဲ ့ရင္ ေမာင္ႏွမ ၊ဒါမွမဟုတ္ ညီအစ္ကိုျဖစ္ရမွာ။<br />ဖူးစာေတြေရစက္ေတြေတာ့မေျပာတတ္ဘူး အရင္ဘဝကေတာ့ ပတ္သက္ခဲ့ဖူးတာအေသအခ်ာ။<br />ဆုေတာင္းတာပဲလြဲသလား ၊ ဆုေပးတဲ့လူကပဲနားၾကားလြဲေလသလားမသိဘူး ။<br />က်ေနာ္တို ့မွာတစ္ေယာက္ဟာတစ္ေယာက္ရဲ ့တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းျဖစ္တယ္။<br />ႏွစ္လႊာေပါင္းတစ္ရြက္ ဘာညာေတြကအပိုေတြမို ့ မေျပာလိုပါဘူး ။<br />ခုဘဝမွာျဖစ္ရမွာက ေမာင္ႏွမေတာင္ အခ်င္းတူ အမႊာေလာက္ကိုျဖစ္ရမွာ ။<br />ႏွစ္ေယာက္စလံုးမွာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား တူတာေတြမ်ားတယ္။<br />မတူတာေတြလည္းရွိပါတယ္ အမႊာေတြေတာင္မွ အားလံုးမတူဘူးေလ။<br /><br />က်ေနာ္တို ့ရုပ္ခ်င္းဆင္တယ္ ( တစ္ကယ္က ဘယ္နားမွကိုမတူတာ ) ဒါေပမယ့္မသိတဲ့လူဆို ေမာင္ႏွမပဲထင္ၾကေအာင္ကိုဆင္တယ္။<br />က်ေနာ္တုိ ့ အတြဲမဟုတ္ခင္ကတည္းက အတြဲထင္ခံရတယ္ ( ေမာင္နွမ မဟုတ္မွန္းသိတဲ ့သူေတြက ) ။<br /><br />ခုတူတာေတြစေျပာမယ္ေနာ္။<br /><br />က်ေနာ္တို ့၂ ေယာက္လံုး မိသားစုမွာအငယ္ဆံုးေတြျဖစ္တယ္။အေမေတြ အသက္ႀကီးမွေမြးခဲ့ၾကတာျခင္းလည္းတူတယ္။<br />ႏွစ္ေယာက္စလံုးမွာတစ္ေယာက္ဟာတစ္ေယာက္ရဲ ့ပထမဆံုးရည္းစားေတြျဖစ္တာလည္းတူတယ္။<br /><br />အႀကိဳက္ခ်င္း တူတဲ ့ဘဝမွာေတာ့ ၊<br />အထက္တန္းတံုးက ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကို နွစ္ေယာက္လံုး တူတူ သေဘာက်ဖူးတယ္ ။<br />ဟမ္ ရွဳပ္သြားပလား ၊ က်ေနာ္ကမိန္းကေလးပါ ဟုတ္တယ္ ၊ ဒါေပမယ့္ေယာက်ာ္းေလးစိတ္ကတစ္ဝက္နီးပါးပဲ။<br />ဆုေတာင္းမွားပါတယ္ဆိုမွ ၊ အမွန္က အမႊာညီအစ္ကုိျဖစ္ခဲ ့ရမွာ။<br />ဒါေပမယ့္ ေကာင္မေလးက အလြန္ေခတ္ဆန္တဲ့ မိသားစုက ပီပီ ၊ ေခတ္ဆန္တယ္။ဆိုရွယ္က်တယ္။<br />ကိုကို ့အႀကိဳက္နဲ ့ျပဒါးတစ္လမ္းသံတစ္လမ္းမို ့ ကိုကိုက မစဥ္းစားေတာ့ဘူး ။<br />လူပံုစံကိုေတာ့ သေဘာက်တယ္ ဘယ္လို မွမယံုၾကည္ႏိုင္လို ့တဲ့ ။<br />ဟိုကေတာ့ေစာင့္ေနရွာတယ္ သနားစရာ ၊ က်ေနာ္ကလည္း မိန္းကေလးမိုလို ့ေပါ့ ကေတာက္ !။<br /><br />က်ေနာ္တို ့ႏွစ္ေယာက္လံုး စကားနည္းတယ္ ( သူမ်ားေတြနဲ ့မေျပာျဖစ္ဘူး ) ။<br />ႏွစ္ေယာက္တည္းဆို ေပါက္ေပါက္ေဖာက္သလို ေျပာတယ္ ၊ တစ္ခါတစ္ေလ လုေျပာရတယ္ ။<br />တစ္ေန ့တစ္ေန ့တစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္အလုပ္အျပန္ေတြ ့တာနဲ ့ ၊<br />တစ္ေန ့ဘာျဖစ္လာတယ္ဆိုတာ ကို ျပန္ေျပာၾကတယ္။<br />ပိတ္ရက္ေတြဆိုရင္ေတာ့ အတူတူရွိေနၾကေတာ့ အသစ္အဆန္း မရွိတာနဲ ့သိပ္မေျပာျဖစ္ဘူး ။<br />ကိုကို က လည္း သူ ့မိသားစုမွာေတာင္ ဘယ္သူနဲ ့မွ အဲလိုေျပာေလ့ မရွိဘူး။<br />သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့လည္းခင္တာခင္တာပဲ အဲလို ့မေျပာတတ္ဘူး ။က်ေနာ္န ဲ့ပဲေျပာတာ ၊ တိုင္ပင္တာ။<br />က်ေနာ္က တစ္ကယ္ေတာ့ သူ ့ကို ဂိုဒ္လုပ္ေပးနိုင္တဲ့ဦးေႏွာက္လည္းမရွိပါဘူး ။သူ ့ခမ်ာသနားစရာ ေျပာရံုပဲ။<br />က်ေနာ္ကေတာ့ သူ ့ကိုေျပာတယ္ဆိုတာမွာ အၾကံေတာင္းတာကခပ္မ်ားမ်ားရယ္။<br />ဘယ္ေနရာမဆို ကိုကို ဆံုးျဖတ္တာ ေတြးတာက က်ေနာ့္ထက္ ၁၀ ဆသာေလ့ရွိတယ္။<br />အလုပ္သြားေနၾကရင္လည္း ထူးျခားတာ ဘာမွမဟုတ္တာေတြလွမ္းေျပာေလ့ရွိပါတယ္။<br />ခုေရးေနရင္းေတာင္ အလုပ္ကေန “ ကုိယ့္ ၂ လီတာေရဘူးကြဲသြားတယ္ “<br />လို ့ဖုန္းလွမ္းဆက္ေနေသးတယ္။<br /><br />အစားအေသာက္ ႀကိဳက္တာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားတူတယ္။<br />အခ်ဥ္ႀကိဳက္တယ္၊ အသုပ္ႀကိဳက္တယ္ ၊ လဖက္ႀကိဳက္တယ္ ၊ရွမ္းစာႀကိဳက္တယ္၊ ငါးမုန္ ့ေၾကာ္ အာလူးေၾကာ္ ႀကိဳက္တယ္. ..တယ္.. တယ္။က်ေနာ္ နဲ ့မတူတာဆိုလို ့ ကိုကိုက ငါးဟင္းမႀကိဳက္ဘူး ။<br />အရြက္ေၾကာ္ရင္ မက်က္တစ္က်က္ေတြမႀကိဳက္ဘူး က်လိ ၊က်လိ နဲ ့တဲ့။<br />က်ေနာ္က နည္းနည္းႏြမ္းသြားတာနဲ ့စားတတ္တယ္။<br />ဒါေပမယ့္ သူကေခ်းမမ်ားဘူး။<br />ဗိုက္ဆာရင္ ဘာနဲ ့ျဖစ္ျဖစ္စားတတ္တယ္ဆိုတဲ ့လူ။<br />က်ေနာ္က ေတာ့မႀကိဳက္တာနဲ ့စားရမယ္ဆို ဗိုက္ပါမဆာေတာ့တဲ့လူ။<br /><br />က်ေနာ္တုိ ့ႏွစ္ေယာက္လံုးသူမ်ား ကို ကူညီရတာ ဝါႆနာပါတယ္။<br />ကူညီလို ့လည္း သူမ်ား ေတြပတ္သြားတာလည္းထပ္ေနၿပီ။ ပိုက္ဆံေခ်းၿပီးျပန္မရတာလည္း ခဏခဏ။<br />ဟိုေန ့ကေတာင္ေျပာျဖစ္ၾကေသးတယ္ “ ေနာက္ပိုင္းမွာ တို ့ေတြေငြေၾကးနဲ ့ပတ္သတ္တာကို<br />သိပ္ မကူညီၾကရင္ေကာင္းလိမ့္မယ္လို ့“ ။ လိုအပ္လို ့ေတာင္းလို ့တတ္ႏိုင္သေလာက္ေပးလိုက္ရတာကို ႏွစ္ေယာက္လံုးေက်နပ္တယ္။ ေခ်းၿပီး ျပန္မေပးရင္ သိပ္စိတ္ကုန္တာ။<br /><br />က်ေနာ္တို ့ႏွစ္ေယာက္စလံုးေအးေအးေနရတာႏွစ္သက္တယ္ ။<br />Shopping ၊ ပါတီ ၊ ဧည့္ခံပြဲေတြကို ေဝးေဝးေရွာင္တယ္ မျဖစ္လြန္းမွ သြားၾကတယ္။<br />ေတာေတာင္ သဘာဝ ကိုခ်စ္တယ္။ ေရကန္နား ၊ ပင္လယ္နားသြားထုိင္ပီး စိတ္ေအးလက္ေအးနားရတာကို သေဘာက်တယ္ ။ ဓါတ္ပံု ဝါႆနာပါတယ္။ တိရိစာၦန္ေတြ ခ်စ္တယ္ ။ National Geographic တို ့BBC<br />တို ့ကလာတဲ့ အေကာင္ပေလာင္ေတြအေၾကာင္းဗဟုသုတေတြၾကည့္ရတာ သေဘာက်တယ္ ။<br />ကိုကို က Documentary ေတြႀကိဳက္တယ္ ၊ က်ေနာ္က သူၾကည့္ရင္လိုက္ၾကည့္တယ္။<br />က်ေနာ္ကက်ေတာ့ စကားေျပာမ်ားမ်ားပါတဲ ့ Drama movies ေတြႀကိဳက္တယ္ ။ က်ေနာ္ၾကည့္ရင္သူလိုက္ၾကည့္တယ္။<br />စာဖတ္ဝါႆနာပါတာလည္းတူတယ္။ အဂၤလိပ္ဝတၳဳ ၊ ျမန္မာဝတၳဳ အကုန္ဖတ္( ေရႊဥေဒါင္း အႀကိဳက္ဆံုး )။<br />သီခ်င္း က်ေတာ့ ႀကိဳက္တာတူလိုက္မတူလိုက္ပဲ။ ကိုကို က ဟဲဗီးေတြႀကိဳက္တယ္ ။<br />Skid row , White lion, AC DC , Guns and Roses, Bon Jovi , Metallica, Scorpions ..etc။<br />က်ေနာ္လည္းႀကိဳက္ပါတယ္ Ozzy Osbourne ႀကီး ကလြဲလို ့။<br />က်ေနာ္က Miley Cyrus, Jesse McCartney , Taylor swift , Justin biber ,Eminem စသည္ျဖင့္နွစ္သက္တယ္ ၊ကိုကိုလည္း တစ္ခ်ိဳ ့သီခ်င္းေတြ ႀကိဳက္ပါတယ္။<br /><br />ဟင္ ဒီႏွစ္ေယာက္ သိပ္တူေနတယ္ ထင္လား ။ လာပါေတာ့မယ္ မတူတာေတြ ။<br />အသြင္မတူ၊ အက်င့္မတူတာေတြ ဒီမွာပါ။<br />ကိုကို ကတစ္ခုခုဆို ခ်က္ျခင္းလုပ္တတ္တယ္ ။ စာေမးပြဲအတြက္စာဖတ္တာကလြဲလို ့။<br />သူကဉာဏ္္ေကာင္းလို ့စာေတာ့ ဝီရိယမရွိဘူး။ဘယ္ေတာ့ထဖတ္ဖတ္မွတ္မိတာကိုး။<br />မဖတ္ဘဲသြားေျဖလည္း အမွတ္ေကာင္းတာပဲ ။<br />က်ေနာ္က ဉာဏ္္မေကာင္းလို ့စာကို ဝီရိယနဲ ့ဖတ္ရတယ္။က်န္တာကေတာ့ အခ်ိန္ဆြဲလုပ္တတ္တယ္ ၊ ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္ေရာက္ခါနီးမွ ဖုတ္ပူမီးတိုက္လုပ္ေပါင္းမ်ားလွပီ။ ကိုကို ကအဲဒါကိုအၿမဲပဲ ဆူေလ့ရွိတယ္ ။ ဒါလည္းမမွတ္ဘူး။<br />ကိုကို ကသူနဲ ့ပတ္သတ္တဲ ့စာရြက္စာတမ္းေတြ ၊ မွတ္တမ္းမွတ္ရာေတြ ၊အကုန္သပ္သပ္ရပ္ရပ္ထားတတ္တယ္။<br />အေရးႀကီးတာေတြအကုန္လံုး စကမ္ဖတ္၊ စီဒီခုတ္ စက္ထဲသိမ္းထားတယ္။<br />ေက်ာင္းတုနး္ကစာေတြေတာင္ လိုတယ္ထင္တာေတြ စကမ္ဖတ္ External Hard disk ထဲသိမ္းထား ။<br />လိုအပ္တာေတြဆိုအကုန္ ဖိုင္တြဲထား တာ။ ဘာမဆို တိတိက်က်ေသေသခ်ာခ်ာ။<br />က်ေနာ္ကေတာ့ ဘယ္နားေရာက္လုိ ့ေရာက္မွန္းမသိ ၊အၿမဲေပ်ာက္ ၊ မေတြ ့ေတာ့။ မမွတ္မိေတာ့တာခ်ည္းပဲ။<br />အခုေတာ့ ကိုကို လုပ္သလို လုိက္လုပ္တာ အေတာ္ေလးတိုးတက္ေနၿပီ။ စာရြက္စာတမ္းသိမ္းစရာဆို အရင္လို အခ်ိန္မဆြဲဘဲ ထသိမ္းလိုက္တယ္။ မဟုတ္ရင္ဘယ္ေရာက္မွန္းကို မသိေတာ့တာ။ေမ့တတ္တာလည္းအလြန္ပဲ။<br /><br />ကိုကို ကမွတ္ဥာဏ္ေကာင္းသေလာက္ က်ေနာ္ကေမ့တတ္တာ။ ကိုကို ကသူ ့မူႀကိဳတုန္းက သူငယ္ခ်င္းကအစမွတ္မိတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ လမ္းေတြ ့တဲ ့သိပ္မရင္းႏွီးခဲ့တဲ ့သူငယ္ခ်င္း ဆိုဘယ္တုန္းကသိခဲ့တာလည္းေတာင္ ျပန္မေဖာ္ႏိုင္ဘူး။<br /><br />ကိုကို ကသခ်ၤာအလြန္ေတာ္တယ္။ အလြန္ ့အလြန္ ေတာင္ေျပာလို ့ရတယ္။<br />ဘာမွအားထုတ္စရာမလိုဘဲကို သခ်ာၤေတြ၊ရုပေဗဒေတြဆို အလိုလို သေဘာေတြေပါက္ေနတာ ။<br />အင္ဂ်င္နီယာဆိုတဲ ့နာမည္နဲ ့လံုးဝ ထိုက္တန္တဲ ့လူေပါ့။<br />က်ေနာ္ကလား သခ်ၤာမေတာ္ဘူး ၊ က်ေနာ့္အတြက္က သခ်ၤာဆိုတာ သင္ေလ ခ်ာေလ ။<br />ဘာ !! ၊ အင္ဂ်င္နီယာ ဟုတ္လား? မေျပာပါနဲ ့ အဲနံမည္တပ္တပ္ေျပာခံရမွာစိုးလို ့ကြန္ျပဴတာနဲ ့လုပ္စားေနတာ။<br /><br />က်ေနာ္က ဂိန္းေဆာ့တယ္ ၊ ဘေလာ့ေရးတယ္ ။ ကိုကို ကဒါေတြဟာအခ်ိန္ျဖဳန္းတာပဲ လို ့ေျပာတယ္။<br />သူလည္း ဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္ဘူး ။ က်ေနာ့္ လုပ္တာေတာ့ မတားပါဘူး ။ လာလည္းမဖတ္ဘူး ။<br />အဲ ဓါတ္ပံုတင္ထားတဲ ့ပိုစ့္ဆိုရင္ေတာ့ ၾကည့္တယ္။သူ ့ေရွ ့မွာ ဂိန္းေဆာ့တာမ်ားလာရင္ေတာ့ ဆူတယ္။နားပါလား ၊ အပိုလုပ္ေနတယ္ ။ အဲအခ်ိန္ေတြ စာေမးပြဲေျဖမယ့္စာဖတ္ပါလား ။<br />ဒီတစ္သက္ျဖစ္အံုးမယ္ CCIE ဘာညာေပါ့ ။ နည္းနည္းပါ ေနာက္ေတာ့ေမာလို ့ထင္တယ္ ေျပာေတာ့ဘူး။<br /><br />က်ေနာ္နဲ ့သူနဲ ့က အသက္အမ်ားႀကီးမကြာေပမယ့္ ၊လူႀကီးနဲ ့ကေလးလိုျဖစ္ေနတာ။<br />ကိုကို ကအုပ္ထိန္းသူ ေနရာပါယူထားရတာ။က်ေနာ္က ေတာ့ ခ်စ္ေၾကာက္ရိုေသမီးလိုေမႊ ဆိုတဲ့သူ။<br /><br />ေကာင္းရာေကာင္းေၾကာင္းလမ္းညႊန္ေျပာျပတာဆိုရင္ မွန္တဲ့လူကေျပာေၾကး ။ ဘာမွမျဖစ္ဘူး။<br />ကိုကို လိုတာရွိလည္း က်ေနာ္ေထာက္ျပလို ့ရတယ္ ၊<br />စိတ္မဆိုးဘူး ခ်က္နဲ ့လက္နဲ ့က်က်နနေျပာရင္္ ပို သေဘာက်ေသးတယ္။<br /><br />က်ေနာ္တို ့ႏွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္မလိမ္မညာဘူး ။<br />လိမ္တာလည္းမႀကိဳက္ဘူး ။ ဒါအရမ္းကို serious ျဖစ္တဲ ့ကိစၥပဲ ။လိမ္တတ္တဲ့လူကိုလည္း အထင္မႀကီးေတာ့ဘူး။ အကုန္ျပန္ေျပာေလ့ရွိတာေၾကာင့္တစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္ အူမ ေခ်းခါးက အစ အကုန္သိတယ္။<br />ဒီနွစ္ေယာက္ေပါင္း တစ္ဘဝလို ျဖစ္ေနတယ္။<br />ဒါဟာ ေကာင္းလည္းေကာင္းတယ္ မေကာင္းလည္းမေကာင္းျပန္ဘူး။<br />ဘာလို ့လည္းဆိုေတာ့ ႏွစ္ေယာက္ ကစိတ္ဆိုးစိတ္ေကာက္လုိ ့မရျဖစ္ေနတာ။<br />အခ်င္းခ်င္းမေက်နပ္တာဘယ္သူ ့ကိုမွမေျပာဖူးဘူး ။ အခ်င္းခ်င္းပဲ မ်က္ႏွာၾကည့္ၿပီး ေျပာပလိုက္ၾကတယ္။<br />စိတ္ဆိုး စိတ္ေကာက္တယ္ဆုိလည္း ၅မိနစ္မျပည့္ဘူး ျပန္ေခၚရတယ္။<br />ေနလို ့မွမရတာကို ၊ ေျပာစရာ တစ္ျခားသူမရွိသလို ျဖစ္ေနတယ္။<br />သူ ့ကိုစိတ္ဆိုးရင္းနဲ ့ကိုယ္ဘာကိုယ္စိတ္ညစ္ၿပီး စိတ္ျပန္ဆိုးေနရတယ္ ၊မေကာင္းဘူး။<br />ကိုယ့္ Life ကို share လုပ္ထားသလို ့ျဖစ္ေနတာ ။<br /><br />ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို ့ႏွစ္ေယာက္မွာ တစ္ခုခုျဖစ္လိုက္ရင္ အတူတူျဖစ္တတ္တယ္။ အဲဒါမေကာင္းဘူး။<br />ကိုကိုေနမေကာင္း တဲ့အခါ က်ေနာ္လည္း ဖ်ားေလ့ရွိတယ္။ အၿမဲေတာ့မဟုတ္ဘူး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ။ အဲဒါမေကာင္းဘူး တစ္ေယာက္တစ္ေယာက္ ေကာင္းေကာင္းမျပဳစုႏိုင္ၾကဘူး။<br />ဒါ့ေၾကာင့္ေျပာတယ္တစ္ခ်င္းထဲအမႊာျဖစ္ရမွာ လြဲလာပါတယ္ဆို။<br /><br />က်ေနာ့္စိတ္ရင္းက ကိုကို ့ကို က်ေနာ့္ထက္ပိုေခ်ာ၊ ပိုလွ ပိုေတာ္တဲ ့တစ္ေယာက္နဲ ့ရေစခ်င္တာပါ။<br />ဒါေပမယ့္ ကိုကို ကေျပာတာက သူ ့life ကုိ share တဲ ့ေနရာမွာ ၁၀၀ % ယံုၾကည္ရ သူနဲ ့ပဲလက္တြဲခ်င္တယ္။<br /><br />မိန္းမ၊ေယာက်္ားဆိုခြဲျခားမထားျခင္ဘူး။ က်ေနာ္တို ့နွစ္ေယာက္ကက်ေတာ့ေသြးသားလို ့ျဖစ္ေနတာ။ ဘဏ္အေကာင့္ဆိုလည္း အတူတူတြဲထားတယ္။ သူ ့ပိုက္ဆံဟာကိုယ့္ပိုက္ဆံပဲ။<br />သူ ့မိသားစုဟာကိုယ့္မိသားစုျဖစ္တယ္။ ႏွစ္ဘက္ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းအတြင္းေရးအျပင္ေရး အကုန္သိတယ္။<br />အဲလို သေဘာထားလို ့ရတဲ့လူမ်ိဳးဟာတစ္သက္မွာ သိပ္မ်ားမ်ားမရွိႏိုင္ဘူးထင္ပါတယ္။<br />အခ်င္းခ်င္းကလြဲလို ့ဘယ္သူ ့ကိုမွ မယံုနိုင္ၾကတဲ့အတြက္ ဘယ္သူနဲ ့မွယူလို ့မျဖစ္ ေတာ့တာ။<br />ကိုကို ့မွာမ်ား ၀ဋ္္ေၾကြးပါလာေလသလား ဟားဟား။<br /><br />လက္တြဲေဖာ္ေတြ အသြင္တူတာမတူတာနဲ ့ပတ္သက္လို ့က်ေနာ့္ယံုၾကည္တာကေတာ့<br />အဓိက အခ်က္အျခာက်တဲ ့ေနရာေတြမွာ အသြင္တူမွ ပိုအဆင္ေျပမယ္လို ့ထင္ပါတယ္။<br />ေအးေဆးေနတတ္သူနဲ ့ သြားသြားလာလာေနမွေပ်ာ္တ့ဲလူဆို ႏွစ္ေယာက္လံုး လိုက္ေလွ်ာႏိုင္လြန္းမွ အိုေကလိမ့္မယ္။အလွဳအတန္းရက္ေရာသူနဲ ့ကုတ္ကတ္သူနဲ ့ဆိုရင္ေရာဘယ္လို လုပ္ပါ့မလည္း။<br />က်န္တဲ့အေသးအဖြဲေတြကေတာ့ ညိွယူလို ့ရပါတယ္ေလ။<br />အခ်စ္နဲ ့အရာရာကို အေကာင္းအတိုင္းျဖစ္ေစမည္ ဆိုတာကိုေတာ့ က်ေနာ့္အေနနဲ ့အၾကြင္းမဲ ့မယံုတာအမွန္ပါပဲ။<br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-2455265408267438487?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-15293978056477515062010-06-21T15:35:00.003+08:002010-06-21T15:37:38.648+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TB8WXfQaHtI/AAAAAAAAA9Y/Ud_KKb4ivVI/s1600/cute_cats03.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 301px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TB8WXfQaHtI/AAAAAAAAA9Y/Ud_KKb4ivVI/s400/cute_cats03.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5485127463943675602" border="0" /></a><br /><br />Many people don’t understand how deep the pain of losing a pet is.<br />The pain can be quite unbearable.<br /><br />Do you know someone who lost a pet?<br />For me yes!<br /><br />My friend <a href="http://steveevergreen.com/">Steve</a> recently lost his beloved cat and he felt totally lost .<br /><br />This post is dedicated to him and all the animal lovers who consider their pets as their family members and not just as a pet.<br /><br />If you have lost a pet and people around you cannot understand how you feel and that is more difficult for you.<br />The people who cant understand will keep asking you like , ‘ Why don’t you go and get another ? or<br />“ Oh , its been a month already!<br />(Just another saying that, c’mon you ‘v got to stop mourning, its enough “.)<br /><br />For those people, please pity to them cause they never had the kind of strong bond that you had with your pet.<br />They have no idea what kind of losers are they as they never felt the beautiful love?<br /><br />But believe me, there are others who can understand you.<br /><br />But for the people who are trying to help your friend who lost his or her pets, I have some suggestions.<br /><br />Never ever ask them to get another one.<br />If someone lost their family members, did you ever ask them to find another one?<br />I believed nobody suggest to like that. Just like human being, our pets are individuals to us. They may be the same for the other people, but actually they have totally different personalities of their own. They are not like another cats or dogs.<br />We cannot substitute them in our life. So never ever suggest them to get another one.<br /><br />Let them talk about their pets.<br />Just listen to their sweet memories even if you didn’t know their pets.<br />Share the join and pain with them if they what to share with you.<br />Don’t tell them its enough.<br /><br />For us, losing a pet is just like losing the family members.<br />We keep on walking, living but we cannot stop missing them.<br />Inside our home we can still feel their figures, voices and all.<br /><br />What person is always happy to see you always, no matter what?<br />Our pets don’t care how we look or how you dressed.<br />They don’t care we are poor or rich .<br />They always want nothing but our happiness.<br />They always tried to cheer us up .<br />Every time you come home you can feel the great joy when you see their greetings.<br />Their love is unconditional.<br /><br />Our furry companions never leave us.<br />They always depend on us for the care and give back their love to us.<br />They repay our cares to them with their precious love.<br />Of course you can get another pet but can’t replace the other.<br />Never ashamed to grief the lost of your beloved pet .<br />No matter how long it will take. Go ahead and grief.<br />Give yourself enough time to grief.<br />It may take you a year to overcome but who to care?<br />It’s because you love your pet.<br /><br />Because losing a love one is never been easy, it can be a human or canine or feline or whatever. It will always be so difficult.<br /><br />You need to stay around with the people who can understand you and try to cure your emotional pain which can be worse than physical pain. You will get over it, but don’t set the time for it.<br />Try to go on and eventually you will get over it.<br /><br /><br /><div style="text-align: right;"><span style="font-size:78%;">(Image from Google )</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-1529397805647751506?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-90050884598648651232010-06-02T14:51:00.003+08:002010-06-02T15:04:25.780+08:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TAYA4yqvbUI/AAAAAAAAA80/tvxWTSaXIh4/s1600/P1935%5B01%5D_27-05-10.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TAYA4yqvbUI/AAAAAAAAA80/tvxWTSaXIh4/s400/P1935%5B01%5D_27-05-10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478066972416503106" border="0" /></a>Cappuccino<br /></div><div style="text-align: center;"><b><br /><br /></b></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TAYASbqjKLI/AAAAAAAAA8s/2mZyY03F6qM/s1600/P1956_27-05-10.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TAYASbqjKLI/AAAAAAAAA8s/2mZyY03F6qM/s400/P1956_27-05-10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478066313406654642" border="0" /></a><b>Lasagna ( </b><b>lasagne)</b><br /><b><br /><br /><br /></b></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TAYAR7nBPfI/AAAAAAAAA8k/icE3wpvgi2o/s1600/P1955_27-05-10.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TAYAR7nBPfI/AAAAAAAAA8k/icE3wpvgi2o/s400/P1955_27-05-10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478066304801914354" border="0" /></a><b>Pizza capricciosa</b></div><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TAYARaVgjAI/AAAAAAAAA8c/3xkewedfHUQ/s1600/P1945_27-05-10.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TAYARaVgjAI/AAAAAAAAA8c/3xkewedfHUQ/s400/P1945_27-05-10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478066295870098434" border="0" /></a>French fries<br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TAYAQ2e1YvI/AAAAAAAAA8U/A1UMOyVbGVo/s1600/P1612_28-05-10.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TAYAQ2e1YvI/AAAAAAAAA8U/A1UMOyVbGVo/s400/P1612_28-05-10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478066286245536498" border="0" /></a>Japanese set Meals<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TAYAQo36PmI/AAAAAAAAA8M/0hOtrRJta_8/s1600/P1602%5B01%5D_28-05-10.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/TAYAQo36PmI/AAAAAAAAA8M/0hOtrRJta_8/s400/P1602%5B01%5D_28-05-10.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478066282592616034" border="0" /></a>Yaki Udon (Japanese Stir-Fried Udon )<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-9005088459864865123?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-31855598036603054272010-05-20T11:32:00.008+08:002010-05-20T13:24:41.565+08:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/S_SthRnCI0I/AAAAAAAAA6g/s5zhY_v33Xg/s1600/IMG_9446sep.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 274px; height: 343px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/S_SthRnCI0I/AAAAAAAAA6g/s5zhY_v33Xg/s400/IMG_9446sep.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5473190234336404290" border="0" /></a><br /><br />ေနာက္တစ္ေန ့မွာHans ေရာက္လာသည္။ သူက Anette ကိုၿပံဳးျပရင္းေျပာသည္ ။<br /><br />“ ထြက္မေျပးတာေက်းဇူးပဲကြာ “<br /><br />“ က်မ မိဘေတြက ရွင့္ကိုလာခိုင္းၿပီးေတာ့ သူတို ့ရြာထဲထြက္သြားၾကတယ္၊<br />က်မရွင္နဲ ့ စကားေသခ်ာေျပာစရာရွိတယ္ ၊ ထိုင္ပါအံုး “<br /><br />Hans က အေပၚဝတ္ ကုတ္ႏွင့္ သံခေမာက္ကိုခြ်တ္လိုက္ၿပီး ၊ထိုင္ခံုတစ္လံုးဆြဲကာ ထုိင္ခ်လိုက္သည္။<br /><br />“ က်မ မိဘမ်ားက ရွင့္ကို လက္ထပ္ေစခ်င္ၾကတယ္ ၊<br />ရွင္က ရွင့္မိဘေတြ ကိုလည္းေျပာၿပီး ကတိေတြလည္းေပးတာကိုး “<br />“ က်မေျပာခ်င္တာကေတာ့ က်မဘယ္ေတာ့မွ ရွင့္ကိုလက္မထပ္ဘူးဆိုတာပဲ ၊<br />က်မတစ္သက္မွာဘယ္သူ ့ကိုမွ ရွင့္ကို မုန္းသလို မမုန္းခဲ့ဘူးဖူး “<br /><br />“ ဒါေပမယ့္ Anette ရယ္ ၊ မင္းကေလးအတြက္ အေဖမလိုခ်င္ဘူးလား“<br /><br />“ ရွင္ဟာ ဂ်ာမန္တစ္ေယာက္လိုပဲ မတံုးဘူးဆိုရင္ သေဘာေပါက္သင့္တယ္ ၊<br />ဒီကေလးဟာက်မအသက္ရွင္ေနသ၍ အရွက္ရေစမယ့္အရာပဲ ။<br />ဂ်ာမန္စစ္သားနဲ ့ရတဲ့ကေလးကိုပိုက္ၿပီးေတာ့ က်မမိတ္ေဆြေတြမ်က္နွာကို ဘယ္လို ၾကည့္ရပါ့မလည္း ။ “<br />“ တစ္ခုပဲေတာင္းဆိုပါရေစရွင္ ၊ က်မ ဘဝနဲ ့က်မရွိပါေစေတာ့ ၊<br />ရွင္က်မဆီကိုေနာက္ဘယ္ေတာ့မွမလာပါနဲ ့ေတာ့ “<br /><br />“ ဒါေပမယ့္ ၊ ဒီကေလးက ကိုယ့္ကေလးေလ ၊ သူ ့ကို ကိုယ္လိုခ်င္တယ္ ၊ ေယာက်္ားေလးဆိုတာကိုယ္သိေနတယ္<br />ဒီေကာင္ေလးအရြယ္ေရာက္လာရင္ ကိုယ္တတ္သမွ်အားလံုးသင္ေပးခ်င္တာ ၊<br />ဘယ္လုိဆိုင္ကယ္စီးရတယ္ ၊ ေသနတ္ဘယ္လိုပစ္ရတယ္သင္ေပးမွာ ၊<br />မင္းတို ့နားကစမ္းေခ်ာင္းေလးမွာ ငါးေတြရွိတယ္မွလား၊<br />ငါးဖမ္းတာလည္းသင္ေပးမယ္ ၊<br />ကိုယ္ဟာကမ ၻာေပၚမွာ အေပ်ာ္ဆံုး ဂုဏ္အယူဆံုးအေဖလုပ္မွာကြ “<br /><br />သူမက သူ ့ကို ေအးစက္တင္းမာ မ်က္လံုးေလးမ်ားျဖင့္စိုက္ၾကည့္ေနသည္။<br />အလြန္ဆိုးဝါးေသာ ၊ ေၾကာက္စရာေကာင္းေသာ အႀကံအစည္တစ္ခုက<br />သူမေခါင္းထဲမွာျဖစ္တည္လာေနၿပီ။<br />သူမ၏အၾကည့္တြင္ေအာင္ပြဲခံအရိပ္အေယာင္ေတြပါလာသည္။<br /><br />“ ကိုယ့္ အတြက္ၾကင္ၾကင္နာနာ စကား ေလးတစ္ခြန္းေတာင္မေျပာႏိုင္ဘူးလားကြာ “ သူကေမးလိုက္သည္။<br /><br />“ ရွင္ ဟာက်မရန္သူပဲ ၊အၿမဲတမ္းရန္သူပဲ ၊ က်မအသက္ဆက္ရွင္ေနတာဟာလည္း<br />က်မတို ့ႏိုင္ငံလြတ္လပ္ေရးရတာကို ျမင္သြားခ်င္ေသးလို ့ရွင့္ ၊<br />က်မတို ့လြတ္လပ္မွာပါ ၊ ေနာင္ႏွစ္ ဒါမွမဟုတ္ ေနာက္ေနာက္ႏွစ္ေတြမွာ၊<br />ေနာက္အႏွစ္ ၃၀ လည္းျဖစ္ခ်င္ျဖစ္လိမ့္မယ္ ၊<br />ဒါေပမယ့္ ေသခ်ာေပါက္လြတ္လပ္မွာရွင့္ ၊<br />အဲဒီက်ရင္ က်မႏိုင္ငံကို က်ဳးေက်ာ္သူေတြနဲ ့ဘာမွ ပတ္သက္ေနစရာမလို ေတာ့ဘူး။“<br /><br />“ က်မရွင့္ကိုမုန္းတယ္ ၊ ရွင့္ကေလးကိုလည္း မုန္းတယ္ ။<br />က်မတို ့ဟာ စစ္ရံွုးခဲ့တယ္ မွန္ပါတယ္ ၊<br />ဒါေပမယ့္ဘယ္ေတာ့မွ အရွုံးမေပးဘူးရွင့္ ၊ အရွုံးမေပးသူမ်ားဟာ ဘယ္ေတာ့မွ မရွုံးနိမ့္ဘူး ၊ ဒါကိုရွင္ေနာက္ေတာ့သိလာရမယ္ ၊ကဲျပန္ပါေတာ့“<br /><br />သူ အေတာ္ၾကာတိတ္ဆိတ္ေနၿပီးေနာက္ ထရပ္လိုက္သည္။<br /><br />သူလမ္းဖက္ေလွ်ာက္ ထြက္သြားသည္ကို သူမက ျပဴတင္းေပါက္မွရပ္ၾကည့္ေနသည္။<br />သူလမ္းေလွ်ာက္သြားစဥ္ သူမတို ့အိမ္မွာေမြးထားတာၾကာေနၿပီျဖစ္ေသာေခြးအိုတစ္ေကာင္က ၊ အတင္းလိုက္လာၿပီး ထိုးေဟာင္ေတာ့သည္။<br />Hans က ဒီေခြးနဲ ့မိတ္ေဆြျဖစ္ရန္ႀကိဳးစားခဲ့သည္မွာ လေပါင္းမ်ားစြာႀကာေနၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း မေအာင္ျမင္ေပ။ ဘယ္လို လုပ္လုပ္ သူ ့ကို မရင္းႏွီးလာခဲ ့။<br />အခုလည္း သူ ့ထံေျပးလာရင္ ထိုးေဟာင္ျပန္ေတာ့၊<br />ေဒါသထြက္လာၿပီး ရက္ရက္စက္စက္ ကန္ထည့္ပစ္လိုက္သည္။<br /><br />သူမက ဒါကိုေတြ ့ေနရသည္။ “ တိရိစ ၦာန္ “ “အလိမ္ေတြ ၊ အညာေတြ “ သူမကငိုေၾကြးလိုက္သည္။<br /><br /><br />----------------------------------------------------<br /><br /><br />မတ္လပင္ေရာက္ခဲ ့ေလၿပီ။ Soissons ရွိ သူတို ့တပ္မမွာ အေျပာင္းအလဲေတြ ျဖစ္လာသည္။<br />စစ္ေဆးမွုေတြ စစ္သင္တန္းေတြ တက္ၾကရသည္။<br />ဘယ္ေနရာလို ့မသိေသးေသာ္လည္း ၊ တစ္ေနရာေရႊ ့ၾကရမည္မွာ ေသခ်ာေနၿပီ။<br />တစ္ခ်ိဳ ့ကသူတို ့အဂၤလန္ကို တက္သိမ္းမည့္ တပ္ဖြဲ ့တြင္ပါဝင္ရန္ျပင္ဆင္ေနၾကသည္ဟုထင္သည္။<br />တစ္ခ်ိဳ ့ကလည္း <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Balkans">Balkans</a> သို ့ေျပာင္းရေတာ့မည္လိုလို <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Ukraine">Ukraine </a>သို ့လိုလိုေျပာေနၾကသည္။<br />Hans မွာအလြန္ အလုပ္မ်ားေနရာ ၂ ပတ္ၾကာမွ လယ္တဲသို ့တစ္ေခါက္သြားႏိုင္သည္။<br /><br /><br />“ အမေလး မင္းလာတာ အေတာ္ပဲ “ မဒမ္ Périer က ေအာ္လိုက္သည္ ။<br /><br />“ ဒီမနက္ပဲကေလးေလးေမြးတယ္ ၊ ေယာက်္ားေလး ေတာ္ေရ ့“<br /><br />“ ဟာ ၊ ေယာက်္ားေလးဟုတ္လား ၊ ရွန္ပိန္ေဖာက္ရေအာင္ဗ်ိဳ ့၊ Anette ေရာ ဘယ္လိုေနလည္း “<br /><br />“ သူ အလြယ္ေလးေမြးတာေတာ့ ၊ ကေလးက ဆံပင္ေတြအမ်ားႀကီးပဲ ေရႊေရာင္ဆံပင္ မ်က္လံုးျပာနဲ ့ “<br /><br />“ က်ေနာ္ Anette ကိုေတြ ့ခ်င္တယ္ “<br /><br />“ ေနအံုး ၊ သူမင္းကို ေတြ ့ခ်င္လား မေတြ ့ခ်င္လားမသိဘူး ၊ ကေလးကို မင္းကို ျပမယ္ ခဏေစာင့္ “<br /><br />မဒမ္ Périer က အေပၚထပ္သို ့တက္သြားသည္ ၊ ထို ့ေနာက္ ခ်က္ျခင္းျပန္ဆင္းလာကာ<br /><br />“ဘယ္ေရာက္ သြားၾကၿပီလည္း ၊ မရွိေတာ့ဘူး “ ဟု ေအာ္သည္။<br /><br />သူတို ့၃ ဦး သူမနာမည္ကို ေခၚကာ တစ္ခန္းဝင္တစ္ခန္းထြက္ရွာၾကသည္။<br />အဘိုးႀကီးက အေရွ ့တံခါးမွၾကည့္ကာ<br /><br />“ အေရွ ့ဘက္လမ္းကေန အျပင္သြားတာ “ ဟုဆိုသည္။<br /><br />“ အမေလး ၊ ဘုရားဘုရား ေသေတာ့မွာပဲ လုပ္ၾကပါအံုး “ မဒမ္ Périer ကေအာ္ေတာ့သည္။<br /><br />“က်ေနာ္တို ့လိုက္ရွာမွ ျဖစ္မယ္ ဘယ္ကိုလိုက္ရမွာလည္း “ Hans ေျပာသည္။<br /><br />“ စမ္းေခ်ာင္းေလးဘက္ “ အဘြားႀကီးကေအာ္သည္ ။<br /><br />“ က်ဳပ္ေၾကာက္လာၿပီ ၊ ေၾကာက္လာၿပီ “<br /><br />Hans က တံခါးကို ဆြဲဖြင္ ့လိုက္ေတာ့ Anette က တံခါးဝ ကေနျပန္ဝင္လာသည္။<br />သူမ တစ္ကိုယ္လံုး အေသေကာင္လို ျဖဴေဖ်ာ့ေနသည္။<br />မဒမ္ Périer က ေျပးသြားၿပီး ဖက္ထားလိုက္သည္။<br />ဒါေပမယ့္ Anette က သူမကို တြန္းပစ္လိုက္ကာ Hans ကိုၾကည့္သည္။<br /><br />“ ရွင္ေရာက္လာတာ အခ်ိန္ေကာင္းပဲ “<br /><br />“ ကေလးေရာ ၊ ကေလးေလးေရာ “ မဒမ္ Périer က ေအာ္ငိုရင္းေမးေနသည္။<br /><br />“ က်မ ခ်က္ခ်င္းလုပ္မွ ျဖစ္မွာမို ့လုပ္လိုက္တယ္ ၊ ေစာင့္ေနရင္ လုပ္ရက္မွာ မဟုတ္ေတာ့လို ့“<br /><br />“ Anette ကေလးကို နင္ဘာလုပ္လိုက္ၿပီလည္း ?? !! “<br /><br />“ က်မလုပ္သင့္သလိုလုပ္လိုက္တယ္ ၊<br />အဲဒါေလးကို စမ္းေခ်ာင္းထဲမွာ ေသတဲ ့အထိ ႏွစ္ထားၿပီး သတ္ပလိုက္တယ္ေလ “<br /><br />Hans သည္ ေသကြင္းေသကြက္ကို ထိမွန္ခံရေသာ တိရိစ ၦာန္တစ္ေကာင္၏ ေသငယ္ေဇာျဖင့္နာက်င္စြာေအာ္လိုက္သကဲ့သို ့ အသံနက္ႀကီးျဖင့္တစ္ခ်က္ေအာ္လိုက္ၿပီးေနာက္<br />သူ ့မ်က္ႏွာကို လက္မ်ားျဖင့္အုပ္ကာ အိမ္ထဲ မွ ေျပးထြက္သြားေလေတာ့သည္။<br /><br /><br /><br />------------------------------------------------------------------------------------------------<br /><div style="text-align: right;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">ၿပီးပါၿပီ။</span><br /><br /></div><span style="font-size:85%;">W. Somerset Maugham ၏ The Unconquered ကိုက်ေနာ္ နားလည္သလို ဘာသာျပန္ထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။<br /></span><span style="font-size:85%;">(Image from Google )<br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic;">၁၂ ႏွစ္သမီးမွာ ပထမဆံုး English လုိဖတ္ဖူးတဲ ့ Somerset Maugham၏ ဝတၳဳတိုမို ့အမွတ္တရ ဘာသာျပန္ထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ တစ္ေန ့တစ္ပိုင္းတင္ျဖစ္ေအာင္ တုတ္ထမ္းေစာင့္ၿပီး အားေပးေသာ သူငယ္ခ်င္း ေရႊငါး၊ မအားတဲ့ၾကားလာလာဖတ္ၿပီး သတ္ပံုအမွား၊ စာအမွား ေတြျပင္ေပးေသာ ငါးေျပမ နွင့္ ကိုဘ ၊ သည္းခံဖတ္ေပးေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ။</span></span><span style="font-style: italic;"> း)</span><br /></div></div><div style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6378245949330592192-3185559803660305427?l=vistazplanet.blogspot.com' alt='' /></div>Vistahttp://www.blogger.com/profile/07891885533661667203noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-6378245949330592192.post-55715638580363638342010-05-19T16:16:00.005+08:002010-05-20T10:00:56.564+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/S_OeuJuTLOI/AAAAAAAAA6Y/T1R7uaC-0Nw/s1600/228px-Logo_Luftwaffe_svg.bmp"><br /></a><br /><div style="text-align: center;"><div style="text-align: right;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/S_OekszDsAI/AAAAAAAAA6Q/t4SeCupG7qg/s1600/Sh09.gif"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 361px; height: 274px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/S_OekszDsAI/AAAAAAAAA6Q/t4SeCupG7qg/s400/Sh09.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472892325523075074" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/S_OeuJuTLOI/AAAAAAAAA6Y/T1R7uaC-0Nw/s1600/228px-Logo_Luftwaffe_svg.bmp"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 102px; height: 65px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_O3kfDtkUdzs/S_OeuJuTLOI/AAAAAAAAA6Y/T1R7uaC-0Nw/s400/228px-Logo_Luftwaffe_svg.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472892487906569442" border="0" /></a><br /></div>အခ်ိန္ေတြတစ္ေျဖးေျဖးေရႊ ့လွ်ားကုန္ဆံုးသြားသည္။<br />ဂ်ာမန္သတင္းစာမ်ားက နာဇီေလတပ္ Luftwaffe ေၾကာင့္ အဂၤလန္ကြ်န္း ပ်က္စီးရပံု ၊<br />လူေတြထိန္ ့လန္ ့ေၾကာက္ရြံ ့ၾကပံု မ်ားကို ေဝေဝဆာဆာေဖာ္ျပၾကသည္။<br />ေရငုတ္သေဘၤာမ်ားကလည္း အဂၤလိပ္ေရတပ္ကို ဖ်က္ဆီးပံု ၊<br />အဂၤလန္မွာ ငတ္ေနၿပီ စသည္ျဖင့္ သတင္းမ်ားဖတ္ရသည္။<br />ေႏြဦးေပါက္မတိုင္ခင္မွာပင္ ဂ်ာမန္တပ္မေတာ္က ေအာင္ပြဲခံၿပီး<br />ကမ ၻာကိုအုပ္စုိးေတာ့မည္မွာေ�